หมวยเล่าให้ฟังว่าก่อนที่ตัวเธอจะตัดสินใจมายืมไอเทมมาเจอกับปื๊ด ตัวหมวยเองนั้นอาศัยอยู่กับพี่สาว 2 คน พ่อแม่ของพวกเธอได้ตายจากพวกเธอไปเมื่อ3ปีที่แล้วด้วยอุบัติเหตุทางรถ
หลังจากนั้นตัวเธอก็อาศัยอยู่กับพี่สาวเรื่อยมา แต่เดิมครอบครัวของพวกเธอก็ไม่ได้ร่ำรวยอะไร แต่ยังดีที่พ่อกับแม่ของพวกเธอยังได้ทำประกันชีวิติเอาไว้ ถึงแม้มันจะไม่ได้มากมายอะไรแต่มันก็ยังพอให้พวกเธอทั้งดำรงชีวิตได้โดยไม่ขาดรอนเรื่อยมา
แต่แล้วเหตุการณ์ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นกับพวกเธอ ประมาณ 4 เดือนแล้วพี่สาวของเธออยู่ๆก็เกิดล้มป่วยโดยไม่ทราบสาเหตุ เธอและพี่สาวต้องเข้าออกโรงพยาบาลเป็ว่าเล่น แม้แต่หมอในโรงพยาบาลใหญ่ๆก็ยังต้องส่ายหัวให้กับอาการป่วยของพี่สาวเธอ
หมอบอกกับพวกเธอว่าไม่สามารถหาสาเหตุต้นต่อของอาการป่วยได้พบ ทำให้พี่สาวของเธอได้แต่รักษาตามอาการไปเรื่อยๆโดยที่ไม่มีทางรักษาให้หายขาด
ใน่แรกๆก็ยังไม่เป็ไร เพราะยังมีประกันสุขภาพที่พ่อแม่พวกเธอทำไว้ให้แต่หลังจากนั้น สักพักวงเงินในประกันก็หมดลงไป พวกเธอต้องเอาเงินสดที่พวกเธอมีอยู่มาจ่ายค่ารักษาของพี่สาวเธอ นับวันเงินที่มีก็เริ่มที่จะหมดลง
จนในที่สุดพวกเธอทั้ง2คนก็ตัดสินใจเอาบ้านที่พวกเธออาศัยอยู่ไปจำนอง แต่หลังจากที่พวกเธอจำนองบ้านไปได้ไม่นานอาการพี่สาวของเธอนับวันมีแต่จะหนักขึ้น
จากที่เคยเข้าออกโรงพยายาบาลเป็ว่าเล่น ตอนนี้กลายเป็ว่าโรงพยาบาลกลายเป็บ้านของพวกเธอไปเรียบร้อยแล้ว พี่สาวของเธอได้แต่นอนติดเตียงอยู่ในโรงพยาบาล
ตัวหมวยเองแม้อยากจะออกจากโรงเรียนเพื่อมาดูแลพี่สาว แต่เธอกลับถูกพี่สาวของเธอห้ามเอาไว้ โดยยื่นคำขาดว่าวันใดที่เธอลาออกจากโรงเรียนวันนั้นจะเป็ตายของพี่สาว
ั้แ่วันนั้นหมวยก็ใช้ชีวิตโดย่กลางวันไปโรงเรียนและตกเย็นมา เธอจะคอยดูแลพี่สาวและหลังจากที่พี่สาวของเธอหลับไป เธอจึงจะใช้เวลาที่เหลือในการเล่นเกม
เกมเป็สิ่งเดียวที่ช่วยให้เธอผ่อนคลายจากเื่ร้ายๆที่เกิดขึ้นในชีวิตเธอหลายปีมานี้ คือเธอเล่นเกมกับคนๆหนึ่งมาตลอดแม้เธอจะไม่รู้จักตัวจริงของเขาแต่ในความรู้สึกของเธอ แต่เธอรู้สึกกับเขาเป็เหมือนพี่ชายคนหนึ่ง เขาคอยชวนเธอเล่นอยู่เสมอมา
