เกิดใหม่อีกครั้ง
'
นิยายทุกเื่พระเอกก็ต้องคู่กับนางเอกที่แสนอ่อนหวาน คอยช่วยเหลือ ดูแล ปกป้อง พล็อตคลาสสิกที่อ่านจนเบื่อ แต่ไม่ใช่กับเื่นี้จ่ะ นางเอกสายไฝว้ต้องมา สวย รวย เก่ง ฉลาด ชาติตระกูลดีพร้อม ถึงจะมีจุดอ่อนคือเกลียดความมืดจนพระเอกต้องขี่ม้าขาวมาช่วยบ้าง แต่ก็ไม่ใช่ปัญหาจ่ะ ฟาดนางร้ายกลับทุกดอกแบบจุก ๆ ใครมีปัญหากับนางระวังหายไปจากโลกนะจ๊ะ ส่วนพระเอกก็ไม่น้อยหน้าจ้าาาา โปรไฟล์ดีเวอร์ ร้ายพอกัน เหมาะสมสุดดดดด เป็นิยายแนวย้อยยุคกลิ่นอายอังกฤษเบา ๆ แอดล่ะปลื้มมมม ไปตำกันนะทุกคนนนนน'
หลังจากที่อ่านนิยายเื่ 'My Lady' จนจบ ฉันก็เขียนรีวิวลงบล็อคตามปกติ เื่นี้เป็เื่ที่ชอบมากกกก ปลื้มนางเอกแบบสุด ๆ พออ่านจบปุ๊บก็เขียนรีวิวทันที
การเขียนรีวิวนิยายลงบล็อคถือเป็งานอดิเรก ทำไปทำมาคนติดตามในเพจดันเยอะ เกือบ 2M ดังนั้นจึงสร้างรายได้อยู่บ้าง แต่งานหลักจริง ๆ แล้วเป็กราฟิคดีไซน์ รับงานออกแบบฟรีแลนซ์ ดังนั้นว่าง ๆ ก็จะนั่งอ่านนิยายและวิจารณ์ตัวละคร เรียกได้ว่าในหัวเต็มไปด้วยนิยายหลายรูปแบบ ไม่ว่าจะเป็ชายหญิง ยูริ ยาโอย ก็กราดเรียบ ได้หมดทั้งดราม่า แฟนตาซี อีโรติก คอมเมดี้ เอสเอ็ม รักหวานแหวน อ่านได้ทุกแบบ ดังนั้นการจะชอบนิยายสักเื่จึงยาก.....แต่ แต่ แต่ ไม่ใช่กับนิยายที่อ่านมาล่าสุด ปลื้มพระ-นางมากกกก จนคิดว่าอยากเข้าไปเป็ตัวละครในนั้นเลย แบบว่า เป็ชาวบ้านสี่ก็ยินดี
และแล้วววววว ความหวังก็เป็จริงขึ้นมา หลับอยู่ดี ๆ ก็หัวใจวายตายเฉย เนื่องจากการเป็ฟรีแลนซ์ที่ไม่ค่อยได้พักผ่อน บวกกับพฤติกรรมการเสพนิยายแบบบ้าคลั่ง ความคิดก่อนตายเลยสมใจปรารถนา ลืมตาขึ้นมาอีกทีก็อยู่ในโลกนิยายเื่ 'My Lady' ทีนี้ล่ะจะได้เสพเื่แบบvvip มันก็เลิศอยู่ถ้าไม่ได้ยินหญิงรับใช้มาปลุกจากเตียง
"เลดี้ไอรีนะคะ วันนี้ท่านมีนัดทานอาหารกับท่านดยุกเออร์กี้นะคะ" หลักจากยินเสียกปลุกทำให้คนที่นอนจมอยู่บนเตียงสะดุ้งเฮือก
"ว่าไงนะ เลดี้ไอรีนงั้นเหรอ ฉันเนี่ยนะ"
