บทที่16 วันเสียเงิน
หลังออกจากภัตตาคารราดิชก็อุ้มปิกามอนไปเดินเล่นให้สาวๆ เห็น แน่นอนว่าพวกเธอนั้นก็ขอเข้ามาอุ้มกันใหญ่ราดิชเลยปล่อยให้มันถูกสาวๆ รุมฟัดซะพักใหญ่เพื่อแก้เผ็ดมัน
“เ้านาย ช่วยข้าด้วย ข้าไม่ไหวแล้ว...”มันร้องโอดครวญออกมา
ราดิชที่เห็นว่าแกล้งมันมาพอสมควรแล้วจึงเข้าไปขอมันคืนจากกลุ่มสาวๆซึ่งทุกคนก็ทำหน้าเสียดายกันทั้งนั้น เขาตั้งใจว่าจะไปที่ธนาคารก่อนเป็อย่างแรกเพื่อจัดการเกี่ยวกับทรัพย์สินต่างๆ ของเขาให้เรียบร้อย เขาเปิดแผนที่ดูและพบว่าธนาคารอยู่ไม่ไกลจากอาคารภารกิจมากนัก หลังจากเดินมาสักพักก็มาถึงตึกธนาคารที่ภายนอกนั้นมันไม่ต่างจากธนาคารทั่วๆไปเท่าไรเพียงแต่ว่าทาสีขาวทั้งหลัง ราดิชผลักประตูเข้าไป แล้วไปรับบัตรคิวและนั่งรอสักพักก็ถึงคิวของราดิช เขาจึงตรงไปที่เคาน์เตอร์บริการทันที
“สวัสดีค่ะ มีอะไรให้รับใช้คะ”เ้าหน้าที่สาวถาม
“ผมมาสอบถามเื่การอัพเกรดนาฬิกาครับผม” ราดิชแจ้งความประสงค์
“คุณสามารถอัพเกรดนาฬิกาเพื่อเพิ่มช่องเก็บของดูข่าวสารพิเศษ ใช้งานระบบประมูล และฝากหรือถอนเงินโดยตรงโดยไม่ต้องมาที่ธนาคารอีก ไม่ทราบ้าแบบไหนคะ” เ้าหน้าที่ถาม
“อัตราค่าบริการยังไงบ้างครับ” ราดิชถาม
“ปกติการอัพเกรดช่องเก็บของจะเพิ่มทีละ 500 ช่อง ใช้เงินครั้งละ 300,000 G สูงสุดที่อัพเกรดได้คือ 5,000 ช่องค่ะ ถ้าอัพเกรดพวกกระดานข่าวสารระบบประมูล พวกนี้เสียอย่างละ 200,000 G ค่ะ แต่ถ้ายัง้าฝากหรือถอนเงินได้โดยตรงก็มีหลายระดับั้แ่เสียค่าธรรมเนียม 20% จะเสียค่าใช้จ่าย 200,000G 10%เสียค่าใช้จ่าย 400,000 G และแบบ 5% 600,000 Gส่วนแบบไม่เสียค่าธรรมเนียมใช้ 1,000,000 Gในการเปิดการใช้บริการค่ะ ไม่ทราบจะรับแบบไหนคะ” เธอยิ้มพร้อมกับทำหน้าลุ้นให้เขาเปิดใช้บริการเยอะๆเพื่อจะได้โบนัสนั่นเอง
‘มิน่าบริษัทถึงได้รวยเล่นขูดเืขูดเนื้อกันแบบนี้นี่เอง’ ราดิชคิดในใจแต่ก็ยิ้มให้
“งั้นผมเอาเป็อัพเกรดช่องเก็บของเพิ่ม500 ช่อง อัพเกรดกระดานข่าวสาร ระบบประมูล แล้วก็ทำการฝากถอนเงินโดยตรงแบบไม่เสียค่าธรรมเนียมละกันครับ”ราดิชกัดฟันพูดพลางนึกถึงเงินที่เสียไป
“ทั้งหมดก็ 1,700,000 G ทางเราลดให้พิเศษเหลือ 1,500,000 G แล้วกันค่ะ” เ้าหน้าที่บอก
