ภายใต้ความมืดมิดสนิทภายในห้องนั่งเล่นกว้างใหญ่ของบ้านพักส่วนตัวผู้กองวุติ มีเพียงแสงไฟสีส้มรำไรจากเสาไฟถนนด้านนอกที่ส่องลอดผ่านผ้าม่านโปร่งเข้ามาทาบทับลงบนแผ่นหลังกว้างของนายตำรวจหนุ่ม วุตินั่งนิ่งเงียบอยู่บนโซฟาเดี่ยวตัวหนา สองมือประสานกันแน่นกุมแนบหน้าผากคมเข้มที่เปียกชื้นเหงื่อเย็นกอปรกับหัวใจที่เต้นระรัวบีบคั้นด้วยความสับสนมืดมนก้นบึ้งของจิตวิญญาณ สายลมพัดโชยเข้ามาจากหน้าต่างที่เปิดแง้มพาความหนาวเหน็บลึกล้ำกัดกินกายหนา เขาจ้องมองตราโล่เข็มขัดตำรวจที่วางอยู่บนโต๊ะกระจกข้างกายด้วยความรู้สึกไร้ค่าและละอายใจต่อหน้าที่
ทุกครั้งที่เขาหลับตาลงเพื่อพักผ่อน หรือแม้แต่ยามที่พยายามสัมผัสสรีระอันงดงามเนียนนุ่มของมิ้นท์ภรรยาสาวผู้เป็นที่รัก ภาพเหตุการณ์ความวิปริตคาวกามารมณ์บนเกาะร้างก็พลันผุดพรายขึ้นมาฉายซ้ำฉากแห่งความโหดร้ายบดบังดวงตา เสียงปืนยิงปะทะ คลื่นลมแรง และภาพร่างเปลือยบอบช้ำจับไข้สะอื้นไห้ระเส่าของน้ำฟ้าที่โดนรุมย่ำยีเปรอะเปื้อนคราวน้ำอสุจิหนานอง มันกลายเป็นฝันร้ายตราบาปฝังลึกสร้างปมความขยะแขยงตัณหาและความกังวลในสมอง ส่งผลให้อวัยวะเพศแก่นกายของเขาด้านชา ไร้ความตื่นตัวทางราคะอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนในชีวิตชายชาติทหาร
“พี่วุติคะ...”
สุ้มเสียงหวานนุ่มละมุนดังขึ้นเบา ๆ พร้อมกับแสงสว่างสีสลัวจากโคมไฟดวงเล็กกึ่งกลางห้องนั่งเล่นที่ถูกเปิดออกช้า ๆ มิ้นท์เดินก้าวเท้าเข้ามาในห้องในชุดกระโปรงตัวสั้นสายเดี่ยวสีชมพูอ่อนอวดเรียวขาเนียนสวย ผิวพรรณของเธอขาวผ่องสะท้อนแสงไฟ เคียงข้างเธอคือเจนนี่เพื่อนรักที่อยู่ในชุดสายเดี่ยวผูกคอสีขาวคว้านอกลึกสุดเย้ายวน สองสตรีจ้องมองตำรวจหนุ่มด้วยสายตาที่เปี่ยมล้นไปด้วยความรัก ความเข้าใจ และความห่วงใยสูงสุด พวกเธอรู้ดีว่าเขาพยายามปิดกั้นและแบกรับฝันร้ายนี้เอาไว้คนเดียว
มิ้นท์ขยับเท้าเข้าไปทรุดกายย่อเข่าลงบนพื้นพรมหนา กึ่งกลางระหว่างเรียวขาแกร่งของสามี สองมือบางอบอุ่นเอื้อมไปกอบกุมฝ่ามือหนาที่สั่นเทาของผู้กองวุติเอาไว้แน่นหนา “มิ้นท์รู้ทุกอย่างจากหมอเอกแล้วค่ะพี่วุติ... พี่ไม่ได้ผิดเลยนะคนดีของมิ้นท์ พี่ช่วยคุณน้ำฟ้าออกมาได้สำเร็จ พี่คือฮีโร่ของพวกเรา... ร่างกายและแผลใจของพี่ที่บอบช้ำ มิ้นท์กับเจนนี่จะช่วยเยียวยารักษาปัดเป่าฝันร้ายเหล่านั้นออกไปให้เองค่ะ”
เจนนี่ขยับนั่งลงบนที่วางแขนโซฟาเดี่ยว โน้มตัวลงไปกอดคอเสลาลูบคลื่นไหล่แกร่งของวุติแผ่วเบา สูดดมกลิ่นสาบหนุ่มข้างแก้มสากเพื่อปลอบประโลม “ใช่ค่ะผู้กองวุติ... คืนนี้วางความกังวลทิ้งไปให้หมดเถอะนะคะ ปล่อยให้พวกเราสองคนดูแลและมอบความรักให้ผู้กองเอง...”
