ตอนที่ 11
การกำหนดตัวให้เซี่ยวหนิงเอ๋อร์เป็พนักงาบริษัทของเขาไม่ได้ทำขึ้นตามใจอารมณ์เท่านั้น แม้ว่าคนในบริษัทที่เหลืออาจไม่คิตตามหลี่เทียนก็เถอะสาวสวยที่เข้าไปคุยกับคุณชายสองต่อสองเป็เวลานานก่อนจะออกมาพร้อมกับได้รับตำแหน่งผู้ช่วยผู้จัดการด้านการเงินของบริษัทในทันที ด้วยชื่อเสียงของคุณชายหลี่คนนี้จะมีใครบ้างไม่ตั้งข้อสงสัย
กลับมาที่ความคิดเห็นของหลี่เทียนกันบ้าง เขาทำเพื่อปรับอารมณ์ของเซี่ยวหนิงเอ๋อร์ไม่ให้ตกต่ำลงไปมากกว่านี้เนื่องจากคำเตือนของระบบ แม้ว่าเขาจะเป็วายร้ายและเตรียมใจที่ฆ่าตัวเอกและคนสนับสนุนที่อยู่ฝั่งตรงข้ามทิ้งลงทั้งหมด แต่ว่าสำหรับนางเอกแล้วหลี่เทียนยังไม่ใจร้ายถึงขั้นนั้น
ค่อยๆแทะโลมคืบหน้าจนเซี่ยวหนิงเอ๋อร์คนนี้จำยอมในท้ายที่สุด แน่นอนว่ายังมีอีกเหตุผลรองรับนั้นก็คือการเข้าทำงานของเซี่ยวหนิงเอ๋อร์นั้นมีประโยชน์สำหรับบริษัทของเขา ไม่ใช่เพราะหน้าตาของเธอเป็จุดขาย
แต่เธอคือนางเอก !
มันเหมือนกับัพติดตัวที่คนเขียนได้กำหนดเอาไว้ แม้ว่านางเอกจะมีชาติกำเนิดต้อยต่ำยังไงแต่เธอจะมีวิชาความรู้ครบถ้วนและจะเป็ผู้ช่วยเหลือตัวเอกในวันหน้าได้อย่างแน่นอน พูดง่ายๆว่าพวกเธอจะมีบัพที่เรียกว่า ' ไม่มีวันล้มเหลว ' ติดอยู่กับตัวนั้นเอง
เพราะฉะนั้นหลี่เทียนไม่ต้องเดาก็รู้ได้เซี่ยวหนิงเอ๋อร์คนนี้จะต้องทำงานให้กับเขาอย่างดี
[ ติ้ง ! ประสบความสบความสำเร็จในการดำเนินการต่อนางเอก เซี่ยวหนิงเอ๋อร์ ได้รับคะแนนจอมวายร้าย +700 ]
เสียงของระบบดังขึ้นแต่ว่าหลี่เทียนไม่สนใจมันตราบใดที่ยังไม่มีโอกาสหมุนวงล้อลอตเตอรี่และร้านค้าของเขายังไม่ยกระดับเขาก็ไม่สนใจสิ่งของในร้านค้าตอนนี้เลยแม้แต่น้อย
" ดูเหมือนว่าในเวลานี้เฉินเฟิงจะค่อยๆพัฒนาขึ้นแล้วแม้ว่าบริษัทที่เขาลงแรงไปจะเป็ของฉันในวันหน้าแต่เขายังมีรายได้หนทางในส่วนอื่น ที่สำคัญก็คือเขามีคนสนับสนุน "