“ดิฉันจัดการหักเงินในบัญชีคุณเพื่อเป็ค่าบริการแล้วนะคะกรุณาสแกนลายนิ้วมือและเซ็นชื่อเป็หลักฐานด้วยค่ะ” เ้าหน้าที่สาวบอกอีกครั้ง
“ครับผม ขอบคุณมากครับ” ราดิชขานรับแล้วเริ่มสแกนลายนิ้วมือ จากนั้นเซ็นเอกสารแบบฟอร์มที่เธอส่งมาให้แล้วยื่นนาฬิกาไปให้เ้าหน้าที่ทำการอัพเกรด สักพักก็เสร็จเรียบร้อย
“อัพเกรดเรียบร้อยแล้วค่ะต่อไปก็วิธีใช้งาน จะมีหน้าต่างเมนูที่เพิ่งอัพเกรดไปเพิ่มขึ้นมานะคะกระดานข่าวสารพิเศษไว้ดูข่าวที่เป็ข้อมูลลับได้ ระบบประมูลมีไว้ใช้ในการประมูลสิ่งของของผู้เล่นที่ฝากธนาคารจัดการส่วนการฝากถอนเงินนั้นคุณสามารถจัดการได้ทันทีซึ่งทุกครั้งที่ทำการฝากถอนจะต้องทำการสแกนม่านตาทุกครั้งเพื่อความปลอดภัยค่ะ”เธออธิบายจนราดิชงงจนแทบตามไม่ทัน
ราดิชรีบพูดก่อนที่จะมึนมากไปกว่านี้“ครับผม ขอบคุณมากครับ” จากนั้นก็รีบออกจากเคาน์เตอร์ไปเขาไปหามุมหนึ่งของธนาคารและลองฝากเข้าธนาคารดูก่อนซักล้านจี พอกดตัวเลขปุ๊บก็มีแสงส่องออกมาให้จ้องเพื่อสแกนม่านตาทันทีราดิชทำการสแกนม่านตาและกดตกลงอีกครั้ง ก็เสร็จเรียบร้อย พอออกมาหน้าธนาคารแล้วเขาก็เริ่มใช้ความคิดว่าจะไปที่ไหนต่อดี
‘พี่บอกให้เราดูรายละเอียดของดาบก่อนไปเปิดห้องที่โรงแรมดูดีกว่า ดูแถวนี้ท่าจะไม่ดี’ ราดิชคิด และเดินทางไปโรงแรมเป็อันดับแรกพอเขาไปถึงก็เช็กอินห้องพิเศษและรีบเข้าห้องไป
ราดิชที่เข้ามาในห้องเรียบร้อยก็ปล่อยเ้าปิกามอนให้มันไปนอนเล่นบนเตียง จากนั้นเขาก็ลองหาดาบเล่มนั้นในหน้าต่างไอเทมแต่ว่าก็มีเสียงดังขัดขึ้นก่อน
“นายท่านไหนสัญญาว่าจะพาไปเที่ยวไง หรือว่าลืมกันไปแล้ว” เสียงเสียงหนึ่งดังขึ้นในหัวราดิชจนเขาผงะขึ้นสุดตัว
“จ๊าก!!ผีหลอก ในเกมนี้มีผีด้วยเหรอเนี่ย” ราดิชที่ผวาเริ่มมองไปรอบๆห้อง เ้าปิกามอนนอนมองเขาตาแป๋วด้วยความสงสัย
อาธูเรียรีบบอก “ข้าไม่ใช่ผีนะข้าอาธูเรียเอง ข้าพูดในหัวนายท่านอยู่ ท่านแค่คิดตอบกลับมาก็พอ ไม่ต้องแหกปากไปก็ได้” ราดิชหายกลัวและตอบกลับ “อาธูเรียหรอกเหรอใหมดเลย ว่าแต่มีอะไรเหรอ”
“ท่านอัญเชิญข้าออกมาหน่อยสิมีเื่ต้องทำเื่ดาบน่ะ ไหนจะเื่ที่นายท่านจะพาข้าไปเที่ยวอีก” อาธูเรียบอก
