หลังจากที่ธงอี่ปฏิบัติภารกิจไปส่งองค์ชายแห่งแคว้นฉู่เรียบร้อยแล้ว พอทราบเื่ก่อการฏของท่านอ๋องซานตง ธงอี่ก็รีบไปที่ค่ายทหารเพื่อรวมตัวกับพ่อตาทันที
ไป่หลิง ธงอี่ และท่านอำมาตย์เข้าประชุมกันเพื่อวางแผนช่วยเหลือฝ่าา ท่านเสนาบดี เหล่าขุนนางและต่งซานทันที
โชคดีที่ท่านอำมาตย์นั้นมีแผนผังช่องลับจากในวังทะลุออกนอกเมืองหลวง เนื่องจากฮ่องเต้พระองค์ก่อนทรงมอบแผนผังนี้ไว้ เผื่อเกิดวิกฤติขึ้นในวัง ดังนั้นจึงมอบหมายให้ธงอี่ ลูกน้องทหารและทหารองครักษ์ที่รอดมาได้ เข้าช่องทางนี้เพื่อทำการปล้นคุก
ส่วนไป่หลิงมีหน้าที่ในการช่วยเหลือพระสนมต่งซานให้หนีออกมาด้วย เพราะถึงพระนางจะเป็ถึงสนมแต่เพราะนางเป็บุตรสาวของท่านอำมาตย์ ต่งซานอาจถูกท่านอ๋องระบายอารมณ์เข้าทำร้ายร่างกายได้
ปฏิบัติการทุกอย่างเริ่มในคืนนี้เลย ซึ่งทุกอย่างเป็ไปตามแผนการ กว่าที่ฝ่าาและเหล่าขุนนางจะหนีมาถึงค่ายของธงอี่ได้ ต้องใช้เวลาถึงเช้าของวันถัดไป
ข่าวการปล้นคุกกับการชิงตัวพระสนมต่งซานทำให้ฝ่าาพระองค์ใหม่ทรงพิโรธอย่างมาก เที่ยวทำลายข้าวของ แต่ตอนนี้ฝ่าาซานตงทรงยังไม่สามารถทำอะไรได้ เพราะธงอี่ได้รวบรวมทหารที่จงรักภักดีต่อฝ่าาองค์ก่อนอยู่ ทำให้กองกำลังของธงอี่มากอยู่พอสมควร ต้องคิดวางแผนอย่างดีเพื่อหาทางกำจัดให้สิ้นซาก
เมื่อไป่หลิงเห็นท่านเสนาบดีปลอดภัยก็รีบเข้าสวมกอดสามีอย่างไม่อาย
“ข้าดีใจจริงๆ ที่เห็นท่านพี่ปลอดภัย”
“ข้าก็ดีใจที่ได้พบเ้า ไป่หลิง ข้าไม่เป็อะไรแล้วนะ และท่านแม่ล่ะเป็อย่างไรบ้าง”
“ท่านแม่และทุกคนปลอดภัยค่ะ พวกเราหนีทางช่องลับที่ท่านพี่เคยบอกข้าไว้”
“ดีมากเลยไป่หลิง งั้นเดี๋ยวข้าไปประชุมวางแผนต่อนะ”
ธงอี่ที่คิดถึงฮูหยินอย่างมาก รีบคว้าตัวต่งหนานเข้ามากอดทันที
“ธงอี่ นี่มันต่อหน้าทุกคนเลยนะ อายคนอื่นเขาบ้างสิ”
“ข้าแค่ขอกำลังใจจากฮูหยิน เท่านั้น ข้าจะได้มีแรงใจสู้ต่อไง”
ต่งหนานเลยหอมแก้มเป็กำลังใจให้ แล้วบอกให้ธงอี่เข้าประชุมได้แล้ว
หลังจากนั้นไป่หลิงและต่งหนานจึงพากันไปเยี่ยมพระสนมต่งซานทันที ไป่หลิงเห็นว่าพระสนมต่งซานมีอาการเวียนหัวและหน้ามืด จึงรีบเข้าตรวจอาการให้ทันที
