โรงพยาบาลสุดแปลก

โรงพยาบาลสุดแปลก

    ตอน นอนกอดหมอเพราะกลัวผี

    อากาศยามค่ำของหน้าหนาวช่างเย็นเสียจนชวนให้ปากสั่น

    พยาบาลสาวเดินลงจากรถแท็กซี่ในสภาพกอดอกตัวเอง ถึงจะสวมเสื้อกันหนาวสีชมพูมาก็ยังรู้สึกเย็นว่าบ๰่๥๹ขาและใต้กระโปรง

    "ฮิ! เวรกลางคืนสงบดีจัง ขอทำกลางคืนทั้งเดือนไปเลยจะได้ไหมนะ" เอวิตราเอ่ยขณะเดินเข้าโรงแรม ที่ชั้นล็อบบี้ เธอกดตู้เครื่องดื่มหยอดเหรียญ ซื้อกาแฟกระป๋องก่อนจะขึ้นลิฟท์มายังชั้นที่14

    แคว่ก! พยาบาลสาวเปิดเครื่องดื่มยกกระดกขณะเดินเข้ามายังห้องเวร

   "มาแล้วเหรอคุณหน้าใหม่" หมอตัวสูงเอ่ยทัก

   "อ้าว หมอท็อปก็เข้าเวรดึกหรือคะ" เอวิตราถาม

   "อือ ทำชั่วโมงเพิ่มน่ะ ทำไงได้ก็โสดนี่ ไม่รู้จะไปไหนก็หาเงินหาทองกันไป" หนุ่มขาวตี๋ตอบแบบโฆษณาตัวเองสุดๆ

   "ไปตรวจไข้ก่อนนะ กลางคืนน่ะจะวังเวงหน่อย ถ้ามีอะไรให้ช่วยก็ไปห้องพักแพทย์ได้นะ"

    "ค่ะ แล้วคนอื่นล่ะคะ" เอวิตราหันมองไปรอบๆ

    "นอนหมดแล้วมั้ง" หมอตอบ

   "อ้าว" 

    "ก็คนไข้นอนหมดแล้ว อีกอย่างที่นี่ก็มีแต่ผู้ป่วยวึไอพีประจำ ไม่ได้รับผู้ป่วยนอก ถ้าไม่มีใครเรียกใช้ก็นอนได้เลยนะ"

    "ค่ะ" เอวิตราตอบแล้วยกกระป๋องกาแฟเย็นดื่มต่อ ก่อนจะเดินไปสำรวจหน้าห้องผู้ป่วยแต่ละห้องเพื่อดูความเรียบร้อย จากนั้นก็กลับมานั่งที่ห้องตารางงาน เจอกับพยาบาลอีกคนกำลังนั่งดูซีรี่ย์ในไอแพด

   "อ้าว คุณเอวิใช้ไหมคะ ที่ได้รถวันก่อน" พยาบาลรุ่นๆเดียวกันเอ่ยทัก

   "ค่ะ สวัสดีค่ะ" 

   "ฉันนานาค่ะ" 

   "ยินดีที่ได้ร่วมงานด้วยค่ะคุณนานา" เอวิตรารู้สึกสบายใจขึ้นมาหน่อยที่มีเพื่อนคุย

   "ไม่ง่วงใช่ไหมคะ ตาโตเชียว" นานา

   "ค่ะ"

   "งั้นฝากไอแพดแปบนะคะ ฉันจะลงไปซื้อส้มตำที่ตึกตรงข้าม เดี๋ยวมากินกันค่ะ มีหนังให้ดูด้วยนะ ดูด้วยกันนะคะ" เพื่อนสาวเอ่ยและส่งยิ้มยิงฟันขาว

    "ค่ะ ดีเลยค่ะ จะได้ตื่นกันไว้ เผื่อคนไข้เรียก" เอวิตราตอบ

    "แปบค่ะ" นานาเอ่ยแล้ววิ่งไปลงลิฟท์

    "กลางคืนมีส้มตำขายด้วยหรือ หรือว่าแถวนี้มีตลาดดึก" 

    เอวิตราเอ่ยขณะเดินไปหาอะไรกินในห้องครัวเล็ก เธอจำได้ว่าวันก่อนเคยเอาข้าวกล่องแช่ไว้ จึงเอามันออกมาเวฟสองกล่องเผื่อเพื่อนสาว ยิ่งดึกอากาศยิ่งหนาวมากขึ้น คนสวยจึงเดินกลับมาชงกาแฟร้อนอีกซักแก้วและกอดไว้แนบหน้าอกเพื่อให้ความอบอุ่น ก้มดมกลิ่นกาแฟหอมๆก็ช่วยให้ตาสว่างขึ้นมาก

    เอวิตรานั่งรอนานาเกือบสองชั่วโมง ข้าวกล่องเย็นจนแข็งหล่อนก็ยังไม่มีวี่แววจะกลับมา

    "ไม่ใช่ว่าโดดเวรไปกับหนุ่มนะ" คนสวยเอ่ยและนั่งกินข้าวแข็งๆคนเดียว พอทานเสร็จรู้สึกปวดท้องหนักจึงเดินมาเข้าห้องน้ำ 

    ทางเดินระหว่างห้องงานไปห้องน้ำก็มืดเสียจนน่ากลัว พอเสร็จกิจแล้วพยาบาลสาวรีบออกมาเดินจ้ำอ้าวกลับห้องตารางงาน

    แตะ! ๆ ๆ เสียงรองเท้าเด็กวิ่งอยู่ข้างหลัง พอหันขวับมามองก็ไม่เห็นอะไรเลย นอกจากกระถางต้นไม้กับไฟสลัวตามทางเดิน สองฝั่งเป็๲ห้องผู้ป่วยเรียงรายกัน