เขามักจะมอบไอเทมดีๆให้กับเธออยู่ตลอดเวลา หากเขาจะย้ายเกมเขาจะชวนเธอไปในเกมที่เข้าจะย้ายไปเล่นด้วยเสมอ เขาไม่เคยปล่อยทึ้งเธอไว้ให้อยู่คนเดียว
ชื่อของเขาในเกม คือ พี่ชายที่แสนดี วันหนึ่งพี่ชายที่แสนดีได้มาบอกกับเธอด้วยความตื่นเต้นว่าเขานั้นสุ่มได้มีดแรร์จากเกม Fps ที่พวกเราเคยเล่นด้วยกัน
เหมยรู้สึกดีใจกับเขามากๆ และเขาอยากให้เธอช่วยค้นหาราคาของมีดชนิดนี้ให้กับเขา เธอจึงได้รู้ว่ามันมีราคาค่อนข้างสูงเลยที่เดียว มันทำเธอยิ่งรู้สึกยินดีกับเขามากขึ้นไปอีก
แต่หลังจากนั้นไม่นานพี่ชายที่แสนดีของเธอก็หายตัวไป เธอพยายามมาล็อคอินมารอเขาที่เดิม ที่ๆเขาชอบเอาตัวละครมาทึ้งไว้แต่เขาก็ไม่มา
ในตอนนั้นอาการของพี่สาวของเธอก็ยังมาแย่ขึ้นไปอีก เงินที่ได้จากการจำนองบ้านเริ่มร่อยหรอลงไปเรื่อยๆ ขณะที่ค่าใช้จ่ายกับโตขึ้นๆในทุกวัน
หมวยพยายามติดต่อโรงพยายาลหลายแห่ง เพื่อย้ายพี่สาวของเธอไปเพราะ้าประหยัดค่ารักษาได้มากขึ้น แต่ก็ไม่มีที่ไหนยอมรับพี่สาวของเธอไปรักษา
แม้ว่าโรงพยาบาลพวกนั้นจะไม่บอกเหตุผลที่ไม่รับพี่สาวของเธอ แต่ตัวเธอเองก็พอจะรู้อยู่แล้วว่าอาการของพี่สาวเธอเป็อย่างไร
ตอนนั้นนอกจากที่จะต้องจ่ายค่ารักษาพยาบาลของพี่สาวแล้ว เธอยังต้องจ่ายดอกเบี้ยจากการเอาบ้านไปจำนอง ซึ่งมันทำให้เธอจึงเริ่มทยอยขายของมีค่าภายในบ้านทีละชิ้นๆ
แต่เธอยังคงเหลือคอมพิวเตอร์พกพาของเธอเอาไว้ มันเป็ความสุขเพียงอย่างเดียวของเธอ หมวยจึงคิดจะเก็บมันเอาจนถึงที่สุด
หลังจากที่สิ่งของมีค่าภายในบ้านหมดไป เงินจากการขายพวกมันสามารถต่อลมหายใจให้พวกเธอได้อีกเพียงไม่นานวิกฤติการเงินเข้าเยือนพวกเธออีกครั้ง
เธอเริ่มเอาไอเทมในเกมออกที่เธอเล่นตลอดหลายปีที่ผ่านมาออกมาขาย แต่เธอกลับเลือกที่จะเก็บไอเทมที่พี่ชายที่แสนดีให้เธอเอาไว้ เพราะเธอทำใจขายมันไม่ลงจริงๆ
หลังจากที่ขายไอเทมหมดไป ตอนนี้เธอไม่มีอะไรให้ขายอีกต่อไปแล้ว ส่วนอาการของพีสาวยังก็ไม่มีอะไรดีขึ้น พี่สาวของเธอเริ่มนอนมากกว่าตื่นและเงินที่ขายไอเทมก็เริ่มที่จะหมดลงอีกครั้งและรอบนี้เธอไม่มีอะไรที่จะขายอีกต่อไป
