ถังอวี่ยืนอยู่หน้าห้องหนังสือของคุณนายถัง สูดหายใจลึกหลายทีจึงยกมือขึ้นเคาะประตูสองครั้ง
“เข้ามา” น้ำเสียงสูงสง่าวางมาดเหมือนอย่างเคย ฟังแค่เสียงก็รู้ว่าอีกฝ่ายเป็คนมีความอดทนอดกลั้นอย่างมาก
แต่ความอดกลั้นเช่นนี้ไม่ได้เป็กับทุกคน และถังอวี่ก็คือหนึ่งในผู้เคราะห์ร้าย
“คุณแม่”
ถังอวี่เดินเข้าห้องหนังสือ เขามองเห็นถังจื่อฉีตามที่คาดเอาไว้ไม่มีผิด อีกฝ่ายยิ้มด้วยใบหน้าสดใสพลางซบออดอ้อนอยู่ในอ้อมแขนของคุณนายถัง ทำเป็มองไม่เป็ถังอวี่ที่ผลักประตูเดินเข้ามา
แม้จะเคยชินแล้ว แต่เมื่อเห็นภาพนี้ก็ยังรู้สึกว่าหัวใจถูกกรีดแทงจนปวดร้าวหาที่เปรียบไม่ได้ ถังอวี่หลุบตาลง ข่มความไม่พอใจที่มีต่อคุณแม่และความแค้นที่ตัวเองถูกถังจื่อฉีแทงทะลุหัวใจเอาไว้ กลับสู่ท่าทางเอ้อระเหยลอยชายเหมือนปกติ
เขาคือคุณชายใหญ่ตระกูลถัง ขอเพียงไม่ถูกไล่ออกจากตระกูลถัง สถานะของเขาก็จะไม่มีวันเปลี่ยนไป
เมื่อเห็นทั้งสองคนไม่มีทีท่าจะสนใจตนสักนิด อีกทั้งถังอวี่ก็ไม่ได้อยากเสียเวลารออยู่ที่นี่ ดังนั้นเขาจึงต้องขัดจังหวะสนุกสนานระหว่างพวกเขาแม่ลูก
“คุณแม่ เรียกผมเข้ามามีธุระอะไรเหรอครับ”
หลังผ่านมาหนึ่งชาติ แม้รู้แล้วว่าเื่ราวจะเป็มาอย่างไร แต่ถังอวี่ก็ยังคงเอ่ยถาม ส่วนเื่ที่จะเกิดขึ้นถัดจากนี้ เขาตัดสินใจไว้แล้ว
สิ่งที่ควรเป็ของเขา เขาจะไม่มีวันปล่อยมือ!
คุณนายถังกล่าวเพียงประโยคเดียวโดยไม่แม้แต่จะเงยหน้า “ต่อไปแกกับจื่อฉีห้ามทะเลาะกันตรงบันไดอีก โชคดีครั้งนี้คนที่ตกบันไดคือแก ถ้าเป็จื่อฉี แกคงรู้ผลลัพธ์ดี”
ถังอวี่ยิ้มเย็น เขาย่อมรู้ผลลัพธ์อยู่แล้ว นั่นก็คือการทำาแแบบเดียวกันบนตัวของเขาและห้ามใช้อุปกรณ์รักษาไม่ใช่เหรอ
“รู้แล้วครับ”
การตอบสนองของถังอวี่ราวกับอยู่ในความคาดหมายของคุณนายถัง เธอไม่แม้แต่จะเงยหน้ามองลูกชายคนโตของตนสักนิด
แต่ถังอวี่รู้ว่าต่อจากนี้จะเป็ละครฉากสำคัญแล้ว
“ถังอวี่ แกยกโควตาพิเศษจากโรงเรียนทหารอันดับหนึ่งแห่งหฺวาซย่าของให้จื่อฉีเถอะ ยังไงซะปีหน้าแกก็ต้องแต่งเข้าตระกูลโจวแล้ว เรียนหนังสือต่อก็ไม่มีประโยชน์อะไร ไม่สู้อยู่บ้านปรนนิบัติสามีอบรมลูกเต้าดีกว่า”
“แต่ว่าคุณแม่...”
คุณนายถังไม่มองถังอวี่ด้วยซ้ำ ยังคงหยอกล้อกับลูกชายคนเล็กของเธอต่อ “สมรรถภาพทางกายและสติปัญญาของแกต่ำเกินไปทั้งคู่ ไปที่นั่นก็ไม่มีประโยชน์ แล้วน้องชายแกก็อยากไป ไม่สู้ยกโควตาให้คนที่มีประโยชน์เลยดีกว่า”
นี่กำลังบอกว่าเขาไร้ประโยชน์งั้นเหรอ ถังอวี่ยิ้มเย็นในใจ
“แต่ว่าคุณแม่ ผมก็อยากไปเหมือนกัน”
เขาไม่สบอารมณ์ต่อการพูดกับศีรษะของพวกเขาสองคนเอามากๆ! ถ้าจะต้องยกให้จริงๆ เช่นนั้นเขาก็ไม่ยกโควตาพิเศษให้พวกเขาไปง่ายๆ หรอก
โควตาพิเศษจากโรงเรียนทหารอันดับหนึ่งระบุเป็ชื่อของเขามาตั้งนานแล้ว คนที่เขียนชื่อเขาก็คือคุณปู่ที่รักและเอ็นดูเขาที่สุด ต่อให้คุณแม่อยากให้เขาสละโควตาพิเศษก็ต้องมีลายมือชื่อและเสียงบันทึกของเขาด้วย
นี่คือกฎโรงเรียนทหารอันดับหนึ่งแห่งหฺวาซย่า
คุณนายถังขมวดคิ้ว นี่หมายความว่าจะแข็งข้อเหรอ คราวนี้คุณนายถังถึงเงยหน้าขึ้นมา แต่เมื่อเธอมองเห็นสีผมและสีตาของถังอวี่ เพลิงโทสะในใจก็ลุกโชนขึ้นมาทันที
“ถังอวี่นี่แกหมายความว่ายังไง นี่แกกำลังเสียดสีสายเืสกปรกที่ไหลเวียนอยู่ในตัวฉันงั้นเหรอ?!”
