หนูนาพูดเด็ดขาดพร้อมชี้นิ้วให้แพนนอน
ตรงเตียงสำหรับคนเฝ้าไข้ ห้องที่หนูนาพัก
ฟื้นเป็ห้องเดียวดังนั้นการออกคำสั่งกับสาว
น้อยจึงไม่ตกอยู่ในสายตาของใคร แพนทำ
ตามที่เจ๊ของเธอสั่งตอนแรกเธอกะว่าจะแค่
พักสายตาร่างกายกลับทรยศหบัวไปสะจริงๆ
9ชั่วโมงที่แล้ว
"หะ ว่าไงนะ พูดจริงปะวะ ถ้ากูโดนไล่ยิง
กลับมา ภูฝังศพถึงแน่"เสียงเข้มพูดพร้อมสบ
ทออกมา จะดีใจหรือเสียใจดีวะ บทจะเจอก็
เจอง่ายชิบหาย บุพเพจริงๆ
"รามัณต์ มีอะไรหะ นายจะฝังศพ
ใคร"ราฟที่กำลังเดินไปห้องครัว เขาได้ยินที่
รามัณต์พูดกับคนในโทรศัพท์อย่างถึงรสถึง
ขิง รามัณต์ได้ยินที่นายน้อยถามเขาหันกลับ
ไปหานายน้อยแต่ยังไม่วางสายที่คุย
"นายน้อยยัง้าผู้หญิงคนนั้นอยู่
เปล่าวครับ"รามัณต์ถามขึ้นมาไม่มีปี่มีขลุ่ย
"ใคร"ราฟขมวดคิ้วเล็กน้อย
"เธอคนนั้น คนที่นายน้อยตามหามา
ตลอดไงครับ"เมื่อราฟได้ยินดังนั้น ร่างใหญ่ที่
พึ่งหายจากอาการแพ้ท้องได้สองอาทิตย์ พุ่ง
เข้าไปหาบอดี้การ์ดคนสนิททันที เขารอเธอ
มานานแล้ว เขาถามรามัณต์กลับทันที
"นายเจอหล่อนแล้วหรอ"
"ครับ ไอ้เดย์ มันเจอแล้วครับ เจอที่ห้าง
สรรพสินค้า แต่เธอดันปวดท้องคลอดกลาง
ห้าง'รามัณต์เล่าเหตุการณ์ย่อๆให้ผู้เป็นาย
ฟัง
"หล่อนท้องหรอ ท้อง พระเ้า เมียกับ
ลูกของฉันเป็ไงบ้าง!!!"ราฟถามต่อทันที
"ครับ เหมือนเธอจะคลอดอีกไม่กี่ชั่วโมง
ข้างหน้านี้"
"เอาเครื่องบินส่วนตัวของฉันออก ฉันจะ
ไปหาลูกเมียฉัน"
"ครับนายนาย"รามัณต์รับคำทันที เขาไม่
เห็นนายน้อยมีสีหน้า แววตาจริงจัง มานาน
แล้วนับั้แ่เขามีอาการคล้ายแพ้ท้องหรือ
แพ้ท้องแทนเมียนั้นเอง
"ไอ้เดย์ให้คนที่ไทยเตรียมสถานที่ด้วย"
"(กูได้ยินแล้วโว้ย กูส่งโลเคชั่นให้แล้ว)"
"(ไอ้รามถึงบอกนายน้อยได้เลย ยัยนั้น
อยู่โรงบาลที่นายหญิงให้การสนับสนุนอยู่
ด้วย)"
"เออ เดียวกูจัดการเอง"
"(ไอ้รามนายน้อยอยู่ตรงนั้นไหมวะ ขอ
สายหน่อยดิ)"
"นายน้อยครับ เดย์ขอคุยด้วยครับ"
"(นายน้อยครับ)
"ว่า ฉันรีบ"ราฟที่กำลังจะไปเตรียมตัว
เพื่อบินไปประเทศไทยรับสายของเดย์ เขา
ถามเสียงขุ่นทันที ตอนนี้ทุกวินาทีมีค่าสำหรับ
เขามาก
ภา
"(เธอคนนั้นชื่อหนูนาครับ หนูนา ราชรา
ขอมูลทั้งหมดของเธออยู่ในอีเมล์
เรียบร้อยครับ)"
"ขอบใจเดย์ นายทำงานได้ดีมาก"
"(ครับนายน้อย)"
ประเทศไทย
ราฟเดินทางไปยังจุดมุ่งหมายที่มีแก้วตา
ดวงใจพักรักษาตัวอยู่ เขาใจเต้ากระส่ำทุก
วินาทีมีค่าจริงๆเขารับติดต่อกับเดย์มาตลอด
และเหมือนว่าเขาจะมาไม่ทันหนูนาแม่ของ
ลูกของเขาคลอดลูก
เมื่อถึงโรงพยาบาลเขาเดินที่
ประชาสัมพันธ์ ของโรงพยาบาลทันที เขา
สอบถามชื่อคนไข้ ที่ชื่อ หนูนา ราชราภา ที่มา