ว่าพลางรีบลุกพลวดไปส่องกระจกที่อยู่ใกล้ ๆ ภาพสะท้อนเห็นผู้หญิงผิวขาว ผมแดง หน้าตาเหมือนตุ๊กตากระเบื้อง ทั้งเื่ผู้หญิงผมแดงมีคนเดียวเลย นางร้ายหน้าสวย นางร้ายสายวีนอันดับหนึ่งที่ฉันคิดว่านิสัยแย่สุด ๆ ในนิยาย
ตามทฤษฎีนี่ไม่น่าจะถูกต้องข้อแรกเลย ฉันของแค่เป็ชาวบ้านสี่ไม่ใช่เหรอ ข้อสองนางร้ายที่ร้ายแบบไร้เหตุผลถูกนางเอกกำจัดั้แ่ห้าบทแรก ฉันต้องตายซ้ำตายซ้อนเหรอ ข้อสาม คือนิยายทั่วไป ถ้าเกิดใหม่แล้วได้บทเด่นขนาดนี้ พระเอกต้องหันมาหลงรักแหละ แต่เดี๋ยวก่อนนนน เื่นี้ไม่มีทางเกิดขึ้นกับพระเอกที่ชื่อว่าท่านดยุกเออร์กี้เด็ดขาด พระเอกหรือตัวร้าย ฉันยังไม่ค่อยแน่ใจเลย สั่งฆ่าตัวร้ายฝ่ายชายั้แ่บทแรก เหี้ยมเกิ้นนนน พ่อเอ้ยยย บทหลัง ๆ เริ่มทำตัวเป็ตัวร้ายซะเอง ขนาดนางเอกยังเคยโดนร้ายใส่ แล้วนางร้ายคู่หมั้นคลุมถุงชนที่แสนน่ารำคาญอย่างฉันรอดไปถึงห้าบทก็ต้องกราบบารมีพ่อแล้ว สรุปคือทางรอดของฉันเท่ากับศูนย์
"ชิบหายแล้ววววววว แม่เอ้ยยยยยยยย"
"พระเ้าคะ ท่านให้ลูกเกิดใหม่ทั้งทีขอเป็ตัวละครอื่นไม่ได้เหรอ" ฉันถึงกับเข่าอ่อนตรงหน้ากระจก จนหญิงรับใช้ต้องรีบมาพยุง
"เนื้อเื่ถึงไหนแล้วเนี่ยะ อะ เอ่อ ข้าหมายถึงวันนี้มีนัดกับใครนะ"
"วันนี้ท่านหญิงมีนัดเจอกับท่านดยุกเออร์กี้ค่ะ ท่านดยุกพึ่งกลับมาจากฝรั่งเศส มีนัดทานอาหารกับท่านหญิงตอนบ่ายค่ะ"
โอเค ฉันยังพอมีทางรอด ถึงแม้นางร้ายจะร้ายกับพระเอกนางเอกมาั้แ่เด็ก แต่ด้วยการที่พระเอกนางเอกไปเรียนต่างบ้านต่างเมืองมา ดังนั้นนางร้ายอย่างฉันยังพอมีโอกาสที่จะปรับตัวก่อนโดนฆ่า
"โชคดีนะ พึ่งบทนำ ยังมีโอกาสรอด"
“เตรียมชุดสีดำ ลายลูกไม้ เปิดไหล่ และชุดชากุหลาบที่มีมาการองเยอะ ๆ ให้ด้วยนะคะ” สั่งเสร็จก็รีบเดินไปห้องอาบน้ำโดยมีหญิงรับใช้สองคนตามมาช่วยดูแล โชคดีที่รู้เนื้อเื่ทั้งหมด ถ้ารู้ว่าพระเอกชอบอะไร ก็เอาใจซะหน่อย ไม่ได้หวังให้ท่านดยุกรักหรอก หวังให้ท่านเมตตาช่วยบอกนางเอกว่าอย่าตัดหัวกันก็พอ....
