บทที่ 5
#คอนโดคีย์รัน
ผมนั่งเทศนาไอ้น้องตัวดีด้วยการเขกหัวไป 2-3 ที ก่อนจะออกจากห้องมาด้วยความหงุดหงิด และสิ่งยิ่งทำให้รู้สึกหงุดหงิดเข้าไปอีกก็คือ ไอ้หน้าจืด!! ผมจึงสั่งให้โจพาผมกลับบ้านทันทีโดยมิวายลากไอ้บ้าหน้าจืดออกมาด้วยเพราะไม่อยากให้มันอยู่กับรินสองต่อสอง โชคดีที่ป๊าย้ายมันมาเป็บอดี้การ์ดให้กับผมมันจะได้ไม่ต้องไปยุ่งกับรินอีก
**********
#บ้านตระกูลกิจเจริญ
20.30 น.
"เื่ไอ้สองคนนั้น มันยังไงกันแน่...โจ" พอกลับถึงบ้านผมก็รีบเรียกโจเข้ามาสอบสวนเื่ที่คาใจอยู่ทันที โดยทำทีไล่ให้ไอ้หน้าจืดไปทำงานอื่นต่อ
"ใคร..เหรอครับนายน้อย?" โจถามเสียงตะกุกตะกัก
"ฉันไม่เชื่อว่านายไม่รู้เื่รินกับลูกพี่ลูกน้องนาย" ผมยิงคำถามตรงประเด็นไม่อ้อมค้อม โจทำท่าใเล็กน้อยก่อนจะปรับมาทำสีหน้ากลับมาเป็ปกติแต่ก็ยังคงยืนนิ่งไม่ไหวติ่ง
"บอกมาเดี๋ยวนี้...โจ" ผมเริ่มพูดเสียงเข้มเพื่อเป็การกดดันคนตรงหน้าให้ยอมเปิดปากเล่าเื่ทั้งหมดสักที ซึ่งถึงโจจะมีท่าทีอิดออดแต่สุดท้ายก็ต้องยอมเปิดปากบอกผมจนได้ นั่งก็เพราะ...ผมขู่ว่าจะไปบอกแฟนสาวขอโจว่าเขาแอบมีกิ๊กตอนไปหาผมที่เมืองนอก โจเลยยอมเล่าเื่ทั้งหมดออกมาอย่างง่ายดาย และเื่มันมีอยู่ว่า...
‘หลังจากผมไปเรียนต่อต่างประเทศ เ้ารินก็ถูกย้ายไปเรียนโรงเรียนประจำชายล้วน ส่วนไอ้หน้าจืดนั่นมันก็เป็ศิษย์เก่าของที่นั่นซึ่งมันดันมาขอ ผอ.ซ้อมบาสที่โรงเรียนและด้วยความที่แม่งเป็รุ่นพี่สุดฮอตของโรงเรียนทำให้หนุ่มน้อยใหญ่พากันชื่นชอบ และปลื้มกันเป็แถว ๆ ซึ่งหนึ่งในนั้นก็ดันมีน้องชายผมอยู่ด้วย ไม่รู้ว่ามันไปโดนตกเอาตอนไหนมารู้ตัวอีกทีมันก็พาตัวเองไปเล่นบาสกับไอ้หน้าจืดจนสนิทกัน และด้วยสภาพแวดล้อมที่มีแต่ผู้ชายบวกกับตอนนั้นรินเพิ่งถูกแฟนสาวบอกเลิก มันจึงตัดสินใจจีบไอ้หน้าจืดตามคำท้าของเพื่อนว่าถ้าสามารถจีบศิษย์เก่าอดีตตัวท็อปของโรงเรียนได้ มันจะได้เป็ตัวท็อปของโรงเรียนรุ่นปัจจุบัน
"ทำไรอยู่ครับ ให้ผมช่วยมั้ย?" คนน้องเอ่ยทักทายด้วยท่าทีทำเป็คนช่างสงสัย
"พันผ้าที่ขาน่ะ อยากช่วยเหรอ?" ร่างสูงเอ่ยยิ้มบาง ๆ พลางส่งสายตาเชิญชวน...
1 ชั่วโมงผ่านไป
เอี๊ยด!! เอี๊ยด!! พับ!! พับ!!