คลอดบุตรแน่นอนว่าเ้าหน้าที่ให้ความร่วม
มือเป็อย่างดี เขาสาวเท้ารีบร้อนเพื่อไปเจอ
แม่ของลูกแต่ระหว่างนั้นดันไปชนกับร่างบาง
คนนึง รูปร่างอรชร ท่าทางกิริยาเหมือน
ผู้ชาย แต่หน้าตาของเธอละม้ายคล้ายคนที่
เขากับบังไปพบ
"โทษฮะ"
คำพูดสั้นๆกับท่าทางรีบร้อนของเธอมัน
ทำให้เขามองตามทันที ไม่ใช่หน้าตาที่คล้าย
แต่น้ำเสียงคล้ายกันราวกับดป็นพี่น้อง
"รามัณต์ นายไปสืบดูสิ ยัยนั้นรีบร้อนไป
ไหน"
"ยัยนั้นไม่มีความจำดในกับนายน้อยเลย
นะครับ"
"ยัยนั้นต้องเป็อะไรกับเมียจองฉันแน่
พวกนายไม่สังเกตรีหน้าตา น้ำเสียงช่างคล้าย
กันสิ้นดี"
"ก็จริงครับ"
จังหวะนั้นเองเดย์วิ่งเข้ามาหานายน้อย
ของเขาทันที เดย์ตามหนูเล็กมาตลอดั้แ่
แพน สาวน้อยที่อยู่ข้างกายหนูนามาตลอด
เดย์สืบหามาแต่ต้นจนได้ข้อมูลของครอบครัว
นี้มาและเขาก็ความจำดีพอว่าหนูนามีน้องสาว
ดป็นทอม
"ตามยัยทอมนั้นไปก่อนครับ ยัยทอมมัน
กำลังกรอกประวัติของเด็กและคุณหนูนา ไม่
งั้นใบสูจิบัตรคุณหนูได้มีชื่อแม่และเป็สัณ
ชาติไทยอย่างเดียวแน่ๆ"
"รามัณต์ตามไป ใช้ในนามของฉัน ถ้ามี
อะไรฉันเคลียร์เอง"
"ครับนายน้อย"
สิ้นสุดคำสั่งของราฟร่างใหญ่ของรามัณต์
วิ่งตามยัยทอมนั้นไป แน่นอนว่าการตามไป
เขาไม่ทำให้เหยื่อตายใจแน่นอน หลังจากที่ยัย
นั้นกรอกเอกสารเสร็จ เขาเข้าไปติดต่อกับเ้า
หน้าที่ทันที่แน่นอนว่าเ้าหน้าที่พวกนั้นไม่
ยอม เขาเลยยืนไม้เด็ด บัตรเ้าหน้าที่กรุ๊ปบีท
วิลเลี่ยม บริษัทที่โด่งดังทุกราชอาณาจักร
บริษัทที่สนับสนุนโรงพยาบาลนี้อยู่ เ้าหน้าที่
ของโรงพยาบาลทุกคนย่อมรู้จักดี
"ผมขอแก้ประวัติคนไข้ที่ชื่อว่า หนูนา
ราชราภา กับลูกที่พึ่งเกือมา"
"ปกติเราไม่สามารถทำได้นะคะ"
"มันต้องทำได้สิครับหรือต้องให้คุณราฟ
วิลเลี่ยม มาทำเื่เอง"
ICU
คือ..."
"ถ้าไม่อยากมีปัญหาให้ความร่วมมือด้วย
ครับ"
หลังจากได้ข่มขู่เสร็จเขาก็ได้ประวัติมา
ตาม้า ประวัติของคุณหนู
-เด็กหญิง สุดที่รัก ราชราภา ชื่อเล่น
ลูกหนู
มารดา นางสาวหนูนา ราชราภา สถานะ
โสด
รามัณต์อ่านประวัติคล่าวๆแล้วถึงกับ
หลุดยิ้มออกมา ตั้งชื่อลูกได้แปลกมาก มามะ
ขอแก้ประวัตินิดนึงละกัน
-เด็กหญิง สุดที่รัก ราชราภา วิล
เลี่ยม ชื่อเล่น ลูกหนู
-มารดา นางสาวหนูนา ราชราภา
-บิดา นายราฟ วิลเลี่ยม
รามัณต์แก้ไขทุกอย่างเสร็จสิ้นเขาโทร
รายงานราฟ ซึ่งราฟพึงพอใจกับที่รามัณต์ทำ
สร้างความพึงพอใจที่สุดนายของเขาจะได้เลิก
เพ้อสักที จะได้กลับไปทำงานมีชีวิตที่มีความ
สุข
ทุกอย่างเหมือนเริ่มต้นราฟรู้สึกหนูนาแค่
ร่างกายและประวัติที่เดย์ส่งมาเท่านั้น เขาไม่รู้
เลยว่าแม่ของลูกมีนิสัย ใจคอเป็อย่าง
261
