พลขับรถนั้นเห็นสิ่งที่ไม่น่าเชื่อสายตา จึงรายงานทันที“หัวหน้าครับ มาดูนี่”พลทหารนั้นมีสีหน้าตกตะลึง
“หื้มมีอะไร?”ทันใดนั้น!!! สายตาของเขาเหลือบไปเห็น บางสิ่ง ทันที!!!!
มีคน คนหนึ่ง ยืนอยู่ ท่ามกลางซากศพของเหล่าซอมบี้ที่มีประมาณสามร้อยกว่าตัว พื้นดินบริเวรนั้น มีร่องรอยของการะเิ สายเืมากมายนั้นไหลเหมือนลำธาร เศษเนื้อและเครื่องใน กระจายไปทั่วบริเวร
“เป็เ้าหนุ่มนั้น แล้วทำไมเขาถึงรอดจากแรงะเิได้กัน”
เมื่อสังเกตุดีๆ เสื้อของใช้หนุ่มนั้นขาด หลุดลุ่ย แต่ที่แปลกก็คือทั้งๆที่เสื้อผ้าขาดขนาดนั้น แต่ทำไม ไม่มีาแเลย เหมือนกับว่าชายหนุ่มฉีกเสื้อตัวเองเล่นมากกว่า
“ไปหาเขากันเถอะ”จ่าสิบเอกพิเศษ เพลิง กล่าว
………………………………………………………
“ไอพวกซอมบี้หัวขวด ตายไปแล้วยังไม่เหลือหัวใจให้อีกไอใจดำ”เขาตอนนี้กำลังหัวเสียสุดๆ พลันได้ยินเสียงดังขึ้น
“ติ๊ง..ตรวจพบ สิ่งมีชีวิตและผู้มีพลังพิเศษ1คน”เสียงระบบดังขึ้น
“ใครหน้าไหนมากันอีก” เขาเหลือบสายตาไปมองทันที ปรากฏรถหุ้มเกราะ จำนวนหลายคันกำลังพุ่งเข้ามา หรือว่าเป็พวกเขา
“เอี๊ยดด”หลังจากรถเบรค ก็มีชายในเครื่องแบบทหารลงมาทันที เขาส่งยิ้มมายังดัชพร้อมเอ่ย
“ดูเหมือนว่าจะยังไม่เป็อาหารเย็นของพวกมันนะ”
“นี้ ผ่านไป2ชั่วโมงแล้วเหรอครับ”ดัชกล่าวถาม
จ่าสิบเอกพิเศษ นั้นสายหัว “พอดีเราเห็นะเิตรงแถวๆที่นายกะโดลงรถนะ เลยมาตรวจสอบดู”
“เป็แบบนั้นเองเหรอครับ”ดัชเดินตรงไปยังรถทันที “งั้นตรวจสอบเสร็จจะกลับไปที่ค่ายเลยไหมครับ”
“แน่นอน”จ่าสิบเอกพิเศษตอบ
ดัชเข้าไปยังที่นั้งข้างๆคนขับทันที “งั้นถ้าถึงค่ายแล้วปลุกผมด้วยนะครับ”แล้วเขาก็หลับไป
ต้องให้รู้ว่าที่นั้งตรงนั้นเป็ของ จ่าสิบเอกพิเศษ เพลิง แต่ตอนนี้ใครจะกล้าไปบอกเขาว่าตรงนั้น นั้งไม่ได้กัน
เขานั้นเป็ผู้รอดชีวิตจากแรงะเิขนาดนั้น ทั้งๆที่มีศพของซอมบี้เต็มไปหมด แถมก่อนน่านี้ เขาต่อสู้กับซอมบี้ปรสิตและช่วยผู้รอดชีวิตกับทหารมาได้ ถ้าไม่มีเขาเกรงว่าจะไม่มีใครรอดไปได้ ผู้อยู่ในเหตุการณ์ต่างรู้ดี จึงไม่มีความกล้าใดๆที่จะเอ่ยปากออกไป ความหน้าเกรงข้ามขนาดนี้ทรงพลังขนาดนี้ใครจะกล้าไปต่อว่าเขากัน
แต่ทหารกำลังเสริมนั้นต่างกัน เขาไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ช่วยผู้รอดชีวิต พวกเขาได้รับคำสั่งว่า ให้ไปช่วยผู้รอดชีวิตหนึ่งรายกับไปตรวจดูแรงะเิ พวกเขาได้รับคำสั่งที่ให้ไปช่วยผู้รอดชีวิตหนึ่งราย ถึงกับงงตาแตกกันเป็แทบ ถึงขั้นส่งทหารกำลังเสริมไป4คัน และหน่วยช่วยเหลือผู้รอดชีวิตอีก2คัน กับอีแค่ช่วยหนึ่งชีวิตจำเป็ต้องขนาดนี้ไหม?
