บทที่24 โอ้
การปฐมนิเทศจบลงแล้ว
พร้อมๆกับอารมณืที่ไม่ปกติของนักเรียนและอาจารย์บางส่วน
ส่วนเทวานั้นกำลังเดินอย่างสบายอารมณ์อยู่คนเดียวปกป้องนั้นเหมือนจะบอกว่ามีธุระจึงแยกกับเขาไปก่อนแล้ว
อันที่จริงก็คือปกป้องเห็นการแนะนำตัวของเทวาเขาก็คิดเอาไว้อย่างรวดเร็วว่าวันนี้เทวาอาจจะเรียกเท้าจำนวนมากมาเขาไม่ห่วงเทวาเท่าไหร่เพราะเทวานั้นเก่งกาจมากอยู่แล้วและเขาที่ไม่ชอบเื่ยุ่งยากจึงไม่อยากเอาตัวไปข้องเกี่ยวกับคนที่ชอบสร้างปัญหา
มิตรภาพนั้นสำคัญแต่เท้าจำนวนมากนั้นก็อีกเื่!
เรียกได้ว่าปกป้องรู้จักปกป้องตัวเองอย่างแท้จริง
หรือจะให้กล่าวว่าเทวาเป็พวกเรียกเท้ามากเกินไปดี?
ด้วยจำนวนนักเรียนที่น้อยเกินไปทำให้นักเรียนใหม่ได้ห้องเดี่ยวห้องของหอพักนั้นค่อนข้างกว้างขวางใช้ได้มันเอาไว้รองรับสำหรับนักเรียนพิเศษบางส่วนที่มีอุปกรณ์เยอะๆทำให้ห้องไม่แออัดเกินไปห้องของเทวานั้นอยู่ใกล้กับห้องของปกป้อง เขาได้หมายเลขห้องคือ147
บางทีเขาก็อยากจะไปเล่นหวยนะไม่รู้ทำไมเขาถึงข้องเกี่ยวกับเลข147นัก
เื่ห้องพักเอาไว้ทีหลังเพราะมันไม่สำคัญ
เทวากำลังเดินชมจุดสำคัญของโรงเรียนอยู่คนอื่นๆนั้นแยกไปกับกลุ่มของพวกเขาวันนี้ไม่มีเรียนแต่ให้นักเรียนใหม่เดินชมโรงเรียนโดยส่วนตัวแล้วรร.นี้ค่อนข้างร่มรื่นและสวยงาม มันกว้างขวางดีมากพวกเขาออกแบบและแบ่งส่วนกันได้อย่างลงตัว
สถานที่ที่เขากำลังจะไปคือโรงอาหารมันได้เวลาอาหารแล้วดังนั้นเขาจึงจะไปกินข้าว ทุกอย่างในโรงเรียนนี้ฟรีมันเป็สิทธิพิเศษของนักเรียนทุกคนรัฐบาลกลางใจกว้างอย่างมากกับเื่นี้ซึ่งหากไม่มีการคุกคามจากพวกมอนสเตอร์พวกเขาก็คงไม่อยากเสียเงินจำนวนมากกับเื่แบบนี้
เทวาเดินเข้ามาที่โรงอาหารเดินไปต่อแถวซื้อข้าวและหาที่นั่งโรงอาหารกว้างมากมันสามารถจุนักเรียนได้มากกว่าพันคนเทวาสามารถหาที่นั่งได้อย่างง่ายดายอาหารของที่นี่นั้นไม่ได้แย่แต่ก็ไม่ได้ยอดเยี่ยม สรุปคือมันพอกินได้เหมือนร้านอาหารริมถนนทั่วไป
เทวาค่อนข้างหิวจึงรีบกินแต่ยังไม่ทันได้เอาอาหารเข้าปาก
ปัง!
“เฮ้ยแกน่ะ!”
