ฟู่หลินซี ทายาทตระกูลฟู่ที่เกิดและโตที่ประเทศไทย แต่จะกลับมาเยื่ยมอากงของเธอทุกปี หลานสาวสุดที่รักของฟู่หรงเฉิง ตระกูลใหญ่ที่มีกิจการเกี่ยวกับการเงินการธนาคาร และอสังหาริมทรัพย์ในประเทศจีน ลูกชายคนเดียวของตระกูลก็มีแค่หลานสาวฟู่หลินซี ในขณะที่ตัวเองก็สนใจเพียงแค่การขยายธุรกิจไม่สนใจสืบทอดต่อกิจการของตระกูล ทำให้อำนาจตระกูลฟู่จึงกำลังถูกสั่นคลอน และถูกจับตามองจากตระกูลต่างๆ ในการที่จะรวบตระกูลฟู่ ผู้เฒ่าฟู่หรงเฉิงไม่สามารถวางใจใครได้เพราะอยู่ในแวดวงมานาน ทางเดียวที่จะทำให้ตระกูลฟู่กลับมาเข็มแข็งได้คงมีแค่วิธีเดียวคือขอความช่วยเหลือจากตระกูลที่แข็งแกร่งอย่างตระกูลหลง
ภายในคฤหาสน์ตระกูลฟู่
เสียงทุบโต๊ะดังสนั่นไปทั่วห้อง ฟู่หรงเฉิงมองลูกชายของตนด้วยสายตาเฉียบขาด ขณะที่ ฟู่จิ้งเหวิน ลูกชายของเขายังคงยืนกรานไม่เห็นด้วย
"พ่อ! นี่มันยุคไหนแล้ว! จะให้ลูกสาวผมไปแต่งงานกับทายาทตระกูลหลง ทั้งที่เขาเป็ผู้หญิงได้ยังไง!" ฟู่จิ้งเหวินแย้งอย่างหัวเสีย
"เพราะแกมันไม่มีปัญญานำตระกูลต่อไปยังไงล่ะ!" ฟู่หรงเฉิงคำราม
"แกไม่มีทั้งความสามารถ ไม่มีทั้งอำนาจ ไม่มีความน่าเกรงขาม! คนที่จะปกป้องตระกูลฟู่ได้ตอนนี้ไม่ใช่แก แต่เป็หลินซี! และฉันจะไม่มีวันปล่อยให้เธอต้องตกเป็เป้าหมายของตระกูลอื่นที่หวังจะกลืนกินพวกเรา!"
"แต่พ่อ... ถึงยังไงเธอก็ยังเด็ก! หลินซียังไม่พร้อมสำหรับเื่พวกนี้!"
"ตอนนี้ หลินซีอายุ 22 ปีแล้ว พร้อมหรือไม่พร้อมมันไม่สำคัญ! หลงจิ้นเทียนต่างหากที่เหมาะสมจะดูแลเธอ! จิ้นเทียนถูกฝึกมาให้เป็ผู้นำั้แ่เด็ก! แข็งแกร่งกว่าชายใดในรุ่นเดียวกัน ถ้าหลินซีอยู่ภายใต้การดูแลของเธอ ไม่มีตระกูลไหนกล้ารุกรานตระกูลฟู่อีกต่อไป!"
"พ่อเคยถามหลินซีบ้างไหม... ว่าเธออยากแต่งงานรึเปล่า?! พ่อเคยคิดบ้างไหมว่าเธอก็มีชีวิตของเธอเอง!" ฟู่จิ้งเหวินะโใส่ผู้เป็พ่อ
ฟู่หรงเฉิงหัวเราะเยาะ
"แกยังมีหน้ามาถามฉันอีกเหรอ?! ถ้าแกมีปัญญาปกป้องตระกูลนี้ ฉันคงไม่ต้องใช้หลานสาวของตัวเองเป็เครื่องมือ!"
ขณะที่ทั้งสองกำลังเถียงกันอยู่ ฟู่หลินซี แอบได้ยินทุกอย่างจากข้างนอก เธอกำหมัดแน่น ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่พอใจ ก่อนจะผลักประตูเข้ามาอย่างแรง
"หนูไม่ยอม!" ฟู่หลินซีะโลั่น สีหน้าโกรธจัด "อากง! นี่มันเื่อะไรกัน?! ทำไมต้องจับหนูหมั้นกับใครก็ไม่รู้!"
ฟู่หรงเฉิงหันมามองหลานสาว ถอนหายใจหนัก ๆ
"หลินซี.. หลานรักฟังกงนะ... นี่เป็วิธีเดียวที่จะปกป้องหลินซีและตระกูลของเรา"
"หนูไม่้าให้ใครมาปกป้อง! และที่สำคัญ ทำไมต้องเป็หลงจิ้นเทียน?! ต่อให้ตระกูลเขาแข็งแกร่งแค่ไหน หนูก็ไม่อยากหมั้นกับคนที่ไม่รู้จัก! ฟูหลินซีจะหมั้นกับคนที่รักเท่านั้น!" พูดจบเดินออกไปอย่างไม่สนใจผู้ใหญ่ที่มองตาค้าง
"ฟู่หลินซี หยุดก่อน! เธอจะไม่รับรู้อะไรไม่ได้นะหลินซี!" อากงะโกลับ
"นี่คือหน้าที่ของเธอ! เธอเกิดมาในตระกูลฟู่ เธอมีหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบ!"
