“หยุดก่อน ไม่ทราบว่าคุณมีนัดหรือเปล่าครับ”
“ผมมีนัดพบกับท่านผู้นำ”
“หรือว่า คุณคือคุณชายหลินใช่ไหมครับ”
“นั่นชื่อของผมเอง”
“ขออภัยที่เสียมารยาทครับ ท่านผู้นำกำลังรอท่านอยู่เลย เชิญครับ”
หลินตงเดินตามชายเฝ้าประตูเข้ามาด้านในก็ต้องตะลึงกับทัศนียภาพตรงหน้า รอบบ้านเต็มไปด้วยแมกไม้พืชพรรณนานาชนิด ห่างออกไปยังมองเห็นสวนบุปผากำลังออกดอกบานสะพรั่ง ดูแล้วปู่จินคงจะชื่นชอบธรรมชาติอย่างมาก ตัวบ้านเป็ทรงโบราณตั้งยาวเป็รูปสี่เหลี่ยมเกือกม้า เข้ามายังด้านในห้องปู่จินก็นั่งรออยู่แล้ว นอกจากปู่จินยังมีจินหลิงและพ่อของเธอจินเถานั่งอยู่ด้วย
หลินตงกล่าวทักทายทุกคนเดินไปนั่งตรงข้ามกับชายชรา อีกฝ่ายก็รู้ว่าต้องทำเช่นไรโบกมือเป็สัญญาณบอกให้อีกสองคนออกไปก่อน เมื่อสองพ่อลูกออกไปแล้วหลินตงก็ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าหยิบกล่องยาเล็กออกมาส่งไปให้อีกฝ่าย ปู่จินรับมาก็รีบเปิดออกเห็นเม็ดยาทรงกลมจำนวนหนึ่งก็แสดงสีหน้าสงสัยออกมา
“1เม็ด1ปี กินหนึ่งครั้งเว้นหนึ่งเดือน”
หลินตงกล่าวบอกวิธีทานพร้อมกับบรรยายสรรพคุณ ฟังจบปู่จินก็โยนยาเข้าไปในปาก1เม็ดกลืนลงท้องไป ไม่กี่วิต่อมาชายชราก็ต้องใกับความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น เขารู้สึกดีขึ้นเป็อย่างมาก ร่างกายรู้สึกเบา อาการาเ็ภายในก็ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ก้มลงไปมองยาในมือที่เหลือสลับกับมองไปหาหลินตง
ต่อให้แลกด้วยสมบัติทั้งหมดชายชราก็จะไม่เสียดายแม้แต่น้อย เงินทองไม่ตายก็หาใหม่ได้ แต่ว่าสุขภาพหากเสียไปแล้วก็ยากที่จะกลับคืน แต่ตอนนี้เขาโกงชะตาฝืนฟ้าเอาสุขภาพและชีวิตกลับมาได้ ตอนนี้ตัวเขามีอายุ 76 ปี กินไปแล้ว1เม็ดเหลือยาอีก8เม็ด นั่นหมายความว่าอายุของชายแก่จะกลับไปเหลือเพียง 67 ปี นี่มันบ้าอะไรกันหากไปเล่าให้ใครฟัง เขาคงจะโดนด่าว่าเป็คนบ้าแน่ๆ
ในตอนที่กำลังจะกล่าวบางอย่างกับหลินตงประตูห้องก็ถูกเปิดออก หลานชายหัวแก้วหัวแหวนของปู่จินกำลังยืนหอบอยู่ตรงประตู ตอนที่คนด้านนอกและด้านในเห็นกันและกัน จินหู่ก็ยกมือชี้นิ้วมาที่หลินตงพร้อมกับะโดังลั่น
“แก แกอยู่นี่เองเตรียมตัวไว้เลย แกไม่ได้ตายดีแน่ กล้ามามีปัญหากับฉัน ทายาทตระกูลจิน”
“คุณปู่ครับ ไอ่บ้านนอกนี่มันกล้ามีปัญญากับตระกูลจิน คุณปู่จัดการมันเลยครับ”
หลินตงนั่งนิ่งไม่ได้ตอบโต้อะไรกลับไปแต่เป็ฝ่ายจินหลงที่ลุกขึ้นเดินเข้าไปหาหลานชายของเขา เห็นปู่ลุกขึ้นจินหู่ก็ยิ้มออกมาราวกับว่าเป็ผู้ชนะ จินหลงพยัคฆ์ทองคำไม่ใช่ฉายาที่จะได้มาง่ายๆ ทุกคนในตระกูลรวมไปถึงประชาชนคนทั่วไปต่างรู้ถึงกิตติศัพท์ชื่อเสียงของปู่จินเป็อย่างดี
“เพี๊ยะ”
