เทียนหลง ดันเจี้ยน สเลเยอร์

“กติกาการประมูล ยอดของผู้ประมูลสูงที่สุดภายใน 30 นาทีนี้ของสินค้าแต่ละชิ้น จะเป็นผู้ชนะการประมูลค่ะ.. หากมีการประมูลในหนึ่งนาทีสุดท้ายเกินยอด 5 ล้านเหรียญ จะมีการต่อเวลาประมูลอีกห้านาที เรียกว่าการต่อเวลาครั้งที่หนึ่ง ค่ะ และทางระบบจะมีการต่อเวลาให้ทั้งหมด 3 ครั้ง โดยเงื่อนไขในเวลาหนึ่งนาทีเหมือนเดิม แต่จำนวนยอดจะต่างออกไป ต่อเวลาครั้งที่สองจะต้องมียอดมากกว่า 10 ล้านเหรียญในนาทีสุดท้ายของการต่อเวลาครั้งที่หนึ่งระบบจึงจะต่อเวลาให้ และต่อเวลาครั้งที่สามจะต้องมียอดมากกว่า 25 ล้านเหรียญในนาทีสุดท้ายของการต่อเวลาครั้งที่สองค่ะ” ระบบพระเจ้ากล่าวออกมาตามเงื่อนไขที่ผู้นำสินค้าประมูลต้องการ รูปแบบนี้มันจะทำให้ยอดการจ่ายค่อนข้างเยอะขึ้นเมื่อเทียบกับเวลา และด้วยระบบของพระเจ้าไม่มีสิ่งไหนที่มันไม่สามารถทำได้ ถ้าหากคนที่ไม่มีกำลังในการจ่ายเข้าร่วมการประมูลเพื่อเป็นการปั่นราคา จะไม่สามารถประมูลได้ ระบบพระเจ้าที่เชื่อมกับระบบสถานีดันเจี้ยนนี้มันสามารถเข้าถึงตัวบัญชี และทรัพย์สินของบุคคลที่เข้าร่วมประมูลได้ หากระบบวิเคราะห์ว่าคนคนนั้นไม่สามารถจ่ายได้ในจำนวนที่เสนอมา มันจะปัดการเสนอนั้นทิ้งทันที จึงหายห่วงเรื่องเหล่านี้ไปได้ ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ณ บ้านสองชั้นในเขตชุมชนแห่งหนึ่ง“ลูกชายที่หล่อเท่เจ้าคะ.. นี่คือเนื้อวัวชั้นดี คุโรบูตะ ชื่อดังของประเทศญี่ปุ่นเลยนะ.. เดี๋ยวพี่สาวจะลวกให้นะเจ้าคะ..” ครีมที่ได้เงินจากน้องชายตัวดีของเธอก็เปลี่ยนไปราวกับหลังมือเป็นหน้ามือเลย ในตอนที่เธอได้รับเงินมาก็พยายามสงบสติอารมณ์ เช็กจำนวนเงินอีกหลายๆรอบจนแน่ใจแล้วว่ามันเป็นของจริง วันนี้เธอจึงตั้งใจจะตามใจน้องชายสักหน่อย“..เปลี่ยนไปเยอะเลยแฮะ ถ้าใครจะแต่งงานกับพี่ก็คงต้องมีเงินเยอะๆเท่านั้นแหละ ถึงจะล่อพี่ออกมาได้เนี้ย.. เห้อ พูดเหมือนเดิมเถอะพี่ มันขนลุก” ไอซ์กล่าวตอบกลับพี่สาวที่มีท่าทีเอาใจจนน่ากลัว“ไม่ได้หรอกเจ้าค่ะท่านชาย.. อื้มมม ว่าแต่ท่านชายมีเงินอีกจำนวนเท่าไรอย่างนั้นหรือเจ้าคะ กรุณาเปิดออกมาให้กับพี่สาวคนนี้ดูหน่อยเถอะ..” ครีมกล่าว ส่วนไอซ์ที่ได้ยินอย่างนั้นก็ยิ้มออกมาอย่างมั่นใจ เพราะในตอนนี้เงินในบัญชีของเขาเหลือเพียงแค่ 23 ล้านเท่านั้น ย้อนเวลากลับไปเมื่อตอนเย็นนี้ ในขณะที่เขามองพี่สาวจากไปซุปเปอร์มาเก็ต ลางสังหรณ์ของเขาบอกว่าพี่สาวตัวแสบจะต้องขอดูยอดเงินในบัญชีของเขาแน่นอน“เราจะทำอย่างไรดีล่ะ.. สายตานั้นที่มองมาคงต้องตรวจแน่ๆ..” ไอซ์เดินไปเดินมาหน้าทีวีตัวใหญ่ประจำบ้าน