บทที่ 21 สถานที่ลอบสังหาร
ในยามนี้ ปราณสีดำได้แทรกซึมขึ้นมาถึงลำคอของหลินฮ่าวแล้ว
หากศีรษะถูกปกคลุมด้วยปราณสีดำอย่างสมบูรณ์ ย่อมจินตนาการได้ว่าเขาจะถูกิญญาสัตว์ร้ายครอบงำแล้ว!
ข้าควรทำอย่างไรดี?
หลินฮ่าวรู้สึกโกรธขึ้นมา
หนึ่งแสนตำลึง เขาจะขอใครได้บ้างในตอนนี้?
หลินฮ่าวตั้งสติและะเิพลังออกมาในเวลานี้ เขาบังคับดาบที่หักกลับเข้าไปในรอยแยก
เมื่อวิกฤตสิ้นสุด หลินฮ่าวพลันทรุดตัวลงบนพื้น อดไม่ได้ที่จะรู้สึกแย่
"ไม่คาดคิด ิญญาอสูรถูกผนึกไว้ในดาบหักหรือ!"
หลินฮ่าวขมวดคิ้วเล็กน้อย ดูเหมือนว่าดาบในหินน่าจะเป็อาวุธิญญาที่ชั่วร้ายสินะ
ทว่าช่างตีเหล็กเผ่าคนแคระไม่ได้ทราบถึงในสิ่งที่เขาได้เจอ
เขาเพียงเห็นหลินฮ่าวนั่งอยู่บนพื้น ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายเพิ่งดึงดาบหักออกมาและได้รับผลกระทบอย่างมาก
เื่นี้ทำเอาช่างตีเหล็กเผ่าคนแคระลอบกลืนน้ำลายและกลัวมากขึ้นเรื่อย ๆ
เห็นได้ชัดว่า เขาไม่ได้คาดคิดว่าดาบในหินจะโจมตีเ้าของ ถึงแม้จะจดจำนายของมันแล้วก็ตาม
ถ้าบังคับให้มันยอมรับในเวลานั้น ผลที่ตามมาจะเลวร้ายยิ่งกว่านี้หรือไม่?
"ฟู่..."
ช่างตีเหล็กเผ่าคนแคระถอนหายใจ
“เนื่องจากของชิ้นนี้ได้จดจำเ้าของ แสดงว่าเ้าถูกลิขิตไว้แล้ว ดังนั้นข้าจะมอบให้เ้า”
เขามองไปยังหลินฮ่าวและพูดอย่างถอดใจ
เห็นได้ชัดว่าเขาตัดใจจากดาบในหินแล้ว
"ขอบคุณ"
เมื่อได้ยินสิ่งที่ช่างตีเหล็กเผ่าคนแคระกล่าวเช่นนั้น หลินฮ่าวก็มีความสุขมาก เขารีบลุกขึ้นยืนและกล่าวขอบคุณ
ครั้งนี้เขาจ่ายไปหนึ่งแสนตำลึงเพื่อปลดผนึกสองครั้ง
ส่วนดาบหักในหินนี้ชั่วร้ายเกินไป เขาจะแก้ไขมันได้ในภายหลัง หลังจากงานคืนนี้เสร็จเรียบร้อย
“ท่านช่างหลอม หากข้ามีสัตว์เลี้ยงตัวใหม่ในอนาคต จะกลับมาอีกครั้ง ลาก่อน”
หลินฮ่าวส่งยิ้มให้กับช่างตีเหล็กเผ่าคนแคระ
จากนั้นท่ามกลางสายตาแปลกชอบกลของอีกฝ่าย เขาก็จากไปพร้อมกับแมลงวันตัวน้อย
นอกร้านมืดสนิท
เหลือเวลาทำภารกิจอีกไม่มาก
หลินฮ่าวเดินไปทางทิศตะวันตกของเมืองทันที
จัตุรัสใต้ดินตั้งอยู่ที่ทางตอนเหนือของเมืองเทียนอู่
สิ่งที่เรียกว่า 'ใต้ดิน' ไม่ได้สร้างขึ้นใต้ดิน แต่หมายถึงความมืด