เสียงทุบโตะที่เทวานั่งและเสียงคำรามดังขึ้น
ทุกคนในโรงอาหารหันมามองแต่ก็แค่แวบเดียวก่อนจะหันไปสนใจอาหารของตนเองต่อนี่เป็เื่ปกติของที่นี่ พวกเขาสามารถต่อสู้ได้หากไม่เกินเลยจนเกินไปและนักเรียนใหม่มักจะโดนรังแกโดยรุ่นพี่มันถือเป็ธรรมเนียมปฏิบัติที่มีทุกปีที่จะสอนให้เด็กใหม่รู้จักเจียมตน
การแต่งกายของนักเรียนทหารที่2ของแต่ละชั้นปีนั้นค่อนข้างแตกต่างดังนั้นเมื่อเห็นชุดยูนิฟอร์มของเทวาและชุดของคนที่มาหาเื่พวกเขาก็รู้แล้วว่านี่เป็รุ่นพี่
ที่นี่ปกครองด้วยความป่าเถื่อนและดุร้าย
ใครกำปั้นใหญ่กว่าก็ปกครอง
ใครกำปั้นเล็กกว่าก็กลายเป็เบี้ย
“อะไรเหรอ?”เทวาเอ่ยอย่างใจเย็นเล็กน้อย
เขาอยากรู้ว่าพวกนี้กำลังจะทำอะไร
“นี่เป็ที่นั่งประจำของพวกข้าหากไม่อยากเจ็บตัวก็ไสหัวออกไปซะ อ้อค่านั่งแกต้องจ่ายพวกเรา1พันเหรียญด้วย”รุ่นพี่ที่ดูเหมือนตัวประกอบเอ่ยกับเทวาอย่างดุดัน
ด้านข้างเห็นคนอีกสี่ห้าคนยืนแผ่รังสีตัวประกอบยอดแย่ออกมา
ปัง!
เทวาตบโต๊ะ
“พวกแกไม่เห็นเหรอว่าฉันกำลังกินข้าวอยู่หักมีมารยาทซะบ้าง!พ่อแม่พวกแกไม่สั่งสอนหรือไงถึงมารยาทน่ะหากไม่มีใครสอนก็ไปซื้อหนังสือมารยาทพื้นฐานซะไป ห่าเอ้ยบิดายิ่งหิวๆอยู่ดันมาขัดขวางซะได้ ขอโทษบิดามาซะ!กราบเท้าบิดาด้วยแล้วบิดาจะไม่เอาความ!”เทวาพรวดพราดขึ้นมาด่ากราดไปยังนักเรียนตัวประกอบพวกนั้น
“...”
ทั้งโรงอาหารเงียบกริบ
“ขอโทษมาเดี๋ยวนี้!”เทวาะโคอเป็เอ็น
รุ่นพี่ตัวประกอบอ้ำอึ้งจนเกือบจะคล้อยตาม
“อะเอ่อ ขอ...บัดซบเอ้ย จะให้พวกตรูขอโทษเหรอ ฝันไปเถอะและมาบังอาจขึ้นเสียงกับฉันอยากตายมากใช่ใหม่ เฮ้ยพวกเรากระทืบมัน”
จบคำทั้งหมดก็พุ่งเข้าใส่เทวาทันที
ผัวะๆๆๆๆๆๆ
ตูมๆๆๆๆๆๆๆๆ
โครมๆๆๆๆๆๆๆๆ
เพียงนาทีเดียวทุกอย่างก็เงียบลง
เทวายืนกอดออกก้มหน้ามองตัวประกอบเหล่านี้ที่นอนกองกับพื้นเือาบตัวเขายกเท้าเหยียบไปที่ศีรษะของหัวหน้ากลุ่มแล้วะโออกมาเสียงดัง
“นี่นะพลังของพวกแกเป็ถึงรุ่นพี่แต่กากอย่างกับเด็กทารก กากมาก กากเกินไปแล้ว!พวกแกอยู่ปี2จริงเหรอหรือว่าแอบเอาเสื้อผ้าของรุ่นพี่ปี2มาใส่ถ้าเป็แบบนั้นก็ถอดเสื้อผ้าและรีบเอาไปคือซะนะจะได้ไม่เจ็บตัวเพิ่มมีพลังเพียงเท่านี้บังอาจมาหาเื่บิดาที่กำลังจะกินอาหาร ขากถุย!”
