หลังจากที่ผมตัดสินใจกดเข้าไปในลิงก์วิดีโอแนะนำจากหน้าค้นหา หัวใจของผมก็เต้นระรัวประหนึ่งกลองรบที่กำลังจะะเิออกมานอกอก
หน้าจอโทรศัพท์สลัวๆ ในห้องนอนที่ปิดม่านมืดสลัวปรากฏภาพชายหนุ่มสองคนในสภาพเปลือยกายกำลังกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันอย่างเร่าร้อน เสียงครางเครือและเสียงหอบหายใจของคนในหน้าจอดังเล็ดลอดออกมาเบาๆ แม้ผมจะหรี่เสียงจนเกือบสุดแล้วก็ตาม
ใบหน้าของผมร้อนผ่าวจนแทบจะไหม้เกรียม ความคิดสับสนตีกันยุ่งเหยิงในสมอง ผิวเนื้อใต้เสื้อยืดสีครีมตัวบางเริ่มมีเหงื่อซึมชื้นขึ้นมาทั้งที่แอร์ในห้องยังเย็นฉ่ำ สองมือของผมสั่นระริกขณะจ้องมองท่วงท่าการขยับประสานร่างกายของคนในจอ
มันช่างดู... แปลกใหม่ น่าอาย เเต่กลับดึงดูดสายตาอย่างน่าประหลาด
ร่างกายของผมเริ่มปั่นป่วน ความรู้สึกอุ่นวาบแล่นพล่านไปทั่วท้องน้อยจนความ้าบางอย่างที่ซ่อนอยู่ลึกๆ เริ่มตื่นตัว แก่นกายขนาดกะทัดรัดใต้กางเกงขาสั้นเริ่มขยายขนาดดันเนื้อผ้าขึ้นมาเบาๆ ผมสูดลมหายใจเข้าลึกอย่างสับสนและขลาดเขิน สองมือสั่นๆ ค่อยๆ เอื้อมลงไปลูบไล้ทับเนื้อผ้ากางเกงเพื่อหวังจะบรรเทาความอึดอัดที่เกิดขึ้นเป็ครั้งแรกในชีวิต
ทว่า... ในขณะที่ผมกำลังตกอยู่ในห้วงอารมณ์ปั่นป่วนและกำลังเงอะงะทำตัวไม่ถูกอยู่นั้นเอง
แกร็ก!
เสียงสะเดาะกลอนประตูดังขึ้นอย่างกะทันหัน พร้อมกับบานประตูห้องนอนของผมที่เปิดออกอย่างรวดเร็ว
ผมสะดุ้งสุดตัวจนแทบจะะโตกเตียง สัญชาตญาณสั่งให้ผมรีบคว่ำหน้าจอโทรศัพท์ลงกับฟูกที่นอนทันที ทว่าตัวผมกลับแข็งทื่อขยับไปไหนไม่ได้เมื่อสายตาประสานเข้ากับร่างสูงใหญ่ 195 เิเของติวเตอร์ร่างั์ที่เดินก้าวเข้ามาในห้องนอนพร้อมกับกุญแจสำรองในมือ
“ได้เวลาอาหารค่ำแล้วครับลูกคลื่น ทำไมไม่... เอ๊ะ?”
เสียงทุ้มต่ำของพี่ไมค์หยุดชะงักลง สายตาสีเทาเข้มของเขากวาดมองร่างของผมที่นอนกึ่งนั่งอยู่บนเตียง สภาพเสื้อยืดสีครีมหลุดรุ่ยเลิกขึ้นจนเห็นหน้าท้องขาวเนียน มือข้างหนึ่งของผมยังกุมอยู่ที่เป้ากางเกงขาสั้นที่นูนขึ้นมาชัดเจน และที่สำคัญ... หน้าจอโทรศัพท์ที่ผมคว่ำหน้าลงกับเตียงยังมีเสียงครางเบาๆ เล็ดลอดออกมาอย่างน่าอาย
พี่ไมค์หรี่ตาลงช้าๆ ดวงตาสีเทาคู่นั้นแปรเปลี่ยนเป็เข้มขึ้นทันทีจนเหมือนพายุที่พร้อมจะกลืนกินทุกสิ่งอย่าง
“พี่ไมค์ เข้ามาทำไมโดยไม่เคาะประตูฮะ”
ผมแผดเสียงโวยวายข่มความอาย ใบหน้าแดงซ่านจนไม่รู้จะแดงยังไง สองมือดึงเสื้อลงมาปิดตัวเองพัลวัน
“ออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ! ลามกที่สุด”
พี่ไมค์ไม่ขยับหนีไปไหน เขากลับหมุนตัวปิดประตูห้องนอนลงเงียบๆ ก่อนจะล็อกกลอนอย่างแ่า ท่าทางคุกคามที่ก้าวเข้ามาหาเตียงอย่างช้าๆ ทำให้ผมรู้สึกเหมือนลูกแกะที่จนมุมใต้กรงเล็บหมาป่า
“พี่เคาะแล้วครับ แต่เราคงไม่ได้ยิน...”
