มัทนาก้าวเข้าไปหารพีอย่างเชื่องช้า แต่ทุกย่างก้าวเปี่ยมด้วยความมั่นใจที่เกินกว่าหญิงสาวที่เพิ่งตื่นนอนจะมี มือที่ซ่อนกุญแจไว้ภายใต้เสื้อคลุมอาบน้ำสีนิลกาลนั้นกำลังสั่นเทาเล็กน้อย แต่ไม่ใช่เพราะความกลัว หากแต่เป็ความตื่นเต้นของการได้ลงมือ
“อนันต์หลับแล้ว คุณรพีไม่ควรจะส่งเสียงดังนะคะ” เธอเอ่ยเสียงกระซิบ แต่ความเยือกเย็นในแววตาทำให้รพีถอยหลังไปเล็กน้อย
รพีรู้สึกถึงบางสิ่งที่อันตรายแผ่ออกมาจากมัทนา เขาเป็ผู้ชายที่เติบโตมาในโลกของอำนาจและการนองเื เขาแยกแยะกลิ่นของนักล่าได้ดี และกลิ่นนั้นไม่ได้มาจากภรรยาผู้เปี่ยมเสน่ห์ของนายเขา แต่มาจากความมืดมิดที่ซ่อนอยู่ภายใน
“ผมทำตามหน้าที่ของผม” รพีตอบอย่างหนักแน่น “ผมเห็นสิ่งที่คุณผู้หญิงถืออยู่ และผมเห็นความมืดในดวงตาคุณ”
มัทนายิ้มหยัน เธอรู้ว่าการเจรจาจบลงแล้ว เธอเหลือเวลาไม่ถึงสิบวินาทีในการแก้ไขสถานการณ์นี้ ก่อนที่รพีจะตัดสินใจทำในสิ่งที่ถูกต้อง
“หน้าที่เหรอคะ?” มัทนาถามอย่างยั่วยวน เธอปล่อยให้กลิ่นหอมจากผิวและแชมเปญเมื่อครู่ลอยไปปะทะจมูกของชายสูงวัย ก่อนจะขยับเข้าไปใกล้จนชิด ร่างกายของเธอแทบจะเสียดสีกับประตูห้องน้ำ
วินาทีนั้น รพีสับสน ดวงตาของเขาจ้องมองใบหน้าอันสมบูรณ์แบบที่เขาเคยเห็นแต่ความรักต่ออนันต์ แต่ตอนนี้มันฉายชัดด้วยความตั้งใจที่อันตราย
ความเร่าร้อนและความโหดร้ายอยู่ห่างกันเพียงมิลลิเมตร และมัทนาก็คือผู้เชี่ยวชาญในการหลอมรวมทั้งสองสิ่งนั้นเข้าด้วยกัน
เมื่อรพีลังเลเพียงชั่วลมหายใจ มัทนาไม่รอช้า เธอสลัดภาพภรรยาที่น่ารักทิ้งไป มือขวาที่ซ่อนกุญแจอยู่ภายใต้เสื้อคลุมทำงานราวกับสัญชาตญาณของการเป็นักฆ่า มันพุ่งเข้าหาช่องว่างระหว่างคอของรพีอย่างรวดเร็วและไร้เสียง นิ้วเรียวยาวกดลงบนเส้นประสาทสำคัญที่บริเวณคอหอย ก่อนจะรวบศีรษะของชายสูงวัยเข้าประชิดตัว
เพล้ง!
