บทที่ 17
มารยาหญิง2
หลังจากพี่วินอุ้มเดียร์เข้ามาตรงจุดพยาบาลภายให้หอประชุมแล้วพวกรุ่นพี่ในหน่วยพยาบาลก็ช่วยกันปฐมพยาบาลกันใหญ่ นางก็ทำทีเป็เพิ่งรู้สึกตัวเขาเลยให้นั่งพักตรงจุดพยาบาลโดยไม่ต้องไปร่วมกิจกรรมกับคนอื่นๆ
ฉันก็ไม่สนใจยัยเด็กนี้หรอกนะหันมาคุยกับอั้มบ้างเื่ทำงานวิจัย และนั่งไถทวิตเตอร์ส่องรูปอปป้า หวีดนักร้องK-Pop ของฉันไปเรื่อยเปื่อยเห็นแบบนี้ฉันก็เป็ติ่งเหมือนกันนะ ฉันติ่งGOT7 เป็เมนพี่เจบีลีดเดอร์ ที่เขาให้เป็แค่เพื่อนทั้งที่ในใจอยากเป็เมียพี่เขา มีลูกเป็น้องแบมชิปมาร์คแบมเด้อ นั่งรูปดูคลิปไปเรื่อยๆสลับเล่นไอจีบ้างเพื่อฆ่าเวลาจนพวกรุ่นพี่ปล่อยน้องให้เลิกกลับบ้านได้ พี่วินก็เดินตรงมาจุดพยาบาลที่ฉันอยู่
"ป่ะ น้ำพริกกลับคอนโดกัน"ฉันได้ยินดังนั้นเลยรีบเก็บของกวาดทุกอย่างลงกระเป๋าสะพายกำลังจะเดินออกไป
"เดียร์ขอติดรถพี่วินไปลงหน้าหอได้ไหมคะ หอxxx น่าจะเป็ทางผ่านไปคอนโดพวกพี่อยู่คือเดียร์วิ่งจนปวดขา เดินออกไปเรียกแท็กซี่ไม่ไหวนะคะ"เดียร์พูดพร้อมทำน้ำเสียงอ่อนแรงพลางลุกกะเพลกมาทางเราสองคน
"ให้น้องเค้าไปด้วยสิวินยังไงแกก็เป็ต้นเหตุที่ทำให้น้องเขาเป็ลมนะ"รุ่นพี่ผู้หญิงคนนึง ในฝ่ายพยาบาลเอ่ยขึ้นพี่วินทำหน้าลำบากใจพร้อมกับมองหน้าฉัน
"ว่าไงพริก ให้น้องเขาไปด้วยไหม"พี่วินถามความเห็นจากฉัน เอาไงดีว่ะจะไม่ให้ไปก็จะดูใจจืดใจดำแล้งน้ำใจเกินไป แต่ถ้าให้ไปด้วยก็รำคาญลูกหูลูกตาเหลือเกินด้านดีกะด้านร้ายของฉันตีกันไปหมด แต่พอเห็นสายตาทุกคนที่กดดันมาทางฉันแล้วก็คงต้องยอมสินะ
"แวะไปส่งน้องเขาก่อนก็ได้ค่ะพี่วินยังไงก็ทางผ่านอยู่แล้ว"ฉันตอบพี่วินออกไป จากนั้นเรา 3 คนก็เดินมาถึงรถ
"เดียร์ของนั่งหน้านะคะ พอดีว่าถ้าเดียร์นั่งข้างหลังแล้วจะเวียนหัวนะคะพี่พริกไม่ว่าอะไรใช่ไหมคะ" เดียร์พูดทันทีที่มาถึงรถ จ้าาาา นั่งหลังแล้วเวียนหัวไปอีกกกกมารยาหนูเยอะจริงๆพี่นับถือ
"จ้ะ พี่ไม่ว่าหรอก แค่นั่งชั่วครั้งชั่วคราวพี่ไม่ถือหรอกเข้าใจอยู่ว่าคงไม่เคยนั่งข้างหลังรถนะแต่ถ้าน้องเวียนหัวเดี๋ยวให้พี่วินแวะร้านผลไม้ที่ขายสตอ....เบอรี่ให้หน่อยนะเพื่อจะทำให้หายเวียนหัวได้"
