บันทึกราชันย์เทพอสูร

        ดวงตาของเนี่ยหลีตกอยู่บนสมบัติชิ้นหนึ่ง

        สมบัติชิ้นนี้เป็นสนับมือคู่หนึ่ง ดูค่อนข้างเก่าแก่และชำรุดทรุดโทรม ดูมัวหมองฝุ่นเกาะหนาด้านบนของสนับมือเต็มไปด้วยสนิมจับเขลอะ

        ‘สนับมือหรือ? คิดไม่ถึงว่าจะได้พบอาวุธวิญญาณในสถานที่แห่งนี้ด้วยช่างโชคดีนัก ขอบคุณบรรพชนตระกูลเทียนเหิน!’ เนี่ยหลีอดที่จะแอบคิดในใจมิได้หยิบสนับมือคู่นี้ลงมาจากตะขอเกี่ยว

        “เจ้าต้องการของสิ่งนี้หรือ?” เนี่ยไห่ชำเลืองมองสนับมือชำรุดทรุดโทรมในมือของเนี่ยหลีและเอ่ยถาม

        “ใช่แล้ว!” เนี่ยหลีพยักหน้าหงึกๆ

        สนับมือคู่นี้ เนี่ยไห่อยากโละทิ้งมานานมากแล้วแต่เป็นเพราะสภาพอันชำรุดทรุดโทรมเกินไปของมัน จึงบอกไม่ได้ว่ามันมีพลังอะไรไม่มีผู้ใดสนใจ จึงยังคงเหลืออยู่ ห้องเก็บสมบัติลับก็ว่างโล่งถึงเพียงนี้แล้วอย่างน้อยก็ยังพอช่วยประดับเติมที่หนึ่งเอาไว้

        ในความเห็นของเนี่ยไห่ ภายในห้องเก็บสมบัติลับนี้อย่างน้อยยังมีของอื่นอีกสักชิ้นสองชิ้นที่มีคุณค่าเหตุใดเนี่ยหลีจึงเลือกของชิ้นนี้?

        เนี่ยหลีเก็บสนับมือคู่นั้นเข้าไปในแหวนมิติและสำรวจสมบัติในห้องเก็บสมบัติลับต่อไปแม้ของหลายชิ้นถือว่าไม่เลว ทว่าเนี่ยหลีมิได้เลือกหยิบอีก เพราะว่าของเหล่านั้นมิได้ช่วยส่งเสริมพลังให้แก่เขาได้สนับมือคู่นี้มาก็ถือว่าคุ้มค่าแล้วสุดท้ายสายตาจึงตกอยู่ที่ของสองอย่างสุดท้าย

        หนึ่งในนั้นเป็นภาพวาดแบบแปลนอย่างหนึ่ง ด้านบนภาพแบบแปลนมียันต์หลากหลายรูปแบบบันทึกอยู่ดูเหมือนจะเป็นองค์ประกอบของสิ่งประดิษฐ์บางอย่าง

        เห็นเนี่ยหลีกำลังจ้องมองภาพวาดแบบแปลนนี้ เนี่ยไห่จึงอธิบายขึ้น “ภาพวาดนี้ไม่ทราบเป็นอะไรกันแน่คนในตระกูลเทียนเหินของเราต่างก็ไม่มีผู้ใดดูออก ภาพวาดนี้ ดูราวกับนกตัวหนึ่ง!