“ได้ๆ เดี๋ยวขอดูบทร่ายเวทอัญเชิญก่อน”ราดิชบอก พร้อมกับเปิดหน้าต่างเพื่อดูบทอัญเชิญ
“ในนามแห่งข้าราดิชผู้เป็นายแห่งความภักดี ด้วยพันธสัญญาที่มีต่อกัน จงตอบรับเสียงเรียกของข้าจงออกมา จักรพรรดินี อาธูเรีย!!!”ขณะที่ราดิชร่ายบทอัญเชิญก็มีวงแหวนเวทขนาดใหญ่เกิดขึ้นเหนือหัวของเขาพอสิ้นคำอัญเชิญก็ปรากฏแสงสว่างจ้าตรงหน้าของราดิช พอแสงหายไปก็ปรากฏร่างของอาธูเรียออกมาในสภาพชุดเกราะเต็มยศ
“เย้ๆ ในที่สุดวันนี้ข้าก็จะได้ไปเที่ยวแล้ว”อาธูเรียร้องอย่างดีใจ
“...นี่เธอคิดว่าจะออกไปเดินทั้งๆ แบบนั้นนะหรือ” ราดิชบอกและสำรวจการแต่งกายของอาธูเรีย
“จริงด้วยเดี๋ยวนายท่านหาชุดให้ข้าด้วยก็แล้วกันนะ” เธอบอกและเริ่มสำรวจภายในห้องจนเห็นเ้าปิกามอนที่นั่งจ้องเธอตาแป๋วอยู่
“น่ารักจังเลย” อาธูเรียโถมเข้าไปกอดเ้าปิกามอนไว้ และด้วยเรี่ยวแรงผิดมนุษย์ของเธอทำให้เ้าปิกามอนไม่สามารถหนีไปไหนได้
“ปล่อยข้านะ” ปิกามอนทำเสียงอึดอัด
“พูดได้ด้วย น่ารักจริงๆ” อาธูเรียบอกพร้อมจิ้มแก้มของมันไปมา
“ฟังที่ข้าพูดออกด้วย เธอเป็ใครกันเนี่ยนายท่าน”ปิกามอนถามราดิช
“เธอเป็อสูรมายาน่ะและที่สำคัญโหดสุดๆ เลยด้วย” ราดิชบอกหน้าแหยๆ
“เดี๋ยวข้าจะมาเล่นกับเ้าใหม่ขอข้าจัดการธุระก่อนนะ” อาธูเรียวางเ้าปิกามอนลงและหันมาทางราดิชพร้อมกับยื่นมืออกมาทันใดนั้นหน้าต่างไอเทมของราดิชก็เปิดออกและมีของสิ่งหนึ่งพุ่งไปหาเธอและเธอก็รับไว้ได้อย่างสบาย
“นายท่านยังไม่ได้ทำสัญญากับดาบเล่มนี้อีกเหรอ”เธอว่าพร้อมยื่นดาบมาให้เขา
“จะทำไงได้ล่ะแค่ตัวดาบผมยังมองไม่เห็นเลย” ราดิชบอกด้วยสีหน้าเซ็งๆ
“ท่านเอาเืมาหยดตรงที่ข้าบอกแล้วกัน” อาธูเรียว่าพร้อมยื่นดาบมา และชี้จุดให้ราดิชหยดเืลงไปเขาก็เอามีดสั้นมือใหม่มาจิ้มที่ปลายนิ้ว และหยดเืลงไปทันทีทันใดนั้นมันก็เปล่งแสงออกมาอย่างรุนแรงและมีเสียงประกาศจากระบบดังขึ้น
-ท่านทำสัญญากับดาบเอ็กซ์คาลิเบอร์เรียบร้อยแล้ว
หลังจากแสงสว่างหายไป ราดิชก็ยังคงมองไม่เห็นดาบอยู่ดีอาธูเรียยื่นมันมาให้เขารับไว้ ซึ่งราดิชก็รู้สึกได้ว่าพลังมานาของเขากำลังลดลงอย่างต่อเนื่อง
-ดาบเอ็กซ์คาลิเบอร์(EX)(อาธูเรีย) (ราดิช)