เธอนั่งมองพี่สาวของเธอที่กำลังนอนอยูบนเตียงของโรงพยายบาล เธอรู้ว่าถ้าพี่ของเธอออกจากโรงพยาบาลแห่งนี้ไปพี่สาวของเธอคงจะไม่รอดชีวิต
ซึ่งเธอไม่ยอมให้มันเป็อย่างนั้น เธอจะต้องหาทางยื้อชีวิตพี่สาวเธอให้ได้นานที่สุดเท่าที่เธอจะทำได้ เพราะพวกเธอมีกันอยู่เพียงแค่2คนและเธอจะไม่ยอมสูญเสียพี่สาวของเธอไป
ตอนนั้นเธอรู้สึกคิดถึงพ่อกับแม่ของเธอเป็อย่างมาก เธอคิดว่าถ้าพ่อกับแม่ของเธอยังคงมีชีวิตอยู่ เธอกับกับพี่สาวคงไม่ต้องลำบากถึงเพียงนี้
เหมยนึกย้อนกลับในสมัยตอนที่เธอยังเป็เด็ก ในตอนนั้นพ่อของพวกเธอทำงานเป็โปรแกรมเมอร์ ตัวของเธอชอบที่ไปนั่งตักของพ่อและดูพ่อของเธอทำงาน จนนานวันเข้ามันกลับกลายเป็ว่าเธอเข้าใจในภาษาคอมพิวเตอร์ที่พ่อของพิมพ์ทั้งหมด
จนมีอยู่วันหนึ่งงานของพ่อเธอดูจะยุ่งมาก เธออยากจะแบ่งภาระพ่อของเธอระหว่างที่พ่อของเธอออกไปคุยโทรศัพย์ข้างนอก เธอจึงลงมือเขียนงานของพ่อเธอต่อจนเสร็จ
และเมื่อพ่อของเธอกลับมาและเห็นว่างานเสร็จแล้ว พ่อของเธอถามกับเธอว่าใครเป็คนทำงานต่อจนเสร็จแบบนี้ เธอจึงตอบพ่อของเธอว่าเธอเป็คนทำมันเอง
ในตอนแรกพ่อของเธอไม่เชื่อ พ่อของเธอ ทดสอบเธอ ด้วยการให้เธอทำแบบทดสอบในคอมพิวเตอร์ ในตอนแรกเธอยังไม่รู้ว่ามันคืออะไรแต่เธอก็ทำมันจนสำเร็จ
หลังจากนั้นเธอก็ได้รับคอมพิวเตอร์เครื่องใหม่จากพ่อของเธอ พ่อจะคอยหาบททดสอบที่ยากขึ้นเรื่อยๆมาให้เธอทำแต่เธอก็ทำมันได้สำเร็จเสมอมา
เธอได้มารู้ทีหลังว่าแบบทดสอบที่พ่อของเธอนำมาให้ทำ มันคือการเจาะเข้าระบบของโปรแกรมที่พ่อของเธอนั้นเป็คนเขียนขึ้นมา ยังมีระบบของอีกหลายองกรณ์ ที่พ่อของเธอนำมาใช้ทดสอบเธอ
หลังจากที่เหมยได้รู้ความจริง พ่อของเธอก็ย้ำกับเธอหลายครั้งว่าอย่านำไปบอกใครและเตือนเธอว่าอย่านำความสามารถที่เธอมีไปใช้ในทางที่ผิด
และหลังจากวันนั้นไม่นาน พ่อและแม่ของเธอก็ได้จากเธอไป ด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์
