เมฆครามตื่นขึ้นมาตอนสิบเอ็ดโมงเขานัดทุกคนเอาไว้หลังมื้อเที่ยงดังนั้นเขาจึงไม่รีบเข้าเกมชายหนุ่มอาบน้ำและแต่งตัวก่อนจะออกไปด้านนอกโดยใช้รถประจำทางมุ่งหน้าไปที่ถนนเส้นหนึ่งที่เขาคุ้นเคยเป็อย่างดี
มันเป็เื่ที่เกิดขึ้นหลังจากเกมา์เปิดให้บริการได้หนึ่งปีตอนนั้นเขาได้เติบโตและกลายเป็ผู้เล่นที่มีชื่อเสียงระดับหนึ่งกิลด์สมาพันธ์ตะวันจันทราเริ่มให้ความสำคัญกับเขาแล้วทำให้เมฆครามมีเงินพอที่จะย้ายมาอยู่ในย่านของคนมีเงินได้และใน่นั้นเองที่เขาได้พบกับหญิงสาวที่เขาไม่อาจลืมเลือนในร้านกาแฟเล็กๆในย่านนั้น
่นั้นเพราะต้องเล่นเกมจนอดหลับอดนอนแทบทุกวันเมฆครามจึงติดกาแฟเป็อย่างมากและกาแฟของร้านนี้ก็เป็รสชาติที่เขาชื่นชอบเขาจะมาที่ร้านทุกเช้าและได้พบกับเธอที่มานั่งดื่มกาแฟอย่างเกียจคร้านในทุกเช้าเช่นกัน
เมฆครามลงจากรถก่อนจะเดินไปตามเส้นทางในความทรงจำในที่สุดก็หยุดยืนอยู่ที่หน้าร้านกาแฟนั้น
ตอนนี้ไม่ใช่่เวลาเช้าเขาจึงไม่ได้คาดหวังอะไรมากนักเพียงแค่อยากจะมาที่นี่สักครั้งเพื่อให้ความว้าวุ่นในใจคลี่คลายลง มันยังเหลือเวลาอีกหนึ่งปีก่อนที่เขาจะเจอกับเธอดังนั้นเมฆครามจึงไม่คิดจะเร่งรัดอะไรที่สำคัญก็คือตัวเขาในตอนนี้ยังไม่คู่ควรที่จะดึงเธอมาอยู่ด้วยกันแม้ว่าเขาจะไม่รู้ถึงฐานะและตัวตนของอีกฝ่ายอย่างละเอียดแต่เขาก็รู้ดีว่าเธอเป็คนที่มีฐานะสูงกว่าเขามากแม้แต่ตอนที่เขาถูกดูแลโดยกิลด์สมาพันธ์ตะวันจันทราเธอก็ยังอยู่เหนือเขาไปอีกหลายระดับอยู่ดี
ดังนั้นเขาจึงตั้งใจที่จะยกฐานะของตนเองให้ถึงจุดหนึ่งก่อนที่จะเริ่มตามหาเธออย่างจริงจัง
เมฆครามมองทะลุกระจกเข้าไปในร้านกาแฟก่อนจะถอนหายใจในร้านนั้นเงียบเหงาอย่างมากมีเพียงแค่บาริสต้าและเ้าของร้านอยู่ด้านในเท่านั้นไม่มีเงาร่างที่เขาคุ้นเคยและเฝ้าคิดถึงซึ่งมันก็เป็สิ่งที่เขาคาดเดาเอาไว้แล้ว
อย่างไรก็ตามในตอนที่เขาหันตัวกลับไปร่างหนึ่งก็ชนเข้ากับหน้าอกของเขาเสียงอุทานหวานใสดังขึ้นพร้อมกับร่างเล็กๆที่ทรุดตัวลงไป เมฆครามรีบคว้าแขนของเธอเอาไว้ไม่ปล่อยให้เธอล้มลงไปนั่งกับพื้น
“ขอโทษค่ะ ฉันไม่ทันมอง” เสียงใสๆนั้นทำให้เมฆครามสั่นสะท้านขึ้นมาทันทีถึงกับลืมตัวปล่อยมือของตัวเองไปชั่วขณะ หญิงสาวร้อง ‘หวา’ ออกมาคำหนึ่งก่อนจะร่วงลงไปนั่งบนพื้นในที่สุด
“คุณทำอะไรของคุณเนี่ย อยู่ๆก็ปล่อยมือ” เมฆครามมองดูหญิงสาวร่างเล็กที่นั่งอยู่บนพื้นฟุตบาธตรงหน้าอย่างเหลือเชื่อไม่เข้าใจว่านี่เป็โชคชะตาเล่นตลกหรือเพราะอะไรกันแน่
