"เจ้าหนูข้าบอกแล้วไงว่า อย่าออกมา" ผู้อาวุโสใหญ่ตะโกนขึ้น เขาปลดปล่อยออร่าพลังงานกระจายไปทั่วบริเวณ ผู้คนพลันรู้สึกหนักอึ้ง แรงกดดันมากมายนัก
เย่ชิงหยูไม่สนใจแรงกดดันที่ปล่อยออกมา เขาก้าวเท้าเดินไปหาอย่างช้าๆ นัยต์ตาของเขาหลี่ลง สีหน้าเขาเย็นเฉียบ เริ่มปล่อยจิตสังหาร ผู้คนรอบบริเวณก็เริ่มมุงดูกันอย่างตื่นเต้น
"มีพลังแค่นี้ริอาจลบหลู่ตำหนักนภา" ผู้อาวุโสใหญ่ส่งเสียงเย้ยหยัน
เย่ชิหยูควบแน่นพลังงานในฝ่ามือแน่น ขนาดนั่นเขาก็ปลดปล่อยมันออกมาใส่ผู้อาวุโสใหญ่ทันที ฝ่ามือขนาดใหญ่ปรากฏออกมาจากความว่างเปล่า พุ่งทะยานเข้าใส่ผู้อาวุโสใหญ่ทันที อากาศสั่นกระเพึ่อมทุกที่ที่ฝ่ามือพุ่งผ่าน
อาวุโสใหญ่หน้าเปลี่ยนสี เขาเปล่งพลังสุดฤทธิ์ชกหมัดสวนกลับไป
"ปัง" เสียงปะทะกันดังขึ้นสนั่น แรงปะทะกระจายไปทั่วบริเวณ
ผู้อาวุโสใหญ่ปลิวถอยหลังไปหลาย10เมตร เขาไอแค่กๆออก
รอบบริเวณถึงกับเงียบ ผู้คนได้แต่ตื่นตระหนัก
ผู้อาวุโสใหญ่ยังไม่อยากจะเชื่อ ปะทะกันซึ่งๆหน้าในด้านพลัง เขาเป็นฝ่ายแพ้ ขนาดนั่นเขาก็โกรธจัด รู้สึกอับอายขายหน้าอย่างมาก เขาตะโกนเสียงยาวเหยียดเร่งร้าวพลังในร่างถึงขีดสุด ขนาดนั่นเขาก็ประกบฝ่ามือสองข้างเข้าหากัน เขาเอ่ยเสียงดันลั่น
"ปลดปล่อยเขตแดน" พลังมหาศาลพุ่งพล่านไปทั่วบริเวณ น้ำแข็งพลันปรากฏ สภาพอากาศเริ่มแปรเปลี่ยน หลาย 100เมตร อากาศเริ่มหนาวเหน็บ อุณหภูมิเริ่มลดลงอย่างบ้าคลั่ง ผู้คนที่อยู่ในรอบรัศมีพลังเริ่มวิ่งหนีกันจ้าละหวั่น ไม่งั้นได้แข็งตายกันแน่
"ผู้อาวุโสใหญ่ปลดปล่อยเขตแดนแล้ว หนีเร็ว"
"รู้อะไรไหม เมื่ออยู่ต่อหน้าขั้นขุนพลนภา ขั้นรวมเป็นหนึ่งมันก็แค่ขยะเท่านั่น" เขาเอ่ยเสียงเหี้ยมยิ้มออกมาอย่างมั่นใจ
เย่ชิงหยูไม่ได้ตอบแต่สีหน้าเย็นชาขึ้นเรื่อยๆ นัยย์ตาปล่อยจิตสังหารอย่างบ้าคลั่ง ผู้คนเริ่มมองเห็นภาพลวงตา รอบบริเวณราวกับมีภาพนรกปรากฏขึ้น
อากาศเริ่มเย็นเยือกแข็งจากการปลดปล่อยเขตแดน สภาพตึกรามบ้านช่องเริ่มแข็งตัวเป็นสีฟ้า
เย่ชิงหยูเร่งพลังงานถึงสุดขีด ฟื้นคืนกายเทพโกลาหลอย่างเต็มที่เพื่อป้องกันการแข็งตัว
ขนาดนั่นดวงเนตรที่หน้าผากเริ่มปรากฏ มันส่องแสงราวกับดวงอาทิตย์ เมื่อมันปรากฏตัว รอบบริเวณเริ่มร้อนขึ้นทันที น้ำแข็งเริ่มละลายอย่างรวดเร็ว