ขณะที่เธอกำลังย้อนนึกถึงบุคคลสำคัญในชีวิต อยู่ๆคนๆหนึ่งก็เข้ามาในความคิด คนที่เธอเคยเล่นเกมด้วยตลอดหลายปีที่ผ่านมา นอกจากพ่อ แม่ และ พี่สาว แล้วเธอแทบจะไม่เคยสนิทกับใครเลย ความสัมพันธ์ของเธอกับเพื่อนที่โรงเรียนนั้นไม่ค่อยดีนัก
อาจเป็เพราะเธอเรียนเก่งจนเกินไปจนไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ตัวเธอ นอกจากครอบครัวของเธอแล้ว คนที่เธอสนิทด้วยมากที่สุดก็คงหนี้ไม่พ้นเขาหรือก็คือ พี่ชายที่แสนดี
หมวยจำได้ว่า พี่ชายที่แสนดี เคยสุมได้มีดแรร์ราคาแพงมาอยู่หนึ่งเล่ม ถ้าเธอขอมันจากเขามันจะช่วยเธอผ่านปัญหาเื่เงินไปได้สักพัก เธอไม่มีความคิดว่าเขาจะปฎิเสทคำขอของเธอเลย ที่ผ่านมาพี่ชายที่แสนดีเขายอมทำตามคำขอของเธอทุกครั้ง เขายังเคยให้ไอเทมแรร์ที่มีราคาแพงกับเธออีกหลายชิ้นถึงแม้ราคามันจะเท่ากับมีดเล่มนั้นก็ตาม
เธอตัดสินใจที่จะเข้าเกมไปพบกับเขาเพื่อจะขอมีดเล่มนั้น แต่เขาก็ไม่เคยเข้าเกม เธอรอเขาอยู่ 3 วัน แต่เขาก็ไม่มา
เธอทนรอเขาต่อไปอีกไม่ไหวแล้วสถานการณ์ทางการเงินของถึงขั้นเธอวิกฤติเงินที่ตัวเธอสามารถจ่ายค่ารักษาพยาบาลให้กับพี่สาวได้เพียงอีก 3 วันเท่านั้น
แต่เดิมโรงพยาบาลให้เธอและพี่สาว จ่ายค่ารักษาพยาบาลเป็รายเดือน แต่หลังจากที่พวกเธอผิดนัดจ่ายเงินช้า 2 ครั้ง โรงพยาบาลก็เปลี่ยนมาให้พวกชำระแบบรายวัน
เนื่องจากสถานการณ์บีบคั้นเธอจึงได้ตัดสินใจที่จะแฮกเข้าระบบฐานข้อมูลของเกมเพื่อนำเอาข้อมูลส่วนตัวของผู้เล่น พี่ชายที่แสนดี ออกมา เธอไม่ลืมที่จะลบร่องลอยการเข้าใช้งานของเธอเพื่อที่จะได้ไม่มีใครรู้ว่าเธอแอบเข้ามา
หลังจากที่เธอนำขอมูลส่วนตัวของผู้เล่น พี่ชายที่แสนดี ออกมาแล้วเธอรู้สึกตื่นเต้นเป็อย่างมาก
มันเปรียบเสมือน Pandora box เธอค่อนข้างคาดหวังในตัวตนของ พี่ชายที่แสนดีเป็อย่างมาก เธอทำใจอยู่นานกว่าที่เธอจะเปิดดู
แต่หลังจากที่เธอเปิดเข้ามาดูข้อมูลภายใน ตัวตนของ พี่ชายที่แสนดี ก็ไม่ได้ต่างจากที่เธอคิดไว้เท่าไรนัก ภายในโฟลเดอร์ข้อมูลของผู้เล่น พี่ชายที่แสนดี มีข้อมูลติดต่อของเขาอยู่อย่างครบถ้วน และยังมีรูปถ่ายบัตรประชาชนที่ถูกอัปโหลดขึ้นมาในภายหลัง
