เริ่มต้นวันใหม่ ลดาและฉันก็จะต้องไปโรงเรียนโชคไม่ดีที่เราไม่ได้อยู่โรงเรียนเดียวกัน...
" คุณหนูรินดาค่ะ...รถรับจ้างที่คุณท่านสั่งมาให้รับส่งคุณหนู...มาแล้วน่ะค่ะ คุณหนูรินดาค่ะแต่งตัวเสร็จรึยังค่ะ...เดี๋ยวไปโรงเรียนสายน่ะค่ะคุณหนู " ( เสียงแม่บ้านเรียนฉันั้แ่เช้า)
" รินเสร็จแล้วค่ะ คุณป้า พ่อกับแม่ละค่ะรินยังไม่ได้ไหว้ท่านเลย " ( ฉันถามคุณป้าแม่บ้านด้วยเสียงใส )
" เออ...คุณท่านกับคุณนายไปทํางานั้แ่เช้าแล้วน่ะค่ะ...แต่คุณนายกับคุณท่านก็ฝากเงินไว้ให้ทั้งอาทิตย์...แล้วก็ฝากบอกคุณหนูทั้งสองว่าจะกลับอาทิตย์หน้าน่ะค่ะ "
( ฉันเงียบไม่พูดอะไรเเล้วเดินไปขึ้นรถที่คุณพ่อเตรียมไว้ให้และคุณป้าก็ออกมา )
" คุณหนูค่ะ คุณลดาบอกว่าวันนี้จะกลับบ้านดึกหน่อยน่ะค่ะ ต้องไปทำรายงานกับเพื่อนน่ะค่ะ "
( ฉันจึงเงียบแล้วก็แค่พยักหน้า...แล้วจึงสั่งให้คนขับรถ ไปส่งที่โรงเรียนพร้อมนํ้าตาที่ไหลเต็มหน้า )
.....เเต่เมื่อใก้ลถึงโรงเรียนฉันกลับปั้นหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสได้เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
" รินๆ รินจ้าา " ( เสียงนั้นเป็เสียงของปอนเพื่อนที่น่ารักของฉัน ) ฉันตอบกลับพร้อมยิ้มเเละวิ่งไปจับมือปอน " อรุณสวัสดิ์จาปอน " เมื่อฉันพูดจบปอนกับฉันก็จูงมือกันขึ้นไปบนห้อง " นี่รินจ้าทำไมถึงมาสายละปรกติเห็นมาเร็วนักไม่ใช่รึไง " ฉันใเเล้วหันไปหยิกเเก้เพื่อนของฉัน
" นี่คุณปรณาจ้า...การบ้านที่คุณครูสั่งน่ะเสร็จแล้วรึไงค่ะ " ฉันพูดไปพร้อมหยิบการบ้านมาสามวิชา
" จริงด้วยริน ปอนลืมเลยอะจะทำทันไม่เนี่ยมีตั้งสามเล่ม...ตั้งหลายหน้าอะ " ( ปอนบ่นไปพลางหยิบการบ้านมา )
ฉันยิ้มเพราะว่าโรงเรียนคือที่ๆ ทำให้ฉันยิ้มได้มากที่สุด เป็เพราะมีเพื่อนหรือเพราะอะไรหลายๆอย่างทำให้ฉันชอบไปโรงเรียนมาก