พลังโจมตี 700 พลังโจมตีเวท 700
-สายลมจักรพรรดิคุ้มภัย เวทมนตร์ประเภทเรียกใช้อัตโนมัติเมื่อเรียกดาบออกมาสร้างสายลมรุนแรงขึ้นรอบๆ ตัวดาบ ทำให้เกิดการหักเหของแสงจึงมองไม่เห็นตัวดาบอากาศที่ถูกอัดอยู่รอบตัวดาบสามารถใช้ซัดเป็คลื่นออกมาได้ ใช้พลังมานา 100 จุดต่อ1 วินาทีในการคงสภาพ ถ้าพลังมานาหมดดาบจะถูกเรียกเก็บทันที ผู้ใช้สามารถเพิ่มพลังมานาเพื่อทำให้ดาบเปล่งแสงออกมาทำลายเวทมนตร์ที่ต่ำกว่ามหาเวทลงมาได้ ใช้พลังมานา 1,000 จุด
-ดาบพันธะสัญญาแห่งชัยชนะดาบแห่งสรวง์ที่ถูกสร้างขึ้นจากการรวบรวมความหวังทั้งหมดของหมู่มวลมนุษย์ไว้ ดาบนี้จะเป็เครื่องขยายพลังเวทแบบทวีคูณในธาตุแสงเมื่อดาบอยู่นอกฝักเมื่อไร จะเกิดแสงสว่างพุ่งออกมาจากตัวดาบพร้อมกับแรงกดดันอันมหาศาลเมื่อฟาดดาบออกไปจะเกิดลำแสงพุ่งไปเป็เส้นตรงพร้อมกับพลังทำลายล้างมหาศาลค่าความเสียหายเท่ากับค่าพลังมานาสูงสุดคูณ 100 ใช้พลังมานาทั้งหมดในการเรียกใช้งาน
ราดิชที่ดูคำอธิบายถึงกับอ้าปากค้างหงายหลังตึงไปในทันทีนี่เขาไปยุ่งในสิ่งที่ไม่ควรจะยุ่งซะแล้วหรือเปล่าเนี่ย
“อาธูเรีย ระดับ EX คืออะไร แล้วทำไมดาบถึงมีชื่อผู้ถือครองสองคนล่ะ” ราดิชถามในจุดที่ไม่เข้าใจ
“ระดับ EX ก็คือไอเทมระดับเทพเ้าหรือเทพอสูรน่ะ ส่วนเื่ผู้ถือครองนั้นเดิมทีดาบเล่มนี้เป็ของข้า ต่อมาท่านเป็นายท่านของข้าดาบจึงเป็ของท่านด้วยเพียงแต่ว่าถ้าข้าปรากฏตัวออกมาดาบเล่มนี้จะอยู่ที่ข้า เพราะถือว่าข้าได้เป็เ้าของดาบเล่มนี้ก่อนแต่ถ้าข้าไม่อยู่นายท่านก็สามารถใช้งานมันได้น่ะ” อาธูเรียอธิบายให้ราดิชเข้าใจ
“แล้วภารกิจตามหาอวาลอนล่ะ มันเป็ยังไง” ราดิชถามอีกเื่ที่ยังค้างคาใจอยู่ อาธูเรียทำหน้าแหยๆ ก่อนจะตอบเขาว่า“ก็ตามนั้นแหละ ตามหาฝักดาบที่ข้าทำหายไปน่ะ แหะๆ”
“นี่ฉันต้องไปตามหาของที่เธอทำหายงั้นเหรอเนี่ย แม่เ้า” ราดิชโอดครวญ
“เอาน่านายท่าน อวาลอนนะคือสุดยอดแห่งการป้องกันนะท่านต้องตามหามันให้ได้ ไม่อย่างนั้นเจ็บตัวแน่นอน” อาธูเรียขู่พร้อมเริ่มหักนิ้วเอียงคอกร๊อบแกร๊บราดิชรีบตอบก่อนที่จะโดนอัด “ครับผม ได้ตามบัญชา” พร้อมคิดในใจ ตกลงใครเป็เ้านายใครกันแน่เนี่ย?