มันถูกใช้เพื่อยืนยันตัวตนเพื่อรับรางวัลจากกิจกรรมภายในเกม รูปของเขานั้นไม่ได้ต่างจากที่เธอคิดไว้นัก เขาดูเป็เหมือนชายอ้วนที่ใจดี จะต่างก็แค่เขาดูตัวดำจากที่เธอคิดไว้นิดหน่อย หมวยคิดว่าเขาช่างดูน่ารักซะจริงๆ
หลังจากที่เธอได้เบอร์ของเขา เธอคิดอยู่นานว่าควรจะโทรเขาเลยดีไหม แต่แล้วเธอก็ตัดสินใจที่จะใช้โปรแกรมแชท ที่ id ถูกสมัครขึ้นมาใหม่เพื่อที่จะใช้คุยกับเขาโดยตรง
ที่เหมยเลือกที่จะทำอย่างนั่นเพราะเธอกลัวว่านิสัยตัวจริงของเขาจะต่างจากภายในเกม
หลังจากที่เธอส่งข้อความถึงเขา เธอจ้องมองว่าเขาจะอ่านข้อความหรือยัง เธอรออย่างนั้นกว่าครึ่งชม. ในที่สุดเขาก็อ่านข้อความของเธอ เธอรู้สึกดีใจมากๆในตอนนี้
เขาถามว่าเธอเป็ใคร เธอเลยตอบเขาว่าเธอคือ XILENCER แต่ดูเหมือนว่าเขาจะไม่เชื่อ เธอเลยตัดสินใจที่นัดเจอกับเขาเพื่อพิสูจน์ว่าเธอคือตัวจริง
เพราะสำหรับเธอตอนนี้เขาแทบจะเป็ความหวังสุดท้ายแล้วจริงๆ เธอตัดสินใจที่ใช้เงินก้อนสุดท้ายของเธอจ่ายเงินค่ารักษาพยาบาลของพี่สาวเธอเอาไว้ 2 วัน เธอกลัวว่าเธออาจจะกลับมาไม่ทัน และอาจะเกิดปัญหาตามมาภายหลัง
ตอนนี้ทั้งเนื้อทั้งตัวเธอเหลือเงินไม่ถึง 100 บาท เธอต้องใช้เงินเดินทางเพื่อที่จะไปพบกับเขา และเธอยังต้องกันเงินไว้สำหรับค่าเดินทางกลับอีกด้วย เธอเลยไม่กล้าที่จะซื้ออะไรกิน มันเลยทำให้เธอไม่ได้มีอะไรตกถึงท้องเลยทังวัน
เธอมาถึงก่อนเวลานัดครึงชม.เพื่อที่จะแอบคอยดูเขาจากภายนอกร้าน เธอคอยมองที่โต๊ะตัวนัดกับเขาไว้ มันไม่มีใครที่นั่งอยู่ตรงนั้น
หลังจากนั้นไม่นาน ก็มีผู้ชายหน้าตาดีมานั่งที่โต๊ะตัวนั้น เธออยากจะไปไล่ให้ชายคนนั้นลุกออกจากโต๊ะตัวนั้น นั้นมันเป็ที่นัดหมายของพี่ชายแสนดี แต่พอเธอสังเกตุเขาดีๆ
ชายคนนี้คือพี่ชายที่แสนดีของเธอ ถึงแม้รูปร่างผิวพรรณจะเปลี่ยนไป แต่หน้าตาของเขายังมีเขาร่างเดิมอยู่นิดหน่อย ตัวจริงเขาดูแตกต่างจากรูปบัตรประชาชนเป็อย่างมาก เขาดูเหมือนดาราในซีรี่ย์เกาหลีที่พี่สาวของเธอชอบดู
หมวยคิดว่าเขาคงจะทำศัลยกรรมมาใน่เวลาที่เขาหายไป ด้วยที่ตัวจริงของเขามันต่างกันอย่างมากกับที่เธอเห็นในบัตรประชาชน มันทำให้เธอเกิดความไม่มั่นใจที่จะออกไปเจอกับเขา