แล้วเสียงจากผู้ประกาศข่าวก็ทำให้เขาเหมือนกับว่ามีหลอดไฟสีส้มถูกติดขึ้นมาดัง ‘ติ๊งต่อง’ มันเป็นอาการของคนที่คิดอะไรดีๆออกแล้ว“ใช่แล้ว.. เอาเงินไปซ่อนไว้ที่กองทุนดีกว่า .. ว่าแต่เราจะเอากองทุนไหนดีล่ะ..” ไอซ์ไม่รอช้ารีบวิ่งขึ้นห้องของตัวเอง จากนั้นเปิดหาข้อมูลทางโลกอินเทอร์เน็ตอีกทางหนึ่ง เขาใช้เวลาไม่นานก็พบเข้ากับกลุ่มกองทุนกลุ่มหนึ่งที่มีชื่อว่า ‘เอเชียดราก้อน’ กลุ่มกองทุนนี้จะเน้นเรื่องอสังหาริมทรัพย์เป็นส่วนใหญ่ แต่ที่น่าสนใจคือตัวของประธานผู้ดูแลกลุ่มทุนคือ หลินฟ่อเคอ เจ้าพ่อที่รวยที่สุดในเอเชียเลยก็ว่าได้ เขาเป็นคนจีนที่มีประวัติน่าสนใจ“เริ่มจากนักเลงข้างถนนจนก้าวเข้าสู่มาเฟียระดับโลกอย่างนั้นเหรอ.. อื้ม พวกนักเลงก็ดีเหมือนกัน ถึงจะเลวๆไปหน่อย แต่เรื่องของความจริงใจพวกเขานับว่าเป็นที่หนึ่ง.. หือออ...”“ประวัติครอบครัวเบื้องต้น เอ๊ะ!! ดาราไอดอลคนนั้นเป็นลูกสาวของเขาหรือเนี่ย น่าตกใจ แต่ถ้าจำไม่ผิด เธอคนนั้นจู่ๆก็ร่างกายอ่อนแอลงอย่างกะทันหัน ดูเหมือนว่าจะเป็นโรคประหลาดจนตอนนี้กลายเป็นเจ้าหญิงนิทราอยู่ภายในโรงพยาบาลนี่นา.. ห๊ะ โรงพยาบาล ยารักษา?..” ไอซ์เหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ เขาลืมไปเขายังไม่ได้เช็กเลยว่าไอเทมที่ได้จากมังกรนั้นมีอะไรบ้าง เขามองไปทางนาฬิกาก็พบว่าเขามีเวลาจัดการทุกอย่างให้จบภายในหนึ่งชั่วโมงเท่านั้น ดังนั้นเขาจะต้องแข่งกลับเวลาแล้ว“เนื้อมังกร อันนี้ก็น่าจะขายได้มันอร่อยด้วย.. อันนี้มันอาวุธนี่ มีหลายระดับเลยแฮะ ต่ำสุดระดับคือ A และสูงสุดที่เรามีคือ SS+ มีทั้งประเภทดาบ หอก ทวน โล่... เยอะไปหมด โพชั่น ทักษะสกิล...เห้อ จะเป็นลม” ไอซ์บ่นกับตัวเอง ข้าวของพวกนี้ถ้าเขาไม่ขายออกไปบ้างมันก็จะทำให้กระเป๋าของเขาเต็มเข้าสักวันหนึ่ง ขนาดขายไปบ้างแล้วบางส่วน ไอซ์ใช้เวลา 30 นาทีกับของที่เขาคิดว่าเขาจะไม่ใช้ออกมาวางในห้อง ซึ่งมันก็เยอะมากจริงๆ“อันไหนสวยก็เอาไว้แต่งห้องไปเลยในตัว เรานี่มันฉลาดจริงๆ.. ไม่ใช่สิ ตอนนี้เราต้องรีบซื้อกองทุนเอเชียดราก้อนนี่หว่า.. ไม่ได้การล่ะ.. หือ..” ไอซ์มองไปที่นาฬิกาที่อยู่ข้างโต๊ะคอมก่อนจะมองไปเห็นไอเทมชนิดหนึ่งที่มีชื่อว่า ‘โพชั่นรักษา’ แน่นอนว่าคุณสมบัติมันดีเอามากๆ แม้แต่รักษาคนที่ตายไปแล้วยังได้เลย(ภายใน 15 นาที) ก่อนจะนึกอะไรออกขึ้นมาอีกครั้ง“ถ้าเราทำการประมูลสินค้าแบบมีเงื่อนไข ด้วยตัวยานี้มันจะทำให้คุณหลินระดมทุนจากทุกภาคส่วน .. นั่นก็หมายความว่าเราจะสามารถซื้อหุ้นในกองทุนได้ถูกลง .. ฮ่าๆๆๆ..