ความเยือกเย็นของพื้นกระเบื้องแกรนิตเมื่อคืนยังคงทิ้งััไว้ที่ผิวของกรและมิ้นต์ แต่สิ่งที่หนาวเหน็บกว่าคือความรู้สึกว่างเปล่าที่มาพร้อมกับความตระหนักรู้ว่าพวกเขาไม่ใช่เ้าของร่างกายตนเองอีกต่อไป
สายลมเย็นพัดผ่านหน้าต่างบานใหญ่ของหอพักในเช้าวันใหม่ มิ้นต์หันหน้าหนีจากกรขณะที่เธอกำลังสวมเสื้อผ้า แววตาของเธอว่างเปล่าเหมือนคนเพิ่งฟื้นจากฝันร้ายที่เร่าร้อน
"เธอทำได้ยังไง กร..." มิ้นต์กระซิบเสียงแหบพร่า "พลอยรู้วิธีที่จะควบคุมเราเสมอ... เราไม่ต่างอะไรจากหุ่นเชิดของเขาเลย"
กรเอื้อมมือไปจับไหล่ของเธอ แต่ถูกปัดทิ้งอย่างรวดเร็ว ความรวดร้าวที่มิ้นต์แสดงออกมาไม่ใช่ความรังเกียจในตัวเขา แต่เป็ความขยะแขยงต่อสิ่งที่พวกเขาทำร่วมกันภายใต้การกำกับของพลอย
"เราต้องคุยกันเื่นี้ เราต้องหาทางออก" กรพยายามพูดอย่างหนักแน่น แต่คำพูดของเขาสั่นเครือ
โทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียงสั่นเบาๆ ข้อความแจ้งเตือนถูกส่งมาจากเบอร์ที่ไม่รู้จัก แต่นิ้วของกรก็รู้ทันทีว่าเป็ใคร พลอยไม่เคยใช้เบอร์เดิมนานเกินสองวัน
'สิบโมงตรง... สวีทห้อง 3004 โรงแรม The Stellar ฉันจองไว้ในชื่อลูกค้าวีไอพี มาคนเดียว กร... ถ้าเธอ้าให้เื่ของมิ้นต์เป็ความลับต่อไป'
พลอยไม่เคยปล่อยให้ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับมิ้นต์เป็ไปอย่างราบรื่น ความตื่นเต้นบนความเสี่ยงคือรสชาติที่เธอ้า
โรงแรม The Stellar – สวีท 3004 (22:00 น.)
เสียงแตรรถและเสียงฝนตกหนักกระทบกระจกบานสูงเสียดฟ้าของสวีทสุดหรูบนชั้น 30 พลอยรออยู่ที่นั่น ไม่ใช่ในชุดนอนยั่วยวน แต่เป็ชุดเดรสผ้าไหมสีดำเรียบหรูที่เปิดเผยเนินอกเล็กน้อย ดวงตาที่ถูกกรีดอายไลน์เนอร์คมกริบมองกรที่เดินเข้ามาด้วยใบหน้าซีดเผือด
กลิ่นของวิสกี้ราคาแพงลอยอวลผสมกับกลิ่นแป้งหอมเฉพาะตัวของเธอ บรรยากาศเงียบสงบจนได้ยินเสียงแอร์ทำงาน พลอยไม่ได้เดินเข้ามาหา แต่โบกมือเชิญให้กรเข้ามาใกล้โซฟาหนังขนาดใหญ่
"นั่งลงสิ กร อย่าทำตัวเหมือนหนูใแบบนั้น" เสียงของเธอราบเรียบ เ็า และเปี่ยมด้วยอำนาจ
กรทรุดตัวลงนั่งตรงข้ามกับเธอ เขาเห็นความเย้ายวนและอันตรายฉายชัดในแววตาของแม่เลี้ยงสาว
"คุณ้าอะไรจากเราอีก คุณทำให้มิ้นต์เ็ป คุณควบคุมเรา" กรกล่าวอย่างกล้าหาญ ทั้งที่ภายในกำลังสั่นเทา
พลอยหัวเราะเบาๆ เหมือนเห็นการแสดงตลก เธอยกแก้วขึ้นจิบ "ฉัน้า 'ความร่วมมือ' ที่สมบูรณ์แบบ กร ที่เธอทำไปเมื่อคืนมันยังไม่ถึงครึ่งเลยนะ"
เธอลุกขึ้นเดินไปยืนที่หน้าต่าง มองลงไปยังแสงไฟพร่ามัวของกรุงเทพฯ เบื้องล่าง
"เธอเป็คนที่กำลังจะก้าวขึ้นมาเป็นักแสดงแถวหน้า และมิ้นต์ก็เป็นักเรียนดีเด่นที่กำลังจะจบ... ถ้าเื่นี้มันหลุดออกไป... อนาคตของพวกเธอจะพังทลาย ฉันเป็คนเดียวที่สามารถปกป้องพวกเธอได้ หรือ... ทำลายพวกเธอได้เช่นกัน"
พลอยหันกลับมาหาเขา เธอยกมือขึ้นปลดกระดุมบนสุดของเดรสผ้าไหมออกอย่างช้าๆ การกระทำนั้นดูเหมือนเป็การประกาศาที่ไร้เสียง
