ตำนานผู้วิเศษ

หนึ่งวันต่อมา ใบหน้าของเซี่ยซีหานบู้บี้ เขาไม่ต้องการมากับเคอซวนไอ้แก่จอมหลอกลวงคนนี้แม้แต่น้อย

แต่สุดท้ายเพราะเส้นใยแห่งมนุษยธรรมบางๆ ที่แม้แต่ตัวเซี่ยซีหานเองก็ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงต้องมีมันมากนัก เขาจำใจต้องตัดสินใจมากับเคอซวน

สายลมตีเขาหน้าเซี่ยซีหาน พัดผ่านร่างกายเอาเสื้อผ้าโปร่งปลิว มือข้างหนึ่งจับไปที่สายจูงอาชาที่ทำมาจากสิ่งที่ดูคล้ายเถาวัลย์

ส่วนสิ่งที่เซี่ยซีหานขี่อยู่ก็ไม่ธรรมดาเลย อาชารากไม้ที่ดูราวกับมีชีวิตจริงๆ

มันสง่างามและวิ่งได้อย่างไม่รู้จักเหน็ดจักเหนื่อย หลังจากกลายเป็นผู้วิเศษแท้จริงอาณาจักรแห่งสัมผัส การรับรู้พลังธรรมชาติและกฎแห่งพลังของเซี่ยซีหานก็ก้าวไปอีกขั้น จนตอนนี้ตัวเซี่ยซีหานสามารถควบคุมธาตุให้เคลื่อนไหวได้อิสระราวกับมีชีวิต

เคอซวนหันมองเซี่ยซีหาน เขาอยู่ไม่ไกล และควบขี่อาชาอยู่เช่นเดียวกันกับเซี่ยซีหาน แต่อาชาที่เคอซวนควบขี่คืออาชาที่สร้างจากกระดาษ ทั่วตัวเต็มไปด้วยวงเวทย์ที่ดูสลับซับซ้อน ต่างกับเซี่ยซีหานที่สร้างอาชาเถาไม้ขึ้นจากพลังวิเศษเพียวๆ ไม่ต้องผสมวงจรเวทมนตร์เพื่อใช้พลังจากภายนอกเลย

"ทำไมหน้าเจ้าเป็นอย่างนั้นเล่า เจ้าเด็กน้อย"

เสียงเคอซวนทำหางตาและมุมปากของเซี่ยซีหานกระตุกเบาๆ นั่นเพราะ เขาพึ่งรับรู้สิ่งต่างๆ ที่เคอซวนปิดบัง

เช่น ตอนนี้เคอซวนคือผู้วิเศษที่แท้จริง

สอง.การออกเดินทางติดตามเคอซวนครั้งนี้ของเซี่ยซีหานไม่ได้เป็นไปเพราะช่วยคนแคระ แม้เคอซวนจะอ้างว่าเป็นการฝึกฝนให้พลังวิเศษเข้าที่ เมื่อเริ่มออกเดินทางเคอซวนพูดความจริงกับเซี่ยซีหาน เขาต้องการล่าอมนุษย์

ในตอนที่รู้ความจริงเซี่ยซีหานถึงกับอึ้งไปเลย อมนุษย์ผู้ไม่ตายคือหนึ่งในหลายๆ สิ่งของโลกใบนี้ ที่เซี่ยซีหานไม่ต้องการยุ่งแม้แต่น้อย

เซี่ยซีหานต้องการปฏิเสธเคอซวน

แต่เคอซวนราวกับรู้ว่าจุดอ่อนของเซี่ยซีหานอยู่ตรงไหน

เขาส่ายหน้าและพูดว่ามีเด็กหญิง เด็กชายและสตรีที่น่าเวทนาถูกจับไปมากมาย พวกเขายังไม่น่าจะตาย จากนั้นก็ย้ำกับเซี่ยซีหานว่า เจ้ามีหัวใจหรือไม่ เจ้ายังเป็นคนอยู่อีกหรือ  ถ้าจะเห็นคนเหล่านี้เป็นอะไรไปโดยไม่ช่วย

ในตอนนั้นเซี่ยซีหานแทบอยากจะเดินไปจับคอเสื้อเคอซวนแล้วพูดว่า 'เคอซวนปกติเอ็งมันไม่ใช่คนแบบนี้ เอ็งมันต้องเห็นแก่ตัวแล้วเลือกหาทางเอาตัวรอดสิวะ ไม่ใช่หาเรื่องและเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องแบบนี้'

จากนั้นเคอซวนก็เอาลูกแก้วลูกหนึ่งออกมา มันฉายภาพสะท้อนของหมู่บ้านหลายแห่งในอาณาจักรไม้หมื่นกิ่งที่เต็มไปด้วยซากศพ เลือดที่แห้ง บ้านที่กลายเป็นซากปะลักหักพัง

แต่สิ่งที่เซี่ยซีหานเจ็บปวดที่สุดก็คือ

ในตอนนั้นประโยคสุดท้ายที่เคอซวนพูด ทำแผ่นหลังเซี่ยซีหานเย็นเฉียบ

"คนทั้งหมดที่ตาย ส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะเจ้า"