“เฟย์?” เขาพึมพำเสียงเบา
หญิงสาวเลิกคิ้ว รู้สึกประหลาดใจเธอไม่ได้ว่าอะไรเื่ที่ตัวเองล้มแต่รีบลุกขึ้นยืนอย่างกระตือรือร้นแล้วมองสำรวจชายหนุ่มตรงหน้า
“คุณรู้จักฉันด้วย? เฮ้ อย่าบอกนะว่าเป็พวกโรคจิตน่ะ”
สีหน้าของเธอไม่ได้หวาดกลัวเลยออกจะติดแนวขบขันหยอกล้อเสียด้วยซ้ำ แม้เธอจะไม่รู้ว่าทำไมเขารู้จักเธอแต่ที่จริงแล้วมันก็ไม่ใช่เื่แปลกอะไรขนาดนั้นเพราะตัวเธอเป็ถึงดาวมหาวิทยาลัยที่โด่งดังเชียวนะ ขนาดคนที่ไม่ใช่นักศึกษาแต่อาศัยอยู่ใกล้ๆมหาวิทยาลัยหยางหุนย่อมเคยได้ยินชื่อเธอและส่วนมากก็เคยเห็นรูปของเธอมาก่อน
เห็นท่าทางกระตือรือร้นของหญิงสาวทำให้เมฆครามรู้สึกโหยหาอย่างมากแต่เขาก็ควบคุมสติของตัวเองได้อย่างรวดเร็ว “สวัสดีครับ ผมเคยเห็นรูปของคุณมาก่อนไม่นึกเลยว่าจะได้เจอตัวจริง”
“ฮ่าๆ อยากได้ลายเซ็นฉันหรือเปล่าละ” เฟย์เอ่ยหยอกล้ออย่างอารมณ์ดีเธอไม่ถือสาสักนิดที่ตัวเองล้มลงไปเพราะอีกฝ่ายปล่อยมืออันที่จริงก็เพราะเธอเดินใจลอยจนทำให้ชนกับเขาเข้าและเธอก็ไม่ได้าเ็อะไรสักหน่อย
เมฆครามยิ้มส่ายหน้า “ไม่เป็ไรหรอกครับ ขอโทษด้วยนะครับที่ยืนขวางทาง”
เฟย์ทำหน้าประหลาดใจ “คุณนิสัยดีใช้ได้เลย แต่จะดีกว่านี้ถ้าเลี้ยงกาแฟฉันสักนิดเป็การไถ่โทษนะ”
“ได้สิครับ” เมฆครามไม่ได้ปฏิเสธอะไร ในเมื่อเจอแล้วก็ไม่มีเหตุผลที่เขาจะปล่อยโอกาสนี้หลุดลอยไปอีกไม่ว่าอย่างไรในอนาคตเขาก็จะต้องตามหาเธออยู่แล้วถึงเธอจะไปจากเขาแต่มันก็เพราะเธอมีความจำเป็บางอย่าง ในจดหมายที่เธอทิ้งไว้ยังย้ำเตือนอีกว่าอย่าพยายามตามหาเธอเพราะมันอาจจะทำให้เขาต้องเจอกับปัญหาที่ไม่สามารถรับมือได้เห็นได้ชัดว่าตอนนั้นเธอไม่ได้เต็มใจจะจากไป แต่เธอถูกบังคับให้ไม่มีทางเลือกและเขาก็ไม่ได้โทษเธอเลยสักนิดเขาโทษตัวเองมากกว่าที่ไม่มีอำนาจพอที่จะช่วยอะไรเธอได้
เมฆครามเดินตามเฟย์เข้าไปในร้านกาแฟเธอทักทายเ้าของร้านและบาริสต้าอย่างร่าเริงเห็นได้ชัดว่าเธอเป็ลูกค้าประจำของร้านกาแฟนี้เป็เวลานานกว่าที่เขารู้เสียอีก
“คุณอยากจะดื่มอะไรครับ?” เมฆครามถามแม้ว่าเขาจะรู้อยู่แล้วว่าเธอชอบอะไรแต่ถ้าเขาแสดงออกไปเธอคงระแวงว่าเขาเป็โรคจิตจริงๆแน่
“คุณเลือกให้ฉันสิ คุณเป็คนเลี้ยงนี่นา” เฟย์ตอบกลับ “โอ้ จะว่าไปฉันยังไม่รู้ชื่อของคุณเลย”