ผู้ว่าการมณฑลเซี่ย เซี่ยเว่ยหง จากตำแหน่งมณฑลยี่สิบสองแห่งแต่ละแห่งจะมีเลขาธิการเป็คนคุมอำนาจอยู่เบื้องบนและถัดรองลงมาก็คือตำแหน่งผู้ว่าการมณฑลนี้เองอำนาจของเขาจะคลุมขยายหลายเมืองในคราวเดียวพูดได้ว่าเป็คนที่มีฐานะตำแหน่งสูงไม่น้อย ต่อให้เป็ตระกูลหลี่ก็ยากจะทำอะไรกับคนระดับนี้ตรงๆ
" ลุงฟู่ ผมอยากให้คนตามเฝ้าดูคนที่ชื่อเฉินเฟิงคนนั้นอยู่ห่างๆ ลุงต้องจำเอาไว้ว่าห่างๆเป็ไปได้ว่าคนคนนี้ก็ฝึกฝนกำลังภายในมาแม้จะยังไม่เก่งกาจเท่าไหร่แต่ก็ไม่ควรประมาท "
ลุงฟู่เลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ บทบาทหน้าที่นี้จริงๆแล้วเป็เขาที่อยากจะพูดกับคุณชายเหมือนกันหลังจากได้พบกับเฉินเฟิงในงานเลี้ยงครั้งนั้นแม้ตนซ่อนอยู่ในเงามืดแต่ก็ััได้ถึงความแข็งแกร่งลางๆบนตัวของชายหนุ่มคนนั้น
" เข้าใจแล้ว ผมจะให้คนของพวกเราเฝ้าระมัดระวังปลอมตัวอยู่โดยรอบเขาแทนมั่นใจได้ว่าเขาจะไม่พบพิรุธร่องรอยใดๆ "
หลี่เทียนพออกคำสั่งกับลุงฟู่เขาก็เคาะนิ้วบนโต๊ะ หน้าที่ของเขาในบริษัทแห่งนี้มีไม่มากเลยแค่กำหนดงานให้พวกเขามืออาชีพพวกนี้ก็มีแผนการดำเนินงานในทันทีดังนั้นเขาจึงมีเวลาว่างค่อนข้างมาก
' ผู้ว่าการมณฑลคนนี้จัดการยากเกินไป เทคโนโลยีของกองทัพไม่ใช่ส่วนที่เฉินเฟิงมอบข้อมูลให้กับหม่าเว่ยเฉาผลิตดังนั้นไม่มีทางตัดหน้าเขาได้... '
' ไม่สิมีหนทางอยู่ ! '
มุมปากของหลี่เทียนยกยิ้มขึ้นในทันที
...
รถแลมโบกินี่พุ่งทะยานบนท้องถนนด้วยความเร็วระดับสูง ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะเฉียดเข้าใกล้ในเมืองแห่งนี้พวกเขาไม่เคยพบรถหรูอย่างนี้มาก่อนแต่เมื่อจู่ๆมันกลับปรากฏขึ้นมาพวกเขาก็พอจะคาดเดาถึงตัวตนเ้าของได้
" ได้ยินว่าตระกูลหนึ่งเพิ่งจะล้มละลายไปหลังจากแค่คุณชายหลี่พบหน้าเขาแล้วไม่พอใจ "
" นี้มันไม่ไร้สาระเกินไปหน่อยหรอก แค่ไม่พอใจก็ทำให้ตระกูลคนอื่นพังพินาศ "
" ชู่ว.. เบาๆใครจะรู้คนในตระกูลพวกนั้นอาจพูดเหมือนกับนายในที่โล่งท้ายที่สุดก็เลยโดนคิดบัญชีแบบนี้ หูตาของตระกูลหลี่และอำนาจของพวกเขาแม้หลีเทียนคนนี้จะเพิ่งมาถึงแต่ก็ห้ามดูถูกไป ! "
...