เรานี่มันฉลาดจังเลยแฮะ เราก็แค่ต้องการเอาเงินไปซ่อนไว้ก่อนเฉยๆ แต่ถ้าเอาไปซ่อนเฉยๆมันก็เสียของแย่น่ะสิ.. รอมันทำเงินให้เราได้ก่อนเถอะ จะขายทิ้งให้หมดเลยคอยดู ฮ่าๆ..” ไอซ์หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง ก่อนจะรีบดำเนินการตามแผนของตัวเองในทันที กลับมาที่โต๊ะอาหารของบ้านแสนสงบแห่งนี้..“เหลือ 23 ล้าน เอาไปดู.. แล้วก็ห้ามยึดด้วยนะ นั่นมันของหุ้นส่วนที่ขายของด้วยกัน ได้คนละ 11.5 ล้าน ผมโอนให้พี่ไปแล้ว 10 ล้าน อีกล้านกว่าๆผมของเก็บไว้ซื้อของที่อยากได้ โอเคนะ..” ไอซ์ชิงกล่าวก่อนเลยเพื่อไม่ให้เป็นที่สงสัย แต่ครีมที่ได้ยินอย่างนั้นก็จ้องเข้าไปในตาของน้องชายตัวแสบ“ฉันจะเชื่อแกก็ได้.. ว่าแต่ขายอะไรเถอะ ถึงได้มีเงินขนาดนี้.. ไม่ใช่ว่าทำอะไรที่ผิดกฎหมายมานะ” ครีมพยายามสอบถามแหล่งที่มาของรายได้ ถ้าเป็นอะไรที่ผิดกฎหมายเธอจะขอให้น้องชายเลิกทำมัน มันได้ไม่คุ้มเสียกับการที่จะเข้าไปยุ่งกับธุรกิจมืดพวกนั้น“วางใจได้พี่ เราหาไอเทมในดันเจี้ยนแล้วนำของที่ได้ออกมาประมูลผ่านระบบสถานีดันเจี้ยน .. พวกเราบังเอิญขุดเจอแร่หายากเข้าน่ะ พอเอาไปประมูลก็ได้เยอะเลย ..” จากนั้นไอซ์ก็เล่าเรื่องที่ตัวเองแต่งขึ้น เกี่ยวกับแร่ก้อนโตนี้ให้พี่ครีมฟังอย่างออกรส ราวกับเป็นเรื่องของตัวเองอย่างไรอย่างนั้น ติ๊ง!!! แจ้งจากระบบสถานีดันเจี้ยน.. ทางระบบได้ทำการเริ่มประมูลของผู้ใช้งานแล้วค่ะ’ เสียงที่ไม่ใช่เสียงของ ‘มัว’ ที่เขาตั้งชื่อให้ระบบของตัวเองดังขึ้น มันเป็นเสียงจากระบบส่วนกลางของดันเจี้ยน หรือก็คือระบบของพระเจ้า ส่วนระบบมัวนั้น เขาทำได้เพียงแค่อ่านข้อความเพียงเท่านั้น แต่ก็ยังสามารถตอบรับอะไรกันได้อยู่ มัวให้ความเห็นว่าเหตุที่เธอพูดไม่ได้เหมือนกับตอนที่อยู่ในดันเจี้ยนนั้น มันเป็นเพราะกระแสพลังเวทย์มันค่อนข้างน้อยเลยทำไม่ได้แม้แต่การออกเสียงของระบบ“..หือ แกมีสินค้าประมูลอีกหลายอย่าง คราวนี้ของดีหรือเปล่า..” ข้อความที่เด้งขึ้นมา แน่นอนว่าเธอก็เห็นมันเหมือนกัน จึงเอ่ยถามกับน้องชายด้วยดวงตาที่ใสราวกับมรกตก็ว่าได้ ไอซ์ที่เห็นอย่างนั้นก็ถอนหายใจออกมาก่อนจะกดเปิดทีวีที่ตอนนี้มันกำลังเป็นประเด็นไปทั่วทั้งโลก และมันก็เป็นสินค้าของเขาเอง แต่เขาต้องปกปิดพี่สาวเอาไว้ก่อน ถ้าบอกไปโดยยึดแน่นอนไม่ต้องสืบหา“สินค้าที่เหลือของผมเป็นแร่ธรรมดาๆครับ.. เห็นเพื่อนบอกว่าน่าจะได้หลักแสนอยู่ แต่มันดันมีใครไม่รู้มาขายวัตถุดิบระบบสูงนี่ตัดหน้าเราน่ะสิ .. แร่ของผมคงได้ไม่เยอะหรอก เห้อ...”

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 5

นิยายแนะนำ

เทียนหลง ดันเจี้ยน สเลเยอร์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 5

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้