ร่างเล็กเอียงกายพิงแผ่นหลังกับเก้าอี้ไม้ ทำเพียงมองการเล้าโลมตรงหน้ามิได้ลงมือจรดปลายพู่กันแต่อย่างใด
ชายหนุ่มอีกสองคนที่มิได้เข้าร่วมบทสวาทเริงราคะตรงหน้าต่างช่วยกันปรนนิบัติเ้านายสาวอยู่ข้างกายมือเรียวยาวช่วยป้อนผลผูเถาผลหวานเข้าปากเล็กทั้งยังคอยแบฝ่ามือรอรับเมล็ดที่นางคายออกมาอย่างไม่นึกรังเกียจ
ส่วนมือเรียวยาวชายหนุ่มอีกคนคอยช่วยบีบนวดให้หญิงสาวคอยผ่อนคลาย
"อ๊าาา ซี๊ดดด ไม่ไหวแล้ว อะ อร๊างงง" ลั่วอี้สั่นสะท้านไปทั้งกายใบหน้าส่ายสะบัดจนผมยาวหลุดยุ่งเหยิง เมื่อติ่งสวาทถูกเรียวลิ้นสากตวัดเลียถี่รัวพร้อมสองนิ้วยาวสอดใส่เข้าออกรูสวาทรัวเร็ว
** ผูเถา = องุ่น
สะโพกมนยกร่อนกดเข้าหาริมฝีปากร้อนก่อนจะกระตุกพ่นน้ำรักหวานให้ชายหนุ่มได้ดูดเลีย
"น้ำรักหวานมากขอรับคุณหนู" ไป๋เซ่อส่งนิ้วยาวที่เปียกแฉะไปด้วยน้ำรักลั่วอี้ส่งเข้าปากดูดเลียพร้อมมองกลับไปหาเ้านายสาวที่มองเขาอยู่ส่งสายตาเย้ายวนดั่งน้ำรักที่ตนกำลังเลียชิมอยู่นั้นเป็ของนาง
"เช่นนั้นหรือ หากเป็เช่นนั้นเ้าก็ต้องมอบความร้อนแรงตอบแทนให้ข้าแล้วอาไป๋" เสียงหวานตอบรับชายหนุ่ม ริมฝีปากบางยกยิ้มยั่วยวนชวนให้ใฝ่หา
ชายหนุ่มสองคนที่ขนาบข้างต่างรู้หน้าที่ช่วยกันเตรียมอุปกรณ์วาดภาพให้เ้านายสาว กระดาษขาวถูกกางวางบนโต๊ะใหญ่พร้อมฝนแท่งหมึกให้หญิงสาวพร้อมใช้งาน
เยว่ซินเริ่มตวัดปลายพู่กันหลังจากร่างหนาสอดใส่ท่อนเอ็นใหญ่ใส่รูสวาทร่างเล็ก ขาเรียวสาวใช้ถูกจับยกขึ้นสูงทั้งร่างสั่นคอนตามแรงกระแทกหนักหน่วงจากสะโพกหนา
เสียงเนื้อกระทบกันอย่างหยาบโลนผสานเสียงขาตั่งไม้ขยับโยกดังเอี๊ยดอ๊าดตามแรงปรารถนาร้อนแรงเสียงครางกระเส่าของคนทั้งคู่ปลุกเร้าจนชายทั้งสองที่อยู่ข้างนางแกนกลางกายปวดหนึบขึ้นลำนูนเด่นชัดภายใต้กางเกงตัวบาง
ตับ ตับ ตับ ตับตับ
"อ๊าาา อ๊าา เสียวรูสุด ๆ อะ อร๊าาา"ความเสียวซ่านที่ร่างหนามอบให้ทำให้ลั่วอี้แทบสิ้นสติ สะโพกหนาเร่งสอบซอยรัวเร็วจนนางเสร็จสมกระตุกปลดปล่อยอีกครั้ง
่จังหวะหญิงสาวเสร็จสมท่อนเอ็นใหญ่ถอดออกให้นางได้กระตุกพ่นน้ำใส ก่อนจะสอดใส่เข้ารูสวาทดังเดิมเร่งขยับซอยสะโพกหนาหนักหน่วงต่อเนื่อง
"อู้วว ซี๊ดดด รูคุณหนูบีบรัดท่อนข้าดีมาก อ่าา อื้มม"ยังคงเป็เช่นเดิมที่เสียงแหบครางกระเส่าถึงหญิงสาวอีกคนทั้งที่กำลังกระแทกกระทั่นท่อนเอ็นใส่รูสวาทหญิงสาวอีกคน