เสียงของแก้วน้ำที่รพีถืออยู่ตกลงพื้นแตกกระจาย แต่เสียงนั้นเบามากเมื่อเทียบกับเสียงหัวใจของมัทนา
รพีพยายามหายใจเข้าปอด แต่ร่างกายของเขากลับเป็อัมพาต แววตาที่จ้องมองมัทนาเต็มไปด้วยความเ็ประคนไม่เข้าใจ เขาเห็นความเ็าในแววตาของเธอเป็ครั้งสุดท้าย ก่อนที่โลกทั้งใบจะดับวูบลง
มัทนาผ่อนลมหายใจอย่างเงียบเชียบ เธอช้อนร่างที่ไร้สติของรพีไว้ในอ้อมแขน ก่อนจะค่อยๆ ประคองร่างนั้นให้เอนไปกับวงกบประตูห้องน้ำอย่างนุ่มนวลที่สุดเท่าที่จะทำได้ จากนั้นเธอก็ใช้ปลายเท้าเตะผลักร่างของเขาเข้าไปในห้องน้ำปิดประตูลงอย่างเบามือ
ทุกอย่างเกิดขึ้นภายในเวลาไม่ถึงยี่สิบวินาที
เธอหันกลับมามองอนันต์ที่ยังคงหลับสนิทอยู่บนเตียงขนาดคิงไซส์ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ความโกรธที่ต้องหยุดแผนการลงกลางคันเพียงเพราะความภักดีที่โง่เขลาของพ่อบ้านคนหนึ่งทำให้มัทนาควบคุมอารมณ์ยากเย็น
เธอเดินกลับไปที่ตู้เซฟอย่างรวดเร็ว ใช้กุญแจทองเหลืองดอกนั้นไขประตูตู้เซฟชั้นในสุดออก เธอดึงแฟ้มเอกสารปกหนังสีเข้มที่ระบุรหัส ‘R-749’ ซึ่งเป็แผนผังรักษาความปลอดภัยของ ‘เรือนแห่งความตาย’ อันเป็สถานที่ประชุมลับของตระกูลวรโชติสกุล
มัทนากวาดสายตาอ่านข้อมูลภายในอย่างเร่งรีบ เธอจำทุกรายละเอียดเกี่ยวกับเส้นทางอพยพ จุดบอดของกล้องวงจรปิด และ่เวลาการเปลี่ยนเวรยามได้ในทันทีที่เห็น ภาพเ่าั้ถูกประทับไว้ในความทรงจำราวกับภาพถ่าย
แผนการของเธอสมบูรณ์แบบแล้ว เธอไม่จำเป็ต้องทำลายกุญแจ เพียงแค่ต้องนำมันกลับไปวางที่เดิม
แต่ก่อนที่มัทนาจะทำเช่นนั้น เสียงครางเบาๆ ที่มาจากเตียงก็ดึงดูดความสนใจของเธอ
อนันต์พลิกตัว เสียงหายใจของเขายังคงสม่ำเสมอ แต่ริมฝีปากของเขากำลังขยับ
มัทนาแข็งทื่อ เธอต้องออกจากห้องไปภายในห้านาที
เธอปิดตู้เซฟลง แต่ไม่ได้ล็อกกุญแจ เธอตัดสินใจว่าควรจะซ่อนกุญแจไว้กับตัว และนำกลับมาคืนในเช้าตรู่ก่อนที่อนันต์จะตื่น
ขณะที่มัทนากำลังยืนอยู่หน้าตู้เซฟและพยายามทำให้ใจเย็นลงอยู่นั้น ในอีกส่วนหนึ่งของคฤหาสน์วรโชติสกุล—ที่ซึ่งแสงจันทร์ส่องไปไม่ถึง—ชีวิตอีกด้านก็กำลังดำเนินไปอย่างร้อนแรงไม่แพ้กัน
เรือนพักคนงานเป็อาคารไม้เก่าแก่ที่ตั้งอยู่หลังครัวใหญ่ ห่างจากเรือนแก้วของอนันต์และมัทนาเกือบสองร้อยเมตร
ห้องพักของ สมศักดิ์ พนักงานรักษาความปลอดภัยเวรดึกและ ดารณี แม่บ้านสาววัยยี่สิบต้นๆ ที่คอยจัดดอกไม้ในเรือนหลัก เป็ห้องที่เล็กและอับชื้น ผนังห้องทำจากไม้ที่บางเฉียบทำให้เสียงที่เกิดขึ้นภายในนั้นเล็ดลอดออกมาสู่ทางเดินอย่างง่ายดาย
ดารณีผู้ซึ่งมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับสมศักดิ์มานานหลายเดือน กำลังถูกรุกเร้าอย่างหนักหน่วงภายใต้ผ้าห่มผืนหนา
“ช้าหน่อยสิสมศักดิ์... เดี๋ยวคนอื่นก็ได้ยินกันหมด” ดารณีกระซิบเสียงแหบพร่า ขณะที่ร่างกายของเธอสั่นสะท้านจากการถูกสมศักดิ์กระหน่ำจูบไปทั่วลำคอและไหล่
สมศักดิ์เป็คนตัวสูงและแข็งแรงตามแบบฉบับของอดีตนักมวยที่ผันตัวมารับงานรักษาความปลอดภัย แม้ว่าเขาจะต้องทำงานกะดึกที่เหนื่อยล้า แต่ความปรารถนาต่อดารณีก็ไม่เคยลดลง
“ให้มันได้ยินไปสิ พวกมันก็ทำกันทั้งนั้นแหละ” สมศักดิ์ตอบเสียงต่ำพร่าในลำคอ ก่อนจะใช้ปากที่เต็มไปด้วยความหยาบกระด้างเคลื่อนลงต่ำไปยังเนินอกที่อวบอิ่มของเธอ
กลิ่นเหงื่อและกลิ่นอับของห้องผสมผสานกับกลิ่นกายที่เร่าร้อนของทั้งสองคน ดารณีรู้ดีว่าคืนนี้สมศักดิ์ไม่ได้้าแค่การปลดปล่อย แต่เขา้าการยึดครอง
ดารณีแหงนหน้าขึ้นรับความรู้สึกที่ท่วมท้น มือของเธอจิกเกร็งลงบนแผ่นหลังของสมศักดิ์อย่างแรง เมื่อรู้สึกถึงความร้อนและขนาดของ แก่นกาย ที่กำลังเสียดสีอยู่บริเวณ ช่องทางรัก ของเธอ
“เดี๋ยวๆ สมศักดิ์... ข้างล่างนั่นมัน...”
