บริษัทแอดทีส (Adtist) เป็บริษัทโฆษณาขนาดย่อม แต่มีอิทธิพลในวงการพอสมควร งานหลักๆ คือรับผลิตโฆษณาให้กับบริษัทในเครือของบ้านพินธุวัธน์ ทั้งในรูปแบบสื่อออนไลน์และออฟไลน์ กลินท์ทำงานเป็ช่างภาพให้กับบริษัทแอดทีสนี้ ซึ่งพี่สาวอย่างกะรัตให้ผลตอบแทนอย่างสมน้ำสมเนื้อ เขาไม่ค่อยเข้าไปวุ่นวายเื่การบริหารบริษัท แต่ก็รู้เื่ราวและความเป็ไปในบริษัทไม่น้อย เพราะพี่สาวมักจะเล่าให้ฟังเสมอ และไม่ปิดบังหากน้องชายเอ่ยปากขอดูเอกสารต่างๆ เกี่ยวกับบริษัท แม้บริษัทนี้จะเป็บริษัทที่พี่สาวก่อตั้งขึ้นมาเอง ไม่เกี่ยวกับที่บ้าน แต่กลินท์กลับรู้สึกรักและผูกพันกับบริษัทนี้มากกว่าบริษัทอื่นๆ เพราะเริ่มทำงานเป็ช่างภาพที่นี่ั้แ่เรียนจบ ส่วนกิตติเทพไม่เคยเข้ามายุ่งกับการดำเนินการของบริษัทเลยไม่ว่าจะเป็บริษัทไหนๆ เขาเพียงแต่รอรับเงินปันผลหุ้นประจำปีเท่านั้น นี่จึงเป็ครั้งแรกที่กิตติเทพได้เข้ามายังบริษัทแอดทีสแห่งนี้
“สวัสดีครับ พี่นา” กลินท์ยกมือไหว้ผู้หญิงวัยกลางคนที่เขาแนะนำกับกิตติเทพว่าเป็เลขานุการของกะรัต แม้เขาจะเป็น้องชายเ้าของบริษัท แต่เขาก็นอบน้อมกับพนักงานรุ่นพี่ทุกคน
“คุณกล้า” พี่นา หรืออัญชนากรากเข้ามาหากลินท์ “ขอแสดงความเสียใจเื่คุณกะรัตด้วยนะคะ พี่เสียใจมากจริงๆ” อัญชนาตีหน้าเศร้า “คุณกะรัตดีกับพี่มาก พอคุณกะรัตไม่อยู่สักคน พี่รู้สึกเคว้งเหลือเกิน”
“พี่นาไม่ต้องคิดมากนะครับ ตอนนี้พี่นาต้องเป็หลักให้กับบริษัทนี้” กลินท์ว่า “่นี้ธุระเยอะมาก ผมเลยไม่ได้เข้าบริษัทเลย ที่บริษัทเป็ยังไงบ้างครับตอนนี้”
“เละเทะเลยค่ะ” อัญชนาส่ายหน้า “คนที่บริษัทที่รักและเคารพคุณกะรัต ต่างพากันยื่นจดหมายลาออก นี่พี่พยายามรั้งไว้สุดกำลัง เพราะไม่อยากเสียคนเก่าๆ ที่จงรักภักดีไป บรรยากาศในบริษัทก็แย่ไปกันหมด คุณกล้าก็ไม่เข้าบริษัทด้วย ทุกคนเลยขาดความเชื่อมั่น ถึงกับลือกันว่าบริษัทนี้จะจบเห่กันแล้ว”
“แล้ว…ปัญหาเื่การคดโกงกันในบริษัท” กลินท์ถามเบาๆ “ได้ความคืบหน้ารึยังครับ?”