ฉันพูดเน้นเสียงตรงสตอเบอรี่เสร็จแล้วก็เปิดประตูหลังขึ้นมานั่งอย่างสะใจฉันเห็นยายนั้นแอบจิกเล็บใส่ฝ่ามือตัวเองด้วยความโกรธแต่ทำอะไรไม่ได้ค่อยเปิดประตูมานั่งข้างคนขับ ซึ่งพี่วินเข้ามารอก่อนแล้ว
"อุ้ย ผ้าห่มพี่วินลายน่ารักจัง"เดียร์พูดพลางหยิบผ้าห่มของฉันขึ้นมาจับแล้วเอามาคลุมขาตัวเอง
"ของพริกเขานะ ไม่ใช่ของพี่หรอก"พี่วินตอบเดียร์พร้อมกับมองฉันผ่านกระจกมองหลัง
"ขอโทษนะคะพี่พริก เห็นมันสวยน่ารักถูกใจเลยอยากจะได้มาบ้างนะค่ะ"เดียร์พูดพร้อมกับหันมามองหน้าฉันอย่างท้าทายซึ่งแน่นอนที่พี่วินจะไม่เห็นเพราะเขาขับรถอยู่ซึ่งฉันรู้ความหมายที่เด็กนี่้าสื่อออกมาดี ว่ามันไม่ได้หมายถึงผ้าห่มนี้แต่หมายถึงคนที่กำลังขับรถอยู่อย่างตั้งอกตั้งใจโดยที่ไม่รู้สึกถึงแรงกดดันที่สองสาวกำลังฟาดฟันกันด้วยสายตาและคำพูด
"อ่อ เผอิญว่าพี่ยังไม่เบื่อซะด้วยสิ แล้วมันก็เป็สมบัติของพี่ไม่สะดวกเสียสละให้ใครนะจ้ะ แต่ถ้าน้องอยากได้ไว้พี่ใช้จนเก่าหรือเบื่อก่อนนะไว้พี่จะบริจาคให้" ฉันพูดพร้อมกับส่งยิ้มไปให้เดียร์อย่างเหนือกว่าพอฉันพูดจบเดียร์ก็สะบัดหน้าหันไปทันที
"ถึงแล้ว ใช่หอนี้ใช่ไหมเดียร์"พี่วินพูดพร้อมกับจอดรถเทียบฟุตบาทหน้าหอ
"ใช่ค่ะ ขอโทษที่รบกวนแล้วก็ขอบคุณมากๆที่มาส่งหนูนะคะพี่วินพี่น้ำพริก"เดียร์กล่าวขอบคุณพี่วินกับฉัน แล้วก็ก้าวลงจากรถไป
"พริกลงมานั่งข้างหน้า"พี่วินเรียกฉันงให้ไปนั่งข้างเขา
"ไม่พริกจะนั่งข้างหลัง ไม่อยากนั่งซ้ำรอยใคร" ฉันเถียงพี่วิน
"มันเป็ความผิดของพี่ที่ทำโทษน้องเขาจนเป็ลม พี่ต้องรับผิดชอบพี่ไม่ได้คิดอะไรกับน้องเขาจริงๆ อีกอย่างพี่ไม่ใช่คนขับรถของเราลงมารึจะให้พี่ทำโทษเราเหมือนอยู่ในลิฟต์ที่คอนโด"พี่วินพูดจบฉันรีบเปิดประตูลงไปนั่งข้างเขาทันที พอรถออกตัวไปสักพักเห็นถังขยะข้างทาง