สมศักดิ์ไม่รอคำพูด เขามักจะเริ่มเกมด้วยการจู่โจมที่รุนแรงและเร่งเร้า ร่างกายของเขาถูกขับเคลื่อนด้วยแรงปรารถนาที่ต้องระบายออกหลังจากยืนเฝ้าประตูยาวนานหลายชั่วโมง
เขาไม่ตอบ แต่ยกสะโพกของดารณีขึ้น มือใหญ่จับยึดสะโพกของเธอไว้ ก่อนจะกด แก่นกาย ที่แข็งขืนและร้อนผ่าวของเขาเข้าสู่ช่องทางรักของเธออย่างรวดเร็วและเด็ดขาด
เสียงครางที่ถูกกลืนลงในลำคอของดารณีดังอู้อี้ สมศักดิ์ขยับร่างกายด้วยจังหวะที่ดุดันและเร่งรีบ เขา้าพิสูจน์ความแข็งแกร่งของตัวเองผ่านการรุกรานนี้ ราวกับ้าตอกย้ำว่าแม้จะอยู่ในสถานะคนรับใช้ พวกเขาก็ยังคงมีอำนาจเหนือร่างกายของกันและกัน
“ดารณี... มองฉัน...” สมศักดิ์กระซิบสั่ง ในขณะที่ร่างกายทั้งสองเชื่อมต่อกันอย่างสมบูรณ์
ดารณีทำตาม ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความสุขสมระคนความเ็ปที่แสนหวาน เธอจับใบหน้าของสมศักดิ์ไว้ ก่อนจะจูบเขาอย่างบ้าคลั่ง เพื่อกลบเสียงเสียดสีของเนื้อหนังที่ดังขึ้นเป็จังหวะในห้องอันคับแคบนั้น
จังหวะรักของพวกเขาดำเนินไปอย่างไม่หยุดหย่อน ดารณีปล่อยร่างกายให้เป็ไปตามแรงขับดันของสมศักดิ์ เธอโอบขาเรียวยาวเข้าที่เอวสอบของเขา รับทุกแรงกระแทกที่เต็มไปด้วยความปรารถนาและแรงกดดันจากการใช้ชีวิตในคฤหาสน์ที่เต็มไปด้วยกฎเกณฑ์แห่งนี้
ความเร่าร้อนและความลับดำรงอยู่ร่วมกันในทุกซอกมุมของคฤหาสน์วรโชติสกุล
มัทนากลับมายังห้องของเธอ เธอรู้สึกถึงความตึงเครียดที่แทบจะะเิออกมา เธอได้ข้อมูลสำคัญแล้ว และรพีถูกจัดการอย่างเงียบเชียบ
เธอเดินไปที่ระเบียง พยายามสูดอากาศยามดึกเข้าไปเต็มปอด แม้จะถูกฝึกมาอย่างดี แต่การทำร้ายคนที่ไม่รู้จักเพียงเพราะความภักดีของเขายังคงทิ้งร่องรอยความรู้สึกผิดชอบชั่วดีไว้เพียงเล็กน้อย
แต่ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีนั้นถูกกลืนหายไปอย่างรวดเร็วด้วยความแค้นที่สั่งสมมาตลอดชีวิต
มัทนากลับเข้ามาในห้อง เธอวางแฟ้มเอกสารกลับเข้าที่เดิม และทิ้งกุญแจทองเหลืองลงในตู้เซฟอย่างระมัดระวัง เธอหมุนรหัสปิดตู้เซฟให้สนิท ก่อนจะหันกลับไปมองอนันต์ที่กำลังนอนหลับอย่างสบายอารมณ์
ความรักที่อนันต์มอบให้เธอเป็ของจริงและบริสุทธิ์ที่สุดในชีวิตของเขา นั่นคือจุดอ่อนที่มัทนาใช้ในการทำลายทุกสิ่งทุกอย่างของตระกูลวรโชติสกุล
เธอเดินไปที่เตียงอย่างเงียบเชียบ ร่างกายของอนันต์ยังคงเปลือยเปล่าอยู่ภายใต้ผ้าห่มผืนหนา แสงจันทร์ที่ลอดผ่านเรือนแก้วสาดส่องกระทบกับกล้ามเนื้อที่แน่นกระชับของเขา มัทนาััใบหน้าของอนันต์ด้วยปลายนิ้ว ก่อนจะโน้มตัวลงจูบที่หน้าผากของเขาอย่างแ่เบา