ฝ่ามือใหญ่ปะทะเข้ากับหน้าของจินหู่ซ้ำแผลเก่าที่เพิ่งโดนต่อยมาเข้าเต็มๆ ร่างสูงล้มลงไปนอนกับพื้นในทันที จินหลิงกับพ่อได้ยินเสียงเอะอะเสียงดังก็รีบวิ่งมาดู เห็นลูกชายของตนกำลังนอนกองอยู่ก็รีบเข้าไปช่วยพยุง เสือเฒ่าทำท่าจะเข้าไปซ้ำอีกครั้งเป็หลินตงที่เข้าไปห้ามเสียก่อน
“ปล่อย ฉันจะสั่งสอนมารยาทให้กับมัน”
“ผมไม่เป็ไรครับ แค่เื่เล็กน้อย”
หลินตงยืนยันคำปู่จินจึงสงบสติอารมณ์ลง ชายแก่และหลินตงหันหลังเดินกลับไปนั่งที่เดิม ส่วนจินเถากับจินหลิงนั่งอยู่ด้านข้างขวามือ ส่วนจินหู่กำลังนั่งท่าหมอบอยู่ตรงหน้าประตู เสือเฒ่าขอให้หลินตงเล่าเื่ที่เกิดขึ้นให้ฟัง
“จินหู่ตอบมาตามตรง ห้ามโกหก เื่ที่เกิดขึ้นเป็ความจริงหรือเปล่า”
“ค ครับปู่ เป็เื่จริง”
“แก ไอ้หลานไม่รักดี ปู่สั่งสอนให้แกโตขึ้นเป็คนแบบนี้หรือไง ลูกผู้ชายทำผิดก็ต้องกล้ารับผิดสิ”
“ผมขอโทษครับ ผมขอโทษ ผมมันไม่ดีเอง มีตาหามีแววไม่ ขอโทษครับคุณชายหลิน ผมจะไม่ทำอีกแล้วครับ”
คุณชายที่ทุกคนต่างตามใจต้องพบกับความพ่ายแพ้เป็ครั้งแรก ทำให้เขารู้สึกเจ็บใจไม่น้อย แต่ว่าความรู้สึกแพ้กลับได้ไปเปลี่ยนแปลงบางอย่างในส่วนลึกของเขาให้ตื่นขึ้น จินหู่มอบรถซูเปอร์คาร์สุดหรูคันโปรดของเขาเป็การขอโทษ หลินตงรับไว้เพื่อความสบายใจของอีกฝ่าย แต่ว่าเขาก็ฝากรถเอาไว้ก่อนเนื่องจากรถคันนี้คงจะขับไปที่สวนบนเขาไม่ได้
สุดท้ายแล้วเื่ของจินหู่และหลินตงก็จบลงเพียงเท่านี้ ทุกคนแยกย้ายกันออกไปจากห้องเหลือเพียงหลินตงกับจินหลงเพียงสองคน ทั้งสองพูดคุยกันต่ออีกหน่อยหลินตงก็ขอตัวกลับไป หลินตงไม่ได้รับรู้เลยว่าการกระทำของเขาจะทำให้ตระกูลจินเกิดมีความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในเร็วๆนี้
“คุณปู่ครับ ผมขอโทษจริงๆครับ”
“เฮ้อ จินหู่หลานปู่ เขามาใกล้ๆมาคุยกับปู่หน่อย”
จินหู่ค่อยๆเคลื่อนตัวคลานเข้าไปใกล้ ในห้องประกอบไปด้วยจินหลง จินหู่ พ่อและจินหลิง หลังจากที่หลินตงกลับออกไปแล้ว จินหลงก็เรียกตัวทุกคนให้มาหา
“หากคุณชายหลินเป็พวกอารมณ์ร้อนกว่านี้ ประวัติศาสตร์อันยาวนานของตระกูลเราคงจะถูกทำลายลงไปแล้ว”
“คุณพ่อครับ เด็กหนุ่มคนนั้นเขาเป็ใครกันครับ ทำไมคุณพ่อถึงพูดแบบนั้น”
“จินหู่นี่เหมือนแกจริงๆจินเถา พวกแกลองมองมาที่ฉันให้ดีๆ พวกแกเห็นอะไรกันหรือเปล่า”
ทั้งสามคนจ้องมองพร้อมกับพินิจวิเคราะห์ เป็จินเถาที่สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลง
“คุณพ่อ ยินดีด้วยครับ”
“เกิดอะไรขึ้นคะพ่อ หนูไม่เข้าใจเลย”
“ผมด้วยครับ”
เสือเฒ่ามองกลับไปที่ทั้งสามคนพร้อมกับหัวเราะออกมา จากนั้นเขาก็เริ่มอธิบายเื่สรรพคุณของยาพร้อมกับยกกล่องยาโชว์ให้ทั้งสามดู ทุกคนต่างแสดงท่าทางตะลึงออกมาเหมือนกัน จินหลงกำชับบอกว่าต่อไปหลินตงคือแขกคนสำคัญของตระกูลจิน หากเจอหน้าให้คิดว่าเจอตัวเขา อย่าได้ทำอะไรให้หลินตงไม่พอใจ และเก็บเื่นี้เป็ความลับห้ามบอกใครเป็อันขาด