สัมผัสที่อ่อนโยนละมุนละไมและวาจาปลอบใจช่วยคลายความเกร็งแน่นในอกของวุติลงอย่างเหลือเชื่อ มิ้นท์เอื้อมมือขึ้นปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของสามีออกทีละเม็ดอย่างช้า ๆ เผยแผงอกแกร่งมัดกล้ามตึงแน่นชื้นเหงื่อ เจนนี่ช่วยรูดซิปปลดกางเกงยีนส์ของเขาออกจนเนื้อตัวหนาเหลือเพียงกางเกงชั้นในชาย ร่างระหงของสองสาวเปลื้องอาภรณ์ของตนเองออกอย่างรวดเร็วอวดสรีระเปลือยสะคราญตาสุดงดงามเต้าต่อเต้าใต้แสงไฟสลัวสีส้มทอง
มิ้นท์ประคองพยุงสามีให้เอนกายนอนราบลงบนโซฟาตัวยาวขนาดใหญ่กึ่งกลางห้อง เจนนี่ขยับคลานเข่าเข้ามาระหว่างเรียวขาแกร่งของวุติ มือบางรูดกางเกงในของเขาลงจนความเป็นชายขนาดเขื่องที่สลบไสลสงบนิ่งเผยตัวตนต่อสายตา เจนนี่ก้มใบหน้าสวยลงไปกอปรประคองและใช้ริมฝีปากอุ่นนุ่มครอบครองแก่นกายร้อนช้า ๆ ลิ้นหนาโลมเลียปลายหัวบานสีเข้มและดูดเม้มเบา ๆ สลับกับนิ้วมือเรียวคอยรูดรั้งนวดคลึงฐานลูกอัณฑะอย่างประณีต อ่อนโยนที่สุด บำบัดกลไกป้องกันของเขาเพื่อเบี่ยงเบนความกังวล
มิ้นท์ขยับปีนขึ้นคร่อมทับบนหน้าอกแกร่งของสามี โน้มใบหน้าหวานลงไปบดจูบวุติอย่างแสนรัก แลกเปลี่ยนเรียวลิ้นอย่างนุ่มนวลละมุนละไม ปลายจมูกซุกไซ้คลอเคลียแก้มสาก สองมือบางกุมใบหน้าของเขาให้จับจ้องมองสบสายตาของเธอเพียงผู้เดียว “พี่วุติคะ... มองแค่มิ้นท์นะคนดี... ไม่มีเกาะร้าง ไม่มีคดีความอันน่ากลัว... มีแค่มิ้นท์กับเจนนี่ที่รักพี่สุดหัวใจและพร้อมจะมอบความเสียวซ่านช่วยรักษาพี่...”