“ขอแสดงความยินดีด้วยเพคะ พระสนมทรงตั้งครรภ์ได้เดือนนึงแล้ว” ไป่หลิงกล่าว
“ยินดีด้วยค่ะท่านพี่ แต่ทำไมสีหน้าท่านพี่ถึงไม่ดีใจเลยล่ะ” ต่งหนานสงสัย
“เราดีใจนะ ที่เรากำลังจะมีลูก แต่มามีลูกตอนวิกฤติาแบบนี้ เราคงต้องห่วงลูกอย่างมาก” ต่งซานกังวล
“อย่าทรงกังวลเลยเพคะพระสนม หม่อมฉันจะช่วยดูแลพระองค์เอง” ไป่หลิงกล่าว
“ขอบใจมากไป่หลิง แต่เราขอไปอยู่ที่อื่นอย่างสงบเถอะนะ อย่าให้เราต้องเข้ามายุ่งเกี่ยวกับาเลย” ต่งซานกล่าว
เมื่อประชุมเสร็จสิ้น สรุปว่าในขณะนี้ยังไม่สามารถกระทำอะไรได้ นอกจากต้องรวบรวมกำลังพลผู้ที่ภักดีต่อฝ่าาให้มากพอเสียก่อน จึงมีแผนการว่าจะส่งคนไปติดต่อแม่ทัพผู้ภักดีที่อยู่ตามชายแดนให้มาช่วยฝ่าา
เมื่อท่านอำมาตย์ออกมา ต่งซานก็ขอคุยกับพ่อของตนทันที
“ท่านพ่อคะ ลูกไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับา ฝ่ายนั้นก็พระสวามี ส่วนอีกฝ่ายก็เป็บิดาของตน ดังนั้นลูกขอออกไปใช้ชีวิตอย่างสงบปิดบังชื่อแซ่เถิดนะคะท่านพ่อ” ต่งซานขอร้อง
“แต่พ่อเป็ห่วงความปลอดภัยของลูกนี่นา ผู้หญิงตัวคนเดียวจะไปใช้ชีวิตข้างนอกได้อย่างไร” ท่านอำมาตย์ห่วงลูกสาว
“อย่าห่วงเลยค่ะท่านพ่อ ลูกจะรักษาตัวให้ดี” ต่งซานกล่าว
ท่านอำมาตย์ไม่อาจห้ามบุตรสาวได้ จึงยอมปล่อยบุตรสาวจากไป โดยมีไป่หลิงและต่งหนานไปส่งถึงที่บ้านที่อยู่นอกเมืองหลวง เพื่อให้ต่งซานไปใช้ชีวิตอย่างสงบที่นั่น
*********************************
แต่แล้ว ช่างเป็่บาปซ้ำกรรมซัดยิ่งนัก ฝ่าาพระองค์ใหม่ทรงสามารถสืบรู้ได้ว่าต่งซานอยู่ที่ไหน จึงนำกองกำลังไปหาต่งซานทันที
ต่งซานกำลังเข้าครัวเพื่อประกอบอาหาร แต่ได้ยินเสียงเหมือนมีคนเข้ามาในบ้านเลยรีบออกไปดู ต่งซานต้องใอย่างมากที่เห็นพระสวามีของตนเข้ามาในบ้าน
“ฝ่าา ทำไม พระองค์ถึงทรงอยู่ที่นี่ล่ะเพคะ” ต่งซานกล่าว
“เ้าบังอาจมากเลยนะ ที่กล้าหลบหนีเรามาอยู่ที่นี่ งั้นพวกเรามาฟื้นความจำหน่อยเป็ไง ว่าพวกเราเป็สามีภรรยากัน” “ทหารออกไปคุ้มกันด้านนอกให้หมด” ฝ่าาตรัส
“ฝ่าาเพคะ ได้โปรดเถอะเพคะ ตอนนี้หม่อมฉันกำลังตั้งครรภ์ ได้โปรดเมตตาด้วยเถอะเพคะ”
“555 แล้วตั้งครรภ์ลูกใคร เ้ามาอยู่ข้างนอก เ้าก็อาจจะมีคนอื่นไปแล้วก็ได้” ฝ่าาตรัสอย่างไม่ใยดี