        เนี่ยหลีจ้องมองภาพวาดนี้อยู่ครู่หนึ่ง เขาจำได้แล้วนี่เป็นผลงานชิ้นเอกชิ้นหนึ่งของพวกปรมาจารย์ด้านศาสตร์มืด เรียกว่าหลิงขุ่ยหรือหุ่นเชิดกักวิญญาณนั่นเอง ภาพนี้เป็นหุ่นเชิดกักวิญญาณรูปร่างอย่างนกในช่วงก่อนยุคอาณาจักรเสินเซิ่ง มีผู้ควบคุมจิตอสูรสายมืดจำนวนหนึ่งอยู่บนแผ่นดินใหญ่พวกเขาเป็นกลุ่มคนที่ลึกลับและมีนิสัยแปลกประหลาด มักทำเรื่องชั่วร้ายเลวทรามยกตัวอย่างเช่นหลิงขุ่ยนี้ พวกเขาจะสร้างหุ่นเชิดขึ้นจากนั้นผนึกวิญญาณของคนตายเอาไว้ในหุ่นเชิดนี้ ใช้ยันต์ควบคุมหลิงขุ่ยที่ได้จากนั้นใช้หลิงขุ่ยทำงานให้พวกมัน ต่อมาหลังก่อตั้งอาณาจักรเสินเซิ่งเกิดการกวาดล้างพวกผู้ควบคุมจิตอสูรสายมืดจำนวนมากของเช่นแบบแปลนสร้างหลิงขุ่ยนี้จึงถูกทำลายลง

        แม้ของเหล่านี้เคยรุ่งเรืองอยู่ช่วงเวลาหนึ่งหลังการก่อตั้งอาณาจักรเสินเซิ่ง ของเหล่านี้จึงกลายเป็นของหายาก ในช่วงยุคมืดแบบแปลนสร้างหลิงขุ่ยยิ่งพบเห็นได้ยากนักถูกผู้คนลืมเลือนไปท่ามกลางแม่น้ำสายยาวแห่งประวัติศาสตร์

        คิดไม่ถึงว่าเมื่อมาถึงที่นี่ กลับได้พบแบบแปลนหลิงขุ่ยชุดหนึ่งหากสิ่งนี้ถูกค้นพบในยุคอาณาจักรเสินเซิ่ง เกรงว่าคงถูกกวาดล้างทั้งตระกูลเป็นแน่!

        “ข้าต้องการสิ่งนี้ด้วย!” เนี่ยหลีเก็บแบบแปลนไว้ในแหวนเก็บของแม้เขาไม่ได้คิดจะผนึกวิญญาณของผู้คนเอาไว้ในหุ่นเชิดและแม้ของสิ่งนี้จะชั่วร้ายเกินไปทว่าเหตุผลนี้ย่อมไม่อาจปิดกั้นเนี่ยหลีจากความต้องการที่จะศึกษามันได้

        เนี่ยหลีเก็บแบบแปลนใบนั้นเอาไว้ เนี่ยไห่ไม่คัดค้านแต่อย่างใดด้วยว่าเนี่ยหลีมอบยาวิเศษและเงินเหรียญจิตอสูรให้แก่ตระกูลตั้งมากมายพวกเขาได้รับประโยชน์อย่างใหญ่หลวงจากเนี่ยหลีแล้วเขายังคิดอยากให้เนี่ยหลีเลือกหยิบไปอีกสักหลายอย่าง

        ‘แบบแปลนชุดนี้ เก็บไว้ค่อยศึกษาก็แล้วกัน’ เนี่ยหลีคิดในใจจากนั้นก็เดินชมดูของชิ้นต่อไป มันเป็นลูกปัดมุกทรงกลมเม็ดหนึ่งทั้งลูกมีสีดำแวววาว ทอแสงสีดำเป็นประกาย เพียงชำเลืองมองแวบแรกก็ทำให้ผู้คนตกอยู่ในภวังค์ได้แล้ว