สัมผัสอบอุ่นละมุนของภรรยาสาวคลอเคลียประสานเสียงดูดเลียแก่นกายแผ่วเบาจากเจนนี่ที่อยู่เบื้องล่าง เปรียบเสมือนแสงแดดอบอุ่นยามเช้าที่ละลายธารน้ำแข็งในจิตใจของผู้กองหนุ่ม สมองที่เคยฉายภาพร้ายเริ่มผ่อนคลายความตึงเครียด ปรับอุณหภูมิผิวเนื้อจนแก่นกายใหญ่ยักษ์เริ่มขยับขยายพองโตและแข็งขึงร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างช้า ๆ เต็มเหนี่ยวอีกครั้งหนึ่ง สัญญาณแห่งความเป็นชายฟื้นคืนชีพกระตุ้นแรงขับดันราคะในกาย
“ซี้ด... มิ้นท์... เจนนี่...” วุติครางเสียงต่ำ สองมือเอื้อมไปโอบกระชับเอวคอดของภรรยาและลูบผมยาวของเจนนี่อย่างตื้นตันใจ
มิ้นท์ส่งยิ้มหวานจับใจ เธอขยับสะโพกสอบถอยหลังช้า ๆ อ้าเรียวขาเรียวแยกกว้างคร่อมทับกึ่งกลางลำตัวสามี จับความเป็นชายแกร่งขึงชี้ชันกดทะลวงแทรกตัวตนสอดแทรกเข้าไปในรูรักอุ่นระยิบระยับของเธอช้า ๆ จนสุดความยาว ความคับแน่นเปียกชื้นของภรรยาโอบรัดท่อนลำร้อนของเขาแน่นหนา
“อ๊าาา... พี่วุติ... ซี้ด... เข้ามาลึกสุดตัวเลยค่ะ...” มิ้นท์ครางเสียงหวานสั่นสะท้านโน้มซบแผงอกสามี วุติเริ่มขับเคลื่อนสะโพกโยกเข้าออกเป็นจังหวะช้า ๆ เน้นหนักหน่วงแผ่วเบาเพื่อไม่ให้กระตุ้นความวิตก เจนนี่ขยับปีนขึ้นมาเบียดชิดด้านข้างบดเบียดเต้าอวบใหญ่สู้หัวไหล่ของวุติ พลางสอดมือลูบไล้สะโพกและก้นมนของมิ้นท์ประสานเสียงครางรัวถถี่ วุติพลิกตัวตนสอดแทรกเข้าใส่รูสวาทของเจนนี่สลับเปลี่ยนระเริงรักสามเรา 3P ที่เปี่ยมด้วยความอ่อนโยนละเมียดละไมสูงสุด บำบัดอารมณ์ชายหนุ่มจนเสร็จสมสุขสมหลั่งธารรักออกมาพรูพวยเต็มรูรักของมิ้นท์และเจนนี่ ร่างหนาโอบกอดสองนารีแนบแน่นหอบหายใจยาวอย่างผ่อนคลายดวงจิตลงไปกว่าครึ่ง รอยร้าวในหัวใจคล้ายได้รับการประคับประคองชั่วคราว
พริบตานั้น ประตูห้องนั่งเล่นเปิดออกช้า ๆ หมอเอกในชุดสุภาพก้าวเดินเท้าเข้ามาในห้อง แววตาคมกริบมองร่างสามคนที่นอนกอดก่ายเปลือยเปล่าอยู่บนโซฟา ก่อนจะเดินไปขยับเก้าอี้เดี่ยวมานั่งลงฝั่งตรงข้าม วุติขยับดึงผ้าห่มมาห่มคลุมกายภรรยาและเจนนี่ไว้ พลางพยุงกายลุกขึ้นนั่งประสานสายตากับจิตแพทย์เพื่อนสนิทด้วยความจริงจัง
“เป็นอย่างไรบ้างวุติ... รู้สึกดีขึ้นไหม?” หมอเอกเอ่ยถามน้ำเสียงนุ่มนวลเป็นกันเอง