เนื่องจากบริเวณนั้นเป็จุดที่มีกองกำลังจำนวนมากที่สุดในเมือง ภายในนั้นจึงมีทั้งคนดีและคนไม่ดีปะปนกัน กองกำลังมีความซับซ้อนและลึกลับ
ใน่หลายปีที่ผ่านมา กองกำลังต่าง ๆ ได้ต่อสู้อย่างเปิดเผยและลับ ๆ เพื่อพื้นที่แห่งนั้น
เมื่อเวลาผ่านไป แต่ละตระกูลได้สร้างรากฐานขึ้นในเมือง ซึ่งสงบเงียบมากเช่นกัน ทำให้เกิดความสมดุลที่แปลกประหลาดขึ้น
และของบางอย่างที่ขายส่วนใหญ่ไม่ทราบแหล่งที่มาแต่ก็นำมาขายที่นี่ได้
ดังนั้นเมืองจัตุรัสใต้ดินแห่งนี้จึงค่อย ๆ กลายเป็ส่วนหนึ่งของเมืองเทียนอู่ที่มีผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจมากที่สุด
เมื่อหลินฮ่าวมาถึงประตูเมืองจัตุรัสใต้ดิน เขาก็อดไม่ได้ที่จะอ้าปากค้างกับฝูงชนที่มากมาย
แม้ว่าตอนนี้จะเป็กลางคืน แต่ก็ยังมีการแลกเปลี่ยนซื้อขายของคนจำนวนมากที่นี่
ที่แห่งนี้เป็แหล่งการค้าที่ใหญ่ที่สุดในเมืองเทียนอู่
ไม่น่าแปลกใจที่กองกำลังจำนวนมากต่อให้พวกเขาล้มตายไปมากเพียงใด ก็ยัง้าที่แห่งนี้
หลินฮ่าวมองเข้าไปอย่างประหลาดใจจากมุมมองของแมลงวันตัวน้อย
เขามาเกิดใหม่ในโลกแห่งนี้เป็ระยะเวลาหนึ่งแล้ว
แต่นี่เป็ครั้งแรกที่มาสถานที่นี้เพราะก่อนหน้านี้เขามองไม่เห็น ความพลุกพล่านของที่นี่จึงค่อนข้างแปลกใหม่
จากนั้นหลินฮ่าวก็เดินเข้าไปในตลาด
หลินฮ่าวตื่นตากับร้านค้ามากมาย
แค่เดินไปตามถนน เขาก็ถูกฝูงชนเดินชนไปมาจนเสื้อผ้ายับยู่ยี่
สิบลมหายใจต่อมา ในที่สุดหลินฮ่าวก็มาหยุดอยู่หน้าอาคารขนาดใหญ่ที่อยู่สุดปลายถนน
ที่นี่คือใจกลางจัตุรัสแลกเปลี่ยนสินค้าและเป็สถานที่ในการลอบสังหารของเขา
ที่แห่งนี้ไม่ได้ขายสินค้าเหมือนกับร้านค้าอื่น ๆ
การแลกเปลี่ยนในที่นี้จะใช้รูปแบบการประมูล ยิ่งราคาสูงยิ่งดี
ในเวลานี้มีร่างมากมายอยู่นอกประตูสีดำของหอประมูล
แต่คนส่วนใหญ่ล้วนแต่งตัวเหมือนหลินฮ่าว สวมหมวกสีดำลึกลับหรือใส่เสื้อคลุมขนาดใหญ่ ซึ่งทำให้ผู้คนเห็นใบหน้าของพวกเขาไม่ได้ชัดเจนนัก
"งานประมูลกำลังจะเริ่ม"
หลินฮ่าวหายใจเข้าลึก ๆ ระงับอาการประหม่าและเดินเข้าไปในประตูอย่างใจเย็น
ภายในมีทางเดินหลายช่องและแต่ละจุดมีคนยืนเก็บค่าผ่านทางอยู่
สถานที่ชั้นสูงแบบนี้ คนจนเข้าไปไม่ได้ หากเ้า้าเข้าร่วม ต้องจ่ายค่าผ่านทาง
แต่ช่องทางเดินเหล่านี้แตกต่างกันไปตามฐานะ
หากมีเงินน้อยการรับรองก็ต่ำ กลุ่มนี้จึงมีผู้คนหนาแน่น