คำถามที่อยู่ในหัวของพวกเขาคือ เด็กหนุ่มคนนั้นเป็ใครถึงขั้นให้รถหุ้มเกราะ6คัน มาช่วยเขาได้กัน นี้เป็เื่ตลกอะไรกัน ทำไมแรงะเิขนาดที่ซอมบี้จำนวนขนาดนั้นตายหมดแต่เด็กหนุ่มคนนั้น กลับมีชีวิตอยู่ และทำไมเขาถึงดูไม่ค่อยเคารพจ่าสิบเอกพิเศษ เพลิง เลย แต่ตอนนี้เขาต้องทิ้งความสงสัยเพื่อไป ตรวจสอบรอบๆบริเวรทันที
ในตอนนี้ จ่าสิบเอกพิเศษ ก็สงสัยเช่นกัน แต่เขาไม่กล้าปลุกเด็กหนุ่มตอนนี้ จึงได้แต่เก็บคำถามไว้ในใจ
“กลับค่าย” จ่าสิบเอกพิเศษ เพลิงออกคำสั่ง
……………………………………………………….
“เฮือกก!!”เขาสะดุ้งขึ้นมาพร้อมลืมตาขึ้น
“!!!?” เมื่อเขาลืมตาขึ้นมา ภาพตรงหน้านั้นทำให้เขามึนงงเป็อย่างมาก
ภาพตรงหน้านั้น ปรากฏ โต๊ะน้ำชา พร้อม แก้วกาแฟ 2 ใบ ทิวทัศน์รอบๆนั้นเป็หน้าต่างขนาดใหญ่ มีแสงพระอาทิตย์ ยามเย็นส่องเข้ามา แสงนั้นเป็แสงแดดที่อบอุ่น สีออกเหลืองอมน้ำตาล ตัวเขานั้นนั้งอยู่บนเก้าอี้ที่ดูธรรมดาตัวหนึ่ง ตรงหน้าเข้ามีเก้าอี้อีกตัวแต่ไม่มีคนนั้ง แต่กับมีแก้วกาแฟ อีก ใบหนึ่งอยู่
“หื้ม?”ตัวเขาไม่ใช้ว่างีบอยู่บนรถ งั้นเหรอ
เขาเริ่ม จิบกาแฟพลางคิดไปพลาง แต่ในทันที!! หลังจากที่เขาจิบกาแฟจิบแรก!!!
“เฮือกก!!”เขาสะดุ้งตื่นขึ้นมา
“ตื่นแล้วเหรอครับ”พลขับรถ เอ่ยขึ้นและยิ้มให้เขา
เมื่อกี่นี้เขาฝันไปงั้นเหรอ
“โห้ นายตื่นเร็วกว่าที่คาดนะ”เสียงของจ่าสิบเอกพิเศษดังขึ้น
“เราใกล้ถึงค่ายหรือยัง”ดัชหันไปถามพลขับรถ
“อีก10นาทีครับ”พลขับรถกล่าวขึ้นพร้อมลอยยิ้ม
ตอนนี้ท้องฟ้าเต็มไปด้วยแสงดาวมากมายบนท้องฟ้า
18K