อาวุโสใหญ่เมื่อเห็นดังนั่นก็เร่งพลังสุดขีดหน้าของเขาเขียวคล้ำ
"เป็นไปได้ไง เขตแดนข้ากำลังพังทะลาย" ผู้อาวุโสใหญ่ตื่นตระหนก มองเย่ชิงหยูด้วยสีหน้าเหลือเชื่อ เขาเหลีอบมองไปที่หน้าผากของเย่ชิงหยูขนาดนั่นเขาเหมือนเห็นดวงอาทิตย์ขนาดย่อม แผดเผาทุกสรรพสิ่ง
"ตายซะ เนตรสุริยันทำลายล้าง" เย่ชิงหยูปลดปล่อยพลังเนตรอีกาจักรพรรดิทองคำทันที มันสาดลำแสงสีทองสว่างจ้าขนาดเท่าสองกำมือ พุ่งทะยานไปอย่างรวดเร็วเข้าใส่ผู้อาวุโสใหญ่ทันที ทุกที่ที่มันพุ่งผ่านไป อากาศถึงกับฉีกขาดเล็กน้อย ใครที่ได้เห็นก็ต้องหวาดกลัว
ผู้อาวุโสใหญ่ถึงตืื่นตระหนัก ร่างกายเขาส่งสัญญาณเตือนถึงอันตราย ความรู้สึกเขาบอกว่าถ้ารับการโจมตีนี้เขาจะตายทันที
เขาเกร็งพลังอย่างถึงที่สุด ใช้ทักษะโล่น้ำแข็งการป้องกันสุดแกร่งของตัวเอง ขนาดนั่น ลำแสงก็พุ่งทะยานเข้ามาปะทะกับโล่ ปัง ลำแสงทะลุผ่านไปอย่างง่ายดาย มันทะลุผ่านร่างกายของผู้อาวุโสใหญ่ทันที ตึกบริเวณด้านหลังถึงกับถูกความร้อนแผดเผาละลาย
ผู้อาวุโสใหญ่ร่างกายแข็งถือ ร่างแข็งค้างอยู่อย่างนั่น เขาพึมพำเบาๆ ก้มหน้าลงมองหน้าอกของตนเองที่เป็นรู เลือดทะลักออกมาจากปากแพ้ เขากระอักเลือดชุดใหญ่ ร่างของเขาอ่อนยวบตกลงไปกับพื้น แต่เขายังไม่ตาย เขามองไปที่เย่ชิงหยูอย่างอาฆาตแค้นเขาเอ่ยออกมา "แค่กๆ ท่านผู้นำตำหนักต้องไม่ปล่อยแกไว้แน่ๆ"
เย่ชิงหยูเดินมาตรงที่ผู้อาวุโสใหญ่ เขาก้าวมาเริ่มๆ จนมาถึง เขาเอ่ยออกมา นัยย์ตามองไปที่พื้น
"โห ขั้นขุนพลนภานี้อึดจริงๆเลยนะ ขนาดตัวทะลุขนาดนั่นยังไม่ตาย" เย่ชิงหยูทำเสียงล้อเลียน
ผู้อาวุโสใหญ่่ได้แต่มองอย่างอาฆาต ดวงตาของเขาแดงก่ำในใจเขาสาปแชงเย่ชิงยูอย่างบ้าคลั่ง ผู้ติดตามที่มากับผู้อาวุโสใหญ่ก็ได้สติขึ้น ลงมือทันที พวกเขาคิดว่าแค่ผู้อาวุโสใหญ่ลงมือ ไอเด็กนั่นก็ตายอย่างง่ายดาย แต่มันไม่ใช่
พวกเขาหลายคนพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วเตรียมที่จะช่วยชีวิตผู้อาวุโสใหญ่ เย่ชิงหยูหันกลับมา สบัดมือออกไป ลำแสงขนาดเล็กพวยพุ่งออกมาหลายร้อยเส้น มีดบินพลังจิตพลันปรากฏพุ่งทะยาน เข้าใส่คนของตำหนักนภา พวกมันรวดเร็วมากราวกับแสงเลเซอร์ บินว่อนไปทั่วบริเวณ เย่ชิงหยูลงมืออย่างไร้ปราณี