        ลูกปัดมุกเม็ดนี้คงไม่ธรรมดาเป็นแน่ ทว่าแม้แต่เนี่ยหลีไม่ทราบที่มาของมัน

        “ข้าต้องการของสิ่งนี้ด้วย!” เนี่ยหลีพูด

        “ทุกชิ้นล้วนให้ได้ ทว่ามุกเม็ดนี้...” เนี่ยไห่ลังเลใจเล็กน้อย

        “ทำไมรึ? มีปัญหาอันใดหรือ?” เนี่ยหลีขมวดคิ้วมุ่นจ้องมองเนี่ยไห่และเอ่ยถาม

        “มิใช่เพราะมุกเม็ดนี้มีมูลค่ามากมายอันใด แต่เป็นมุกที่บรรพชนรุ่นแรกทิ้งเอาไว้จึงเป็นของที่ระลึกซึ่งมีความหมายใหญ่หลวงต่อชนรุ่นหลังดังนั้นจึงสมควรจะถูกเก็บไว้ให้ดี” เนี่ยไห่พูด

        “ข้าก็เป็นลูกหลานคนหนึ่งของตระกูลเทียนเหินดังนั้นหากให้ข้าก็คงมิใช่ปัญหาใหญ่โตอะไรกระมัง! ข้าจะดูแลมุกเม็ดนี้เป็นอย่างดีนี่เป็นเงินสองร้อยล้านเหรียญจิตอสูรท่านประมุขเนี่ยไห่นำมาเติมข้าวของในห้องเก็บสมบัติลับนี้เถอะห้องเก็บสมบัติลับแห่งนี้ข้นแค้นเกินไปแล้ว!” เนี่ยหลีขยับแขนขวาคราหนึ่งหยิบเอาแหวนมิติออกมายื่นให้แก่เนี่ยไห่

        กลเม็ดนี้ของเนี่ยหลี เนี่ยไห่ไม่มีเรี่ยวแรงต้านทานได้แล้วเนี่ยไห่ชั่งน้ำหนักอยู่ครู่หนึ่ง จ้องมองแหวนมิติในมือขวาของเนี่ยหลีจากนั้นหันไปมองลูกปัดมุกซึ่งไม่ทราบว่าใช้ทำอะไรได้บ้าง เขาพยักหน้าหงึกๆ และพูด “ได้สิ”

        กระสุนเงินนัดนี้ของเนี่ยหลี ช่างน่ากลัวเกินไปแล้ว!

        “ดี!” เนี่ยหลียิ้มเล็กน้อยครั้งนี้ถือว่าได้ของติดไม้ติดมือกลับไปเต็มลำ ลูกปัดมุกเม็ดนี้ไม่รู้ว่าคือสิ่งใดแต่คงมิใช่ของธรรมดาอย่างแน่นอน ยังมีแบบแปลนสร้างหลิงขุ่ย ก็นับว่าไม่เลวยังมีอาวุธวิญญาณสนับมือคู่นั้น ซึ่งมิใช่สิ่งของที่จะสามารถหาซื้อได้ด้วยเงินทอง

        อาวุธวิญญาณชิ้นนี้ มีประโยชน์เป็นพิเศษยามใช้คู่กับจิตอสูรจิตอสูรปีศาจเงามีกรงเล็บของมันเอง ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องใช้อาวุธทว่าแพนด้าเขี้ยวเสือนั้นเหมาะกับสนับมืออย่างยิ่ง

        “ท่านประมุขเนี่ยไห่ ข้าขอตัวกลับแล้ว!” เนี่ยหลีจ้องมองเนี่ยไห่และพูด

        “ได้สิ!” เนี่ยไห่ส่งเนี่ยหลีออกไปเวลานี้เนี่ยหลีนับว่าเป็นบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดในตระกูลแค่ล้วงเงินออกมาเพียงนิดเดียว ก็สามารถทำให้กำลังของตระกูลเพิ่มพูนขึ้นได้มากมายเป็นเพราะเนี่ยหลี ทั้งตระกูลเทียนเหินจึงไม่เหมือนเดิมแล้ว เขายังจะไม่เห็นเนี่ยหลีเป็นบุคคลสำคัญได้อย่างไร?