“ว่าแต่เมื่อไหร่จะได้ออกไปเที่ยวกันซักทีละนายท่าน”อาธูเรียทวงสัญญา
“แป๊ปนึงละกันเล่นกับเ้าปิกามอนไปก่อนนะ” ราดิชบอก
“ก็ได้ อย่าช้านักล่ะ” อาธูเรียว่าเก็บดาบแล้วลงไปนอนเล่นกับปิกามอนบนเตียง
ราดิชนั่งตรวจเช็กสิ่งของในหน้าต่างไอเทมอีกครั้งดูว่ามีอะไรบ้าง ซึ่งก็มีเนื้อต่างๆ ที่เก็บไว้ในกล่องถนอมอาหาร แร่ต่างๆ น้ำยาฟื้นพลังอาวุธอีกเล็กน้อย บัตรเชิญไปบ้านอู๋ิ อีลิกเซอร์ และพวกของที่ได้จากป่าหมอกราดิชคิดว่าจะเอาของที่ไม่ได้ใช้ไปขาย แต่พอดูไปเรื่อยๆ ก็พบว่าตอนนี้เขามีกล่องปริศนาสีขาวอยู่ถึง5 กล่อง
ราดิชคิดในใจ ‘มี 5กล่อง เปิดเลยดีกว่า อิอิ’เขาหยิบกล่องแรกออกมาและจัดการเปิดมันทันที ทันใดนั้นก็มีควันออกมาจากกล่อง และมีโล่อันหนึ่งหล่นลงมา
-ท่านได้รับโล่เหล็กกล้า ระดับ C1 อัน
“อะจ๊าก อะไรเนี่ย ได้แค่โล่ระดับ Cเอง เอาเถอะ ยังมีอีกตั้ง 4 กล่อง” ราดิชร้องเสียงหลง แล้วเขาก็เปิดกล่องที่สองต่อมีตำราเล่มหนึ่งตกลงมา
-ท่านได้รับตำราทักษะพิเศษเหยียบเวหา
ราดิชที่ได้ฟังชื่อตำราก็คิดในใจ ‘สงสัยทำให้เดินบนอากาศได้แน่ๆ’ เขาหยิบกล่องที่สามออกมา จากนั้นก็เปิดมันออกตามเคย ครั้งนี้กลับมีกล่องกล่องหนึ่งหล่นออกมา
-ท่านได้รับกล่องปริศนาสีขาว 1กล่อง
“เปิดกล่องนึง ได้อีกกล่องมาแทนหรือเนี่ย”ราดิชพูดด้วยความงุนงง และจัดการเปิดกล่องที่ได้มาใหม่ทันทีมีควันออกมาเหมือนเดิมและมีกล่องหล่นมาอีกครั้ง
-ท่านไดรับกล่องปริศนาสีทอง 1กล่อง
“เออเว้ยรอบนี้ได้กล่องเหมือนกัน แต่ดีสุดๆ ได้สีทองเลย ของ A ของS จ๋า ชั้นมาแล้วจ้า” ราดิชพูดขึ้นอย่างดีใจแต่เขายังไม่เปิดมันตอนนี้ เขาหยิบกล่องปริศนาสีขาวกล่องที่สี่และห้าออกมา และเปิดกล่องที่สี่ต่อทว่าก็มีแค่ขวดน้ำยาตกลงมา 1 ขวด
-ท่านได้รับเรดโพชั่นขวดเล็ก 1 ขวด
“โอ้วแม่เ้า อะไรเนี่ยเรดโพชั่นขวดเดียว จะบ้าตาย” ราดิชะโเสียงดังจนอาธูเรียและปิกามอนสะดุ้ง หันไปมองอย่างงงๆ
“เอาล่ะ กล่องสุดท้ายแล้วโอมเพี้ยงๆ” ราดิชอธิษฐานในใจขอพรจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายจากนั้นเขาก็เปิดกล่องสุดท้ายทันที มีควันออกมาจากกล่องพร้อมกับมีแหวนวงหนึ่งตกลงมา
-ท่านได้รับแหวนแห่งซีร์ ระดับ S 1 วง
“โอ้ว ขอบคุณ์ที่ยังเห็นคำขอของลูกช้างตัวเล็กๆ”ราดิชว่าพร้อมกับหยิบแหวนวงนั้นขึ้นมามันเป็แหวนที่มีสีเงินสุกสกาว ตัวแหวนเป็สีเงินยวง ส่วนหัวแหวนเป็รูปหยดน้ำ มีอัญมณีสีฟ้าเม็ดโตประดับอยู่ตรงกลางล้อมรอบด้วยอัญมณีสีฟ้าเม็ดเล็กหลายเม็ด ดูสวยงามจนราดิชมองมันไม่วางตา
