ตึกตักๆๆๆ!!
อิงฟ้ารีบวิ่งขึ้นห้องด้วยสีหน้าที่ดูร้อนรน หลังจากที่รอเจษนานเท่าไหร่เขาก็ไม่กลับมาเสียที อาการของเธอราวกับแมวน้อยได้ยินว่าเ้านายจะอาบน้ำให้
ปั้งๆๆ!!
อิงฟ้าใช้มือเรียวทุบประตูห้องน้ำอย่างรีบร้อนเพื่อเรียกแอนนา....
“แอนนา! แย่แล้วจนป่านนี้เจษยังไม่กลับบ้านเลย”
เมื่อแอนนาได้ยินแบบนั้นก็ใมากพร้อมกับอุทานออกมาจากห้องน้ำ“ห๊ะ!ว่าไงน๊ะ!เจษยังไม่กลับ...ต้องรีบแล้ว”แอนนาก็เร่งรีบขึ้นเมื่อได้รับข่าวร้าย
ซึ่งเป็การอาบน้ำที่ไวที่สุดของเธอเลยก็ว่าได้ แต่เธอยังคงมีสติไม่ร้อนรนเท่ากับอิงฟ้า แล้วเอ่ยเตือนขึ้น...
“อิงฟ้า! เธอไปเช็คเสื้อผ้าของเขารอเลยเดี๋ยวฉันตามไป”
“ด..ได้!”อิงฟ้าตั้งสติแล้วก็วิ่งไปที่ห้องของเจษตามคำสั่งของแอนนาแต่โดยดี
ตัดกลับมาที่เจษก่อนหน้านี้
ขณะที่เจษกำลังรอเพื่อสนิททั้งสองตอนเช้าตรู่อยู่หน้าบ้าน ซึ่งเป็เวลาก่อนตีห้า จนป่านนี้กำลังจะตีห้าแล้วเพื่อนตัวดีของเขาก็ไม่มาเสียที ทำให้เขาอารมณ์เสียบ้างนิดหน่อย
แปะ! ปั๊บ!!..
...ไอ้พวกนี้ไม่รู้หรือไงว่ายุงกัด ถ้าสายแม้แต่นิดเดียวนะพี่คนนี้จะให้ออกกำลังกายสุดโหดเป็การแก้แค้น...
หลังจากที่เขาบ่นอุบอิบได้ไม่นานเพื่อนสนิทของเขาก็มาตามนัด ซึ่งพวกมันมาตรงเวลาเป๊ะๆ จนเขาอารมณ์เสียมากขึ้น
“อ่าวเจษทำไมไม่ไปรอในบ้าน ออกมารอหน้าบ้านให้ยุงกัดทำไม”บาสถามด้วยความสงสัยหลังจากเห็นว่าเจษเอาแต่ยืนตบยุง
ส่วนเจมส์ไม่ได้สนใจเลยแม้แต่น้อย เพราะเขากำลังหลับขณะที่นั่งซ้อนอยู่ด้านหลังของบาส
อย่างไรก็ตามเจษก็ตอบแบบไม่สนใจ“ฉันกลัวว่าอิงฟ้าและแอนนาจะตื่น..ไปออกกำลังกันดีกว่า”พูดจบทั้งสามคนต่างขับรถไปที่สวนพุทธมณฑล ซึ่งตกลงกันไว้แล้วก่อนหน้านี้
หลังจากถึงสถานที่ออกกำลังกายแล้วบาสก็ปลุกเจมส์ที่อยู่ด้านหลัง พรั๊วะ!!! “จะหลับไปถึงไหน ตื่น!!”
งึมๆๆๆ ฮ้าววววว!!!
เจมส์ยังสลึมสลือราวกับการตบเมื่อสักครู่เป็เพียงสกิดเบาๆ พร้อมกับเอามือขยี้ตาแล้วพูดด้วยเสียงเบา “ที่นี่ที่ไหน”
“ถึงที่ออกกำลังกายแล้ว”
“อ่าวหรอ ไปกันเถอะ”
ทั้งสามคนก็สวมรองเท้าที่เหมาะสำหรับการวิ่ง เจษก็พูดขึ้นหลังจากนั้น...
“เอาล่ะ! พวกมึงมีหน้าที่ทำตามกูพอ ดูให้ดี หากมีอะไรสงสัยให้ถามได้ หากกูรู้ว่าพวกมึงอู้นะ..”เจษเหลือบมองเพื่อนสนิททั้งสองด้วยหางตาที่คมกริบ ขณะที่พูดประโยคสุดท้าย
ทันใดนั้นทั้งคู่ต่างรู้สึกมีอะไรสักอย่างทำให้หัวใจของพวกเขารู้สึกหนาวเหน็บและความเย็นนั้นทิ่มแทงลึกไปในจิตใจ จนไม่กล้าสบตาเจษ
...น่ากลัวเป็บ้า!X2...