เทวาถ่มน้ำลายใส่พวกเขา
“ดีนะที่บิดาเป็คนจิตใจดีเบามือให้พวกแกจึงเจ็บนิดเดียวหากเป็คนอื่นพวกแกคงเจ็บหนักกว่านี้ไปแล้ว ฮึ่ม!”
คำพูดนี้ของเทวาทำให้ทุกคนเงียบกริบ
คนที่เทวาตบเกรียนนั้นนอนจมกองเืและอาการร่อแร่จะไปแหล่มิไปแหล่แต่เขากลับบอกว่าเบามือให้อาการาเ็ขนาดนี้เกรงว่าคงมาซ่าไม่ได้อีกเป็เดือนด้วยเทคโนโลยีการรักษาที่ทันสมัยมันสามารถเยียวยาพวกเขาได้ในเวลาที่รวดเร็ว
รุ่นพี่และนักเรียนใหม่ที่ทานอาหารอยู่ที่โรงอาหารต่างก็กลืนน้ำลายเมื่อเห็นพลังของเทวา
คนที่หาเื่เทวานั้นยังไม่ทันแตะตัวเทวาด้วยซ้ำไปก็ร่วงไปนอนกับรางมะม่วงกันหมดแล้ว
“หากพวกแกเก่งได้เพียงเท่านี้จริงบิดาต่อให้แสนคนเลยบิดาสามารถตบคว่ำได้ทั้งหมดถุยๆๆๆๆ”เทวาถ่มน้ำลายซ้ำๆใส่พวกเขา
บางทีเกรียนเหล่านี้ก็น่าสงสาร
[ดริ้ง...]
[โฮสต์ได้รับภารกิจอัดรุ่นพี่ให้ยับ 100คน]
[ระยะเวลาภารกิจ1วัน]
[บทลงโทษเมื่อภารกิจล้มเหลวลบหนึ่งทักษะ(C)แบบสุ่ม]
[รางวัลเมื่อสำเร็จภารกิจปลดล็อคStamina Potion(E)]
[ระบบภาคภูมิใจมากที่เห็นโฮสต์ต์เติบโตดังนั้นจึงมอบภารกิจนี้ให้หวังว่าโฮสต์ต์จะดีใจอนึ่ง การปากดีเกินไปก็ทำให้ระบบหมั่นไส้ได้ดังนั้นโฮสต์ต์ควรจะหาตะกร้อครอบปากมาครอบปากเสียบ้าง]
เส้นเืปรากฏที่หน้าผากของเทวา
‘ระบบเฮงซวยเอาภารกิจอะไรมาให้ตูอีกฟะ’
[ก็คำพูดของโฮสต์ต์มันอหังการทำให้ระบบปลาบปลื้มมากดังนั้นฉันจึงให้ภารกิจนี้กับโฮสต์ต์ โฮสต์ต์จะได้ไปอัดรุ่นพี่ให้หนำใจ ทำไม?หรือว่าที่พูดมาก็แค่ลมปาก อย่างนี้แหละหนาโฮสต์ต์ต้องมีความจริงใจในคำพูดไม่อย่างนั้นจะอายหมาเอาได้]
‘เออบิดาไม่ได้บอกว่าจะไม่ทำ’
[ดีมากฉันจะรอดูความสำเร็จของโฮสต์ต์อยู่ดังนั้นขอให้รีบด้วย]
จากการที่อยู่กับระบบมานานทำให้เทวารู้ว่าเขาจะจัดการอย่างไรกับระบบนั่นก็คืออย่าต่อความยาวสาวความยืดไม่อย่างนั้นเขาจะโดนระบบด่าเสียๆหายๆ เขาสามารถปากหมากับสิ่งอื่นได้แต่ปากหมากับระบบไม่ใช่เื่ดีนี่คือคติในชีวิตของเทวาที่เขาปฏิบัติมาหลายวันแล้ว!