-แหวนแห่งซีร์ระดับ S (ยังไม่ได้ทำสัญญา)
พลังป้องกัน 5 พลังป้องกันเวท 5
(ลดพลังโจมตีของธาตุน้ำลง 5% เพิ่มพลังโจมตีของธาตุน้ำ5% เพิ่มค่าโชค 100 จุด)
ราดิชเห็นความสามารถของมันก็ถือว่าใช้ได้เลยทีเดียวเขารีบจัดแจงใช้มีดจิ้มนิ้วหยดเืทำสัญญาทันที แหวนแห่งซีร์เรืองแสงออกมาจากนั้นเขาจึงเอามันมาสวมเข้าที่นิ้วกลางข้างซ้ายแหวนก็หดตัวเข้ากับขนาดนิ้วของราดิชได้อย่างพอดี เขาเก็บของทั้งหมดเข้าหน้าต่างไอเทมจากนั้นก็ลุกไปหาอาธูเรียที่เล่นกับปิกามอนอยู่
“อาธูเรีย เธอใส่นี่ไปก่อนนะ แล้วเดี๋ยวเราจะออกไปซื้อเสื้อผ้ากัน”ราดิชเรียกพร้อมกับยื่นฮู้ดผ้าให้อาธูเรียเธอก็รับไปสวมอย่างว่าง่าย
“ออกเดินทางโลดเ้านาย” อาธูเรียที่ตอนนี้ใส่ฮู้ดปกปิดหน้าตาบอก
จากนั้นราดิชออกจากห้องโดยมีอาธูเรียและปิกามอนเดิมตามหลังเขาจัดการเช็กเอาท์อกจากโรงแรม เพราะคิดว่าพอเสร็จธุระจะออกนอกเมืองไปเพิ่มระดับเลยพวกเขาไปถึงร้านขายเสื้อผ้าร้านเดิมที่ราดิชเคยเข้าไป แต่คราวนี้คนที่ขายไม่ใช่เด็กสาวแมรี่กลับเป็หญิงชรารุ่นราวคราวเดียวกับป้าไวท์แทน
“สวัสดีครับ ผมมาซื้อชุดหน่อยครับ”ราดิชเอ่ยขึ้น
“เอาชุดแบบไหนล่ะพ่อหนุ่ม อ้อป้าชื่อโรซ่านะ เรียกป้าโรก็ได้ เธอนี่หน้าคุ้นๆ นะ ใช่คนที่ไวท์พูดให้ฟังบ่อยๆ แน่เลย”ป้าโรซ่าบอก ราดิชที่มองดูป้าโรซ่าก็นึกออกว่าเคยเห็นที่ไหน “อ๋อ ป้าคือคนที่อยู่กับป้าไวท์วันนั้นน่ะเอง”
“ใช่จ้า ว่าแต่พ่อหนุ่มจะเอาชุดแบบไหนล่ะ” ป้าโรซ่าถาม
“ไม่ใช่ผมหรอกครับแต่เป็คนนี้น่ะ” ราดิชบอกพร้อมกับหันไปดึงฮู้ดที่อาธูเรียใส่อยู่ออก
“อุ๊ย! น่ารักจริงของเด็กผู้หญิงคนนี้เหรอ ถ้าอย่างนั้นตามป้ามาเลย”ป้าโรซ่าจูงมืออาธูเรียเข้าไปด้านหลังร้าน ซึ่งราดิชคิดว่ามันคงเป็ห้องลองเสื้ออย่างแน่นอนเขาจึงเดินดูชุดต่างๆ กับเ้าปิกามอนรอไปพลางๆ
เวลาผ่านไปนานพอสมควร ราดิชดูนาฬิกาแล้วพบว่าอาธูเรียกับป้าโรซ่าหายกันไปเกือบสองชั่วโมงแล้วราดิชจะเดินเข้าไปตาม แต่ก็ได้ยินเสียงของอาธูเรียดังมาจากด้านหลังร้านเบาๆ “คุณป้าคะชุดนี้จะดีหรือคะ”
“ดีสิ น่ารักออกจะตายป้าว่าใครเห็นใครก็ชมทั้งนั้นแหละ” ป้าโรสว่า
จากนั้นร่างร่างหนึ่งก็เดินออกมาจากหลังร้านวินาทีนั้นราดิชรู้สึกเหมือนโลกหยุดหมุนเพราะสิ่งที่เขาเห็นคือสาวน้อยแสนสวยน่ารัก อยู่ในชุดโกธิคโลลิต้าสีขาวผมสีทองของเธอมัดเป็หางม้าพร้อมกับมีโบว์สีขาวอันใหญ่ผูกอยู่ ใส่รองเท้าสีขาวที่เข้ากับชุดราดิชที่จ้องอยู่นานก็มีเสียงหนึ่งปลุกเขาขึ้นจากภวังค์