เื่ราวในงานเลี้ยงมีปรากฏเล่าเป็ข่าวลือกันออกมา แต่ทั้งหมดเ่าั้ถูกจำกัดอยู่ในแวดวงระดับสูง รถของหลี่เทียนที่ได้รับเป็ของขวัญจากพ่อของเขามุ่งหน้าไปจอดที่โรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่ง
" ว้าว...นั้นรถใครกัน "
" น่าจะเป็คนรวยรุ่นที่สองสักคนในเมืองแต่ฉันไม่เคยเห็นรถแบบนี้มาก่อนเลย "
นักเรียนเพิ่งจะเลิกเรียนกันพอดีใน่เวลานี้ และพวกเขาก็ส่งสายตามองมาที่รถของหลี่เทียนด้วยแววตาเป็ประกายนักเรียนหญิงบางคนขยิบสายตาเล็กน้อยก่อนที่พอหลี่เทียนส่งสายตาไปมองพวกเธอกลับวิ่งหนีหายไปด้วยเสียงกรี๊ดกร๊าด นักเรียนหญิงเหล่านี้ยังไม่ช่ำชองเท่ากับหญิงสาวจากตระกูลที่ถูกพร่ำสอนมาในงานเลี้ยงครั้งก่อนไม่แปลกที่พวกเธอจะตกอยู่ในสภาพแบบนี้
สำหรับเป้าหมายของหลี่เทียนในโรงเรียนมัธยมแห่งนี้หน่ะหรือ... แน่นอนว่ามันมีนางเอกคนหนึ่งอยู่เหมือนกันแต่หลี่เทียนไม่ได้สนใจอีกฝ่ายชั่วคราวในตอนนี้สมาธิของเขากำลังจดจ่ออยู่กับการควบคุมตัวเอกเฉินเฟิงไม่ให้เติบโตไปมากกว่านี้
และถ้าถามว่าทำไมถึงไม่ให้ลุงฟู่ฆ่าเฉินเฟิงคนนั้นในทันที ?
แม้ว่าหลี่เทียนในตอนนี้อาจยังไม่เก่งกาจเท่ากับลุงฟู่ แต่เขาคิดว่าด้วยบัพส่วนตัวของตัวเอกมันมีโอกาสที่บัพแมลงสาบนี้จะทำงานจนทำให้ตัวเอกหนีรอดไปได้ ในสถานการณ์ตอนนี้เฉินเฟิงไม่รู้ว่าตัวเองกำลังถูกควบคุมอย่างลับๆ แต่ถ้าเกิดเขาให้ลุงฟู่ลงไปมือจัดการแล้วพลาดท่าขึ้นมานั้นเท่ากับเป็การเปิดเผยทุกสิ่งอย่างออกไปในทันที
" ค่อยๆตามบทนิยายที่เรารู้ไปอย่างช้าๆและควบคุมไปทีละก้าว หลังจากนั้นก็บดขยี้ลงในคราวเดียวนี้สิถึงจะเหมาะสมเป็สุดยอดวายร้าย ! "
กลับมาที่เป้าหมายของหลี่เทียนนางเอกในโรงเรียนแห่งนี้เขาจะปล่อยไปสักระยะเธอเป็ครูสาวประจำโรงเรียน แน่นอนว่าเมื่อพูดถึงนวนิยายในโครงเื่แบบนี้ประธานสาวผู้เ็า นางเอกผู้อาภัพชาติกำเนิดต่ำ และก็ครูสาวที่เหล่าสุภาพบุรุษนักอ่านนิยายส่วนหนึ่งชื่นชอบ !
นี้คือบทบาทหนึ่งในนางเอกที่มักจะมีคนติดตามให้กำลังใจมากที่สุด พวกเขามักจะพูดกันว่าทำไมโรงเรียนของฉันไม่มีครูสวยๆแบบนี้ หรืออะไรทำนองนั้นและความเชื่อมโยงของนางเอกในโรงเรียนแห่งนี้กับตัวเอกก็คือน้องสาวของเฉินเฟิง เฉินอิงอิ๋ง
หลังจากเริ่มต้นย้อนเวลากลับมาเฉินเฟิงก็รู้จักเอาใจใส่น้องสาวของเขามากขึ้นจนได้พบกับครูสาวที่สอนน้องสาวของเขาโดยบังเอิญและผ่านฉากตบหน้าร้อยพันครั้งจนครองหัวใจเธอได้สำเร็จ
' การบุกไปหาน้องสาวของตัวเอกนั้นดูเหมือนจะยากไปหน่อย '