วุติทอดถอนใจยาว ลูบหน้าตัวเองเบา ๆ “ดีขึ้นมากเอก... มิ้นท์กับเจนนี่ช่วยให้ฉันผ่อนคลายลงไปได้จริง ๆ ทว่า... ก้นบึ้งในหัวใจของฉัน ฉันรู้ดีว่าปมความเครียดและภาพหลอนตอนช่วยเหลือน้ำฟ้ามันยังไม่ได้หายไปไหนเลย มันเหมือนภูเขาไฟที่รอวันปะทุกลับมาขัดขวางฉันอีกครั้งยามฉันเริ่มมีตัณหา มันยังคงฝังแน่นอยู่ในส่วนลึกจนฉันกลัวว่าจะกลับมาเฉยชาอีก”
หมอเอกพยักหน้าเข้าใจ ดึงแว่นสายตาขยับเล็กน้อย “ใช่... บทรักประคับประคองของมิ้นท์และเจนนี่ช่วยลดความกังวลชั่วคราวผ่านฮอร์โมนแห่งความผูกพัน (Oxytocin) แต่นั่นคือการแก้ปลายเหตุ ปมฝังลึกในจิตใต้สำนึก (Subconscious Trauma) จากเกาะร้างยังคงต้องการยุทธวิธีรักษาที่ถอนรากถอนโคน หากปล่อยทิ้งไว้ระยะยาว มันจะย้อนกลับมาทำลายสมรรถภาพทางเพศและความสุขชีวิตคู่ของคุณอย่างถาวร”
“แล้วฉันต้องทำยังไงเอก?” วุติถามน้ำเสียงเครียด แววตารอคอยคำตอบอย่างคนสับสนหาทางออกไม่พบ
“คุณต้องการการบำบัดพิเศษที่เรียกว่า **ศาสตร์สะกดจิตบำบัดทางเพศขั้นสูง (Active Erotic Hypnotherapy)** เพื่อทะลวงผ่านกลไกป้องกันของสมองก้าวล่วงเข้าไปล้างรหัสความจำร้ายแรงในจิตใต้สำนึกโดยตรง...” หมอเอกอธิบายพลางยื่นกระดาษนามบัตรสีดำขลิบทองสุดหรูหราให้ผู้กองหนุ่ม “และเวลานี้ สตรีผู้เชี่ยวชาญศาสตร์นี้ที่สุดเพิ่งเปิดคลินิกลับระดับ Ultra-Luxury ใจกลางเมือง... ดร.น้ำฟ้า... หรือคุณน้ำฟ้าที่คุณเคยช่วยเหลือนั่นแหละครับ ตอนนี้เธอไม่ใช่ดาราสาวอ่อนแอคนเดิมอีกแล้ว แต่เธอคือจิตแพทย์ทางเลือกผู้กุมพลังควบคุมดวงจิตและร่างกายคนไข้อย่างเบ็ดเสร็จ”
วุติจ้องมองนามบัตรรูปโลโก้รูปเกลียวสะกดจิตขลิบทองคำในมือด้วยแววตาสั่นสะท้านสับสนลึกซึ้ง ความทรงจำเก่าและการเริ่มต้นชีวิตครั้งใหม่กำลังจะถักทอเข้าหาการรักษาเยียวยาสวาทในไม่ช้า... มิ้นท์จับมือสามีเบา ๆ ส่งประกายความมั่นใจให้เขาตัดสินใจเดินหน้าเพื่อชีวิตคู่ของพวกเขาทั้งสองคน
---
สัปดาห์ต่อมา ณ ตึกระฟ้าสุดหรูหราสูงเสียดฟ้าใจกลางกรุงเทพมหานคร ลิฟต์ส่วนตัวสีทองเคลื่อนตัวรวดเร็วส่งผู้กองวุติมาถึงชั้นสูงสุดของตัวอาคาร ซึ่งเป็นที่ตั้งของคลินิกลับเฉพาะทางระดับอภิมหาเศรษฐี *"Secret Trance Therapy"*