        หากตระกูลใดมีลูกหลานเช่นเนี่ยหลี เกรงว่าท่านประมุขของบ้านกระทั่งยามฝันก็ยังยิ้มแล้ว

        เมื่อเนี่ยหลีกลับไปถึงบ้านของตน เขาหยิบอาวุธวิญญาณสนับมือคู่นั้นออกมาสนับมือคู่นี้ดูๆ แล้วเหมือนเศษโลหะกองหนึ่ง เนี่ยหลีส่งเสียงร้องฮึขึ้นมาคำหนึ่งกระตุ้นอาณาเขตวิญญาณของตน พลังวิญญาณกลุ่มหนึ่งหลั่งไหลออกมาจากอาณาเขตวิญญาณพุ่งเข้าใส่สนับมือคู่นี้ เนี่ยหลีถ่ายเทพลังวิญญาณเข้าไปอย่างต่อเนื่องหล่อหลอมสนับมือคู่นี้ไม่หยุด

        สนิมบนอาวุธวิญญาณสนับมือค่อยๆ เลือนหายไป มันค่อยๆ สะท้อนแสงขึ้นมาในที่สุดสะท้อนประสานกับพลังวิญญาณของเนี่ยหลี สนับมือสั่นขึ้นไม่หยุด ค่อยๆลอยสูงขึ้นไปในอากาศ เสียงตูมดังขึ้นคราหนึ่ง ระเบิดอยู่กลางอากาศ

        สนับมือคู่นั้นกลายเป็นลำแสงกลุ่มหนึ่งและพุ่งเข้าไปในอาณาเขตวิญญาณของเนี่ยหลี

        พลังของอาวุธวิญญาณสามารถประสานเข้ากับพลังวิญญาณของผู้ใช้ปกติแล้วสามารถมีระดับสูงกว่าพลังวิญญาณของผู้ใช้ได้หนึ่งระดับ พูดอีกนัยหนึ่งในเมื่อพลังวิญญาณของเนี่ยหลีเป็นระดับเงิน พลังของสนับมือนี้ก็จะเป็นระดับทองแม้แต่ยอดฝีมือระดับทองก็สามารถบาดเจ็บเพราะพวกมันได้หากไม่ระวังตัว

        หากเมื่อพลังของเนี่ยหลีเพิ่มสูงขึ้นอาวุธวิญญาณก็จะมีอานุภาพสูงขึ้นตามไปด้วย

        “อาวุธวิญญาณเป็นผลงานชิ้นเอกจากยุคหลังของอาณาจักรวายุหิมะของผู้ควบคุมจิตอสูรสายฟ้ามีแต่พวกเขาจึงจะสามารถสร้างอาวุธวิญญาณได้ ทว่ามีผู้ควบคุมจิตอสูรสายฟ้าเพียงไม่กี่คนที่ได้ครอบครองเคล็ดวิธีสร้างอาวุธวิญญาณมีครอบครัวผู้ควบคุมจิตอสูรสายฟ้าเพียงไม่กี่ครอบครัวที่ครอบครองมันไว้ทุกคนสามารถมีอาวุธวิญญาณได้เพียงชิ้นเดียวเท่านั้นในชีวิต ครั้นเมื่อคนผู้นั้นตายอาวุธวิญญาณก็จะสลายไปด้วย ดังนั้นจึงมีอาวุธวิญญาณน้อยชิ้นนักที่ยังสามารถตกทอดมาจากยุคเก่าเจ้าพวกนี้ไม่รู้ค่ากลับนึกว่าอาวุธวิญญาณเป็นเพียงอาวุธธรรมดาชิ้นหนึ่งช่างเสียของเสียจริง โชคดีที่ถูกข้าค้นพบเข้า ไม่เช่นนั้นไม่ทราบว่ามุกน้ำงามเม็ดนี้จะจมอยู่ในโคลนตมอีกนานเท่าไหร่!” เนี่ยหลียิ้มบางๆ ครุ่นคิดอยู่ในใจ