"มาทำให้มันเป็เื่ของ 'ธุรกิจ' กันเถอะ กร... ธุรกิจที่เราต้องจ่ายค่าตอบแทนด้วยร่างกาย"
เธอเดินเข้าหาเขาอย่างช้าๆ กลิ่นของน้ำหอมยิ่งเข้มข้นขึ้น เมื่อถึงตัว กรไม่ได้ขยับหนี เขารู้ว่าการหลบหนีคือความพ่ายแพ้ที่แท้จริง
พลอยนั่งลงบนตักของกรทันที มือเรียวของเธอวางบนคอเสื้อของเขา ดวงตาของเธอจ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่สับสนของเขา
"วันนี้... ฉันจะให้บทเรียนเื่การยอมจำนนที่แท้จริง"
มือของเธอค่อยๆ เลื่อนลงไปตามซอกคอ ไล่ไปที่หน้าอก และหยุดที่สายเข็มขัดของกร เธอฉีกซิปออกอย่างไม่รีบร้อนและรุนแรง
"จ้องฉันไว้ กร... อย่าละสายตาไปไหน" เธอสั่งเสียงเบาหวิว
ความเย็นของผ้าไหมที่ัักับผิวที่กำลังร้อนผ่าวของกรทำให้เขาสะท้าน แต่แกนกายที่ถูกปลดปล่อยออกมากลับพุ่งชันด้วยความกระหายที่ถูกสะกดไว้ พลอยมองดูความพ่ายแพ้ของสัญชาตญาณที่ฉายชัดอยู่บนใบหน้าของกรด้วยความพึงพอใจ
พลอยใช้มือลูบไล้ที่ความแข็งแกร่งนั้นอย่างเชื่องช้า แต่การััของเธอมันหนักหน่วงและเด็ดขาด มืออีกข้างยกชายกระโปรงผ้าไหมของตัวเองขึ้น เผยให้เห็นต้นขาที่เรียวยาวและกลีบกุหลาบที่กำลังเปล่งประกายด้วยน้ำหล่อเลี้ยงที่ออกมาต้อนรับ
"ััฉันสิ กร... เธอรู้วิธีทำให้ฉันพอใจเมื่อคืน แต่คืนนี้ฉัน้า 'ความภักดี' มากกว่าแค่ความสุขสม" พลอยกระซิบ
กรแทบจะลืมหายใจ เขายกมือขึ้นััที่ส่วนอ่อนไหวของพลอยอย่างสั่นเทา ความนุ่มนวลและชุ่มฉ่ำทำให้เืในกายของเขาสูบฉีด พลอยครางอื้อในลำคอ แต่ยังคงรักษาระดับสายตาที่คมกริบไว้
"อืม... เข้ามาใกล้กว่านี้"
พลอยเอนตัวลงบนโซฟา เธอดึงกรเข้ามาประชิดตัว ใช้ขาเรียวยาวทั้งสองข้างล็อกสะโพกของเขาไว้ การกระทำนี้เป็การจำกัดอิสระของกรอย่างสมบูรณ์
กรโน้มตัวลงไปใช้ลิ้นสำรวจที่ผิวอ่อนนุ่มของช่องทางรัก พลอยปล่อยเสียงซี๊ดซ๊าดออกมาอย่างควบคุมไม่ได้ เธอจิกเล็บลงบนต้นแขนของกรเพื่อระบายความเสียวซ่านที่กำลังถาโถม
เขาเร่งจังหวะลิ้นขึ้นลงอย่างหนักหน่วง ราวกับกำลังพิสูจน์ความ้าของตนเอง พลอยบิดเร่า เธอเงยหน้าขึ้นรับแสงไฟสลัวจาก้า ผิวแก้มของเธอแดงระเรื่อเป็ครั้งแรกในค่ำคืนนี้
"กร... พอแล้ว... แค่นั้นแหละ" พลอยสั่งหยุดทันทีที่ความสุขสมของเธอกำลังจะมาถึงขีดสุด การหยุดชะงักกลางคันนี้ทำให้กรต้องเงยหน้าขึ้นมาด้วยความคับข้องใจ แต่พลอยเพียงแค่ยิ้มหยัน
"เธอจะยังไม่ได้มันง่ายๆ จนกว่าฉันจะอนุญาต"
พลอยพลิกตัวอย่างรวดเร็ว เธอลุกขึ้นยืนเหนือร่างของกรที่นั่งอยู่บนโซฟา แล้วหันหลังให้เขา เธอใช้มือจับที่ขอบโซฟาแล้วก้มตัวลงเล็กน้อย เผยให้เห็นร่องก้นที่งอนงามและจุดหมายปลายทางที่กำลังชื้นแฉะและเต้นระริก
"เธอเป็คนรับใช้ของฉันแล้ว กร... มาพิสูจน์ให้ฉันเห็นสิ ว่าลูกเลี้ยงที่ไร้เดียงสาอย่างเธอจะสามารถทำให้แม่เลี้ยงคนนี้มีความสุขได้ถึงขีดสุด"
กรถูกความปรารถนาที่พลอยสร้างขึ้นครอบงำไปหมดสิ้น เขาไม่สนใจความรู้สึกผิดชอบชั่วดีอีกต่อไป มือของเขาลูบไล้ไปที่แก้มก้นนุ่มๆ ก่อนที่จะสอดแกนกายที่แข็งแกร่งเข้าไปในช่องทางรักของพลอยทันทีโดยไม่มีการรอช้า
สวบ!