ตอนแรกเซี่ยซีหานไม่เข้าใจสิ่งที่เคอซวนพูด แต่เคอซวนนำลูกแก้วอีกลูกออกมา ภาพฉายภายในนั้นเกิดจากเวทมนตร์ที่ทำให้เราสามารถมองเห็นภาพในอดีตที่เคยเกิดขึ้น มันคล้ายภาพความฝัน และเซี่ยซีหานก็ได้เห็นชายคนหนึ่ง เขาคือ 'กุ่ยหราน' หนึ่งในผู้มีเกียรติที่เซี่ยซีหานได้เจอในเมืองรากไม้

สำหรับเซี่ยซีหานเขาไม่มีภาพจำเกี่ยวกับกุ่ยหรานอย่างชัดเจนมากนัก

แต่เขาจำกุ่ยหรานได้ดี นั่นเพราะคฤหาสน์ที่เซี่ยซีหานบุกไปช่วยเหล่าเด็กๆ และปะทะกับ 'ปิ๋งเสิ่ง ผู้วิเศษแห่งความหนาวเหน็บ' คือคฤหาสน์ของกุ่ยหราน

แต่เซี่ยซีหานไม่รู้เลยว่า เพราะตัวเขา ตัวเขาเป็นคนนำพาความโชคร้ายมาให้ผู้คนจำนวนมาก จากการที่ 'กุ่ยหราน' ต้องการตามล่าเขา

เซี่ยซีหานรู้สึกผิดลึกๆ ในใจ และเขาไม่สามารถปฏิเสธความรับผิดชอบนี้ได้ และพร้อมที่จะไปฆ่าไอ้อมนุษย์นั่น แม้เคอซวนจะบอกว่าอมนุษย์กุ่ยหรานได้อยู่ในระดับผู้วิเศษแท้จริงแล้วหลังจากกลายเป็นอมนุษย์

ซึ่งเซี่ยซีหานรับรู้เพียงเท่านี้ และเขาไม่รู้ว่าศัตรูที่แท้จริงของเคอซวนนั้น คืออีกคนที่แข็งแกร่งยิ่งกว่า

...

ตอนนี้เซี่ยซีหานที่ติดตามเคอซวนมาด้วยความจำใจ เขาส่ายหน้าก่อนแสร้งยิ้มอย่างไม่มีอะไร หลังได้ยินคำถามว่า 'ทำไมหน้าเจ้าเป็นอย่างนั้นเล่า เจ้าเด็กน้อย' ทั้งๆ ที่เซี่ยซีหานอยากตอบเหลือเกินว่า ทั้งหมดก็เพราะเอ็งไอ้แก่เคอซวน

...

ในเวลาเดียวกัน ช่วงใกล้ค่ำของวันใหม่ งานประมูลบ้านเร้นลับกำลังจะเริ่ม แต่ทั้งเซี่ยซีหานและเคอซวนตอนนี้ไม่ได้มาร่วมงานนี้ แต่พวกเขากำลังรีบเร่งไปที่เมืองรากไม้

ท่านชายเหวินชูหายใจเข้าลึกหน้าทางเข้างานประมูลของบ้านเร้นลับ ตอนนี้มีผู้คนมากมายสวมใส่สิ่งปกปิดตัวตนร่วมงาน

นอกจากนั้นยังมีผู้วิเศษหลายคนรีบร้อนมาจากแดนไกล เพื่อร่วมงานประมูลบ้านเร้นลับในครั้งนี้

แต่ใบหน้าใต้หน้ากากของท่านชายเหวินชูนั้นจริงจังมาก คล้ายมีเรื่องบางอย่างที่เขาต้องกระทำให้ได้

ไม่ช้าเขาก็เอากระดาษใบหนึ่งออกมาจากแขนเสื้อ ถือมันในมือ จากนั้นก็พยายามจดจำข้อความทั้งหมดในกระดาษแผ่นเล็กๆ ที่คล้ายสำคัญยิ่งกับเขามากเอาไว้

-[ 'หัวใจอมตะ' ของราชาสัตว์ป่าสี่ธาตุ, 'ต้นไร้ชีวิต' แห่งดินแดนลับแล, 'หยดน้ำแห่งมหาสมุทรแห่งความหวัง' , รูนธาตุบริสุทธิ์ 'ลม' 'เหล็กทอง' 'สายฟ้า' ]-

'ข้าต้องได้พวกมันมาให้ได้ นี่คืออนาคตของข้าและอาณาจักร' ท่านชายพูดกับตัวเองอย่างแน่วแน่ก่อนเดินเข้างาน

...