“ท่านหญิงงดงามมากเลยค่ะ ท่านดยุกต้องชอบมากแน่ ๆ”
“ข้าก็หวังให้เป็เช่นเบตตี้ ชุดน้ำชาเรียบร้อยรึยัง”
“จัดเตรียมทุกอย่างเรียบร้อยตามคำสั่งของท่านหญิงแล้วค่ะ”
“ดีมาก ใกล้ถึงเวลารึยัง”
“ใกล้ถึงเวลาแล้วค่ะ ท่านหญิงจะให้จัดโต๊ะน้ำชาที่ไหนดีคะ”
“สวนกุหลาบหลังปราสาท”
“รับทราบค่ะ ท่านหญิง้าอะไรเพิ่มอีกมั้ยคะ”
“ไม่ล่ะ เบตตี้ไปเถอะค่ะ ข้าขออยู่คนเดียวสักพัก” หลังจากเบตตี้และหญิงรับใช้คนอื่น ๆ ออกไป ฉันก็นั้งทบทวนเนื้อหาในนิยาย และหาทางประคองหัวให้อยู่บนบ่าไปนาน ๆ
หลังจากคิดหาวิธีเอาตัวรอดอยู่นาน พระเอกก็มาที่ปราสาท ทำให้เบตตี้มาตามไปที่สวน...เอาล่ะฉันต้องรอด
“สวัสดีค่ะ ท่านดยุกเดอร์มองกูลเลย์ซิอัส”
“ยินดีที่ได้พบนะ เลดี้มากาเรตซิเอตาร์ เรียกข้าว่าเออร์กี้เหมือนแต่ก่อนก็ได้นะ เลดี้เปลี่ยนไปมากจนข้าแทบจำไม่ได้” ว่าพลางจับมือของไอรีนไปจุมพิตแบบอ่อนโยน
อยากจะแหมมมม ไปถึงดาวอังคาร พอแต่งตัวตรงตามไทป์ที่ชอบเข้าหน่อยล่ะ มาหว่านเสน่ห์ใส่เฉย หว่านเสน่ห์เก่ง หว่านไปเรื่อย ฉันไม่หลงกลคุณหรอกค่ะ ถึงแม้จะหล่อวัวตายความล้ม แต่ร้ายขนาดนี้ก็ไม่ไหวค่ะ ยอมแพ้ ไม่รู้ไอรีนหลงเข้าไปได้ยังไงเนี่ยะ
“ท่านก็เรียกข้าว่าไอรีนเถอะค่ะ วันนี้ข้าเตรียมน้ำชาไว้ให้ท่าน ไม่แน่ใจว่าท่านดยุกจะชอบหรือไม่”
“เพียงเลดี้ทำให้ อะไรข้าก็พึงพอใจเสมอ” เอะอะหยอดตลอดดดด ไม่ได้ห้ามหลงกลนะไอรีน
“ท่านพอใจข้าก็ยินดี”
หลังจากนั้นก็คุยสัพเพเหระไปเรื่อยจนถึงเวลาที่ท่านดยุกต้องกลับ วันนี้ทุกอย่างเป็ไปได้ดี ท่าทางหัวยังอยู่บนบ่านานขึ้นอีกหน่อย เพราะตามต้นฉบับ ท่านดยุกคุยกับไอรีนแบบถามคำตอบคำตามมารยาทเท่านั้น แต่ตอนนี้มีการชวนคุย (หว่านเสน่ห์) มากขึ้น เนื่องจากไอรีนตามต้นฉบับออกตัวแรงว่าตกหลุมรักท่านดยุกมาก จุ้นจ้านวุ่นวายจนท่านดยุกเริ่มรำคาญ แถมยังเอ่ยปากเร่งรัดเื่งานหมั้นเองอีก เลยโดนเมินอยู่หลายครั้ง แต่ครั้งนี้ไม่เกิดขึ้น ท่านดยุกชอบผู้หญิงที่ดูร้าย ๆ เข้าถึงยาก ไม่ใช่เด็กน้อยเอาแต่ใจ เลยพยายามทำตัวให้เข้าไทป์ที่ชอบ ถึงรู้ว่าไม่มีทางเป็นางเอก แต่ขอมีหัวอยู่บนบ่านานขึ้นอีกหน่อยเถอะนะ
TALK : น้องไอรีนจะประคองหัวอยู่บนบ่าจนจบเื่มั้ยเนี่ยะ เป็กำลังใจให้น้องด้วยนะคะ
*พบเห็นคำผิดแจ้งไรท์ได้เลยนะคะ จะพยายามมาแก้เรื่อย ๆ ค่ะ ขออภัยนักอ่านทุกท่าน
5K