พอเห็นสีผมและดวงตาสีน้ำตาลเข้มของถังอวี่ เธอก็ลืมเื่ที่ตั้งใจจะพูดไปสนิท
สกปรก นี่ก็คือสาเหตุที่เขากลายเป็ลูกนอกสมรสเหรอ
“อ๊ะ! พี่! ทำไมพี่ถึงเปลี่ยนสีผมของตัวเองเป็สีนี้?!” ถังจื่อฉีกล่าวอย่างประหลาดใจ
แต่ถังอวี่ยังคงเห็นความดูแคลนและความสุขที่คนอื่นเดือดร้อนในดวงตาของเขา
ใช่แล้ว เพราะคุณแม่เกลียดสีผมและสีตาของตน ถังอวี่จึงย้อมผมและเปลี่ยนสีตาให้เป็สีทองเช่นเดียวกับพวกเขา แต่นี่กลับไม่อาจเปลี่ยนทัศนคติที่พวกเขามีต่อตนได้
ในยุคปัจจุบัน ผู้คนมีสีผมแตกต่างหลากหลาย สีฟ้า สีเขียว สีม่วง สีเงินล้วนมีหมด ยังมีสีเทาเข้มจนเกือบจะดำสนิทอีกด้วย
แต่สีเทาเข้มแบบนี้ไม่มีทางปรากฏในตระกูลใหญ่อย่างตระกูลถัง ในสายตาพวกเขา นอกจากสีผมสีสันสวยสดใส ที่เหลือล้วนต่ำช้าและสกปรก
ทว่าน่าขำยิ่งนัก สีผมที่สร้างความภาคภูมิใจแก่พวกเขากลับทำให้ความสามารถในการให้กำเนิดของพวกเขาต่ำจนไม่อาจต่ำไปมากกว่านี้ การมีลูกสองคนถือว่ามีความสามารถในการให้กำเนิดสูงมาก พวกตระกูลชั้นสูงส่วนใหญ่มีทายาทเพียงหนึ่งคนหรือถึงขั้นไม่มีบุตรเลย นี่ส่งผลให้คนที่เรียกกันว่าตระกูลใหญ่เหล่านี้ลดน้อยลงไปทุกที
จากการตรวจสอบพวกเขาค้นพบว่าคนผมสีเทาเข้มมีความสามารถในการให้กำเนิดสูงที่สุด ไม่ว่าชายหรือหญิง
ในยุคนี้ เนื่องจากปัญหาด้านสภาพแวดล้อม ร่างกายของผู้ชายจึงเกิดการเปลี่ยนแปลง ภายในร่างกายพวกเขามีระบบสืบพันธุ์ไร้รูปร่างอีกชุดหนึ่ง ขอเพียงมีความสัมพันธ์กับคนอื่น ระบบสืบพันธุ์ในร่างกายของฝ่ายที่ถูกข่มจะเริ่มพัฒนาจนโตเต็มที่ ส่วนผู้ชายอีกคน ระบบสืบพันธุ์ไร้รูปร่างจะหายไปจากร่างกายเขา
แต่ต่อให้เป็เช่นนี้ อัตราการเกิดของสหพันธ์หฺวาซย่ายังคงต่ำมากอยู่ดี ผู้ชายไม่ได้มีอัตราการให้กำเนิดสูงไปกว่าผู้หญิง แต่ในยุคปัจจุบัน จำนวนของผู้หญิงน้อยกว่าผู้ชายมาก เกือบหนึ่งหมื่นคนจึงจะปรากฏผู้หญิงสักคน
และคนที่พอมีอัตราการให้กำเนิดเทียบได้กับผู้หญิงก็มีแต่คนผมสีเทาเข้มเท่านั้น
แต่สีผมของถังอวี่เป็สีน้ำตาลเข้ม พวกเขาไม่เคยเห็นมาก่อน บางทีทั่วทั้งสหพันธ์หฺวาซย่าหรือแม้กระทั่งทั่วระบบดาว สีผมของถังอวี่อาจมีเพียงหนึ่งเดียว
แต่คุณนายถังกลับไม่รู้สึกมีเกียรติต่อคำว่าหนึ่งเดียวสักเท่าไร ตรงข้ามกลับรู้สึกละอาย เธอรังเกียจถังอวี่จากหัวจิตหัวใจ
การมีอยู่ของถังอวี่เปิดเผยหมดเปลือกว่าบนตัวเธอมีเืของคนสกปรกต่ำช้าเ่าั้ไหลเวียนอยู่!
นี่คือเื่ที่คนตระกูลผู้ดีอย่างเธอจะไม่ยอมให้เกิดขึ้นเด็ดขาด!