เทวาไม่ได้สนใจอะไรอีกเขาไปสั่งอาหารมาอีกชุดขณะที่ตัวประกอบที่เขาอัดร่วงนั้นถูกหน่วยพยาบาลนำตัวไปแล้วโรงเรียนนี้สนับสนุนให้นักเรียนตีกันเป็อย่างมากเพราะมันสามารถสร้างความแข็งแกร่งขึ้นได้อย่างรวดเร็วกล้องวงจรปิดที่คมชัดจำนวนมากติดตั้งอยู่ทั่วโรงเรียน จะมีหน่วยที่ดูกล้องตลอดเวลาและประสานงานไปยังหน่วยต่างในโรงเรียนเพื่อความรวดเร็วของสถานการณ์
ดังนั้นหน่วยพยาบาลจึงมาได้อย่างรวดเร็วเช่นนี้
เทวารีบทานข้าวและเหมือนกับห่าลง
เขาไม่สนใจเสียงนกเสียงการอบด้านและเอาแต่กิน
เขาต้องรีบเพราะว่าเวลาของระบบมีให้แค่หนึ่งวันดังนั้นเขาต้องทำเวลาเขา้ารู้อย่างมากเกี่ยวกับStamina Potion(E)ที่เขาจะปลดล็อคเมื่อทำภารกิจสำเร็จ StaminaPotion(F)ที่เขามักใช้ประจำนั้นมันเริ่มไม่มีประสิทธิภาพกับเขาแล้วหนึ่งขวดนั้นเขาจะสามารถฟื้นฟูความเหนื่อยได้แค่1/10นั่นคือเื่ปกติเพราะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่าไหร่ยาก็ยิ่งด้อยคุณภาพลงเท่านั้น
การดื่มยาของเทวาในปัจจุบันนั้นเขาจะดื่มทีละพันๆขวดเพื่อเก็บมันไว้ในกระเพาะมิติที่สี่เมื่อเขาเหนื่อยเขาจึงมันจำนวนหนึ่งออกมาเพื่อทำให้เขาหายเหนื่อย มันจะลดปัญหากับการที่ต้องมาดื่มทีละขวดให้เสียเวลาและมันทำให้เขาสะดวกสะบายขึ้นอย่างมาก
เขา้าเห็นสรรพคุณของยาเกรดEว่ามันจะยอดเยี่ยมขึ้นมากแค่ไหนดังนั้นเขาไม่มีทางไม่ทำภารกิจนี้
“เอาล่ะได้เวลาออกล่า!”เทวายิ้มเหี้ยมก่อนจะเดินออกไปจากโรงอาหาร
เขาทิ้งเสียงซุบซิบนินทาจากปากหมาปากแมวเหล่านี้
สนามฟุตบอล
“อ้ากกกกกแกมันเป็ปีศาจ!”เกิดเสียงกรีดร้องขึ้นที่ชมรมฟุตบอล
รุ่นพี่ปีสองกับปีสามจำนวนยี่สิบกว่าคนกำลังนอนจมกองเืส่วนหนึ่งนั้นขยับตัวอย่างยากลำบาก บางคนสลบเพราะทนพิษาแไม่ไหวในจำนวนคนเ่าั้มีอยู่หนึ่งคนที่ร่างกายบอบช้ำแต่ก็ยังยืนได้อยู่แต่เห็นได้ชัดว่าเขาาเ็หนักเพียงใด
เด็กหนุ่มที่ยทนอยู่นี้เป็เด็กหนุ่มร่างกำยำแข็งแรงเขามีเส้นผมสีแดงเืั์ตาดุดันสีแดง แววตาของเขาไม่ได้โเี้กลับจริงใจและมุ่งมั่นบ่งบอกถึงการเป็คนดีในระดับหนึ่งเขาเป็หัวหน้าชมรมฟุตบอลนี้และมีชื่อว่าเอ็ดเวิร์ด รุ่นพี่ปี4
สายตาของคนที่มองได้ทั้งหมดหันไปยังด้านหนึ่ง
ที่คานของโกลประตูฟุตบอลมีร่างๆหนึ่งนั่งอยู่เขาสวมเสื้อของปีหนึ่งที่เพิ่งจะเข้าใหม่ในปีนี้ รอยยิ้มเย็นและกระหายเืแผ่ออกมาจากร่างของเด็กหนุ่มคนนี้จนทำให้ทุกคนสั่นสะท้านในมือของเขากำลังโยนหินก้อนหนึ่งเล่นอย่างสบายอารมณ์
เด็กหนุ่มอายุประมาณสิบเจ็ดปีที่ยืนอยู่คนเดียวจ้องมองและเอ่ยขึ้นมา
“ทะทำไมถึงมาโจมตีพวกเรา พวกเราไปทำอะไรให้หรือไง?”