“เสือหมอบัซ่อน ไม่คิดว่าตระกูลเราจะโชคดีถึงเพียงนี้”
“ผมขอโทษครับปู่ ขอโทษครับพ่อ ผมเกือบจะทำให้ตระกูลเราพังพินาศด้วยมือของผมเอง”
“รู้ตัวว่าผิดแล้วต่อไปจงปรับปรุงตัวให้ดีขึ้น อย่าได้ทำผิดซ้ำอีกเป็อันขาด เหนือฟ้ายังมีฟ้า อย่าคิดว่าตนนั้นเหนือกว่าใคร ครั้งนี้ถือว่าเป็โชคดีที่คุณชายเขาไม่เอาเื่เอาราว”
“ครับปู่”
“ดี ดี อีก3วันตระกูลจินจะจัดงานฉลอง จินเถาจัดการเื่แขกด้วย” จากนั้นจินหลงก็เดินออกไปข้างนอกยืนอยู่ท่ามกลางสวนดอกไม้
หลินตงกลับมาถึงสวนก็เห็นเฟยเทียนกำลังนั่งอยู่หน้าบ้าน อีกฝ่ายเห็นหลินตงก็รีบเดินมาหา
“ทำไมกลับมาเร็วจังล่ะ นายโอเคขึ้นแล้วเหรอ”
“ฉันดีขึ้นมากแล้ว จะมัวมาเศร้าอย่างเดียวก็ไม่ได้ชีวิตมันต้องดำเนินต่อไป อันนี้ฉันคืน”
เฟยเทียนยืนเงินที่เหลือมาให้หลินตง แต่เขาก็ดันมือกลับบอกให้เก็บเอาไว้ เห็นว่าเพื่อนเขาดีขึ้นมากแล้วก็เบาใจ เฟยเทียนบอกว่าอยากเริ่มงานเลยวันนี้ หลินตงจึงค่อยๆอธิบายรายละเอียดให้ฟัง ในเร็วๆนี้หลินตงมีแผนการใหญ่อยู่ เมื่อไม่กี่วันก่อนเขาเพิ่งค้นพบว่าความสามารถของเขานั้นมันทำอะไรได้หลายอย่าง ตอนนี้เขาสามารถควบคุมคุณภาพของผลผลิตให้อยู่ในระดับที่เขา้าได้
ประสบการณ์ชีวิตที่ผ่านมาของเขาบอกว่าตอนนี้กำลังทำผิดพลาด วัตถุดิบแห่งชีวิตนั้นมากไปด้วยสรรพคุณเป็สิ่งที่ล้ำค่าอย่างไม่ต้องสงสัย แต่หากเขาผลิตมันมากเกินไปในไม่ช้ามันต้องนำหายนะมาสู่เขาและครอบครัวแน่ๆ ตอนนี้เขายังมีกำลังไม่พอที่จะรับผลกระทบ หลินตงจึงเริ่มวางแผนการและสิ่งที่กำลังจะทำในอนาคต เร็วๆนี้หลินตงมีแพลนจะทำธุรกิจให้มันชัดเจน เขาจะก่อตั้งบริษัทของเขาเอง เป็ธุรกิจฟาร์มผัก เขาจะจำกัดคุณภาพของผักไม่ให้ไปถึงระดับวัตถุดิบแห่งชีวิต ส่วนอันที่คุณภาพสูงเป็วัตถุดิบแห่งชีวิตเขาจะเก็บไว้ของส่วนตัว
ในวันนั้นทั้งสองจึงเริ่มลงมือเริ่มทำงานกันทันที สองเพื่อนซี้ช่วยกันขุดแปลงผักเพิ่มในส่วนด้านหลังของูเา หลินตงจัดแบ่งพื้นที่ให้เป็สัดส่วน ส่วนแรกที่เขาเริ่มทำจะเป็ส่วนโซนวัตถุดิบแห่งชีวิตและในส่วนพื้นที่ใหม่จะเป็โซนของผักที่จะนำไปขาย ทั้งสองคนช่วยกันทำแปลงใหม่ได้ราว10แปลงก็หยุดขุด หลินตงเริ่มปลูกผักหลายชนิดลงในแปลง เขายังไม่ได้บอกความลับให้กับเฟยเทียนรู้ แค่บอกออกไปบางส่วน เฟยเทียนเองก็ไม่ใช่คนที่จะอยากรู้เื่ของคนอื่นจึงไม่ได้ซักไซร้ถามเพิ่ม
วันเวลาผ่านไปจนถึงวันที่ตระกูลจินจัดงานฉลอง มีแขกจากตระกูลน้อยใหญ่ในหนานจินมาร่วมงานจำนวนมาก หลินตงเองก็ได้รับเชิญจากจินหลงโดยตรง จึงเดินทางมาร่วมงานพร้อมกับเฟยเทียน
5K