“ผมชื่อเมฆคราม เรียกผมว่าเมฆก็ได้” ชายหนุ่มตอบก่อนจะหันไปหาบาริสต้า “ผมเอากาแฟสูตรดั้งเดิมหวานน้อย ส่วนของเธอเอาเป็แบบที่เธอสั่งบ่อยๆก็แล้วกันครับ”
“ขี้โกงนี่” เฟย์อุทานบาริสต้าย่อมรู้อยู่แล้วว่าเธอชอบกินอะไรเพราะเธอเป็ลูกค้าประจำของร้าน
เมฆครามหัวเราะไม่สนใจสายตาดุๆที่เหมือนลูกแมวกำลังขู่ของเธอ
“ไม่เคยเห็นคุณแถวนี้มาก่อนเลย หรือว่าคุณมาเที่ยวเหรอ”เฟย์เอ่ยถามด้วยความสงสัย เธอเป็คนมีมนุษย์สัมพันธ์ดีมากและไม่กลัวที่จะพูดคุยกับคนแปลกหน้าเลยสักนิด
“อืมอีกสองวันผมจะย้ายบ้านมาใกล้ๆมหาวิทยาลัยหยางหุนก็เลยลองมาสำรวจสถานที่ดูสักหน่อย ปีหน้าน้องสาวของผมก็จะเข้าเรียนที่นั่นเหมือนกัน”
“โอ้ น้องสาวของคุณเก่งมาก” เฟย์เอ่ยชมซึ่งอันที่จริงมันก็เหมือนชมตัวเองไปด้วยเพราะมีแค่คนที่มีความสามารถเท่านั้นจึงจะสามารถสอบเข้ามหาวิทยาลัยหยางหุนได้ “จะว่าไปแล้วคุณก็ดูเหมือนจะอายุเท่าๆกับฉันเลยนะคุณไม่ได้กำลังเรียนอยู่เหมือนกันเหรอ”
“ผมไม่ได้เรียนมหาวิทยาลัย” เมฆครามส่ายหน้าและตอบกลับแบบไม่ชัดเจนนัก
เฟย์พยักหน้าและไม่ได้ถามเพิ่มเพราะมันเป็เื่ส่วนตัวและทางเลือกของแต่ละคนย่อมไม่เหมือนกัน อย่างไรก็ยังเป็คนแปลกหน้าเธอไม่อยากทำให้เขาอึดอัดจนเกินไป
กาแฟถูกนำมาเสิร์ฟเมฆครามก็เห็นว่าใกล้เวลานัดหมายแล้วเขาจึงลุกขึ้น “ดีใจที่ได้เจอนะครับเฟย์ ผมมีธุระที่ต้องไปทำ่บ่ายหวังว่าจะได้เจอกันอีก”
“อืม ขอบคุณสำหรับกาแฟนะคะ ฉันเป็ลูกค้าประจำของร้านนี้และจะแวะมากินทุกเช้าถ้าคุณย้ายมาอยู่ใกล้ๆก็แวะมาเจอกันได้ อย่าลืมแนะนำน้องสาวของคุณให้ฉันรู้จักด้วย”
เมฆครามหัวเราะเบาๆก่อนจะขอตัวจากไปเขารู้สึกดีใจที่ได้เจอกับเธอ แต่มันยังเร็วเกินไปหน่อยที่เขาจะสนิทสนมกับอีกฝ่าย เื้ัของเฟย์นั้นลึกลับมากและตอนที่พวกเขาคบกันครั้งนั้นดูเหมือนว่าเฟย์จะกังวลเกี่ยวกับอะไรบางอย่างอยู่ตลอดเวลาเมฆครามเดาว่ามันจะต้องเป็เพราะเื้ัของเธอที่ไม่เห็นด้วยกับการคบกันครั้งนั้นถ้าเป็แบบนั้นเขาก็ต้องทำให้ตัวเองแข็งแกร่งพอที่จะช่วยทำลายความกังวลให้กับเธอได้
‘รอก่อนเถอะ ไม่นานเกินไปหรอก’ เมฆครามคิดในใจอย่างจริงจัง ตอนนี้เขามีเงินอยู่ในมือหลายล้านเครดิตแม้ว่าส่วนหนึ่งจะเป็เงินของหลินหลินที่นำมาใช้เป็ทุนแต่ถ้าเขา้าจริงๆก็มีวิธีที่จะหาเงินมาเพิ่มได้ในทันทีแต่เขาอยากให้ธุรกิจของตนเองมั่นคงมากกว่านั้น ซึ่งกว่าจะไปถึงจุดนั้นได้เขาจะต้องผ่านเงื่อนไขอีกสองข้อเสียก่อน