' เธอแม้ไม่ใช่นางเอกแต่เพราะมีความสัมพันธ์เชื่อมโยงกับเฉินเฟิงจึงมีบัพ ' รังเกียจตัวร้ายสุดหัวใจ ' ติดตัว '
ไม่ว่าเขาจะหล่อรวยจนผู้หญิงในโรงเรียนนี้จากร้อยคนอาจมีเก้าสิบเก้าคนให้ความสนใจแต่เฉินอิงอิงคนนี้จะเป็คนเดียวที่ปฏิเสธและมีอคติกับตัวเองในทันทีั้แ่แรกเริ่ม ตัวเอก นางเอก และคนใกล้ชิดเช่นญาติของตัวเอกพวกเขาจะมีบัพเหล่านี้อยู่อย่างแน่นอน
ดังนั้นการเข้าหาเธอในทันทีนั้นเป็ไปไม่ได้และจะทำให้เฉินเฟิงรู้ตัวอีกต่างหาก
" ฉัน้าพบเป่าหลิงพวกเธอช่วยเรียกมาให้ฉันหน่อยได้ไหม ? "
" ม.ปลายชั้นปีที่สองใช่รึเปล่า "
" ใช่...แน่นอนว่าฉันจะให้ค่าตอบแทนเล็กๆน้อยๆ "
กลุ่มของเด็กสาว ม.ปลายพูดคุยกับหลี่เทียนก่อนที่พอหลี่เทียนจะขอเลขบัญชีพร้อมกับเงินจำนวนหนึ่งหมื่นถูกโอนให้กับพวกเธออย่างรวดเร็วในพริบตาเดียวเท่านั้น
" ว้าว... ฉันรู้จักเป่าหลิงอยู่แต่ไม่ได้สนิทกันมากนัก ฉันจะไปเรียกเธอให้กับพี่ชายสุดหล่อเดี๋ยวนี้แหละ "
หญิงสาวสามคนหลังจากรับเงินแล้วก็ไม่ได้รอช้าเลย พวกเธอวิ่งกลับเข้าไปในโรงเรียนและพานักเรียนหญิงที่มีใบหน้าสวยคนพร้อมกับอกโตที่เกินขนาดวัยชนิดที่ว่าสามารถแข่งขันกันกับเซี่ยวหนิงเอ๋อร์ได้เลยเสียด้วยซ้ำ
" อะ...เอ่อ..คุณเป็ใครหรอคะ "
" คนรู้จักของพ่อเธอเขาฝากให้ฉันมารับ "
เป่าหลิงดูงุนงงพ่อของเธออายุเท่าไหร่ แม้ที่บ้านเธอจะมีธุรกิจฐานะอยู่บ้างแต่ถ้าบอกว่ารู้จักคนรวยที่มีฐานะขับรถหรูแบบนี้เธอกลับไม่เชื่อเลยสักนิด
" ไม่เชื่อเธอลองโทรถามพ่อของเธอดูก็ได้ "
เป่าหลิงไม่รอช้าเลย เธอโทรหาพ่อของเธอในทันที
" พ่อหรอคะคือว่า... "
ในตอนที่เธอกำลังจะพูดหลี่เทียนก็แย่งโทรศัพท์ในมือของเธอไปแล้ว หญิงสาวในึกว่าจะถูกขโมยในทีแรกจนเกือบร้องะโแต่เธอก็นึกถึงรถด้านหลังของเขาได้ถ้าเกิดว่าคนขับแลมโบกินี่จะกลายเป็โจรขโมยโทรศัพท์นั้นคงเป็เื่น่าตลกขำขันอย่างหนึ่งของเมืองอย่างแน่นอน
" คุณลุงนี้ผมเองหลี่เทียน "
" หลี่เทียน.. ? นายเป็ใครฉันไม่เคยรู้จักคนชื่อนี้มาก่อนและทำไมนายถึงอยู่กับลูกสาวของฉันได้ ! "
" ตระกูลหลี่...หลี่เทียน ฉันมั่นใจนะว่าคุณลุงจะต้องรู้จักหรือว่าถ้าคุณลุงยังจดจำกันไม่ได้ผมจะทำให้ลุงจำได้เดี๋ยวนี้เลย "
พ่อของเป่าหลิงตัวสั่นโทรศัพท์ของเขาตกลงพื้นแล้วรีบคุกเข่าขณะพูดคุยไปด้วย
" คะ...คุณชายหลี่ ? "
" อืม "
" ไม่รู้มาก่อนว่าคุณชายรู้จักกับลูกสาวของผมด้วยถือเป็เกียรติของเด็กหญิงตัวเล็กๆคนนี้จริงๆ "
" ฉันจะดูแลเธอให้ดีรวมถึงคุณลุงทำธุรกิจอะไรไว้วันพรุ่งนี้คุณลุงไปพูดคุยหารือโครงการที่บริษัทของฉันได้เลย "
พ่อของเป่าหลิงทั้งตื่นเต้นและทั้งกลัว !