เสียงของเขาแหบพร่าและทุ้มต่ำกว่าปกติอย่างเห็นได้ชัด พี่ไมค์ก้าวมาหยุดยืนชิดขอบเตียง ก้มมองผมด้วยสายตาที่ทำให้ผมรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัว
“และพี่คิดว่า... พี่ได้ยินเสียงแปลกๆ ในห้องนอนเรานะ”
“ไม่มี! ไม่มีเสียงอะไรทั้งนั้นแหละ ออกไปเลยนะ”
ผมชี้หน้าเขา มือไม้สั่นไปหมด
ทว่าพี่ไมค์กลับใช้ความสูงใหญ่และ่แขนที่ยาวเอื้อมลงมาฉกโทรศัพท์มือถือที่อยู่ใต้ฟูกข้างตัวผมขึ้นไปได้อย่างง่ายดาย ผมพยายามจะแย่งคืนทว่าร่างสูงกลับเบี่ยงตัวหลบ ก่อนจะกดปุ่มเปิดหน้าจอขึ้นดู
ภาพของชายหนุ่มสองคนที่กำลังประสานร่างกายกันอย่างนัวเนียปรากฏแก่สายตาของพี่เลี้ยงหนุ่ม
ผมอยากจะแทรกแผ่นดินหนีลงไปเดี๋ยวนี้เลย! ผมเอามือปิดหน้าตัวเองแน่น ใบหน้าร้อนจนคิดว่าถ้ามีไข่มาตอกใส่คงสุกไปแล้ว
“อ้อ... ที่แท้ก็แอบดูวิดีโอแบบนี้อยู่นี่เอง”
พี่ไมค์เอ่ยเสียงทุ้มต่ำ แฝงกระแสหยอกล้อทว่ากลับเปี่ยมไปด้วยฟีโรโมนดิบๆ ของเพศชายที่พวยพุ่งออกมา
“เรียนวิชาการเครียดเกินไป จนต้องหาแบบฝึกหัดนอกตำราทำเหรอครับ?”
“ไม่ใช่ ไอ้วินมันส่งมา... ผมแค่อยากรู้เฉยๆ”
ผมโวยวายเถียงคำไม่ตกฟาก เสียงสั่นระริกเอามือออกจากใบหน้าเพื่อประท้วง
“เอาคืนมานะพี่ไมค์ แล้วออกไปจากห้องผมเลย”
พี่ไมค์โยนโทรศัพท์ลงบนโต๊ะข้างเตียงช้าๆ ก่อนจะสบตามองผมด้วยดวงตาสีเทาเข้มที่ตอนนี้วาวโรจน์ไปด้วยเปลวไฟแห่งความกระสันที่ซ่อนเร้นมานาน ร่างสูงใหญ่ค่อยๆ คลานขึ้นมาบนเตียงกว้างอย่างคุกคาม ความสูง 195 เิเและน้ำหนักตัวที่ข่มขวัญทำให้เตียงยุบตัวลง
ผมถอยหนีจนแผ่นหลังชนเข้ากับหัวเตียง ทว่าเขากลับขยับตามมาประชิดตัวอย่างรวดเร็ว สองมือหนาแกร่งวางทาบลงบนฟูกที่นอนคร่อมตัวผมเอาไว้ กักขังผมไว้ในอ้อมอกอันกว้างใหญ่และแสนแข็งแกร่งของเขาอย่างสมบูรณ์แบบ
กลิ่นน้ำหอมไม้สนผสมกลิ่นอายร้อนผ่าวจากร่างกายของชายหนุ่มเป่ารดผิวหน้าของผมจนสับสนไปหมด
“ดูจากวิดีโอเฉยๆ มันจะไปเข้าใจอะไรล่ะครับ...”
ไมค์โน้มใบหน้าลงมาใกล้จนปลายจมูกของเราเกือบแตะกัน ลมหายใจอุ่นร้อนของเขาเป่ารดริมฝีปากที่สั่นระริกของผม
“เด็กดื้อของพี่ทำท่าเงอะงะแบบนั้น... ทฤษฎีไม่แน่น ปฏิบัติก็ไม่เป็ มีหวังเหนื่อยเปล่าแน่ๆ”
“พะ... พี่ไมค์ จะทำอะไร... อื้อ!”