อัญชนาหันไปมองกิตติเทพอย่างระแวง
“พูดได้ครับ พี่เกนเป็พี่ชายของผม” กลินท์ยืนยันอย่างหนักแน่นเพื่อให้อัญชนาวางใจ
“ตอนนี้ยังจับมือใครดมไม่ได้เลยค่ะ” อัญชนาพูดเบาๆ เธอก้มหน้า “มันก็ยากจะพูดค่ะ ในเวลาระส่ำระส่ายไม่มีคุณแก้วอย่างนี้ ทุกคนเลยปั่นป่วนไปกันหมด”
“พี่เอ็มแวะมาที่บริษัทบ้างไหมครับ?” กลินท์ถามถึงพี่เขย
อัญชนาส่ายหน้าเบาๆ แทนคำตอบ สีหน้าแสดงความกลุ้มใจ
กลินท์กับกิตติเทพมองหน้ากัน สุรักษ์ดูทำตัวแปลกขึ้นเรื่อยๆ
“พี่ว่า…เราควรรีบคุยกับคุณเอ็ม” กิตติเทพพูดเบาๆ กับกลินท์ ซึ่งน้องชายก็พยักหน้าเห็นด้วย
“เดี๋ยวผมจะพาพี่เกนไปชมรอบๆ บริษัท” กลินท์ว่า “พี่นาไปด้วยกันนะครับ”
“ค่ะ ได้ค่ะคุณกล้า” อัญชนารีบละล่ำละลักตอบ
“คนนี้เป็พนักงานบัญชีที่พี่แก้วไว้ใจมากครับ” กลินท์แนะนำหญิงสาวหน้าตาดีที่กำลังหมกมุ่นอยู่กับงานหน้าคอมพิวเตอร์เครื่องใหญ่ ั์ตาของเธอเป็ประกายขึ้นมาแว้บหนึ่งเมื่อเห็นหน้ากิตติเทพ ชายหนุ่มยิ้มขรึม เขาเคยชินกับสายตาเช่นนี้ของหญิงสาวมากหน้าหลายตา จึงเกลื่อนหน้าเก็บอารมณ์ได้มิด แม้เขาจะรู้สึกอยู่เหมือนกันว่าหญิงสาวคนนี้หน้าตาดีมาก
“สวัสดีค่ะ” อัญชรีย์ยกมือไหว้กิตติเทพ ความมือไม้อ่อนของเธอทำให้กิตติเทพอดนึกนิยมอยู่ในใจไม่ได้
“สวัสดีครับ” กิตติเทพยิ้ม รอยยิ้มตรงมุมปากของกิตติเทพทำให้หน้าตาของเขาดูดีขึ้นอีก อัญชรีย์จึงมองใบหน้าหล่อเหลานั้นอย่างเคลิบเคลิ้ม
“คุณโอ๋ทำงานที่นี่มานานแล้วครับ” กลินท์ให้ข้อมูลเพิ่มเติม
“และคุณโอ๋ก็เป็คนที่หนักแน่นที่สุดด้วยค่ะ” อัญชนาเสริม “ถึงแม้จะทำงานที่นี่มานาน แต่ก็ไม่ยื่นใบลาออกเหมือนคนที่ทำงานที่นี่มานานๆ เหมือนคนอื่นๆ คนที่เป็คนเก่าคนแก่แล้วยังไม่ยื่นใบลาออก ก็คงมีแต่พี่กับคุณโอ๋นี่แหละค่ะ”
“โอ๋ได้รับความไว้วางใจจากคุณแก้วมากค่ะ” อัญชรีย์ว่า “แล้วโอ๋ก็ชอบทำงานที่นี่ ถึงคุณแก้วจะไม่อยู่แล้ว แต่โอ๋ก็อยากทำงานเป็หลักให้กับคุณแก้วต่อค่ะ คุณแก้วจะได้สบายใจอยู่บน์”
กิตติเทพยิ้มกว้างขึ้นอย่างนึกนิยม “ขอบคุณครับ คุณโอ๋ ขออนุญาตเรียกชื่อเล่นนะครับ”
อัญชรีย์ยิ้มอย่างเขินอายเมื่ออีกฝ่ายเอ่ยปากขอบคุณ พร้อมรอยยิ้มสุดเท่ในสายตาของหญิงสาวอย่างเธอ
“คุณโอ๋ไว้ใจได้ครับพี่เกน” กลินท์ว่า “เป็คนซื่อสัตย์และไว้ใจได้”
กิตติเทพมองอัญชรีย์ด้วยสายตาอบอุ่น
“งั้นฝากคุณโอ๋เื่บัญชีของที่นี่ต่อไปด้วยนะครับ” กิตติเทพเอ่ย