เพื่อประหยัดเงิน หลินฮ่าวจึงเลือกช่องที่มีราคาต่ำที่สุด
"แมลงวันกังฟู ค้นหาเป้าหมาย"
ในเวลานี้เอง มุมมองของแมลงวันตัวน้อยก็ถูกส่งตรงมายังเขา
หลินฮ่าวตกตะลึง เมื่อเห็นหม่าเฟยอวี่ผ่านการมองเห็นของแมลงวันตัวน้อย
ผู้ชายคนนั้นเดินเข้าไปในช่องทางชั้นสูง
นักดาบหลี่คุนติดตามอยู่ไม่ห่าง
"ดูเหมือนว่าข้าต้องใช้เงินอีกแล้ว"
หลินฮ่าวหัวเราะเยาะตัวเอง
เนื่องจากไม่รู้ว่ารูปแบบของสถานที่เป็อย่างไร เพื่อให้เข้าใกล้หม่าเฟยอวี่ เขาจึงต้องเข้าช่องเดียวกับอีกฝ่าย
ช่องชั้นสูงหมายถึงตำแหน่งที่ดีขึ้น
เมื่อสอบถามราคา เขาจึงต้องจ่ายถึงหนึ่งตำลึง
หากต้องสูญเสียตั๋วเงินราคานี้ หลินฮ่าวอาจจะลำบากใจ
แต่ตอนนี้เขามีตั๋วเงินอยู่แปดหมื่นตำลึง ซึ่งถือว่าไม่เลว
"แถวที่สอง หมายเลข 88"
หลินฮ่าวดูตั๋วหมายเลขที่เขาได้รับ
จากนั้นเขาก็เดินไปตามทางเดินจนสุดทางและเข้าไปอย่างราบรื่น
ทันใดนั้น โรงประมูลั์ก็ปรากฏขึ้นในสายตาของแมลงวันกังฟู
พื้นที่กว้างขวางเพียงพอสำหรับรองรับคนนับพัน!
หอประมูลเป็รูปพัดและมีเก้าอี้เรียงเป็แถว
ที่นั่งพิเศษอยู่แถวหน้าค่อนข้างหรูหรา กว้างขวาง และนั่งสบาย
หลินฮ่าวนั่งลงตามหมายเลข และพบว่าตำแหน่งของหม่าเฟยอวี่อยู่ไม่ไกลจากตัวเขา อีกฝ่ายอยู่ห่างออกไปเจ็ดหรือแปดที่นั่ง
“เหล่าหลี่ ผู้ชายคนนั้นก็อยู่ที่นี่ด้วย”
ในเวลานี้ หม่าเฟยอวี่ก็สังเกตเห็นการมาถึงของหลินฮ่าวเช่นกัน
จู่ ๆ ใบหน้าของเขาก็มืดมนและเ็า เขาพลันเย้ยหยันว่า "เป็เวลาเหมาะสมที่ได้พบเขาอีกครั้งจริง ๆ ข้าจะได้หักขาของเขาซะ!"
“อย่าหุนหันพลันแล่น นายน้อย”
หลี่คุนส่ายหัวและพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มว่า "นี่คือหอประมูล ข้าเกรงว่าผู้จัดงานจะไม่พอใจหากเราสร้างปัญหาที่นี่"
เมื่อได้ยินคำเช่นนั้น หม่าเฟยอวี่ก็ขมวดคิ้ว แต่ความรู้สึกบ้าคลั่งในดวงตาของเขาก็อ่อนลงทันที
เห็นได้ชัดว่าพวกเขากลัวอำนาจของผู้จัดงานประมูล
ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามีตัวตนแข็งแกร่งที่จัดงานประมูลในสถานที่เช่นจัตุรัสใต้ดินนั้นไม่ธรรมดา
มิฉะนั้น สินค้าในการประมูลส่วนใหญ่จะโดนแย่งชิงและจะไม่มีการสั่งซื้อ
ผู้อยู่เื้ัของสถานที่แห่งนี้คือตระกูลหลิน
432