พลอยครางออกมาด้วยความประหลาดใจกับความหนักหน่วงนั้น ความคับแน่นที่รุนแรงทำให้ร่างกายของเธอกระตุก กรโอบรัดที่เอวของพลอยไว้แน่น แล้วเริ่มขยับเข้าออกด้วยจังหวะที่ดุดัน
ตับ! ตับ! เพียะ! เสียงเนื้อกระทบกันดังขึ้นประสานกับเสียงฝนที่กำลังตกหนักด้านนอก
พลอยไม่ยอมแพ้ต่อความสุขสม เธอยังคงพยายามรักษาอำนาจไว้ด้วยการบีบรัดช่องทางรักอย่างหนักหน่วงจนกรต้องกัดริมฝีปากเพื่อระงับเสียงคราง เขารู้สึกเหมือนถูกดูดดึงเข้าไปในวังวนของตัณหาที่ไม่มีวันสิ้นสุด
กรดึงพลอยเข้ามาใกล้ เขาซบหน้าลงที่แผ่นหลังที่กำลังเปียกชื้นของเธอ เขาเร่งจังหวะให้เร็วและรุนแรงที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้ ราวกับว่าความรุนแรงนี้คือการแสดงออกถึงความโกรธแค้นที่ถูกควบคุม
พลอยเริ่มหายใจหอบถี่ขึ้นเรื่อยๆ เสียงครางของเธอเปลี่ยนจากเสียงเยือกเย็นกลายเป็เสียงกรีดร้องที่ถูกกดเอาไว้ด้วยความเสียวซ่าน เธอรู้สึกถึงการบุกรุกที่เต็มไปด้วยความ้าดิบที่ถูกปล่อยออกมาอย่างไม่มีการกรอง
"อื้อออ... กร... เร็วอีก... อย่าหยุด!" พลอยสั่งเสียงกระเส่า
เขาขยับหนักขึ้นจนโซฟาหนังส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด กรยกมือขึ้นบีบที่เอวคอดของพลอยอย่างแรงเพื่อยึดเธอไว้ เขาถึงขีดสุดอย่างรวดเร็ว ความรู้สึกผิดที่ถูกตัณหาท่วมทับทำให้เขาคำรามออกมาเบาๆ ขณะที่น้ำอุ่นร้อนฉีดพุ่งเข้าสู่ส่วนลึกของช่องทางรักของพลอย
พลอยเกร็งกระตุกอย่างรุนแรงตามหลังเขา เธอยังคงยืนหยัดด้วยขาที่สั่นระริก เธอพยายามเก็บเสียงกรีดร้องสุดท้ายไว้ในลำคอ แต่ร่างกายที่สั่นสะท้านไม่สามารถปฏิเสธความสุขสมได้
หลังจากที่ทุกอย่างสงบลง ทั้งสองยังคงยืนแนบชิดกันกลางห้องสูท กรหอบหายใจอย่างหนัก ส่วนพลอยยังคงนิ่งเงียบ
พลอยค่อยๆ คลายมือจากขอบโซฟา เธอหันกลับมาประจันหน้ากับกร มือของเธอวางลงบนใบหน้าของกรที่เต็มไปด้วยเหงื่อ
"วันนี้ฉันชนะ กร... และพรุ่งนี้ก็จะเป็ของฉันเช่นกัน" เธอเช็ดหยาดเหงื่อให้เขาอย่างอ่อนโยน แต่แววตายังคงแข็งกระด้าง
"เธอไม่มีทางหนีพ้นจากรอยสลักนี้ได้หรอก... เพราะมิ้นต์... ก็เป็ของฉันด้วยเช่นกัน"
พลอยจัดชุดผ้าไหมให้เข้าที่อย่างเชื่องช้า แล้วเดินไปหยิบแก้ววิสกี้ขึ้นมาจิบอีกครั้ง เธอทิ้งให้กรยืนอยู่ท่ามกลางความว่างเปล่าที่มาพร้อมกับความ้าอันบ้าคลั่งที่เพิ่งจบไป ความสัมพันธ์ที่เป็บาปนี้ได้ถูกตอกย้ำด้วยอำนาจและความ้าอย่างไม่มีทางแก้ไข
อำนาจของพลอยกำลังจะยึดทุกอย่างไปจากกรและมิ้นต์ทั้งหมด!
ความลับที่ถูกผูกมัดด้วยตัณหานี้จะถูกเปิดเผยเมื่อไหร่?
ใครที่กำลังเฝ้าดูความสัมพันธ์ที่เป็พิษนี้จากระยะไกล?
กดติดตามและคอมเมนต์เป็กำลังใจให้ไรท์ด้วยนะ!