อัญชรีย์ยิ้มตอบ หัวใจพองโตที่หนุ่มหล่อพูดด้วยกับเธอ
เมื่ออัญชนากับกลินท์พากิตติเทพพาทัวร์บริษัทเสร็จ กิตติเทพก็ขออนุญาตเลี้ยงอาหารเย็นให้อัญชนาและกลินท์แทนคำขอบคุณ อัญชนานึกนิยมตัวกิตติเทพมากขึ้นเป็ลำดับ รูปร่างหน้าตา มารยาท ไหวพริบ และความมีน้ำใจที่เธอััระหว่างที่พากิตติเทพทัวร์บริษัทกับเธอและกลินท์ ทำให้อัญชนาเทใจให้กับกิตติเทพเต็มร้อย
“ผมคิดว่า…อย่างแรกที่ต้องทำคือเพิ่มความเชื่อมั่นให้กับคนในบริษัท” กิตติเทพว่าระหว่างมื้ออาหาร “ถ้าปล่อยไว้อย่างนี้ต่อไป บริษัทก็จะสูญเสียบุคลากรคนสำคัญหลายๆ คนไป”
“ค่ะคุณเกน” อัญชนารับคำ
“ผมจะเปิดประชุมกับคนในบริษัทภายในอาทิตย์นี้” กิตติเทพตัดสินใจ “ถ้าพูดคุยถึงแนวทางบริษัทให้ชัดเจน คนในบริษัทก็จะได้สบายใจมากขึ้น ยังไงฝากคุณอัญชนากระจายข่าวด้วยนะครับ”
“ได้ค่ะ” อัญชนาว่า ในใจเริ่มเห็นความหวังทางรอดของบริษัทเรืองรองขึ้นมา บุคลิกและความเฉลียวฉลาด มองเกมออกของกิตติเทพ ทำให้เธอรู้สึกวางใจในตัวกิตติเทพทันที
“ผมโล่งอกที่คิดถูก” กลินท์ว่า ใบหน้าโล่งอกเหมือนยกูเาขนาดใหญ่ออกจากอกได้ “พาพี่เกนมาที่บริษัทนี่เป็การตัดสินใจที่ถูกต้องจริงๆ ผมเห็นจะต้องพาพี่เกนไปทัวร์บริษัทของที่บ้านด้วยแหละครับ ช่วยๆ กันจัดการนะครับ”
“ตอนที่พี่ทำงานที่อิตาลี พี่ต้องเกี่ยวข้องกับงานบริหารด้วยน่ะ เลยพอรู้เื่พวกนี้บ้าง” กิตติเทพบอก กลินท์ทำตาโต เพราะพี่ชายไม่ค่อยเล่าเื่งานที่อิตาลีเท่าไรนัก เขารู้แต่เพียงพี่ชายทำงานด้านสถาปนิกในบริษัทที่มีชื่อเสียงบริษัทหนึ่งในอิตาลีเท่านั้น
หลังจากนั้น กลินท์ก็พากิตติเทพไปเยี่ยมชมบริษัทในเครือตระกูลพินธุวัธน์ ซึ่งกิตติเทพก็เสนอแนะทางแก้ไขของบริษัทนั้นๆ อย่างเฉียบแหลม นั่นทำให้คะแนนความนิยมในตัวของกิตติเทพต่อพนักงานคนอื่นๆ รวมถึงกลินท์เพิ่มขึ้นสูงปรี๊ด กลินท์นึกขึ้นมาได้ว่า จริงๆ เื่นี้ควรให้สุรักษ์มามีส่วนในการตัดสินใจด้วย แต่ถึงแม้เขาจะเพียรพยายามติดต่อสุรักษ์เพื่อมาพูดคุยกันถึงปัญหาที่เกิดขึ้น แต่สุรักษ์กลับไม่สนใจไยดี กลินท์จึงต้องให้กิตติเทพมาดูแลโดยตรง ซึ่งกลินท์และกิตติเทพต่างก็คิดตรงกันว่าสุรักษ์ดูแปลกๆ แต่พวกเขามีงานตรงหน้าให้ต้องสะสางมากมาย จึงยังไม่มีเวลาค้นหาความจริงอย่างจริงจัง
“ว่าไง กล้า” ชายหนุ่มรูปร่างสูง หน้าตาดี ท่าทางร่าเริง เดินเข้ามาในบ้านพินธุวัธน์ พร้อมร้องทัก