ตอนนี้เลยเลยเวลานัดมา15นาทีแล้วเธอหยิบกระจกขึ้นมาเธอส่องตรวจดูเรียบร้อยของตัวเธออีกครั้ง เธอตัดสินใจแล้วที่จะออกไปพบกับเขา ตอนที่เธอกำลังเดินไปหาเขา เธอไม่สามารถละสายตาจากเขาได้เลย เขาช่างมีเสนห์เหลือเกินเวลาที่เขาอ่านหนังสือ
แต่อยู่ๆเขาก็ละสายตาจากหนังสือที่เขาอ่าน เขามองดูนาฬิาและกำลังจะจากไป และเมื่อเห็นอย่างนั้น เธอจึงรีบวิ่งไปหาเขาให้เร็วที่สุดเท่าเธอจะทำได้ เธอรีบวิ่งไปดึงมือเขาและห้ามไม่เขาจากไป ตัวเขาเองก็ดูใกับการปรากฎตัวของเธอในรูปแบบนั้น
หลังจากผ่านประสบการณ์ความประทับใจแรกระหว่างเขากับเธอแบบน่าผิดหวังไป ชายคนนั้นถามเธอว่าเธอเป็ใคร เธอจึงนำคอมพิวเตอร์พกพาของเธอขึ้นมาเพื่อยืนยันตัวกับเขาว่าเธอคือ XILENCER จริงๆ
หลังจากที่เขามั่นใจว่าเธอคือ XILENCER แล้วเขาดูใอยู่ไม่น้อย แต่มันน่าผิดหวังสำหรับเธอ เพราะนอกจากการใเขาดูไม่มีความดีใจแม้แต่น้อยที่ได้พบกัยตัวจริงของเธอ เธอคาดหวังมากเกินไปเธอคิดว่าเขาจะดีใจที่ได้พบเธอ
เขาเพียงแค่แนะนำตัวสั้นๆว่าเขาชื่อปื๊ด เขาดูเหมือนเกือบจะไม่สนใจด้วยซ้ำว่าเธอชื่ออะไร เขาช่างเ็าซะเหลือเกิน เขาถามถึงเหตุผลที่เธอนัดเจอกับเขา ทันทีที่เธอเห็นท่าที
ที่แสนเ็าของเขา ความหวังที่เธอจะได้มีดจากเขามันช่างลิบหรี่ลงไปเรื่อยๆ
เธอได้แต่คิดในใจ เธอเดินทางมาถึงที่นี้แล้ว ตอนที่เธอมาตัวเธอเต็มไปด้วยความหวังแต่ถ้าเธอกล้าๆกลัวๆเธอจะไม่ได้อะไรจากการเดินทางมาพบเขา ถ้ามันจะผิดหวังเธอก็เตรียมใจไว้แล้วั้แ่เธอเห็นท่าทีของเขา
เธอตัดสินที่จะขอมีดกับเขาไปตรงๆ อย่างน้อยก็ดีกว่าการที่เธอไม่ได้ทำอะไร แม้เธอจะหมดหวังไปแล้วก็ตาม ถึงแม้ว่าเธอจะคาดเดาคำตอบของเขาได้อยู่แล้ว
แต่เธอก็อดผิดหวังไม่ได้จริงๆ เขาบอกกับเธอว่าเขาไม่มีแล้วมันแล้ว เขาขายมันไปแล้ว เขาไม่ถามเธอด้วยซ้ำว่าเธออะเอามันไปทำอะไร เธอผิดหวังกับความเ็าของเขาจริงๆ
เธอเชื่อว่าเขาคงจะขายมีดไปแล้วจริงๆ เธอคิดว่าเขาคงจะนำเงินไปผ่าตัดทำศัลยกรรม ไม่งั้นรูปร่างหน้าตาของเขาคงจะไม่เปลี่ยนไปขนาดนี้
ถึงแม้ว่าเธอจะผิดหวังสักเพียงใดแต่เธอจะว่าอะไรเขาได้ นั้นของๆเขา เขาจะขายมันก็ไม่ได้แปลกอะไร เธอจึงได้แต่ยิ้มแล้วตอบกับเขาว่าไม่เป็ไร