"อึก...อ่าา...อ๊ะ อืม อ๊ะๆๆ อื้มมมม" เสียงเก้าอี้เอี๊ยดอ๊าดสลับกับเสียงคราง และเสียงผิวเนื้อกระทบกันดังขึ้นท่ามกลางความเงียบสงัดในห้องล็อกเกอร์นักกีฬา โดยที่ไม่มีวี่แววว่าจะมีใครเข้ามาเนื่องจากหนุ่มร่างบางได้แขวนป้าย 'ห้ามเข้า' ร่างสูงขยับเอวเข้าออกภายในช่องแคบรัว ๆ จนร่างบางส่งเสียงครางดังลั่น เหงื่อทั้งสองไหลมารวมกับน้ำกามเหนียวข้นที่กำลังส่งเสียงเฉอะแฉะไปมาเป็การบอกว่าฝ่ายรุกได้เสร็จกิจในตัวของคนน้องมาหลายครั้งมากแล้ว
"พ...ป..ปุณ!! ด...ดีมากเหรอครับ อ่าาา อ๊ะๆๆ อื้ม ซี๊ดดดอาาาา" ร่างบางที่กำลังโก้งโค้งแอ่นบั้นท้ายให้อีกฝ่ายกระแทกแกนกายเข้ามาตอนนี้กำลังขาสั่นระริกด้วยเพราะแรงเสียวกระสันที่เกินจะต้านได้คนด้านหลังก็ดูเหมือนจะมองอาการของคนตัวเล็กออก จึงเอื้อมมือสองข้างหิ้วขาและอุ้มขึ้นทั้ง ๆ ที่คนตัวเล็กยังหันหลังอยู่และจัดการเขย่าขึ้นลงจนเสียงผิวเนื้อกระทบกันดังไปทั่วห้องพร้อมกับเสียงครางของคีย์ริน
"อ่าๆๆ ซี๊ดด ส..สุดยอดเลยตอดของพี่แรง ๆ อีกนิดสิครับริน อาาา!!" ฝ่ายหนุ่มร่างแกร่งนั่งลงกับม้านั่งเปลี่ยนให้คนข้างบนเป็คนขย่มบดเบียดไปมาจนสุดท้ายน้ำกามก็ไหลทะลักออกมาเต็มรูสวาท ก่อนร่างสูงจะบอกให้คนตัวเล็กลุกขึ้นแล้วนั่งคุกเข่าพลางป้อนแกนกายของเขาใส่เข้าปากคนน้องเลียไปทั่ว ๆ เพื่อเป็การทำความสะอาด แล้วจึงผลัดเป็ฝ่ายเลียน้ำกามให้อีกคนจนเสร็จกิจ เมื่อการแข่งขันจบฤดูกาลลงทั้งคู่ก็ยังคงมีการนัดแนะเจอเพื่อมีอะไรกันอีกอยู่เรื่อย ๆ’
"เื่ทั้งหมดก็เป็แบบนี้แหละครับ พอเ้าปุณมันรู้ทีหลังว่านายน้อยคีย์รินเป็ลูกชายนายท่านมันก็เลิกยุ่งกับนายน้อยทันทีเลยครับ" โจเล่าดีจนผมนี่เห็นภาพเลย...อะไรจะขนาดนั้นวะสงสัยพรุ่งนี้ต้องทดสอบดูซะหน่อยแล้วว่าเป็จริงตามที่โจพูดไว้มั้ย
จบพาส | คีย์รัว
**********
พาส | ปุณกัณ
หลังจากกลับถึงบ้านนายผมก็แยกย้ายไปอาบน้ำและเตรียมตัวพักผ่อนเพื่อเก็บแรงไว้ทำงานในวันพรุ่งนี้ต่อ ขณะกำลังดูทีวีพี่โจก็เดินเข้ามาในห้องซึ่งเราสองคนนอกจากเป็ลูกพี่ลูกน้องแล้ว ยังเป็รูมเมทกันด้วยเนื่องจากหลังเรียนจบมัธยมพ่อแม่ของผมก็ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตทั้งคู่ พี่โจจึงได้ขอนายท่านว่าจะรับผมมาอยู่ด้วยเพราะผมเหลือญาติคนอื่นนอกจากเขา และก็ดูเหมือนนายท่านจะถูกชะตากับผมเข้าจึงส่งเสียให้ผมเรียนตำรวจนายร้อยจนจบและทำงานอยู่กับท่านมาได้จนถึงทุกวันนี้
"เมื่อกี้นายน้อยถามเื่ความสัมพันธ์ของมึงกับนายน้อยคีย์รินด้วยว่ะ" พี่โจเอ่ยด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ พลางถอดเสื้อเพื่อเตรียมตัวไปอาบน้ำ
"แล้วตอบเขาไปว่าไงละครับ?" ผมถามกลับ
"ก็ต้องเล่าความจริงไปดิ เพราะนายน้อยคีย์รินแสดงออกว่าสนิทกับมึงขนาดนั้น แถมยังบอกพี่ชายตัวเองว่าเคยคั่วอยู่กับมึงอีก" กะแล้วเชียวผมได้แต่พยักหน้าแล้วปล่อยให้พี่โจเข้าห้องน้ำไปจริงๆ แล้วผมก็ไม่ได้รู้สึกแย่ที่คีย์รินกับพี่โจเล่าความจริงให้กับไอ้เ้านายน้อยนั่นเท่าไร เพียงแต่กังวลว่าเขาจะนำเื่นี้ไปบอกนายท่าน และอาจจะทำให้ผมตกงานก็เป็ได้
**********
วันรุ่งขึ้น..
ผมยังคงต้องออกไปกับนายน้อยคีย์รัว เพื่อเข้าบริษัทไปประชุมงานกับนายท่านวันนี้ดูบรรยากาศในรถดูอึมครึมแปลก ๆ รู้สึกได้ถึงพลังงานบางอย่างที่กำลังก่อตัวขึ้นจากคนด้านหลัง แต่ไม่นานนักอีกฝ่ายก็เริ่มบทสนทนาขึ้นด้วยคำถามที่ทำเอาผมถึงกลับชะงัก
"กูรู้เื่มึงกับรินแล้วนะ สรุปมึงเป็เกย์เหรอ?" นายน้อยถาม
"ทำไมเหรอครับ?" ผมยังคงถามต่อ
"..."
"ถ้าผมเป็แล้วนายน้อยจะทำยังไงต่อเหรอครับ?" ผมถามคำถามออกไปพลางมองผ่านกระจกมองหลัง นายน้อยทำสีหน้าเลิ่กลั่กก่อนจะปรับกิริยาให้เป็ปกติ แน่นอนว่าคงเค้นให้พี่โจเล่าให้ฟังทุกเื่แล้วล่ะ
จบพาส | ปุณกัญ
โปรดติดตามตอนต่อไป..
4K