ข้อแรกก็คือเขาจะต้องผ่านการทดสอบความยากระดับS ของหอคอยแห่งเผ่าพันธุ์เพื่อที่จะได้รับทักษะเผ่าพันธุ์สุดโกงอันเป็อาวุธที่แข็งแกร่งที่สุดของชาโดว์มาหลังจากนั้นเขาจะสามารถใช้มันเพื่อไปยังสถานที่อันตรายและนำสูตรยาพิเศษออกมาได้
ข้อที่สองก็คือเขาจะต้องพัฒนาทักษะปรุงยาให้เป็ระดับสามเป็อย่างน้อยเพื่อที่จะสามารถใช้สูตรปรุงยานั้นทำการสร้างยาพิเศษออกมาหลังจากนั้นธุรกิจอันมั่นคงและก้าวแรกของความร่ำรวยก็จะมาถึง
เมฆครามกลับไปกินข้าวใกล้ๆกับหอพักและกลับเข้าไปในเกมอย่างรวดเร็วยาฟื้นพลังระดับสองถูกสร้างขึ้นจนครบแล้วเมฆครามก็ไม่รอช้าทำการปรุงยาชุดใหม่ทันทีระหว่างนั้นเขาก็สำรวจสภาพของเมืองไปด้วยในตัว มีผู้เล่นมาถึงเมืองไจโรแล้วนับร้อยคนนอกจากคนของกิลด์สิงโตครองฟ้าหลายสิบคนแล้วที่เหลือล้วนแต่มาจากเมืองระดับหนึ่งเมืองอื่น
เข้ามาถึงเขาจึงพบว่ามีข้อความจากนักรบไร้พ่ายส่งมาหลายครั้งพอเปิดอ่านจึงพบว่าอีกฝ่าย้าที่จะซื้อยาฟื้นพลังชีวิตระดับสองจากเขานั่นเองดูเหมือนว่ากิลด์สิงโตครองฟ้าจะรีบร้อนไม่น้อยเลย เนื่องจากพวกเขา้ารักษาความได้เปรียบที่สมาชิกกิลด์กลุ่มใหญ่สามารถมาถึงระดับยี่สิบได้กิลด์สิงโตครองฟ้าจึงมีแผนการที่จะลงทุนในการซื้อและแจกจ่ายน้ำยาให้กับสมาชิกในกิลด์พวกเขา้ายาเป็จำนวนมากแม้ว่าเงินหลักหมื่นหลักแสนจะไม่ใช่เื่ใหญ่แต่อะไรที่ประหยัดได้ก็ควรจะประหยัด
เมฆครามติดต่อไปหานักรบไร้พ่ายสุดท้ายก็จบลงด้วยการสั่งน้ำยาฟื้นพลังชีวิตระดับสองถึงหนึ่งหมื่นขวด! เมฆครามไม่ได้คิดอะไรมากและส่งน้ำยาชุดแรกให้กับอีกฝ่ายก่อนหลังจากนั้นก็เริ่มทำการปรุงชุดใหม่
ชายหนุ่มเปิดดูรายชื่ออันดับผู้เล่นในเมืองไจโรก่อนจะต้องประหลาดใจเมื่อพบว่ามีผู้เล่นบางคนแซงหน้าเพื่อนๆในกลุ่มของตนมาได้ดูเหมือนว่าคนเหล่านี้จะเก็บระดับอย่างบ้าคลั่งโดยไม่หยุดพักผ่อนเลยทีเดียว
ทำเนียบอันดับผู้เล่นในเมืองลูกา
1. ผู้เล่นเมฆาหวนคืนเผ่าิญญา อาชีพ อัศวิน ระดับ 23
2. ผู้เล่นอันซื่อเผ่าเอลฟ์ อาชีพ จอมเวท ระดับ 22
3. ผู้เล่นออร์กัสเผ่ามนุษย์ อาชีพ อัศวิน ระดับ 22
4. ผู้เล่นบทเพลงละมุนเผ่าเอลฟ์ อาชีพ นักดนตรี ระดับ 22
5. ผู้เล่นกระต่ายหมายจันทร์เผ่าภูตจันทรา อาชีพ จอมเวท ระดับ 22
6. ผู้เล่นัคำรามเผ่าคนเถื่อน อาชีพ นักรบคลั่ง ระดับ 22
7. ผู้เล่นหลินหลินเผ่ามนุษย์ อาชีพ นักบวช ระดับ 22