ไป๋เซ่อยังคงขยับโยกอย่างมิคิดที่จะหยุดให้ลั่วอี้ได้พักหายใจร่างเล็กถูกจับให้คว่ำหน้าลงกับตั่งไม้ ทั้งที่กลางกายยังคงเชื่อมติดกับร่างหนาสะโพกมนถูกจับยกลอยขึ้น เพื่อรองรับแรงกระแทกรุนแรงอีกครั้ง
ลั่วอี้ขยับโยกสั่นคอนไปทั้งกายปทุมทันอวบอิ่มกระเพื่อมขึ้นลงจนรู้สึกชาเจ็บ ก่อนที่ฝ่ามือร้อนจะคว้าไปบีบเคล้นจนก้อนเนื้อนิ่มล้นออกตามง่ามนิ้วยาว
"ซี๊ดด ไม่ไหวแล้ว อะ อร๊าา อร๊างงง"หญิงสาวได้เยือนถึงสรวงสรรค์โดยที่ไม่ได้ร้องขอ ร่างเล็กกระตุกพ่นน้ำรักใสจนตั่งไม้เปียกแฉะ
"อู๊ยยย ใกล้แล้ว ๆ คุณหนู คุณหนู อะอ่าาา" สะโพกหนาเร่งซอยรัวเร็วส่งให้ตนเองได้เสร็จสมตามหญิงสาวไปติด ๆ์ที่อยู่เบื้องหน้านางเขาก็ได้ไปเยือนด้วยเช่นกัน ท่อนเอ็นใหญ่กระตุกน้ำกามอุ่นใส่เต็มรูสวาทเล็กอย่างไม่อดกลั้นปลดปล่อยจนหมดหยดสุดท้าย
เยว่ซินอ้าริมฝีปากบางรับผลผูเถาลูกสุดท้ายเข้าปากก่อนจะวางพู่กันในมือลงหญิงสาวออกคำสั่งให้ชายทั้งสองพาไป๋เซ่อกับลั่วอี้ไปพักผ่อนทำให้ทั้งห้องเหลือเพียงนาง ที่ยังคงนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ตัวเดิม
ั์ตาดอกท้อจ้องมองภาพวาดของตนที่เพิ่งวาดจนแล้วเสร็จเมื่อครู่ แม้คนทั้งคู่จะเสพสังวาสกันในหลายท่วงท่าทว่านางกลับเก็บความงดงามไว้ได้เพียงภาพเดียวเท่านั้นแต่นั้นก็นับว่าดีมากพอแล้วสำหรับนาง
มือเรียวขาวจับยกสมุดภาพวสันต์เล่มหนึ่งขึ้นมามุมด้านซ้ายบนปรากฎนามของ 'อาจารย์โม่ลี่' ที่เลื่องชื่อในตลาดมืดเป็บุคคลที่ได้ขึ้นชื่อว่าแม้จะเป็เพียงภาพวาดอาจารย์โม่ลี่กลับสื่ออารมณ์ได้ถึงความร้อนแรงแค่เพียงจ้องมอง
หญิงสาวเปิดหน้าสุดท้ายของสมุดภาพวสันต์นั้นออกก่อนมือเรียวขาวจะจับด้ามพู่กันจรดปลายหมึกวาดภาพที่นางเพิ่งวาดเมื่อครู่ คัดลอกลงในสมุดภาพอีกครั้ง
ลายเส้นในการวาดน้ำหนักของน้ำหมึก ล้วนเป็แบบเดียวกันกับที่อาจารย์โม่ลี่เคยวาดไว้ก่อนหน้าหรือจะเรียกได้ว่าเป็ลายเส้นเดียวกันก็ว่าได้แต่มิใช่ว่านางพยายามเลียนแบบลายเส้นอาจารย์โม่ลี่หรืออย่างใด
เพราะแท้จริงแล้วอาจารย์โม่ลี่ก็คือนาง นางก็คืออาจารย์โม่ลี่นั้นเอง
หากบอกไปผู้ใดจะเชื่อสมุดภาพวาดวสันต์ที่โด่งดังเลื่องชื่อในสองปีนี้ จะเป็ฝีมือการวาดของหญิงสาวในห้องหอที่ดูแสนหวานอ่อนโยน มีท่าทีเขินอายแม้ยามบุรุษเดินผ่านทว่านางกลับเป็ผู้รังสรรค์ภาพวาดที่บุรุษเห็นแล้วเป็การเปิดโลกในการเสพสังวาสให้พวกเขาได้รับรู้ ทั้งยังมีสมุดภาพการเสพสังวาสระหว่างบุรุษด้วยกันที่เหล่าต้วนซิ่วชื่นชอบ