เธอขอบคุณเขาที่อย่างน้อยเขาก็ยังยอมออกมาพบกับเธอในครั้งนี้
เหตุการณ์นี้มันทำให้เธอได้รู้ว่า โลกไม่ได้สวยงามอย่างที่เธอคิด ขณะที่เธอกำลังเก็บคอมพิวเตอร์พกพาของเธอ ด้วยความที่เธอยังไม่ได้กินอะไรมาทั้งวัน ประกอบกับร้านที่เธอนัดเขามันเป็ร้านกาแฟที่มีอาหารไว้บริการ กลิ่นของอาหารมันจึงลอยมาเข้าจมูกเธอ
แล้วตอนนั้นเองอยู่ๆท้องของเธอก็ร้องประท้วงที่เธออดอาหารมาทั้งวัน ตอนนั้นเธอรู้สึกอายและอยากจะออกไปจากที่นี้ให้เร็วที่สุด ในระหว่างที่เธอกำลังเร่งมือเก็บของเพื่อที่จะจากไปโดยเร็ว แต่แล้วเธอก็ต้องหยุดชะงัก เมื่อได้ยินคำพูดหนึ่งจากเขา
เขาแค่พูดกับเธอว่า กินอะไรสักหน่อยไหมก่อนไป แต่เธอััถึงความห่วงใย่จากเขาได้จริงๆ ในตอนแรกเธอคิดว่าเธอหูฝาดไป เธอจึงถามย้ำอีกครั้งว่าเธอกินได้จริงหรือไม่
แต่ชายคนนั้นไม่ได้พูดอะไรเขาเพียงพยักหน้าตอบคำถามของเธอ หลังจากนั้นไม่นาน เธอก็ได้รับเมนูอาหารจากเขา ทันทีที่เธอเห็นราคาอาหารเธอใอย่างมากในทันที ยื่นเมนูอาหารคืนให้กับเขา เธออยากจะบอกเขาว่าอาหารของที่นี้ราคามันแพงจนเกินไป
แต่เขาก็ยังยืนยันให้เธอสั่งอาหาร ่ด้วยความที่อาหารของที่นี้ราคาแพงเธอจึงสังมาแค่2อย่างเท่านั้น แต่เขากลับสั่งเพิ่มมาอีก 3 อย่างดูเหมือนว่าเขาเองก็คงจะหิวเหมือนกัน
ในตอนที่รออาหารเขาถามเธอถึงวิธีที่เธอได้เบอร์ติดต่อของเขามาไม่รู้เพราะอะไรมันทำให้เธอเลือกที่จะบอกความจริงกับเขา แต่ดูเหมือนเขาจะไม่ได้ว่าอะไรที่เธอล้วงข้อมูลของเขาออกมากจากฐานข้อมูลของเกมส์
ในระหว่างมื้ออาหารในตอนแรกเธอไม่กล้าแตะต้องอาหารที่เขาสั่งมาเธอคิดว่าถ้าเขาไม่อยากกินจริงๆเขาคงจะไม่สั่งของที่ราคาแพงขนาดนี้ เธอจึงตักแต่อาหารที่เธอสั่งมาเท่านั้น
ขณะที่เธอกำลังกินอาหารของเธออยู่นั้น อยู่ๆเขาก็ถามกับเธอว่ากินกุ้งได้ไหม และแทบทันทีที่เธอพยักหน้าเขาก็ตักมันใส่ไว้ในจานเธอ เขาดูอ่อนโยนมากในเวลานั้น และเขายังถามเธอทุกครั้งก่อนที่จะตักอาหารในจานต่อๆไปให้กับ มันทำให้เธอได้รู้ว่าเขาใส่ใจเธอมากว่าที่เธอคิด