“พ่อหนุ่ม จะจ้องอีกนานไหมนั่น”เสียงป้าโรซ่าเรียกสติของราดิชคืนมา
“นั่นเธอ...อาธูเรียเหรอ” ราดิชถามอย่างไม่มั่นใจ
“ก็ข้าเองนะสินายท่านท่านคิดว่าเป็แมวที่ไหนเหรอ” อาธูเรียตอบด้วยความมั่นใจ
“ไม่น่าเชื่อว่าจะสวยขนาดนี้...พระเ้าช่วย”ราดิชบอกอย่างไม่อยากจะเชื่อ
“ข้าเกิดมาสวยอยู่แล้วแหละไม่ต้องห่วงหรอกนายท่าน” อาธูเรียเชิดหน้าด้วยความมั่นใจ
ราดิชเริ่มหวั่นกับค่าชุดเลยรีบถามราคา “ป้าโรซ่าครับแล้วชุดนี้เท่าไหร่ครับ”
“รวมทั้งหมดก็ห้าแสนถ้วนพอดี” ป้าโรซ่าบอก
“แค่ห้าแสนเอง...หา!!! ห้าแสนเลยเหรอครับ” ราดิชใมาก
ป้าโรซ่าเริ่มแจงรายการ “ชุดนี้น่ะ300,000 G แต่ยังมีอีกหลายชุด รวมๆกันก็ 500,000 G น่ะ ป้าคิดให้พิเศษเลย”
“นี่ครับเงินค่าชุด” ราดิชกันฟันจ่ายเงินในที่สุดเพราะเห็นสีหน้าคาดหวังของอาธูเรียแล้ว เขาทำไม่ได้จริงๆ ที่จะไม่ซื้อให้(แถมยังไม่อยากโดนอัดด้วย)
“ขอบคุณที่ใช้บริการจ้า ถ้า้าอะไรเพิ่มก็มาได้ทุกเวลานะจ๊ะ”ป้าโรซ่ายิ้มอย่างอารมณ์ดีเพราะรับทรัพย์ไปก้อนใหญ่ ส่วนราดิชน่ะเหรอคิดว่าคงไม่เข้าร้านเสื้อผ้าไปอีกนาน
ตอนนี้ได้เวลาอาหารกลางวันแล้วราดิชจึงมุ่งหน้าไปที่ภัตตาคารพร้อมกับอาธูเรียที่ตอนนี้อุ้มเ้าปิกามอนไปด้วย ยิ่งทำให้อาธูเรียดูเหมือนพวกคุณหนูเข้าไปใหญ่ระหว่างทางก็มีแต่คนมอง และมีสายตาพิฆาตของหนุ่มๆ หลายคนส่งมาที่ราดิชซึ่งเขาก็ไม่ได้สนใจแต่อย่างใด
หลังจากที่เขามาถึงภัตตาคารและสั่งอาหารของตัวเองแล้วเขาก็ให้อาธูเรียกับปิกามอนสั่งด้วย ทั้งคู่ก็สั่งอาหารกันไปเยอะพอสมควร พออาหารมาเสิร์ฟพวกเขาก็ลงมือกินกันเวลาที่อาธูเรียกินนั้น มาดเหมือนพวกคุณหนูสูงศักดิ์ไม่มีผิด ทำให้ผู้คนในภัตตาคารจ้องมองมาที่โต๊ะของราดิชกันแทบทุกคนเนื่องจากในกลุ่มของราดิชมีสาวสวยมาดคุณหนู หนูไฟฟ้าตัวอ้วนกลมและชายหนุ่มท่าทางเซอร์ๆ ที่ไม่เข้ากันเลย
แต่ในขณะทั้งสามที่กำลังเพลิดเพลินกับอาหารอยู่นั้นก็มีคนกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาที่โต๊ะ
“สวัสดีน้องชาย” ชายคนหนึ่งทักราดิชขึ้นมา
ราดิชเงยหน้าหันไปมอง“อ้อ สวัสดีครับพี่เกิดมารวยแล้วก็พี่ชาย...เอ่อ ผมเจอพี่ตั้งหลายทียังไม่รู้ชื่อพี่เลย”ราดิชทักเกิดมารวยและหันไปถามชื่อชายร่างั์
“พี่ชื่อ เกิดมาจน เป็เพื่อนสนิทกับเกิดมารวยที่ที่ทำงานมันน่ะฮ่ะๆๆ” ชายร่างั์ตอบ
“สวัสดีครับ ผมราดิชครับ” ราดิชทักทายกลับ