ในดวงตาแต่ละคนมองเห็นแค่แสงแว่บวับจากนั่น "จึกจึกจึกจึก" มีดบินพุ่งทะลุแต่ละคนอย่างรวดเร็ว แต่ละคนปรากฏรูบาดแผลหลายร้อยแห่ง ออร่าพลังงานไม่สามารถป้องกันได้ด้วยซ้ำ ร่างกายราวกับเป็นเต้าหู้นิ่ม พวกมันยังไม่ทันจะได้พูดอะไรเลยก็ถูกฆ่าตายอย่างรวดเร็ว
เย่ชิงหยูชักมือกลับมา มีดบินก็พุ่งทะยานกลับเขามาภายในแหวนมิติอย่างรวดเร็ว ถ้าให้ถูกก็คือ มิติของระบบมากกว่า
ผู้อาวุโสใหญได้แต่ตะลึง เขามองเห็นผู้ติตตามตัวเองถูกมีดบินทะลุตัวอย่างบ้าคลั่ง ตายไปทั้งอย่างนั่น เขากัดฟันแน่น โกรธสุดขีดแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เขากำลังจะตาย ดวงตาเขาแดงฉาน มองไปที่เย่ชิงหยู เสียงสาปแช่งดังออกมาอย่างไม่หยุด
"น่ารำคาญ" เย่ชิงหยูเอ่ยขึ้นหันมามอง เขาทุบลงไปที่ผู้อาวุโสใหญ่ทันที "ปัง" พื้นดินถึงกับแตกกระจาย ร่างผู้อาวุโสใหญ่พลันระเบิดออก เลือดสาดกระเด็นไปทั่วทั้งชุดสูทของเย่ชิงหยู ใบหน้าเขาเย็นชาราวกับน้ำแข็ง
ผู้คนรอบบริเวณได้แต่ทำสีหน้าสะพรึงกลัว ผู้อาวุโสใหญ่แห่งตำหนักนภาตายแล้ว
เย่ชิงหยูชักมือเขากลับมา สบัดมือเลือดก็กระเด็นออกไป เขาเดินไปหยิบแหวนมิติของพวกตำหนักนภา เมื่อเสร็จแล้วเขาก็ออกไปทันที มือเขาไขว้หลังราวกับเป็นเรื่อง ปกติ สีหน้ายิ้มแย้มราวกับเปลี่ยนเป็นคนละคน
ฝูงชนมองไปที่เย่ชิงหยูด้วยความหวาดกลัว เมื่อกี้สีหน้าคนละอย่างกันเลยนิ ในใจของผู้คนกรื๊ดร้องอย่างบ้าคลั่ง พวกเขาคิดว่าจะไม่ไปหาเรื่องเจ้าหนูนี้โดยเด็ดขาด
ผู้เฒ่าการประมูลได้เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด ตอนแรกเขาว่าจะเข้าไปช่วย จนกระทั่งเมื่อ เย่ชิงหยูปลดปล่อยฝ่ามือออกมา เขาก็แข็งค้างอยู่อย่างนั่นราวกับพูดไม่ได้เลยทีเดียว
หลังจากตอนที่ 31 จะเริ่มเก็บเหรียญแล้วนะครับ อัตตรา 3/1 เกบ3ตอนจะฟรี1ตอนตลอดครับ จะไปเป็นยังงี้ไปยันจบเรื่องครับ และจะเปิดให้อ่านตอนฟรีในอนาคตเมื่อตอนเยอะขึ้นแล้วครับ ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามครับผม
![[จบ] ท่านแม่ผู้นี้คืออดีตสุดยอดนักฆ่า](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1698997179_3001713.webp)
78K
