อยู่อย่างเดียวดาย[นิยายสั้น]

นับจากวันนั้นที่ผมอับอายขายขี้หน้าพึ่งเข้าเรียนวันเเรกเเท้เเต่จะนับจากตอนนั้นก็ผ่านมา 1 อาทิตย์เเล้วเเต่กลับมีเ๱ื่๵๹กลุ้มใจเพิ่มเข้ามาอีกเงินที่มีก็ไม่พอที่จะจ่ายค่าหอพักเพราะ   ใช้กับค่าอาหารหมดเห็นทีต้องทำงานพาร์ทไทมเเล้วละผมก็คิดว่าจะหางานพาร์ทไทม์ดีทำที่ได้เงินดีเเต่กลับมาจบที่ร้านอาหารซะได้ผมได้พบกับผู้จัดการขี้บ่นเเต่ก็ถือว่าผมได้ประสบการณ์เป็๲อย่างมากจู่ๆก็มีเสียงเอ๊ะอะออกมาจากหลังร้านผมรีบวิ่งเข้าไปดูกับพบว่ามี สาวเเว่น ผมทอง ดวงตาสีฟ้า ผมเริ่มจะตกหลุมรักเธอเเล้วสิผมพยายามพยูงเธอขึ้นเธอปัดมือผมออกเเล้วพูดออกมาว่า                                                                       "อย่าเอามือสกปรกนั้นมาเเตะฉันนะ"      "ขอโทษครับ"                                         โอ้ไม่ข่าวลือว่าเ๱ื่๵๹ผมเป็๲คนจนสกปรกลือลั่นไปทั้งโรงเรียนไม่น่าเชื่อว่าเธอคนนี้ก็เป็๲คนในโรงเรียนหลังจากนั้นผมได้ทำงานอย่างหนักในร้านอาหารจนเงินด้วยน้ำพักน้ำเเลงตนเองเเต่ว่ากับต้องจ่ายค่าหอจนหมดได้กินเเค่ม่าม่าชามเดียว