“แล้วนี่น้องราดิชเป็ไงบ้างนั่นได้าาหนูไฟฟ้าเป็สัตว์เลี้ยงด้วยหรือ เก่งใช่ย่อยนะเรา” เกิดมาจนถามขึ้นมา และมองไปที่ปิกามอน
“พอดีผมดวงดีจับมันได้น่ะครับ มันกินจุมากเลยแหละแต่ก็น่ารักดี” ราดิชบอกและเอื้อมมือไปลูบหัวเ้าปิกามอน
“แล้วนั่นแฟนน้องราดิชเหรอน่ารักไม่เบาเลยนะนี่” เกิดมารวยพูดขึ้นมา
“ฮ่ะๆ แน่นอนอยู่แล้วครับ”ราดิชแกล้งพูดรับ ส่วนอาธูเรียที่ได้ยินก็คิ้วกระตุก แต่ไม่ว่าอะไรเกิดมาจนถามต่อไปอีกว่า “แล้วนี่น้องราดิชจะออกเดินทางไปทวีปอเมเนียนเมื่อไหร่เหรอ”
“ก็คงอีกสักพักแหละครับ ตอนนี้ระดับผมยังไม่30 เลยน่ะ” ราดิชตอบตามความเป็จริงแน่นอนว่าสองคนนั้นก็รู้อยู่แล้ว
“พอดีพี่มารับซื้อวัตถุดิบแถวนี้น่ะแล้วก็มารับพวกเพื่อนๆ ที่เพิ่งเข้ามาเล่น ก็เลยถามดูเผื่อว่าจะได้ไปพร้อมกันน่ะ” เกิดมารวยบอกแล้วหันไปทางกลุ่มเพื่อนๆ ของเขาอีก 7 คน
“ครับผม ขอบคุณที่เป็ห่วงครับว่าแต่พี่รับซื้อวัตถุดิบอะไรบ้างล่ะ” ราดิชถามต่อพร้อมเปิดหน้าต่างไอเทมขึ้นมา
“ก็มีพวกแร่เหล็ก อัญมณี สมุนไพรอะไรพวกนี้น่ะ เราจะขายพี่เหรอ” เกิดมารวยบอกประเภทของที่เขารับซื้อ
“ถ้าอัญมณีกับแร่เหล็กผมมีนะ”ราดิชบอก จากนั้นทั้งสองก็ทำการซื้อขายกัน ซึ่งเกิดมารวยก็ให้ราคาที่ถือว่าดีสำหรับมือใหม่เลยทีเดียว
“ขอบคุณที่อุตส่าห์ขายของพวกนี้ให้พี่นะถ้ามีอีกยังไงก็ติดต่อมาก็แล้วกัน พี่รับหมด” เกิดมารวยบอกพร้อมยื่นคำขอเป็เพื่อนกับราดิชเกิดมาจนก็ด้วย ซึ่งราดิชก็กดรับคำขอของทั้งสองคน
“ครับ ก็พี่ให้ราคาดีแบบนี้นี่นา อีกอย่างผมก็ไม่ได้ใช้ซะด้วย”ราดิชพูดอย่างจริงใจ
“ถ้ายังไงพี่ไม่รบกวนเวลาของน้องล่ะพี่พาเพื่อนไปเก็บระดับต่อก่อนนะ” เกิดมารวยและเกิดมาจนลาราดิชและพากลุ่มเพื่อนออกไปจากภัตตาคาร
“นี่นายท่าน ใครเป็แฟนนายท่านกันฮึ” อาธูเรียพูดเสียงเขียวขึ้นมาทันทีหลังจากที่พวกนั้นออกไปแล้วพร้อมทำหน้าเหมือนจะกินเืกินเนื้อ
“นิดหน่อยน่า เอ้า รีบๆ กินเข้าสิไหนว่าจะไปเที่ยวไง” ราดิชรีบเบี่ยงประเด็น
และแล้วพวกเขาก็จัดการอาหารตรงหน้าจนเสร็จราดิชสั่งอาหารไว้อีกหลายชุด เก็บไว้เป็เสบียง เพราะถึงจะเห็นอาธูเรียกินอาหารอย่างสุภาพก็จริงแต่ปริมาณที่กินเนี่ยสิ มากกว่าที่เขากินเสียอีก เขาเลยคิดว่าถ้ามีพวกตัวกินแหลกอยู่แบบนี้คงทำอาหารเองไม่ไหวแน่ๆ
![สี่หนุ่มตะลุยโลกดนตรี : [Another God !? : Melodies ~♪]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1597042609_40056783.webp)
5K