"พี่วินจอดข้างถังขยะให้ด้วยค่ะ" พี่วินเลิกคิ้วอย่างสงสัยแต่ก็จอดให้ทันทีที่รถจอดฉันก็เปิดประตูลงไปโดยที่มือหยิบผ้าห่มผืนนั้นออกมาทิ้งลงถังขยะอย่างรังเกียจจากนั้นก็เปิดประตูรถเข้ามานั่งเหมือนเดิมพี่วินส่ายหน้าพร้อมกับยื่นมือมาโยกหัวฉันเบาๆ พร้อมกับพูดว่า
"แสบนักนะเราเนี่ย"จากนั้นก็ขับรถพาฉันเขาไปในร้านปิ้งย่างสไตล์เกาหลีที่ฉันชอบกินพอเข้าไปถึงก็สั่งของมากินอย่างหิวโหย สั่งโหดเหมือนโกรธพ่อค้า เหมือนอดข้าวประมาณ3 วันได้ พออาหารมาเสิร์ฟฉันก็ลงมือย่างทันทีว่าแล้วถ่ายรูปอัพไอจีอวดผู้คนสะหน่อยดีกว่า
Namprik_narok >> เด็ดกว่าหนู...ก็มันหมูที่ย่างตอนนี้ละค่าาา
Koy : แกไปกินกับใครอ่ะ
Kler_kk : อยากลองกินหนู เอ้ยกินหมูบ้างจัง
Khunphon: @Kler_kk แดกตีนกูก่อนไหม
Kler_kk : @Khunphon เฮียหยาบคายผมจะฟ้องงงงพี่กร
WINNER: อ้วน!!!
ฉันขำให้คอมเมนต์พี่เกียร์กะเฮียขุนพล ที่มาทะเลาะกันในไอจีของฉันแล้วพี่วินก็เข้ามาคอมเมนต์ฉันถัดลงมาเห็นแบบนั้นฉันก็เงยหน้าเจอกับพี่พลที่กดโทรศัพท์อยู่เหมือนกัน
"ไม่ได้อ้วนสักหน่อย"
"แล้วที่สั่งมาเยอะขนาดนี้ ถ้ายัดหมดนี้ไม่เรียกว่าอ้วนหรอ" ชิชิกล้าว่าผู้หญิงว่าอ้วนได้ไงนี้มันหยามกันชัดๆจากนั้นฉันก็คีบเนื้อมาย่าง พอสุดแล้วก็เอาขึ้นมาตัดใส่จานทันที ถามว่าจะแคร์หรอ ก็ไม่นะ พรุ่งนี้ค่อยลดแล้วกัน อิอิ
วินเนอร์
WINNER>>พาหมูมากินหมู
THESUN : ทีงี้รีบเชียว ร้อยวันพันปีไม่โพสต์ ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตานะมึงอ่ะ!!
M&M : ขิงเก่งนะเราจะโชว์เหนือว่าพาน้องไปกินว่างั้น
พอผมโพสต์เสร็จไอ้เพื่อนตัวดีก็รีบมาเมนต์เชียวจากนั้นเราก็กินไปเรื่อยๆจนหมด อันที่จริงเรียกว่าเป็น้ำพริกมากว่าที่กินเพราะผมคอยย่างคอยตัดหมูให้
พร้อมทั้งแอบมองน้องเขากินอย่างมีความสุขเชื่อแล้วว่าหิวจริงๆ เสร็จแล้วก็เช็คบิลขับรถกลับคอนโดอย่างปลอดภัย ไม่ทะเลาะกันเพราะทันทีที่ขึ้นรถคนที่นั่งข้างผมพอกินอิ่มหนังท้องตึง หนังตาก็เลยหย่อนหลับทันทีที่ขึ้นมานั่งพร้อมกับบ่นว่าหนาว จนผมต้องถอดเสื้อแจ๊คเก็ตมาคลุมให้คงต้องชื้อผ้าห่มผืนใหม่มาติดรถไว้หลายๆผืนซะแล้ว
14K