    แว๊บ! ๆ ๆ เดินมาได้อีกนิดไฟบนเพดานก็กระพริบใส่ "ไม่มีอะไร ๆ แค่ไฟตก" เอวิตราเอ่ยขณะมองขนแขนตัวเองที่ลุกซู่

    รู้สึกว่าที่ทำงานนี้กลางคืนช่างแตกต่างจากตอนกลางวันเหลือเกิน เหมือนมีใครกำลังแอบมองตลอด ครั้นจะเดินไปห้องเดิมที่วางข้าวกล่องไว้นั่นคือต้องผ่านหลอดไฟเป็๲สิบๆที่กำลังกระพริบอยู่ตรงหน้า นึกไม่ออกเลยว่าถ้าเดินๆไปแล้วมันดับกลางคันทุกหลอดจะทำยังไงต่อ

   "มีนามบัตรหมอท็อปนี่" เอวิตราเอ่ยแล้วล้วงกระเป๋าสตางค์ออกมาดูนามบัตร กดเบอร์โทรหาหมอ

   "ว่าไงครับ" 

   "หมออยู่ไหนคะ" 

    "อยู่ห้องพักแพทย์ครับ มีอะไรครับเสียงแปลกๆ" หมอตอบ

    "มารับหน่อยค่ะ อยู่หน้าห้อง8" เอวิตราตอบ

    ตื๊ด! ๆ ๆ ๆ หมอกดตัดสาย ทำให้ใจหล่นแป้วมาอยู่ที่ตาตุ่ม กลัวจนแทบจะร้องไห้แต่ก็ร้องไม่ออก สองจิตสองใจว่าจะเปิดประตูห้องเข้าไปขอนอนกับลุงโรคจิตหรือจะวิ่งกลับที่เดิมดี

   "ยังไงคนหื่นก็น่ากลัวน้อยกว่าผีแหละ" เอวิตรานึกในใจขณะจับลูกบิดประตูห้องเบอร์8

   "เอ้า! จะไปไหนครับ" หมอท็อปเดินมายืนข้างหลัง

   ว๊ายย! เอวิตราร้องลั่นเมื่อเขาถือไฟฉายส่องหน้าของเธอ

   "อ้อ โทษที ๰่๥๹นี้ช่างเค้าซ่อมระบบไฟน่ะครับ" หมอตอบแล้วปิดไฟฉาย

    "มีอะไรรึเปล่าครับ เมื่อกี้เสียงคุณฟังดู๻๠ใ๽"หมอก้มหน้าถาม

    "ขอนอนด้วยได้ไหมคะ" เอวิตราตอบโดยไม่ต้องคิด

    "อ้อได้สิครับ วันนี้ผมอยู่เวรคนเดียวพอดี" หมอตอบแล้วเดินนำหน้า พาผ่านโถงทางเดินยาวมาอีกซีกนึงของตึกใหญ่

    เขาเปิดประตูห้องพักแล้งเข้ามานอนบนเตียงเหล็กขนาดสี่ฟุต จากนั้นเปิดทีวีแขวนผนังดูหนังผีหน้าตาเฉย

   โครม! เอวิตรากระโจนขึ้นมานอนเบียดหมอบนเตียงเล็ก ดึงผ้าห่มขึ้นคลุมโปงแล้วถอนหายใจอย่างโล่งอก

   "เป็๲อะไรครับเนี่ย" หมอเอ่ยแล้วดึงผ้าห่มลง เอาหลังมือทาบแก้มเย็นเฉียบแล้ว๻๠ใ๽ร้อง

    "ไม่สบายรึเปล่า" 

    "เปล่า" พยาบาลสาวตอบแล้วพลิกนอนตะแคงเอาหลังเบียดสีข้างหมอ นอนหลับตา

   "กลัวหนังผีเหรอ อ่อ ๆงั้นปิดก็ได้" คุณหมอเอ่ยแล้วกดรีโมทปิดทีวี เมื่อแสงไฟจากจอดับลงห้องพักแพทย์ก็มืดสนิท

    เอวิตราตัวสั่น หลับตาไม่กล้ามองห้องมืด คุณหมอนอนตะแคงกอดเธอจากด้านหลังแล้วเอามือมาลูบหน้าอกหน้าใจแบบไม่ขอ

   "ตัวเย็นเฉียบเลย" หมอพึมพำขณะเอานิ้วปลดกระดุมเสื้อพยาบาล จากนั้นซุกมือใหญ่ยัดใต้ชั้นในแล้วคลึงเต้านมนุ่ม

   "ไม่ต้องกลัวนะครับ เดี๋ยวผมจะทำให้คุณเอวิตัวอุ่นเอง"

    คุณหมอบอกแล้วรูดซิบกางเกงตัวเอง ล้วงแท่งรักลำยาวโง้งออกมาถูกับชายกระโปรงขาว

    "จับสิครับ เอามือมาข้างหลังแล้วบีบของผมไว้ มือคุณจะได้อุ่น" หมอกระซิบหูแล้วดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดถึงลำคอขาว มือของเขาก็คลึงนวดสองเต้าเบาๆ

    หมับ! เอวิตราควานมือไปข้างหลังแล้วกำหมับกลางแท่งเอ็นลำยาวที่ปลายดุนดันตูดของเธอจนเจ็บ

   "ทำไมของคุณหมอมันร้อนจังคะ" พยาบาลเหลียวหลังมามองตาถาม

    "ก็ต้องร้อนสิครับ ผมยังไม่ตายนะ ไม่ใช่ผีซะหน่อย" หมอตอบ

   หงึด! ๆ ๆ เอวิตราบีบแท่งเอ็นหมอและบิดข้อมือ

  โอ๊ย! เจ็บ! โอ๊ยย! 

   คุณหมอร้องลั่นห้อง