" ตะ...แต่ว่าลูกสาวของผมเธอยังเด็ก...คุณชายผมขอร้องได้ไหม "
หลี่เทียนหยุดชะงักชั่วขณะหนึ่งเขาไม่รู้จักคนปลายสายหรอก สำหรับเป่าหลิงนั้นเธอไม่ใช่นางเอกแต่เธอเป็เพื่อนของเฉินอิงอิ๋ง ในบทนิยาย่หนึ่งจะมี่ที่น้องสาวของเฉินเฟิงพาเพื่อนไปที่บ้านและพบว่าเฉินเฟิงเป็คนร่ำรวย
" ฉันไม่จำเป็ต้องโกหกหรอกนะ ในเมื่อฉันบอกว่าจะดูแลนั้นคือดูแลถ้าฉันบอกว่าจะใช้เป็ของเล่นก็คือของเล่นคุณลุงคุณเข้าใจความหมายใช่ไหมถ้าไม่ใช่เพราะผมถูกชะตากับเป่าหลิงผมจะยอมเสียเวลาถึงตอนนี้ไหม ? "
" อ่าา...ขะ...ขอโทษครับ "
เสียงปลายสายดูเบาใจขึ้นมาในทันที เขารู้ว่าชื่อเสียงของคุณชายคนนี้ดีแต่ก็เป็อย่างที่อีกฝ่ายบอกคุณชายตระกูลหลี่ไม่จำเป็ต้องโกหกใครถ้าเขาคิดจะเล่นกับผู้หญิงเขาก็จะบอก ถ้าเขาจริงจังเขาก็บอกออกไปอย่างตรงมาน่าเสียดายที่อย่างหลังเหมือนจะเกิดขึ้นกับแค่ประธานสาวเ็าจากตระกูลหลิวเท่านั้นเอง
' ลูกสาวของฉันถือว่าได้รับโชคโดยบังเอิญ ? '
หลี่เทียนเนื่องจากหันหลังคุยเป่าหลิงเลยไม่ได้ยินรายละเอียดมากเท่าไหร่ เพราะเธอยังถูกสอนมาว่าไม่ควรแอบฟังระหว่างคนอื่นคุยกัน
" พ่อของเธออยากจะคุยด้วย "
เป่าหลิงถอนหายใจโล่งอกเมื่อได้รับโทรศัพท์คืนมา พ่อของเธอแม้เสียงแปลกไปแต่เขายืนยันว่าชายข้างหน้าเป็คนรู้จักก็ทำให้เธอเปลี่ยนท่าทีและแย้มยิ้มให้กับหลี่เทียนในทันที สำหรับตัวละครเป่าหลิงเธอแทบจะถือว่าเป็ตัวประกอบที่มีบทน้อยนิด แต่หลี่เทียนคิดว่าตัวประกอบอย่างนี้ก็มีคุณค่าราคาให้ใช้ประโยชน์ได้เหมือนกัน
ที่สำคัญก็คือด้วยลำดับความใกล้ชิดที่ห่างไกลจากตัวเอกเธอจึงไม่มีบัพ ' รังเกียจตัวร้ายสุดหัวใจ ' เธอเหมือนกับผู้หญิงทั่วๆไปที่พบเจอกับผู้ชายที่หล่อเหลาและมีฐานะแม้จะไม่ถึงขั้นปล่อยตัวแต่ก็มีความไว้วางใจเพิ่มขึ้นมาในระดับสูง
.....
Commend เป็กำลังใจกันให้ด้วยน้าาา ~~~