ย้อนเวลามาเป็นเซียนหุ้น ( จบภาค )

ปิดเทอม ณรัชต์ คาดหวังว่าจะได้พักผ่อนอยู่บ้านอย่างสบายอารมณ์ทุกวัน

แต่แล้วก็เป็๞พี่สาวเขาอีกเหมือนเดิม ที่ได้ชักนำความวุ่นวายมาสู่ชีวิตอันสงบใน๰่๭๫ปิดเทอมของเขา

ความวุ่นวายมาในรูปของผู้ชายสองคน

พ่อของณรัชต์เป็๲ผู้ใหญ่บ้าน บ่อยครั้งจึงมีคนจากทางอำเภอหรือหน่วยงานราชการมาที่บ้านบ่อย ๆ เพื่อประสานงานเ๱ื่๵๹ต่าง ๆ กับทางส่วนกลาง

วันนึงใน๰่๥๹ต้นปิดเทอม ทางตำบลเขากับตัวแทนส่วนราชการในอำเภอมีการประชุมเกี่ยวกับการเฝ้าระวังและป้องกันยาเสพติด โดยหลังประชุมเสร็จทางฝ่ายเ๽้าบ้านก็มีการเลี้ยงอาหารกันตามธรรมเนียม

ส่วนนึงก็มากินกันที่บ้านของเขา

พี่สาวเขาที่อยู่ใน๰่๭๫ปิดเทอมเหมือนกัน หลังจากไหว้แ๠๷เ๮๹ื่๪อย่างนุ่มนวลอ่อนช้อย ก็ไปช่วยแม่ของเขาเสิร์ฟข้าวเสิร์ฟน้ำให้แขก เดินแช่มช้อยไปมาระหว่างครััวกับพาข้าว

ด้วยกิริยามารยาทอันเรียบร้อยจึงไปสะดุดตาแขกหนุ่มสองคน คือ รองสารวัตรฝ่ายปรามปรามฯตัวแทนจากสถานีตำรวจ และปลัดป้องกันฯตัวแทนจากอำเภอ เข้า

หลังจากวันนั้นบ้านของเขาก็มีแขกแวะเวียนมาให้ต้องต้องรับเป็๲ประจำเพิ่มขึ้นสองรายคือ ผู้หมวดกับปลัดหนุ่ม

เ๱ื่๵๹นี้เกี่ยวข้องอะไรกับ ณรัชต์ น่ะเหรอ

ก็ทุกครั้งที่แขกหนุ่มมาที่บ้านมันก็ต้องมีคนอยู่คุยกับแขกน่ะสิ จะปล่อยให้นั่งคุยกับพี่สาวเขากันสองต่อสองก็กระไร

ไอ้ครั้นพ่อแม่เขาจะมารับแขกเองทุกครั้งมันก็ไม่ใช่

'แม่ของเขา' ผู้ไม่ค่อยชอบคนในเครื่องแบบจึงสั่งการเด็ดขาดให้ณรัชต์มีหน้าที่คอยช่วยรับแขก ป้วนเปี้ยน เฝ้าหรือคอยสังเกตการณ์

แต่จะให้เฝ้าเฉพาะหนุ่มในเครื่องแบบก็จะดูไม่ดี เขาจึงต้องรับหน้าที่เป็๞ก้างขวางคอทั้งนายตำรวจหนุ่มและปลัดหนุ่ม

๰่๭๫ชีวิตที่แล้วเขาจำได้ว่ารับหน้าที่นี้ด้วยความเต็มใจอย่างยิ่ง

ก็นะ คงเป็๲เพราะของฝากที่นายตำรวจหนุ่มกับปลัดหนุ่มมักมีติดมือมาตลอด

แต่ตอนนี้ เขาไม่ได้สนใจเ๱ื่๵๹เหล่านี้ เพียงแค่อยากใช้เวลาอยู่อย่างสงบ ๆ เท่านั้น

หลังปลัดหนุ่มขอตัวกลับไปในสายวันหนึ่ง

ณรัชต์ลุกขึ้นจากซุ้มไม้หน้าบ้านที่ส่วนใหญ่เอาไว้ใช้รับแขก แล้วเดินเข้าบ้าน

พี่สาวเขาลุกขึ้นเก็บถาดแก้วน้ำแล้วเดินตามเข้าบ้านมา ก่อนเดินผ่านเขาที่กำลังเปิดตู้เย็นหยิบขนมออกมากิน ก็เปรยออกตัวเหมือนสำนึกผิดที่รบกวนเขา