ในระหว่างมื้ออาหารเธอได้คุยกับเขามากขึ้น มันทำให้เธอได้รู้ว่า พี่ชายที่แสนดี ไม่ได้หายไปไหน แม้ภายนอกจะดูเ็าแต่พี่ชายที่แสนดีก็ยังเป็พี่ชายที่แสนดีเหมือนเดิม
เขายังคงห่วงใย่และเอาใจใส่เธอเหมือนกับในเกม ตอนนี้มื้ออาหารได้สิ้นสุดลงไปแล้ว เธอไม่อยากให้เวลานี้มาถึงเลย เธออยากรู้จักเขาให้มากขึ้นกว่านี้ แต่มันคงจะยื้อต่อไปไม่ได้แล้ว ถ้าเธอไม่กลับตอนนี้เธอจะเข้าเยื่ยมพี่สาวของเธอไม่ทัน
โรงพยายามกำหนดเวลาเยี่ยมเอาไว้ไม่เกิน4ทุ่ม ถ้า้าที่จะนอนเฝ้าพี่สาวของเธอ เธอจะต้องเข้าเยื่ยมก่อน4ทุ่ม ถึงจะมีสิทธิ์นอนเฝ้าคนใข้ ถึงแม้การบอกลามันจะเป็เื่ยากสำหรับเธอ แต่เธอก็ได้แต่ตัดใจบอกลาเขาเธอขอบคุณเขาที่เลี้ยงอาหาร
และยังบอกกับเขาว่าเขาเป็คนดีเหมือนที่เธอคิด เธอคิดว่าความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเธอคงจบลงเท่านี้ ต่อไปเธอคงจะไม่ได้พบกับเขาอีก
และหลังจากนี้เธอคงต้องขายคอมพิวเตอร์ของเธอและเธอคงจะไม่ได้เล่นเกมอีกแล้ว
ในขณะที่เธอกำลังจะจากไป เขาได้พูดบางอย่างกับเธอ มันจุดประกายความหวังอันน้อยนิดในหัวใจเธอให้กลับอีกครั้ง เขาบอกว่า เขาจะช่วยเธอถ้าเธอเล่าปัญหาของเธอให้เขาฟัง (ไอ้ปื๊ดมันบอกว่า ถ้าเธอเล่าปัญหา บางที่มันอาจจะช่วยได้ ) นอกจากนั้น เขายังบอกว่าเธอเป็คนสำคัญของเขาอีกด้วย( ไอ้ปื๊ดมันบอกว่าเธอเป็เพื่อนที่ดีที่สุดนะครับ )
เธอถามเขาอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ เพราะสำหรับเธอ เธอไม่อาทนรับได้อีกแล้ว
หากต้องพบความผิดหวังอีกครั้ง เขาตอบกลับเธอมาด้วยความมันใจ เขาตอบกับเธอว่า
ถ้าเพื่อเธอแล้วไม่มีอะไรที่เขาทำไม่ได้ (ไอ้ปื๊ดบอกกับเธอว่า มันไม่เคยรับปากใน
สิ่งที่มันทำไม่ได้ ) และเขายังบอกอีกว่า ถ้าเธอเล่าปัญหาให้เขาฟัง ถึงจะยากแค่ไหนเขา
ก็จะช่วยเธอ ( ไอ้ปื๊ดพูดว่า ถ้าเธอเล่าให้มันฟัง มันจะช่วยเธอเท่าที่มันช่วยได้ )
ด้วยคำพูดที่แสนอบอุ่นเ่าั้ เธอจึงตัดสินใจที่จะฝากชีวิตของเธอกับพี่สาวไว้ที่เขาทันที ( เดียวๆ เธอถามไอ้ปื๊ดมันรึยัง )
____________________________________________________________________________________
3K