8. ผู้เล่นนักเวทหมายเลขหนึ่งเผ่าเอลฟ์ อาชีพ จอมเวท ระดับ 22
9. ผู้เล่นเงามายาเผ่าิญญา อาชีพ นักฆ่า ระดับ 22
10. ผู้เล่นนักรบไร้พ่ายเผ่ามนุษย์ อาชีพ อัศวิน ระดับ 21
เมฆครามย่อมรู้จักผู้เล่นบางคนที่อยู่ในทำเนียบยกตัวอย่างเช่นอันซื่อที่เป็หนึ่งในผู้เล่นระดับสูงของกิลด์สมาพันธ์ตะวันจันทราเขาเป็ยอดฝีมืออันดับต้นๆของกิลด์ในยุคแรกเริ่มแต่่ที่เมฆครามได้เข้าร่วมกิลด์และไต่เต้าขึ้นไปในตำแหน่งที่สูงขึ้นอันซื่อก็ได้ทำความผิดพลาดและทำให้สมาชิกในกิลด์ส่วนใหญ่สูญเสียระดับไปภายในกิจกรรมป้องกันเมืองที่เมืองไจโรแห่งนี้ทำให้กิลด์สมาพันธ์ตะวันจันทราที่ควรจะยืนอยู่บนจุดสูงสุดของเมืองถูกลดระดับลงไปอย่างน่าใจหายและมันก็เปิดโอกาสให้เมฆครามได้สร้างผลงานขึ้นมาด้วยเช่นกัน
ออร์กัสเป็ผู้เล่นอาชีพอัศวินที่มีความสามารถไม่เลวแม้ว่าจะไม่สามารถเทียบกับตัวเขาตอนที่เป็ซิลเวอร์ได้แต่ก็ถือว่าเป็อัศวินที่แข็งแกร่งติดห้าสิบอันดับแรกของเกมเมฆครามครุ่นคิดเล็กน้อยที่จริงแล้วเขาอยากได้อัศวินอีกคนหนึ่งเข้ามาในทีมเพราะตัวเขาเองคงไม่สามารถอยู่ร่วมกับทีมของตนเองได้ตลอดเวลากรณีที่เขาไม่อยู่ทีมจำเป็ต้องมีอัศวินที่มีฝีมือคอยรับหน้าที่แทนเขาด้วย
แต่ออร์กัสนั้นไม่ใช่ผู้เล่นอิสระอย่างแน่นอนผู้เล่นอิสระย่อมไม่สามารถเก็บระดับได้อย่างรวดเร็วขนาดนี้นอกจากทีมของเขาที่มีข้อมูลอันเป็ข้อได้เปรียบอยู่ถ้าเขาจะหาอัศวินมาเข้าทีมก็คงต้องเล็งไปที่ผู้เล่นที่จะมีชื่อเสียงและโดดเด่นในอนาคตแต่ตอนนี้ยังไม่เป็ที่สนใจของผู้คน
เื่นี้คงต้องใช้เวลาอีกสักพักมันเป็แผนที่เขาวางเอาไว้ในระยะยาวเท่านั้น ทีมจะมีแบ่งออกเป็ทีมขนาดเล็กห้าคนและทีมขนาดใหญ่สิบคนตอนนี้เขาจะต้องทำให้ทีมหลักห้าคนแข็งแกร่งให้มากที่สุดก่อนแล้วค่อยคิดถึงเื่สมาชิกทีมสำรองหรือทีมห้าคนที่จะมาเป็ส่วนประกอบเวลาที่เขา้าสร้างทีมขนาดใหญ่
ยังมีเื่กิลด์อีกด้วยเช่นกันแม้ว่าตอนนี้เมฆครามจะยังไม่เริ่มต้นสร้างกิลด์แต่เขาก็มีแผนการเป็ของตนเองอยู่ในใจการสร้างกิลด์นั้นจะต้องอาศัยสิ่งที่สามารถดึงดูดผู้เล่นที่มีฝีมือให้เข้ามาอยู่ในกิลด์ของตนเองกิลด์ส่วนใหญ่จะใช้ชื่อเสียงและผลประโยชน์เป็ตัวล่อซึ่งตอนนี้เขายังไม่มีสิ่งเ่าั้อยู่ในมือ เมฆครามจึง้ารอให้ถึงเวลาที่เหมาะสมเสียก่อนเขาจะใช้โอกาสนั้นสร้างชื่อเสียงที่ทำให้ทุกคนในเกมได้รู้จักและฉวยโอกาสนั้นสร้างกิลด์ของตนเองขึ้นมา
13K