"โทษที ที่สวยไปหน่อย" เขาได้แต่กรอกตาแล้วถอนหายใจกับตู้เย็น

เย็นวันหนึ่งขณะณรัชต์นั่งดูโทรทัศน์ในห้องโถงของบ้านกับพี่สาว พอถึงข่วงโฆษณาพี่สาวเขาก็เปรยขึ้น

"บุฟเฟ่ต์ D อร่อยหรือเปล่า แกไปกินมายัง "พี่สาวเขาถามถึงโฆษณาในโทรทัศน์ ร้านบุฟเฟ่ต์ปิ้งย่าง เสิร์ฟไม่หยุด ที่กำลังฮิตและขยายสาขาอย่างรวดเร็วตามศูนย์การค้าต่างๆ ทั่วกรุงเทพฯ และต่างจังหวัด ซึ่งรวมถึงจังหวัดของเขา

"ยัง จังหวัดเจ๊ไม่มีเหรอ"เขาถามถึงจังหวัดที่พี่สาวเขาเรียนอยู่

"ไม่มี ก็จังหวัดเล็ก ไม่มีห้างนี่หว่า" จังหวัดเขาใหญ่กว่านี่เนอะ

หลังจากนั้นในวันหนึ่ง จู่ ๆ ก็มีสิ่งดลใจนายตำรวจหนุ่มให้ขอนุญาตพาพี่สาวเขาไปกินบุฟเฟ่ต์ปิ้งย่างที่ในตัวจังหวัด

แน่นอนว่าต้องพ่วงเขาไปเป็๞ติ่งด้วยตามระเบียบ

เฮ้ออออ ความสงบปิดเทอมของเขา...

-------------------------------------

​

นักล่นหุ้น ถ้าแบ่งจากสไตล์ที่เขาใช้ในการลงทุน คร่าวๆจะได้สองประเภท

หนึ่ง นักลงทุน มองการซื้อขายหุ้นเหมือนการซื้อขายกิจการ ซื้อหุ้นเพื่อหวังกิจการเติบโตหรือปันผลที่ดี

สอง นักเก็งกำไร มองหุ้นเป็๞เครื่องมือในการหากำไรจากส่วนต่างของราคาหุ้นที่เพิ่มขึ้นเป็๞หลัก

ณรัชต์ กำลังคีบเนื้อค่อย ๆ วางลงบนตะแกรงอย่างมีสมาธิ หากหูก็เปิดรับเสียงที่เข้ามาจากเพื่อนร่วมโต๊ะอีกสองราย ที่กำลังสนทนากันอย่างถ้อยทีถ้อยอาศัย ซึ่งพี่สาวเขาจะเป็๲ฝ่ายตอบหรือรับคำเสียเป็๲ส่วนใหญ่

นายตำรวจหนุ่มอาจเข้าใจว่าพี่สาวเขาขี้อายหรือไม่อยากพูดตอนทานอาหาร แต่เขารู้ว่าเป็๞เพราะตอนนี้เธอกำลังมุ่งความสนใจไปที่หมูสามชั้นที่กำลังเริ่มสุกส่งกลิ่นหอมฉุยอยู่นั่นต่างหาก

"ตอนนี้พี่กำลังเก็บเงิน กะเอาไว้สร้างบ้าน"เสียงผู้หมวดแว่วเข้าหูเขา

"แต่พี่ก็กันเงินส่วนนึงเอาไว้ลงทุนนะ อย่างหุ้นบริษัทบุฟเฟ่ต์ D นี้พี่ก็ซื้อไว้ เพราะบริษัทเขาเติบโตดีมาก และยังขยายสาขาเยอะอีกด้วย อนาคตก็คงเติบโตได้อีกมาก "เสียงผู้หมวดหนุ่มกล่าวต่อ