กลินท์
“พี่เอ็ม!” กลินท์ทักตอบด้วยน้ำเสียงใ ไม่คิดว่าสุรักษ์ที่เขาเพียรพยายามติดต่อมานานแต่ติดต่อไม่ได้สักที จู่ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้นมาในบ้านง่ายๆ ซะอย่างนั้น
“โทษทีที่ไม่ได้ตอบกลับ ไม่ได้รับโทรศัพท์เลย” สุรักษ์ทำหน้าสลดเล็กน้อย ดูแล้วเชื่อว่าเขาเสียใจจริงๆ กับสิ่งที่เขาทำลงไป “พอดีพี่สับสนวุ่นวายใจ ไม่รู้ว่าควรทำตัวยังไงดี อีกอย่าง…ดูเหมือนคนจะเข้าใจว่าพี่เป็คนผิด พี่ไม่ได้ทำอะไรนะ” สุรักษ์เสียงสั่นเล็กน้อยท้ายๆ ประโยค “พี่ก็เลยอยากไปรักษาใจ ปรับตัวปรับใจสักพัก ให้พร้อมแล้วค่อยว่ากัน”
“ก็พี่เอ็มทำตัวแปลกๆ” กลินท์ว่าตรงๆ “พี่เอ็มผิดใจกับพี่แก้ว ไปมีครอบครัวใหม่ แต่ก็ยังไม่หย่ากับพี่แก้ว กับน้องฟ้าก็ทำตัวเพิกเฉย ปล่อยให้เป็หน้าที่พี่แก้วดูแลอยู่คนเดียว แถมยังทำบริหารงานผิดพลาดอีก เจออย่างนี้ร้อยทั้งร้อยก็ต้องคิดว่าพี่เอ็มมีส่วนทำให้พี่แก้วต้องตาย”
สุรักษ์เอาผ้าเช็ดหน้าผืนใหญ่ออกมาซับเหงื่อที่เริ่มซึมออกมา โบกมือเป็พัลวัน
“พี่ไม่ได้ทำนะ เื่ของแก้วกับพี่จบลงด้วยดี พี่ก็มีครอบครัวใหม่ ส่วนบริษัทของพี่กับแก้ว ก็แค่…เป็การบริหารที่ผิดพลาด นี่พี่จ้างทีมงานเก่งๆ มาแก้ไขปัญหาแล้ว เดี๋ยวมันก็คลี่คลายไปในทางที่ดีเองนั่นแหละ”
สุรักษ์พูดแบบปัดความรับผิดชอบ และมองเหมือนทุกอย่างเป็เื่ง่ายๆ ตามนิสัยง่ายๆ สบายๆ ของเขา
“พี่เอ็มครับ นี่ไม่ใช่เล่นขายของเล่นนะ” กลินท์ชักเริ่มหมดความอดทน “เื่กับพี่แก้ว รู้ไหมว่าถึงพี่แก้วไม่พูด แต่พี่แก้วก็เครียดมาก พี่แก้วเป็คนรักความสมบูรณ์แบบ พี่เอ็มก็รู้ดี พอเกิดรอยร้าวในความสัมพันธ์กับพี่เอ็ม แถมยังมีปัญหาเื่ในบริษัท พี่แก้วเลยรับไม่ได้ ที่พี่แก้วฆ่าตัวตาย ต้องมีสาเหตุจากเื่นี้แน่ๆ!”
“อ๊ะๆๆๆ อย่าโทษกันง่ายๆ อย่างนี้สิ” สุรักษ์ชักอารมณ์ขึ้นเมื่อน้องชายของภรรยามีแต่โทษเขา “เื่ที่พี่ไปมีครอบครัวใหม่ พี่กับแก้วคุยกันแล้ว เราจากกันด้วยดี” สุรักษ์ย้ำ “ส่วนเื่บริษัท พี่บอกแก้วเป็ชาติแล้วว่า ให้จ้างทีมบริหารเก่งๆ มาแก้ไข เรามีเงินอยู่แล้ว เื่แค่นี้จิ๊บจ๊อยมาก แต่แก้วก็ไม่ยอมสักที แล้วเป็ไง พอตอนนี้พี่จ้างทีมบริหารเก่งๆ มาแก้ไข ทุกอย่างก็สบาย” สุรักษ์ยักไหล่อย่างชิลๆ ในตอนท้าย “แก้วเอาแต่คิดมากไม่เข้าเื่ เื่ทุกอย่างเกิดขึ้นเพราะแก้วคิดมากเองต่างหาก ถ้าแก้วไม่คิดมาก เื่ทุกอย่างก็ไม่เป็แบบนี้”