ฟู่หลินซีกำหมัดแน่น ความโมโหพุ่งขึ้นถึงขีดสุด เธอหันไปมองพ่อของเธออย่างคาดหวัง แต่ฟู่จิ้งเหวินกลับเงียบไป ไม่พูดอะไร เธอรู้แล้ว... ไม่มีใครช่วยเธอได้
"ฟังนะ หนูไม่มีวันหมั้นกับหลงจิ้นเทียนเด็ดขาด!" ฟู่หลินซีประกาศลั่น ก่อนจะหันหลังเดินออกไปจากห้องอย่างรวดเร็ว โดยไม่หันกลับมามอง
ค่ำคืนนั้น
ฟู่หลินซีนั่งอยู่บนเตียงในห้องของตัวเอง ดวงตาเต็มไปด้วยความสับสนและโกรธแค้น ในหัวเธอมีเพียงคำถามว่าเธอจะทำยังไงให้พ้นจากเื่นี้ แม้ว่าจะเคยรู้เื่นี้มาั้แ่อายุ 19 แล้วก็ตาม แม้เธอจะต่อต้าน และหลบหลีกการนัดดูตรงมาโดยตลอดทุกครั้งที่ต้องไปจีน
แต่ในเมื่อเธอถูกบังคับให้แต่งงาน... เธอจะต้องหาทางทำให้ หลงจิ้นเทียนเป็ฝ่ายปฏิเสธเธอเอง..
ในขณะที่ตระกูลฟู่กำลังถกเถียงเื่การหมั้นของสองตระกูล ที่คฤหาสน์ตระกูลหลงกลับมีสถานการณ์ร้ายแรงเกิดขึ้น ตระกูลคู่แข่งวางแผนทำลายชื่อเสียงของตระกูลหลง โดยปล่อยข่าวลือและสร้างความวุ่นวายทางการค้า
หลงจิ้นเทียน เรียนจบจากอังกฤษและเพิ่งเดินทางกลับจากต่างประเทศอย่างเงียบ ๆ และก้าวเข้าสู่ห้องประชุมของตระกูลหลงท่ามกลางความตึงเครียดและตกตะลึงกับผู้เข้ามาโดยไม่บอกกล่าวล่วงหน้า ทุกคนลุกขึ้นยืนเคารพ ในขณะที่ผู้เฒ่ายิ้มและใบหน้าคลายความกังวลลงทันทีเมื่อเห็นใบหน้าของทายาทคนเดียวของตระกูล
"ทุกคน นั่งลง" น้ำเสียงเยือกเย็นแต่ทรงอำนาจของเธอทำให้ห้องเงียบลงทันที
"รายงานสถานการณ์มาให้ฉันเดี๊ยวนี้ รู้ไหมว่าข่าวลือพวกนี้ใครเป็คนปล่อย? ส่งคนไปสืบหรือยัง?" เธอเอ่ยถาม
ลูกน้องรีบนำข้อมูลมาให้ หลงจิ้นเทียนปรายตามองก่อนสั่ง "ส่งคนของเราไปกว้านซื้อหุ้นของบริษัทคู่ค้ากับตระกูลจือ เราต้องสั่งสอนตระกูลจือคิดจะงัดข้อกับตระกูลหลง ให้พวกมันล้มก่อนที่เราจะล้ม"
"แต่นายน้อย—"
"ไม่มีแต่ ทำตามคำสั่งฉัน ถ้าไม่มีบริษัทคู่ค้าคิดว่าจะอยู่ในวงการได้นานเท่าไหร่กัน" เธอพูดพลางหันไปหาสหายคนสนิท "อาเ้า! ไปเจรจากับธนาคารแห่งประเทศให้กระจายข่าว ห้ามปล่อยสินเชื่อให้พวกนั้น พวกมันจะได้ขาดเงินทุนจนเล่นงานเราไม่ได้"
ไม่นานหลังจากนั้น รายงานจากปลายสายแจ้งว่า ทุกอย่างเป็ไปตามที่สั่งข่าวลือเงียบหายไป แรงกดดันที่มีต่อตระกูลหลงก็หายไปในทันที
อากงของหลงจิ้นเทียนหัวเราะอย่างพึงพอใจ "หลานกงเหมาะสมที่สุดที่จะเป็ผู้นำของตระกูล (กงตบไหล่เบา) หลงจิ้นเทียนตอนนี้เรียนจบแล้วใช่ไหม อายุ ก็ 28 แล้วซินะ ต่อจากนี้เ้าจะต้องรับ่ต่อดูแลตระกูลหลงของเราและตระกูลฟู่ให้ยิ่งใหญ่ต่อไป” พูดไปกอดจิ้นเทียนพลาง
“กง..เดี๊ยว กง ตระกูลฟู่เกี่ยวอะไรด้วย” หลงจิ้นเทียนถามด้วยความสงสัย
อากงหัวเราะเสียงดังกว่าเก่า “ก็เ้าต้องหมั้นกับ'ฟู่หลินซี'หลานสาวตระกูลฟู่ เ้าก็ต้องดูแลทั้งสองตระกูลให้สืบทอดความยิ่งใหญ่ต่อไป"
.....'หมั้นงั้นเหรอ?' นี่เป็คำสั่งหรือ.....
426