แม้ว่าเยว่ซินจะมิได้ขัดสนในเื่เงินทองแต่ด้วยความนิยมในสมุดภาพของอาจารย์โม่ลี่ ทำให้เงินทองหลั่งไหลเข้ามาหานางไม่ขาดสาย หญิงสาวจึงจัดสรรปันส่วนมาให้บ่าวไพร่ในเรือนมิให้พูดมากในเื่ของนาง
ครั้นนางไม่ให้เงินพวกบ่าวไพร่เลยก็ย่อมได้หากผู้ใดปากพล่อยก็เพียงกำจัดเสีย วิธีการโหดร้ายใช่ว่านางจะทำไม่เป็ ทว่าเยว่ซินอยากเลือกวิธีที่นุ่มนวลเสียก่อน ให้เหมาะสมกับสตรีที่อ่อนโยนเรียบร้อยเช่นนาง
กระนั้นจะถามว่าเหตุใดหญิงสาวอย่างนางถึงกลายมาเป็อาจารย์โม่ลี่ที่ชำชองในการวาดภาพวสันต์ได้นั้นส่วนหนึ่งเป็เพราะระหว่างที่ต้องอยู่จวนเพียงผู้เดียว นางจึงใช้การวาดภาพเป็ตัวช่วยให้วันเวลาที่น่าเบื่อในแต่ละวันได้ผ่านพ้นไปจนการวาดภาพกลายเป็ส่วนหนึ่งในชีวิตนาง
กระทั่งสามปีก่อนนางแอบเข้าไปเที่ยวในหอคณิกาชาย สถานที่ที่หญิงสาวยังมิได้ออกเรือนไม่ควรไปทุกสิ่งที่นางได้พบเจอด้านในล้วนเป็สิ่งแปลกใหม่ เยว่ซินมิคิดว่าบุรุษจะสามารถมีท่าทางกิริยาอ่อนหวานดั่งเช่นสตรีได้แต่ในเวลาเดียวกันรูปร่างกลับเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแน่นขึ้นรอนสวย
และที่สำคัญบุคคลที่เที่ยวมาหอคณิกาชายนั้นใช่ว่าจะมีเพียงสตรีแต่หญิงสาวกลับพบบุรุษจำนวนมากที่เข้ามาเที่ยวทั้งแบบเปิดเผยและปิดบังตัวตนทำให้นางแปลกใจในเื่ที่พบอย่างมาก
หลังจากนั้นนางก็ยังไปเยือนหอคณิกาชายอีกหลายครั้ง จนได้สนิมสนมกับเหล่าคณิกาชายรูปงามทั้งหลายพวกเขาเ่าั้ล้วนเคยให้บริการทั้งบุรุษและสตรีประสบการณ์ที่ได้รับฟังช่างน่าตื่นตาตื่นใจยิ่งนัก
กระทั่งวันหนึ่งนางตัดสินใจไถ่ตัวคณิกาชายสามคนพากลับมาที่จวน
นับจากนั้นจุดเริ่มต้นการเป็อาจารย์โม่ลี่จึงเริ่มต้นขึ้นคราแรกนางเพียงวาดรูปร่างความงดงามของบุรุษเท่านั้นทว่าความ้าของนางกลับเพิ่มขึ้น จนสู่การวาดภาพท่วงท่าการเสพสังวาสที่เร่าร้อนของลั่วอี้และชายหนุ่มทั้งสาม
มือเรียวขาวจรดปลายพู่กันวาดเส้นเก็บรายละเอียดสุดท้ายก่อนจะยกภาพต้นแบบขึ้นแขวนร่วมกับภาพที่นางเคยวาดไว้ก่อนหน้าที่ถึงแม้ท่วงท่าจะมีซ้ำกัน ทว่าความเร่าร้อนที่นางสื่อออกมาจากภาพนั้นล้วนแตกต่าง
"มิคิดว่าบุตรสาวของสหายข้า จะวาดภาพได้เก่งถึงเพียงนี้"
5K