กลินท์กัดฟันกรอด เขาอดทนคุยกับสุรักษ์เกิน 5 นาทีไม่ได้จริงๆ
“แล้วเื่น้องฟ้า พี่เอ็มจะเอายังไงครับ” กลินท์พยายามข่มอารมณ์
“ก็ปล่อยให้หมอดูแล” สุรักษ์ยังทำท่าชิลๆ ตามนิสัยของเขา “แล้วพี่จะแวะมาเยี่ยมน้องฟ้าบ่อยๆ”
กลินท์ชักอยากชกปากคนตรงหน้าขึ้นมา พูดออกมาได้ ปล่อยให้หมอดูแลงั้นเหรอ
“พี่ไม่คิดจะดูแลอะไรน้องฟ้าเลยเหรอครับ?” กลินท์กัดฟันถาม
“ก็พี่บอกแล้วไง ว่าพี่จะมาเยี่ยมน้องฟ้าบ่อยๆ แล้วจะเอาอะไรกับพี่อีก” สุรักษ์ตอบสะบัดๆ เขาเป็คนไม่ชอบเื่วุ่นวาย กว่าจะตัดสินใจโผล่หน้ามาหาน้องชายภรรยาที่รังรักเก่า เขาก็คิดแล้วคิดอีก เพราะรู้ว่าถ้ามาก็ต้องเจอซักถามแต่เื่เดิมๆ ที่เขาเองก็ไม่รู้จะตอบอย่างไร
กลินท์สติขาดผึง ทำท่าจะปราดเข้าไปชกหน้าสุรักษ์สักที แต่กิตติเทพเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่น และร้องทักว่า
“อ้าว! กล้า มีแขกมาเหรอ?”
นั่นแหละ กลินท์จึงได้สติ เขาลดหมัดลง และหันไปมองพี่ชายคนเดียว ตอบว่า
“ครับ นี่พี่เอ็มไงครับ สามีพี่แก้ว”
“อ้าว! สวัสดีครับ” สุรักษ์หันไปทักทายกิตติเทพ “คุณคือน้องชายของแก้วใช่ไหม? เราเหมือนเคยเจอกันไหมนะครับ?”
“ตอนงานแต่งงานพี่แก้ว ผมไม่สบายอยู่อิตาลี เลยไม่ได้มาร่วมงาน และผมไม่เคยกลับมาเมืองไทยเลย” กิตติเทพพูดเรียบๆ “คิดว่าคงไม่เคยเจอหน้ากันหรอกครับ แต่อาจจะเคยเห็นกันในรูปถ่ายหรือวีดีโอต่างๆ ที่ผมส่งให้พี่แก้ว”
“อ่า…นั่นสิครับ” สุรักษ์รู้สึกเกรงกิตติเทพขึ้นมากะทันหัน กิตติเทพมีบุคลิกส่วนตัวที่ทำให้เขารู้สึกเกรงใจ แต่กับอีกหลายๆ คน เมื่อเห็นกิตติเทพกลับรู้สึกรักเขาขึ้นมาจับใจ ขึ้นอยู่กับว่าเ้าตัวจะแสดงบุคลิกออกมาในแง่ไหน
“เื่ระหว่างคุณกับพี่แก้ว ผมจะไม่เข้าไปยุ่ง เพราะเป็เื่ส่วนตัวของคุณสองคน” กิตติเทพพูดนิ่งๆ “ส่วนเื่ที่บริษัท บริษัทไหนที่เป็ชื่อคุณ คุณก็จัดการไป แต่บริษัทไหนเป็ชื่อของพี่แก้ว กับชื่อของบ้านผม ผมจะรับไปจัดการเอง” ั์ตาภายใต้คอนแท็กเลนส์สีฟ้าเปล่งประกายวาบนิดๆ “แต่สิ่งที่ผมเป็ห่วงอย่างเดียวคือเื่น้องฟ้า”
“ก็ปล่อยให้หมอดูแลไปสิครับ” สุรักษ์พูดแบบที่ตัวเองคิดว่าเป็คำพูดที่ฉลาดแล้ว “เราไม่ใช่หมอ จะทำอะไรได้ มีเงินก็จ้างหมอดีๆ ดูแล อีกไม่นานก็หาย”