คำพูดทัดทานทั้งหมดถูกกลืนหายไปในทันทีเมื่อริมฝีปากบางเฉียบของพี่ไมค์ประกบปิดลงมาบนเรียวปากของผมอย่างรวดเร็ว
มันไม่ได้ดุดันอย่างที่คิด ทว่ากลับนุ่มนวลและอ่อนหวานจนหัวใจของผมกระตุกวูบ สองมือของผมที่ตอนแรกตั้งท่าจะผลักไสแผงอกแกร่งพลันอ่อนระทวยไม่มีแรง พี่ไมค์ใช้ริมฝีปากบดเบียดคลึงเคล้นกลีบปากของผมเบาๆ ราวกับกำลังปลอบประโลมล่อหลอกให้ลูกแกะตัวน้อยยอมเปิดทาง
“อืม...”
ผมเผลอส่งเสียงครางแ่เบาในลำคอเมื่อรู้สึกถึงความซาบซ่านที่แล่นพล่านไปทั่วร่าง
จังหวะนั้นเอง ลิ้นร้อนของพี่ไมค์ก็แทรกผ่านกลีบปากที่เผยอออก เข้ามากวาดต้อนความหวานภายในช่องปากของผมอย่างย่ามใจ รสจูบเริ่มทวีความร้อนแรงและดูดดื่มขึ้นเรื่อยๆ ลิ้นหนากวาดต้อนพัวพันลิ้นเล็กของผมจนสมองของผมขาวโพลนไปหมด รสััที่เปี่ยมไปด้วยชั้นเชิงทำให้ผมเคลิบเคลิ้มพ่ายแพ้อย่างราบคาบ สองมือขยุ้มเสื้อยืดของเขากล้ามแน่นเพื่อหาที่ยึดเกาะยามรู้สึกเหมือนร่างกายกำลังจะละลายลงไปกับฟูก
“ฮะ... อื้อ...”
ผมประท้วงเบาๆ เมื่อเริ่มหายใจไม่ทัน พี่ไมค์จึงยอมถอนจูบออกช้าๆ ทว่ายังไม่วายคลอเคลียจมูกโด่งอยู่ที่แก้มเนียนและซอกคอขาวของผม ลมหายใจหอบถี่ของเขากระทบผิวเนื้อจนผมขนลุกซู่
“จูบก็ยังไม่เป็... ให้พี่สอนให้ทุกขั้นตอนเลยดีไหมครับ?”
เสียงทุ้มต่ำของเขากระซิบชิดใบหู ก่อนจะขบเม้มติ่งหูเล็กๆ ของผมเบาๆ จนผมตัวสั่นสะท้านครางเครือออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่
“พี่ไมค์... อย่านะ... อ๊ะ!”
มือหนาแกร่งของพี่ไมค์สอดรุกคืบเข้าไปใต้ชายเสื้อยืดสีครีมของผม ััอุ่นร้อนจากฝ่ามือใหญ่ลูบไล้ไปตามหน้าท้องแบนราบ ผิวเนื้อขาวละเอียดของผมตอบรับััของเขาด้วยการหดเกร็งเบาๆ นิ้วเรียวแกร่งปัดป่ายผ่านยอดอกเม็ดเล็กจนมันแข็งเป็ไตชูชัน เรียกเสียงครางกระเส่าจากปากของผมได้ไม่ยาก
พี่ไมค์ดึงรั้งเสื้อยืดของผมขึ้นเหนือศีรษะแล้วถอดมันโยนทิ้งไปข้างเตียง เผยให้เห็นร่างกายท่อนบนขาวเนียนอมชมพูประจักษ์แก่สายตาสีเทาเข้มที่จ้องมองมาราวกับจะกลืนกิน
เขารีบถอดเสื้อเชิ้ตของตัวเองออกเช่นกัน เผยให้เห็นแผงอกแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามล่ำสันและลอนหน้าท้องที่เรียงตัวสวยงาม ร่างกายกำยำสีน้ำผึ้งสุขภาพดีช่างตัดกับสีผิวขาวจัดของผมลิบลับยามที่เขาทาบทับตัวลงมาัักัน
“ผิวเราสวยมากนะลูกคลื่น...”
ไมค์พึมพำเสียงพร่า พลางซุกหน้าไซร้ซอกคอขาวของผม ขบเม้มสร้างรอยรักสีกุหลาบจางๆ ไว้ประปราย ขณะที่มือหนาค่อยๆ เลื่อนลงไปดึงขอบกางเกงขาสั้นและชั้นในของผมลงไปกองไว้ที่ข้อเท้า ก่อนจะโยนมันทิ้งไป
ตอนนี้ผมเปลือยกายล่อนจ้อนอยู่ใต้ร่างั์ใหญ่ที่สวมเพียงกางเกงขายาว ความเขินอายปะทุขึ้นจนผมต้องเอามือปิดหน้าตัวเองไว้ ทว่าพี่ไมค์กลับจับข้อมือทั้งสองข้างของผมตรึงไว้เหนือศีรษะด้วยมือเพียงข้างเดียว
“มองพี่สิครับคนเก่ง... ดูสิว่าร่างกายเรากำลัง้าพี่ขนาดไหน”
ผมช้อนตาขึ้นมองเขาทั้งน้ำตาคลอเบ้า แก่นกายขนาดพอเหมาะของผมตื่นตัวเต็มที่จนมีหยาดน้ำใสเยิ้มที่ปลายยอด พี่ไมค์ปล่อยมือจากข้อมือของผม แล้วเลื่อนมือหนาลงมาจับกุมแก่นกายร้อนผ่าวของผมเอาไว้
“อ๊า! พี่ไมค์... อ๊ะ...”