ค่ำมืดมากขึ้นเรื่อยๆ แต่เซี่ยซีหานและเคอซวนกับไม่หยุดควบขี่อาชาที่เกิดจากพลังวิเศษและเวทมนตร์ของตัวเองเลย ตอนนี้ทั้งสองวิ่งผ่านแนวป่าเขาที่สลับซับซ้อนแล้ว ต่อไปเป็นทางวิ่งที่เป็นทุ่งโล่งทอดยาว มันไม่จำเป็นต้องใช้สมาธิควบคุมอาชาที่เกิดจากพลังวิเศษและเวทมนตร์ของตัวเองมากนัก

เช่นนั้นเซี่ยซีหานจึงคิดอะไรบางอย่างออก และถามเคอซวนด้วยน้ำเสียงเป็นกังวลเล็กๆ

"ท่านผู้วิเศษเคอซวน การที่ท่านไปรับปากแบบนั้นกับท่านชายเหวินชู ไม่ใช่ว่ามันจะเกินกำลังตัวเองเกินไปเหรอขอรับ ท่านบอกว่าจะยอมช่วยเหลืออาณาจักรไม้หมื่นกิ่งนี้โดยไม่มีเงื่อนไขหนึ่งครั้ง และจะช่วยทำความหวังของท่านชายเหวินชูให้เป็นจริงหนึ่งเรื่อง หากเขาหาสิ่งของหายากพวกนั้นได้"

ในเวลาที่เซี่ยซีหานพูดถึงเรื่องนี้

เขาก็นึกไปถึงเหตุการณ์เมื่อวาน

ที่ตัวเขาพยายามหาเรื่องเพื่อประวิงเวลาในการออกไปล่าอมนุษย์ แม้เซี่ยซีหานจะรู้ว่าเขาต้องไปล่ามันแน่ๆ แต่ด้วยนิสัยขี้ขลาด เขาย่อมเตรียมการและวางแผนให้มั่นใจเสียก่อน ก่อนที่จะไปออกล่า แต่เคอซวนกับไม่ให้เขาเตรียมตัวแม้แต่น้อย จะไปออกล่าทันทีหลังพบว่าเซี่ยซีหานบรรลุเป็นผู้วิเศษแท้จริงอาณาจักรแห่งสัมผัสแล้ว

ดังนั้น เซี่ยซีหานจึงหาข้ออ้าง ตัวเซี่ยซีหานอ้างว่างานประมูลบ้านเร้นลับระดับขุนนางครั้งนี้สำคัญกับตัวเขามาก และเขามาร่วมงานเพื่อที่จะได้ส่วนผสมหลักที่ใช้ในการกลั่นยาวิเศษเพื่อรักษาพ่อเจียตัวของตัวเอง อย่างน้อยๆ ก็ควรเข้างานประมูลครั้งนี้เพื่อดูว่ามีของสำคัญเหล่านั้นร่วมประมูลหรือไม่

ตอนนั้นเคอซวนหัวเราะ และเขาก็พูดว่าตอนนี้เอ็งมีตังเหรอ?

เซี่ยซีหานใบหน้ามืดมน

เขาอยากตอบเคอซวนว่าตังของบิดาก็อยู่ที่เอ็งไง แต่เซี่ยซีหานรู้ว่าเคอซวนจะไม่มีวันคืนเงิน 75000 บูลนี่ของเขาอย่างแน่นอน แม้บางส่วนจะถูกเอาไปใช้เพื่อทำให้ตัวเซี่ยซีหานเป็นผู้วิเศษแล้วก็ตาม

แต่เงินที่เหลืออีกหลายหมื่นเหรียญบูลนี่ เคอซวนสามารถหาข้ออ้างมากมายเพื่อไม่คือแก่เซี่ยซีหาน เขารู้แบบนี้จึงไม่กล้าพูดอะไร

แต่สิ่งที่เซี่ยซีหานไม่คิดคือ อยู่ดีๆ เคอซวนจะบอกว่า ข้าจะช่วยเจ้าเอง ก็แค่การหาส่วนผสมยาวิเศษจะไปยากอะไร

เซี่ยซีหานอื้ออึง ไม่คิดว่าสำหรับเคอซวนเรื่องนี้จะเป็นเรื่องง่ายๆ

นั่นเพราะเซี่ยซีหานรู้ว่า มูลค่าส่วนผสมยาวิเศษรักษาอาการของเจียตัวนั้น มีราคามหาศาล หากเซี่ยซีหานต้องการหาส่วนผสมหลักให้ได้ทั้งหมดอย่างประหยัด อย่างน้อยๆ เขาต้องมีเงินถึง 250,000 ถึง 400,000 บูลนี่

แต่ถ้าเขาไปซื้อพวกมันที่อาณาจักรชั้นสาม ตามร้านขายของหายาก เซี่ยซีหานอาจจะต้องใช้จ่ายเงินถึง 500,000 ถึง 750,000 บูลนี่ สำหรับสามส่วนผสมหลักของยาวิเศษ 'คืนชีวิต'

แต่เคอซวนกลับบอกว่าเขาจะหาให้เซี่ยซีหานได้

โดยที่เซี่ยซีหานไม่รู้ว่าเคอซวนจะทำได้อย่างไร

และเขาก็ต้องตกตะลึงกับวิธีของเคอซวน

ซึ่งมันช่าง... ชั่วร้าย