“ฉันรักคุณ อนันต์” เธอพึมพำ—คำโกหกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของเธอ—ขณะที่ในมือเธอกำยาทานอนหลับที่อนันต์ควรจะต้องได้รับ เพื่อทำให้เขาหลับสนิทกว่านี้
ขณะที่เธอกำลังจะหยิบยาเม็ดเล็กๆ ออกมาและวางมันลงบนลิ้นของอนันต์ เสียงกระซิบที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นอย่างช้าๆ
“มัทนา... เธอหายไปไหนมา”
อนันต์ลืมตาขึ้น ดวงตาของเขาไม่ได้เต็มไปด้วยความสงสัย แต่เต็มไปด้วยความ้าที่ยังไม่ได้รับการเติมเต็มอย่างสมบูรณ์ ความเร่าร้อนที่พวกเขาเพิ่งแบ่งปันไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนยังคงค้างคาอยู่ในสายตาของเขา
เขายื่นมือออกมาดึงข้อมือของมัทนาไว้แน่น มัทนาใจนเกือบจะทำยาเม็ดในมือร่วงหล่น
“ฉันแค่ออกไปดื่มน้ำค่ะ อนันต์” เธอตอบด้วยเสียงที่มั่นคงที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ร่างกายของเธอกลับถูกดึงลงสู่ที่นอนอย่างรวดเร็ว
“ไม่เป็ไร...” อนันต์กระซิบเสียงแหบพร่า “ฉันไม่้าน้ำ... ฉัน้าเธอ”
มัทนาถูกดึงเข้าสู่การกอดที่แข็งแกร่งและเร่าร้อนอีกครั้ง ยาในมือของเธอต้องถูกซ่อนไว้ใต้หมอนอย่างรวดเร็ว ก่อนที่ริมฝีปากของอนันต์จะเข้าเธออีกครั้ง
เขาพลิกร่างของมัทนาขึ้นเหนือตนเอง และจ้องมองเธอด้วยความเสน่หาที่ท่วมท้น
“บอกฉันสิ มัทนา... บอกว่าเธอก็้าฉัน” อนันต์สั่ง ขณะที่มือของเขาเลื่อนต่ำลงไปตามสะโพกของเธอ
มัทนากำลังติดอยู่ในกับดักของตัวเอง ระหว่างความลับที่เธอเพิ่งขโมยมาได้ และความปรารถนาที่อนันต์กำลังเรียกร้องจากเธอ
หากเธอปฏิเสธตอนนี้ อนันต์อาจจะสงสัย หากเธอยอมรับ เธอจะยิ่งจมดิ่งลงสู่ความสัมพันธ์ที่เธอสร้างขึ้นมาเพื่อทำลายเขา
อนันต์ไม่รอคำตอบ เขาพลิกร่างของเธอลง และร่างกายที่ร้อนผ่าวของเขาก็เข้าทาบทับร่างของเธออีกครั้ง
“คืนนี้มันยังไม่จบหรอกที่รัก...” อนันต์กระซิบ ก่อนจะลงมือรุกรานเธอด้วยความปรารถนาที่ไม่มีวันสิ้นสุด
มัทนากัดริมฝีปากเพื่อกลั้นเสียงครางที่กำลังจะหลุดออกมา เธอต้องพยายามต่อไป เธอต้องเล่นบทบาทนี้ให้สมบูรณ์แบบที่สุด ไม่ว่าร่างกายของเธอจะทรยศต่อแผนการของเธอมากแค่ไหนก็ตาม
ชอบเื่นี้ฝาก กดเก็บเข้าคลัง ???? และ กดหัวใจ ❤️ รัวๆ ให้หน่อยนะครับ อย่าลืม กดติดตาม เพื่อไม่พลาดตอนต่อไป คอมเม้นต์มาคุยกันได้ตลอดนะครับ