ผมครางเสียงหลงเมื่อมือหนาที่หยาบกร้านนิดๆ เริ่มขยับรูดรั้งแก่นกายของผมช้าๆ ััแปลกใหม่ที่ได้จากการถูกปรนนิบัติด้วยมือของคนอื่นช่างรุนแรงและซาบซ่านกว่าการทำเองร้อยเท่าพันเท่า
นิ้วโป้งหนาบดคลึงปลายยอดแก่นกายของผมเบาๆ เรียกน้ำหวานใสให้ไหลเยิ้มออกมามากขึ้น พี่ไมค์ขยับมือรูดรั้งในจังหวะที่เร็วและมั่นคงขึ้นเรื่อยๆ ลมหายใจของผมหอบกระเส่า ร่างกายบิดเร่าส่ายสะโพกไปมาบนเตียงด้วยความซาบซ่านปนทรมานจากความเสียวซ่านที่พุ่งทะยาน
“อื้อ... พี่ไมค์... เสียว... ไม่ไหวแล้ว...”
ผมครางอ้อนวอนอย่างลืมตัว สองมือไขว่คว้าเกาะไหล่กว้างของเขาแน่น ใบหน้าหวานเหยเกด้วยความกระสันที่พุ่งสูงจนถึงขีดสุด
“พร้อมกันนะครับเด็กดี...”
พี่ไมค์โน้มตัวลงมาจูบผมอีกครั้งอย่างเร่าร้อนลึกซึ้ง ขณะที่มือหนาก็เร่งจังหวะรูดรั้งแก่นกายของผมอย่างรวดเร็วและหนักหน่วง จังหวะการเคลื่อนไหวที่ดุดันทำให้ผมสะโพกกระตุกเกร็ง สลัดความนึกคิดทั้งหมดทิ้งไป
“อ๊าาาา! พี่ไมค์”
ผมกรีดร้องออกมาสุดเสียงเมื่อความเสียวซ่านแล่นริ้วถึงจุดสูงสุด ร่างกายกะทัดรัดเกร็งกระตุกอย่างรุนแรงก่อนจะปลดปล่อยหยาดน้ำรักสีขาวขุ่นพุ่งทะยานออกมาจนเปรอะเปื้อนเต็มหน้าท้องขาวและอุ้งมือหนาของพี่ไมค์
ผมหอบหายใจจนตัวโยน ร่างกายอ่อนปวกเปียกไร้เรี่ยวแรง ดวงตาพร่าเลือนไปด้วยน้ำตาที่เอ่อคลอ ใบหน้าหวานแดงก่ำซบลงกับอกแกร่งของพี่เลี้ยงร่างั์อย่างหมดสภาพ
พี่ไมค์ก้มลงมองผลงานของตัวเองด้วยรอยยิ้มพึงพอใจและอ่อนโยนอย่างที่สุด เขาใช้ผ้าห่มสะอาดมาเช็ดคราบน้ำรักออกจากหน้าท้องและมือของผมอย่างทะนุถนอม ก่อนจะสวมกอดร่างเล็กที่สั่นระริกไว้ในอ้อมอกอุ่น
“นี่แค่บทเรียนแรกนะครับ...”
ไมค์กระซิบเสียงทุ้ม แฝงประกายความคลั่งรักและเ้าเล่ห์ในดวงตาสีเทาเข้มที่จ้องมองผมที่ตอนนี้นอนนิ่งหมดแรงคาอกของเขา
“วันหลังถ้าอยากเรียนรู้อะไรอีก... ไม่ต้องไปเปิดดูในจอแล้วนะครับ มาบอกพี่... พี่จะสอนให้แบบถึงพริกถึงขิงเอง”
ผมได้แต่ซุกหน้าลงกับแผงอกของเขาด้วยความอายจนไม่อยากจะลืมตาขึ้นมามองโลกอีกต่อไปแล้ว
นี่มันบ้าที่สุด... ผมพ่ายแพ้เขาอย่างราบคาบั้แ่ยังไม่ได้เริ่มสู้เลยสักนิดเดียว..
1K