“ถ้าคุณคิดว่าจะปล่อยให้เป็หน้าที่ของหมอ งั้นผมกับกล้าขออนุญาตร่วมดูแลน้องฟ้าร่วมกับหมอนะครับ” กิตติเทพพูดสบายๆ แต่ั์ตาคมปลาบ
“อยากทำอะไรก็เชิญ” สุรักษ์ยักไหล่ “คุณไม่ใช่หมอ ยังไงก็ช่วยอะไรไม่ได้มากอยู่แล้ว”
“ขอบคุณครับ” กิตติเทพยิ้มเยือกเย็น “คุณจะมาที่บ้านหลังนี้เพื่อดูแลน้องฟ้าเมื่อไรก็ได้ ทางเราไม่ได้กันท่าไม่ให้พ่อกับลูกพบกันอยู่แล้วครับ” กิตติเทพพูดอย่างมีเหตุผล “แต่ทางผมกับกล้าขออนุญาตจัดการเื่ต่างๆ เกี่ยวกับน้องฟ้าตามที่ผมจะเห็นสมควร”
สุรักษ์ฟังแบบไม่ใส่ใจนัก เขาเป็คนไม่ชอบความวุ่นวายรำคาญใจ เมื่อมีคนรับหน้าที่ดูแลฟ้าไพลินท์ เขาจึงรู้สึกโล่งอกที่ไม่ต้องมีภาระวุ่นวายเพิ่มขึ้น ไม่ใช่ว่าเขาไม่รักลูก แต่ในความคิดของเขา เขาคิดว่าอาการของฟ้าไพลินท์หายได้ด้วยมือแพทย์เท่านั้น คนธรรมดาอย่างเขาไม่สามารถช่วยอะไรได้ ในเมื่อมีคนขันอาสาจะดูแลฟ้าไพลินท์ และเขาก็ยังมาพบกับลูกสาวทุกครั้งได้ตาม้า สุรักษ์จึงพยักหน้าส่งๆ
“ได้ครับ”
“คุณตกลงแล้วนะ” ั์ตาของกิตติเทพมีแววแปลกประหลาดขึ้นมาแว้บหนึ่ง
“แต่ผมก็ยังมาเจอน้องฟ้าได้ทุกครั้งตาม้าใช่ไหมล่ะ?” สุรักษ์ทวงถามสิทธิ์ “ถ้าอย่างนั้นคุณจะช่วยดูแลน้องฟ้าร่วมกับหมอหรือไม่ ก็ตามใจคุณเลย แต่ผมขอบอกว่าไม่มีทางช่วยได้ ให้เป็หน้าที่ของหมอเถอะ”
กิตติเทพไม่ตอบคำ เขาถือว่าเขาได้ในสิ่งที่เขา้าแล้ว จึงไม่พูดอะไรต่อให้เป็การผูกมัดตัวเองเข้ากับเื่ไม่เป็เื่
“งั้นผมขอไปเยี่ยมน้องฟ้าหน่อยนะ” สุรักษ์ว่า “ผมซื้อตุ๊กตามาฝากลูกด้วย น้องฟ้าชอบตุ๊กตาแกะ ผมซื้อมาให้เธอตัวใหญ่ กอดนุ่ม น้องฟ้าต้องชอบมากๆ แน่ๆ” สุรักษ์ชูตุ๊กตาในมือ
“เชิญครับ…แม่แจ่ม พาคุณเอ็มไปหาน้องฟ้าหน่อย”
กิตติเทพร้องเรียกหาแม่บ้าน จริงๆ จะให้คนรับใช้คนอื่นๆ ไปส่งสุรักษ์หาฟ้าไพลินท์ก็ได้ แต่เขายังเคารพว่าสุรักษ์เป็พี่เขย จึงให้แม่บ้านซึ่งเป็คนเก่าแก่ของที่บ้านเป็คนพาไป
“ไม่ต้องก็ได้ ผมรู้ทางไปห้องน้องฟ้าดี” สุรักษ์ตอบเสียงเข้มเล็กน้อยอย่างนึกไม่พอใจที่อีกฝ่ายทำเหมือนเขาเป็คนนอก
“ตอนนี้ผมเปลี่ยนให้น้องฟ้าไปนอนอีกห้องครับ” กิตติเทพอธิบายเสียงนุ่มๆ “ห้องนั้นกว้างและบรรยากาศดีกว่าห้องนอนห้องเก่าของน้องฟ้า ผมตกแต่งห้องใหม่ น้องฟ้าจะได้อยู่อย่างมีความสุข”
สุรักษ์หน้าม้าน เขาเงียบเสียง ก่อนเดินฮึดฮัดตามหลังแม่แจ่มไปยังห้องนอนห้องใหม่ของฟ้าไพลินท์
94K
