ข้ามห้วงรัตติกาล
ตอน 3...แอบหนีเที่ยว
การแอบหลบหนีปลอมตัวออกมาเที่ยวครั้งนี้ โดยการเข้ามาปะปนทำทีเป็แม่ค้าขายผ้าไหม เข้ามาร่วมกับกองคาราวานพ่อค้าแม่ค้าขายผ้าไหมของทางเหนือ ที่จะนำไปผ้าไหมไปขายทางอโยธยา
โดยได้อาศัย่เวลาที่ท่านขุนวังสหัสเดชาเข้าวังรับราชการ และ่ที่เ้านางไหมแก้วยุ่งอยู่กับการดูแลการทอผ้าไหมที่ในคุ้มแอบหลบหนีออกมาพร้อมกับพี่เลี้ยงอีกสองคน ที่ติดตามออกมาด้วย คือสีลาและราณีนั่นเอง
หากเื่นี้ทราบเข้าถึงหูท่านขุนวังอาจได้โดนอาญาเฆี่ยนตี หวายลงหลังเป็แน่ แต่ด้วยความอยากรู้อยากเห็นของเ้าเรือนแก้วด้วยความซุกซนคงเป็การยากที่จะเกรงกลัวสิ่งใด แม้แต่อาญาจากท่านพ่อของนางเอง จึงได้คะยั้นคะยอขอให้พี่เลี้ยงทั้งสองปลอมตัว และให้แอบพานางออกมากับกองคาราวานพ่อค้าแม่ค้านั้นด้วย
แต่การหลบหนีออกมาคราวนี้ต้องนำผ้าไหมของทางคุ้มไหมเรือนแก้วออกมาด้วย ถึงจะทำทีเข้าเป็แม่ค้าผ้าไหมได้อย่างแเี โดยที่เ้าเรือนแก้วนั้นได้แอบย่องเข้าไปในโรงทอไหม และได้หยิบผ้าไหมออกมาจำนวนหนึ่ง
โดยไม่ทันได้สังเกตว่าผ้าไหมผืนที่ตนหยิบปนออกไปกับผ้าไหมธรรมดาด้วยหนึ่งผืนนั้นเป็ไหมลวดลาย…..*ไหมม่านแก้วฟ้า *..ที่เพิ่งจะทอเสร็จใหม่ๆ และช่างทอยังไม่ได้นำไปถวายยังเ้านางไหมแก้ว
..ซึ่งผ้าไหมผืนนี้ต้องใช้เวลาถักทอเป็เวลานานเกือบหนึ่งปีเต็ม ด้วยลวดลายที่วิจิตรบรรจง โดยเ้านางไหมแก้วได้สั่งให้ช่างฝีมือดีของทางคุ้มถักทอขึ้น เพื่อที่จะให้เ้าเรือนแก้วใช้สวมใส่ในวันงานพิธีแต่งตั้งเป็เ้านางผู้สืบเชื้อสายราชวงศ์กุมกามโบราณที่ได้กระทำสืบทอดกันมายาวนานนั่นเอง
ทั้งนี้เ้าเรือนแก้วจะต้องสวมใส่ผ้าไหมผืนนี้ในวันแต่งตั้งเท่านั้น ในวัยก้าวย่าง 18 ปีเต็มที่ใกล้จะถึงเข้ามาเร็วๆ นี้
............................
“เร็วเข้าเ้าทั้งสองจัดเตรียมข้าวของให้เข้าที่เข้าทางได้แล้ว นี่ผู้คนก็เริ่มมาตลาดจับจ่ายซื้อข้าวของกันแล้ว .. มัวทำกระไรกันอยู่? ประเดี๋ยวจักไม่ทันการ...
หากการนำผ้าไหมของทางคุ้มมาขายในครั้งนี้ ขายได้ดีจนหมดเป็เทน้ำเทท่าล่ะก็ ...คราวหน้าข้าจักขออนุญาตท่านพ่อท่านแม่นำผ้าไหมของเรามาขายโดยไม่ต้องหลบหนีออกมา ท่านพ่อท่านแม่คงจักเห็นด้วยกันเราเป็แน่ “..
“โถ่!!..เ้านางเ้าค่ะ!!...ท่านเป็ถึงเ้านางทางเหนือ ท่านขุนกับเ้านางไหมแก้ว คงไม่ยินยอมเป็แน่แท้เชียวค่ะ
จะมีแม่หญิงแม่นายที่ไหน? มานั่งขายของในตลาดดุจลูกไพร่ ลูกสามัญชนเยี่ยงนี้เ้าคะ? ไม่มีทางแน่นอนเ้าค่ะ” ....สีลากล่าว
“แม่สีลาเ้านี่ก็จริงเชียว ..ชอบขัดใจเราไปเสียทุกเื่ปะไรล่ะ” ..
“ก็จริงนี่ค่ะเ้านาง..อิฉันพูดความจริง”
“เ้าหยุดปากเถอะ...ก่อนที่เราจะจ้างเรือส่งเ้ากลับไป”
“หึ.. ก็ได้เ้าค่ะเ้านาง..อิฉันก็แค่หวังดีนี่เ้าค่ะ” ..
“ยังอีกแม่สีลา..เ้าไปจัดของขายได้แล้ว ก่อนที่เราจักมีน้ำโหมากกว่านี้ “..เ้าเรือนแก้วพูดเสียงแข็งและทำตาดุใส่สีลา
*******************************************************
801