พูดจบเจษก็เริ่มวอร์มร่างกายก่อน ซึ่งเพื่อนสนิททั้งสองก็ทำตามโดยไม่ปริปากถาม ทั้งคู่ต่างรู้ดีอยู่แล้วว่าการวอร์มก่อนออกกำลังกายนั้น มันสำคัญมาก!
เมื่อวอร์มเสร็จเจษก็หยุดพักเล็กน้อยแล้วพูดขึ้น..
“เอาล่ะต่อจากนี้คือของจริง! เตรียมตัวให้ดี”จากนั้นเจษก็เริ่มวิ่งเป็อับแรกทันที เขาทำการออกกำลังกายชุดที่หนึ่งก่อน ซึ่งเขาเพิ่มรายการการออกกำลังกายเข้ามาสองอย่าง อย่างไรก็ตามทั้งสองอย่างนี้มีประโยชน์ในการเพิ่มความคล่องตัวให้สูงขึ้น
ผ่านไปสักพักใหญ่เพื่อนสนิทของเขาก็เริ่มทนไม่ไหว
“เจษยังเหลืออีกกี่เซตเนี่ย กูเริ่มไม่ไหวแล้วนะ”เจมส์ทำท่าเหมือนจะหมดแรงบ่นออกมาเล็กน้อย แต่กลับมีแวตาแฝงด้วยความมุ่งมั่นเต็มเปี่ยม เพราะการออกกำลังกายในครั้งนี้ทำให้เขารู้สึกว่ากำลังเข้าใกล้กับความฝันขึ้นมาอีกนิด
ถึงมันจะเหนื่อยล้าและรำบากมาก แต่เขาก็รู้สึกคุ้มค่ากับสิ่งที่กำลังทำ
ผิดกับบาสถึงเขาจะเหนื่อยแต่กลับไม่ปริปากบ่น ก้มหน้ากมตาทำหน้าทีของตนอย่างมุ่งมั่น
เจษมองไปยังเพื่อนๆแล้ววิเคราะห์พลางคิดในใจ...
...ไอพวกนี้มันสัตว์ประหลาดชัดๆ ขนาดชั้นในครั้งแรกยังต้องพักตั้งหลายรอบ สมแล้วในอนาคตจะเป็แข้งแนวหน้าในประเทศ...
“อีกสามเซตก็จะเสร็จแล้ว ทนอีกหน่อย”เจษตอบเจมส์ด้วยสีหน้าที่เรียบเฉย ราวกับว่าเขาไม่รู้สึกเหนื่อยเลยกับการออกกำลังกายก่อนหน้านี้ ผิดกับความเป็จริงเขาเองก็เริ่มมีอาการเหนื่อยอ่อนเหมือนกัน
เมื่อเป็เช่นนั้นทำให้เจมส์ค่อนข้างแปลกใจมาก พลางคิดในใจ...
...ไอ้นี่มันไม่เหนื่อยเลยรึไง! ขนาดไอ้บาสที่แข็งแรงที่สุดยังลิ้นห้อย สงสัยมันคงแอบซุ่มมาฝึกซ้อมก่อนเป็เดือนๆแน่ๆ...
เจมส์ยิ่งคิดยิ่งแค้น มีหรือคนที่ปากมากแบบเขาจะทนได้นาน..