“เหตุใดถึงทรงคิดเช่นนี้ล่ะเพคะ” ต่งซานเสียใจ
ฝ่าาพระองค์ใหม่เข้ามาจับกุมต่งซาน ในตอนนี้ต่งซานพยายามดิ้นสุดชีวิต และร้องให้คนอื่นช่วย แต่ก็ไม่มีใครช่วยได้ ฝ่าามีพฤติกรรมโรคจิตที่ชอบทำร้ายร่างกายภรรยาก่อนมีเพศสัมพันธ์ แต่บัดนี้ต่งซานไม่อาจทนต่อการถูกทำร้ายร่างกายได้อีกแล้ว และขณะนี้ฝ่าาทรงมีอารมณ์โทสะรุนแรงจึงซ้อมต่งซานอย่างไม่ปราณี มีผลทำให้ต่งซานล้มไปกระแทกชนโต๊ะทานข้าวอย่างแรง ทำให้แท้งตกลูกทันที ฝ่าาทรงเห็นว่าต่งซานมีเืออกเพราะแท้งลูก จึงหยุดการกระทำแล้วหันกลับพระราชวังทันที โดยไม่ให้การช่วยเหลือใดๆ ปล่อยต่งซานไว้อย่างนั้น
เป็เวลาเดียวกันกับที่ต่งหนานได้ชวนไป่หลิงไปเยี่ยมพี่สาว เพราะเป็ห่วงหลาน เลยนำอาหารและยาบำรุงครรภ์มาส่ง แต่ก็ต้องใที่เห็นฝ่าาพระองค์ใหม่กับกองทหารอยู่ที่หน้าบ้านของพี่สาวพอดี
ต่งซานกำลังจะเข้าไปช่วยพี่สาว แต่ถูกไป่หลิงพาไปซ่อนหลังพุ่มไม้และปิดปากไว้ เพราะตอนนี้ด้วยแรงของผู้หญิงสองคนคงไม่อาจต่อสู้กับกองกำลังทหารได้ ต่งหนานและไป่หลิงเฝ้าดูเหตุการณ์ เห็นฝ่าาพระองค์ใหม่ออกมาจากบ้านคนเดียวอย่างลุกลี้ลุกลน และสั่งกองทหารให้กลับวังทันที พอพวกเขากลับกันไปหมดแล้ว ไป่หลิงและต่งหนานจึงรีบเข้าไปดูต่งซานทันที
ทั้งไป่หลิงกับต่งหนานต้องใกับภาพที่เห็นอยู่ตรงหน้า เพราะตอนนี้ต่งซานนอนแท้งตกลูกด้วยอาการรวยริน ไป่หลิงรีบเข้าไปดูอาการทันที ไป่หลิงจับชีพจรดู ผลปรากฏว่าในตอนนี้ช่วยเหลือไม่ทันเสียแล้ว เพราะต่งซานถูกทำร้ายร่างกายรุนแรงมาก อีกทั้งต้องมาแท้งเสียเืไปมากด้วย
พอต่งหนานเห็นไป่หลิงสายหน้า ก็ถึงกับร้องไหโฮ “ทำใจดีๆ ไว้นะคะ พี่ต่งซาน เข้มแข็งไว้นะคะ”
“พี่ไม่ไหวแล้ว ต่งหนาน พี่ฝากต่งหนานดูแลพ่อด้วยนะ พี่ขอ ลา ก่อน” แล้วต่งซานก็สิ้นใจตายทันที
ทั้งไป่หลิงและต่งหนานนำศพของต่งซานไปฝังไว้ เพราะ่เวลาแบบนี้ยังไม่สะดวกจะนำไปประกอบพิธีศพ ต้องรอให้ฝ่าาองค์ก่อนกู้อำนาจคืนเสียก่อน
ต่งหนานร้องไห้จนตาบวมและประกาศว่าจะแก้แค้นฮ่องเต้ซานตงให้จงได้ ซึ่งบัดนี้ทั้งต่งหนานและไป่หลิงมีศัตรูคนเดียวกันคือฮ่องเต้ซานตง เพราะชายผู้นี้โหดอำมหิตฆ่าทั้งต่งซานและหมอเทวดาพ่อของไป่หลิง