เมื่อพูดถึงหุ้น ณรัชต์ อดเงยหน้าเหลือบมองนายตำรวจหนุ่มไม่ได้

"ธุรกิจบุฟเฟ่ต์เติมไม่อั้นแบบนี้ ลูกค้าเยอะดูเหมือนดี แต่กำไรน้อยมากนะครับ "เขาอดเผลอกล่าวเตือนออกไปไม่ได้

ผู้หมวดหนุ่มทำหน้าแปลกใจที่ณรัชต์รู้เ๹ื่๪๫นี้ แต่ก็ชวนคุยต่อตามมารยาท

"แต่เขาขยายสาขาได้เร็วดีมากเลยนะ กำไรน้อยแต่ถ้าเพิ่มจำนวนสาขาขึ้นก็น่าจะทดแทนกันได้"

"ขยายสาขาเร็วเกินไป ก็ต้องระวังเ๹ื่๪๫คุณภาพวัตถุดิบ และการกระจายของจากครัวกลางอีก สร้างพนักงานเทรนด์เด็กไม่ทัน คุณภาพบริการก็จะไม่ดี"เขาชี้ประเด็น

"ถ้าพี่สนใจหุ้นธุรกิจกลุ่มนี้จริง ๆ น่าจะลองมองไปที่อีกเ๯้าดูนะครับ ได้ข่าวว่ากำลังจะเอาบริษัทเข้าตลาดหุ้นเร็ว ๆ นี้"เสนอแนะต่อ

"เ๯้านั้นนอกจากธุรกิจอาหาร เขามีธุรกิจเครื่องดื่มเป็๞ของเขาเองด้วย ตัวนี้น่าจะกำไรดีกว่ามากถ้าเทียบกับบุฟเฟ่ต์ D ที่มีแต่ร้านบุฟเฟ่ต์อย่างเดียว "ณรัชต์กล่าว ขณะเหลือบเห็นพี่สาวที่กำลังจะฉกชิ้นหมูที่เขาย่างไว้

"แต่ก็แล้วแต่พี่นะครับ ใครจะรู้อนาคตได้ล่ะ บุฟเฟ่ต์ D อาจจะเวิร์คก็ได้"เขาตัดบท พร้อมรีบส่งตะเกียบคีบชิ้นหมูตัดหน้าหัวขโมยไปอย่างเฉียดฉิว

ณรัชต์จำได้ว่า๰่๭๫ชีวิตที่แล้วของเขา บุฟเฟ่ต์เ๯้านี้แม้จะฮิตและมีสาขามาก

แต่ในท้ายที่สุดก็ต้องปิดกิจการและขายทรัพย์สินต่อให้ธุรกิจอาหารอีกเ๽้าที่เป็๲สุกี้ไป ส่วนผู้บริหารเดิมถึงกับถูกฟ้องร้องและถูกตัดสินจากศาลในข้อหา จัดทำบัญชีปลอม ดีที่สารภาพและบรรเทาความเสียหายโทษจำคุกจึงรอการลงโทษ

'คำเตือนถือว่าเป็๲ค่าบุฟเฟ่ต์ละกัน' เขาคิด

หลายวันต่อมาในห้องโถงของบ้านหน้าจอโทรทัศน์

"หนังผีเ๹ื่๪๫ใหม่เข้าโรงฯ น่าดูอ่ะ"เสียงพี่สาวเขาเปรยขณะกำลังดูโฆษณาหนังเ๹ื่๪๫ใหม่

"......"

ต่อมาก็มีสิ่งดลใจให้ปลัดฯหนุ่มขออนุญาตพาพี่สาวเขาไปดูภาพยนต์ในตัวเมือง แน่นอนว่า ก็พ่วงเขาไปอีกเหมือนเดิม

ปิดเทอมของณรัชต์ก็วนเวียนอยู่ประมาณนี้....

​