“ใช่สี้!! ก็มึงออกกำลังกายแบบนี้นานแล้วหนิ!”ถึงเจมส์จะพูดเหน็บแนม แต่เขายังคงทำสควออย่างต่อเนื่อง
“กูออกกำลังกายก่อนพวกมึงแค่อาทิตย์เดียวเอง...ยังไงพวกมึงก็แข็งแรงกว่ากูอยู่แล้วจะบ่นกันทำไม”เจษตอบแบบขอไปที ไม่ได้สนใจอะไรพลางทำหน้าที่ของตนเองต่อ
เจมส์เมื่อได้ยินเจษตอบมาแบบนั้นก็แปลกใจมาก เพราะคนอย่างเจษนั้นวันๆเอาแต่ทำอาหารและคอยดูแลสาวๆ ไม่ค่อยมีเวลาออกกำลังกายสักเท่าไหร่ กลับออกกำลังกายเพียงแค่อาทิตย์เดียวก็มีร่างกายที่แข็งแรงเกือบเทียบเท่าพวกเขาแล้ว
บาสเองก็แปลกใจนิดหน่อย แต่ไม่ได้สนใจพลางสควอทต่อ
หลังจากออกกำลังกายจบเซตที่7 เจษก็หยุดพักเล็กน้อยและเพื่อลดความเสี่ยงในการาเ็ขณะที่ออกกำลังกาย “เอาล่ะพักสักหน่อยแล้วกัน เพราะเห็นว่าคนบางคนเริ่มทนไม่ไหว”
“ชิ!”เจมส์แค่นเสียงไม่พอใจแต่ก็ไม่ต่อปากต่อคำให้เหนื่อยไปมากกว่านี้
ผ่านไปสักพักเจษก็พูดขึ้น ซึ่งคำพูดของเขามันทำให้เพื่อนสนิททั้งสองต้องอุทานด้วยความใ“อย่าคิดว่าจบจากนี้แล้วไม่มีฝึกต่อล่ะ”
“ห๊ะ!!”X2
เจษไม่ได้สนใจทั้งคู่แม้แต่น้อย พลางลุกขึ้นเเล้วเริ่มออกกำลังเซตต่อไปอย่างไม่เร่งรีบ ราวกับว่าคำพูดเมื่อสักครู่ไม่ได้สำคัญเท่าไหร่นัก
ทั้งเจมส์และบาสมองแผ่นหลังของเจษไม่วางตา อย่างไรก็ตามพวกเขากลับมีแววตาที่มุ่งมั่น และเต็มเปี่ยมไปด้วยความกระหาย ราวกับปีศาจร้าย้าเหยื่ออันโอชะไม่สิ้นสุด
ทั้งคู่ลุกขึ้นแล้ววิ่งตามเจษไป
หลังจากที่ทั้งสามคนออกกำลังกายเสร็จ พวกเขาก็มานั่งพักตรงที่จอดรถไว้ ขณะเดียวกันนั้นเองเมื่อเจมส์เหลือบมองไปเห็นอะไรบางอย่างก็พูดขึ้น..
“เจษมึงเอาอะไรมาว่ะรุงรังไปหมด”หลังจากที่เจมส์เห็นอะไรบางอย่างภายในกระเป๋าของเจษ ซึ่งมันมีอยู่หลายอย่างมาก จึงถามออกมาด้วยความสงสัย
“ก็น้ำเกลือแร่ เวย์โปรตีนและกางเกงว่ายน้ำแหละ พวกมึงไม่เตรียมมาเลยหลอวะ”เจษยื่นมืิอไปหยิบกระเป๋าแล้วเอาเวย์โปรตีนมากิน
“ถึงว่าทำไม่นี้ตัวมึงถึงดูหนาขึ้น...แต่เดี๋ยวก่อน! มึงจะพาพวกกูไปว่ายน้ำด้วยหรอว๊ะ!”เจมส์แปลกใจมากเพราะว่าการว่ายน้ำนั้นไม่ได้อยู่ในแผนการ นั่นจึงทำให้เขาไม่ได้เจรียมชุดมาด้วย
“ไม่เป็ไรน่า ที่นั่นเขามีให้เช่า”บาสเป็คนหัวไวย่อมแก้ปัญหาตรงหน้าได้ก่อเจมส์อยู่แล้ว
เจมส์หันไปพยักหน้าให้บาสเล็กน้อยก่อนจะพูดขึ้น“อ๋อๆ..เอ่อเจษพอมีเวย์เหลือป่าวว่ะ พอดีกูลืมชงมา”
เจษหันไปมองจิกเจมส์เล็กน้อยก่อนจะพูดขึ้น “มีในกระเป๋านั่นแหละ เอาให้ไอ้บาสด้วย”เมื่อได้ยินแบบนั้นเจมส์ก็โยนเวย์ไปทางบาสหนึ่งขวด
“กำลังเย็นพอดีเลยขอบใจมาก แล้วที่ว่าจะไปว่ายน้ำนี่จะไปแถวไหนหลอ”ยาวหยิบขวดเวย์แล้วหันมาถามเจษ
เจษเมื่อได้ยินบาสถามแบบนั้นเขาก็จับคางเพื่อครุ่นคิดเล็กน้อย พร้อมกับพูดสิ่งที่คิดออกมาเบาๆ...
“แถวนี้มันมีแต่สระเล็กๆ แถมสาวๆสวยๆไม่ค่อยมีด้วย..(แป๊ะ!!)ใช่เลย! ที่เดอะมอลล์บางแค ที่นั่นมีครบทุกอย่าง ไม่ว่าจะสาววัยนักเรียนไปยันสาววัยผู้ใหญ่ก็มีครบ”
เมื่อเพื่อนสนิททั้งสองด้วยยินสิ่งที่เขาพูดนั่นทำให้สีหน้าของพวกเขาถึงกับซีดขาว
เพราะผลที่จะตามมานั้นช่างมากมายมหาสารสำหรับทั้งสอง
‘ไม่ไปได้ไหมวะ!!x2’
I’m number 4
21K