บรรยากาศรอบกายเงียบสงัดเงียบสงบ ตกแต่งภายในด้วยสถาปัตยกรรมหรูหราอลังการสไตล์โมเดิร์นคลาสสิก โทนสีเทาดำสลับทองเหลืองอร่าม แสงไฟสีนวลตาขับเน้นบรรยากาศให้ดูอบอุ่นแต่แฝงเร้นด้วยความน่าเกรงขาม กลิ่นหอมระเหยอ่อน ๆ ของสมุนไพรบำบัดและดอกลาเวนเดอร์ป่าโชยเข้าจมูกช่วยผ่อนคลายระบบประสาทส่วนกลาง วุติก้าวเดินเท้าอย่างสม่ำเสมอพ้นบานประตูกระจกบานใหญ่เข้าไปตามคำชี้นำของพนักงานต้อนรับที่โค้งคำนับอย่างสุภาพสูงสุด
เขาหยุดยืนก้าวเท้าอยู่หน้าประตูห้องบำบัดรักษาหมายเลขหนึ่ง ประตูบานหนาทำจากไม้โอ๊คสีเข้มสลักลวดลายทองคำสุดหรู วุติสูดลมหายใจเข้าลึกระงับความสั่นริกและความหวาดหวั่นปนสับสนในอก ก่อนจะยกมือขึ้นเคาะประตูเบา ๆ แล้วผลักเปิดประตูเปิดก้าวเดินเท้าเข้าไปกึ่งกลางห้องพักรักษาตัว
ภายในห้องบำบัดตกแต่งอย่างเหนือระดับ ผนังด้านหนึ่งเป็นกระจกบานใหญ่ยาวมองเห็นทิวทัศน์โค้งแม่น้ำเจ้าพระยาและแสงไฟระยิบระยับของมหานครยามรุ่งอรุณ แสงแดดอุ่นสาดส่องเข้ามาจับผิวกาย ตกแต่งห้องด้วยโซฟาเบดหนังแท้ตัวใหญ่พิเศษสีดำเงางามสำหรับนอนผ่อนคลายบำบัด และกึ่งกลางห้องนั้นเอง...
สตรีสาวงดงามสะคราญตานั่งสง่าผ่าเผยอยู่อย่างภูมิฐานหลังโต๊ะทำงานกระจกสีดำเงาวับ เธอสวมใส่ชุดสูทเข้ารูปสีน้ำเงินเข้มหรูหราอวดสรีระทรวดทรงอกเอวอวบอิ่มสมส่วน ผิวขาวผ่องสะดุดตาสะท้อนแสงแดดยามเช้า นัยน์ตาคู่สวยคู่เดิมที่ผู้กองหนุ่มเคยพบเห็นยามบาดเจ็บหวาดสะพรึงคราวกามบนเกาะร้าง บัดนี้ไม่มีความเปราะบางหลงเหลืออยู่อีกต่อไป แววตาของเธอเปลี่ยนแปรเป็นแววตาสงบ ลึกลับ นิ่งเงียบ และเต็มเปี่ยมไปด้วยอำนาจการควบคุมและจิตวิญญาณของผู้เหนือกว่าอย่างแท้จริง
'ดร.น้ำฟ้า' หรือ 'Dr. Fah' นักสะกดจิตบำบัดสาวเลื่อนนัยน์ตามองสบตาประสานจ้องสู้สายตานายตำรวจหนุ่มผู้มีพระคุณแต่อดีต
มุมปากสวยหวานฉายรอยยิ้มบางเบาละมุนละไมทว่าแฝงรสนิยมลุ่มลึกทรงพลัง สุ้มเสียงหวานไพเราะโทนเสียงนุ่มนวลมีจังหวะสม่ำเสมอเอ่ยคำทักทายต้อนรับประธานดวงจิตเป็นประโยคแรกชวนสะกดใจให้จมดิ่งลงสู่ภวังค์รัก
“สวัสดีค่ะผู้กองวุติ... ยินดีต้อนรับสู่คลินิกของน้ำฟ้าค่ะ... ต่อจากนี้ ปล่อยให้จิตใจของท่านผ่อนคลาย... และปล่อยให้อยู่ภายใต้การควบคุมของน้ำฟ้านะคะ...”
คำต้อนรับและแววตาทรงอำนาจเหนือจิตใจส่งสัญญาณปิดฉากฝันร้ายก้าวสู่ภาคสอง **สะกดรัก บำบัดเสียว** อย่างงดงามสมบูรณ์แบบตราบนานเท่านาน...
ติดตามภาคต่อไปได้ที่
https://www.kawebook.com/story/23039