ร่างบนคานประตูโกลแสยะยิ้ม
“ไม่เลย”
“ไม่เลย!? แล้วมาโจมตีเราทำไม?”
“ไม่จำเป็ต้องมีเหตุผลหรอกแค่อยากทำ”
คำพูดของเด็กหนุ่มบนคานประตูโกลทำเอาคนที่ได้ฟังเงียบกริบ
“หนอยเพราะอยากทำงั้นเหรอ ถ้าอย่างนั้นฉันจะทำให้แกถอยไปเอง”เด็กหนุ่มที่ยืนอยู่กล่าว
“กัปตัน! เอามันให้ตายเลย มันบังอาจมาเหยียดหยามเราถึงที่เอามัน...”ยังพูดไม่ทันจบ
ตูมมม
หินก้อนหนึ่งกระแทกที่ศีรษะของคนที่พูดอยู่จนเขาสลบไปพร้อมกับเืที่พุ่งออกมา
“สวะไม่สามารถพูดได้”
“แก!”เด็กหนุ่มที่เป็หัวหน้าชมรมฟุตบอลขบริมฝีปากอย่างอดกลั้น
“แกเป็หัวหน้าชมรมนี้สินะเอาสิ ฉันอยากเห็นเหลือเกินว่าแกเก่งแค่ไหน”เด็กหนุ่มที่นั่งบนคาดประตูโกลเอ่ย
“ฮึ่มเพราะพลังของฉันมันอันตรายเกินไปจนถึงตอนนี้ฉันจึงยังไม่ได้ปลดปล่อยมันออกมาหากแก้าแกจะได้เห็น พลังของการสั่นไหว!แล้วแกจะได้รู้ถึงฉายาัหลับของฉัน หากมันตื่นขึ้นมาแล้วทุกสิ่งมันจะพินาศ!!!”
ครึก!
คลืนนนนนนนนนน
ชื่อ -เอ็ดเวิร์ด ดี วอลเตอร์(ฉายาัหลับ) ระดับC+
สถานะ -แข็งแรง
-รุ่นพี่ปี4
-อันดับนักเรียน อันดับที่25
ทักษะ -พลังสั่นไหว(B) lv.1
-สมาธิ(ติดตัว)(B) lv.1
-เชี่ยวชาญฟุตบอล(ติดตัว)(B) lv.1
-ปฏิกิริยายาตอบสนอง(ติดตัว)(C) lv.4
-กล้ามเนื้อยืดหยุ่น(ติดตัว)(C) lv.2
-กายแกร่ง(ติดตัว)(D) lv.10
-พุ่งทะยาน(D) lv.10
-เชี่ยวชาญต่อสู้ประชิด(ติดตัว)(D) lv.1
-เชี่ยวชาญอาวุธปืน(ติดตัว)(D) lv.1
-ภาษาอังกฤษ(ติดตัว)(E) lv.10
-ขับขี่(ติดตัว)(E) lv.1
หมายเหตุ -สายเืธรรมดา
-เป็คนสุขุม
‘ยอดเยี่ยมพลังสั่นไหว(B) มันไม่ใช่พลังของอดีตหนึ่งในสี่จักรพรรดิในการ์ตูนเื่วันพีชหรอกหรือ?ชายที่ถูกขนานนามว่าแข็งแกร่งที่สุดในท้องทะเลหนวดขาว!ฉันชอบพลังนี้ มันต้องเป็ของฉัน ฮิๆ คริๆๆๆๆๆ’
เด็กหนุ่มคนนี้ที่แท้ก็คือเทวานี่เอง
เทวาเองก็ค่อนข้างตื่นเต้นที่จะได้ต่อสู้กับคนๆนี้
................................................................
7K
