แม่มดน้อยเสพย์ิญญา
ตอน บังคับให้แตก
"ทั้งหมดนี้เค้าเรียกว่าไอศรีมเหรอ" เสียงแจ๋วๆดังอยู่หน้าร้านค้ามินิมาร์ท
หลังจากที่ทดสอบน้ำเชื้อของตำรวจหนุ่มไม่เป็ผลแม่มดน้อยเลยออกมาอะไรกินเพื่อระบายความเครียด
งั่ม! ๆ ๆ เธอนั่งขัดสมาดเอาหลังพิงกระจกร้านและตักกินไอศรีมถ้วยกล่องใหญ่ๆหลายสิบกล่อง
"บรู๋วววว" หมาป่าตัวใหญ่หอนร้องราวกับจะขอกินบ้าง มันคลานลงมาหมอบหน้าเด็กสาว
"ข้าว่าไอ้หม๋อนั่นน่าจะได้ผลแล้วนะแต่ไม่ งั่ม! ๆ ๆ " แม่มดน้อยบ่นไปกินไปจนไอศรีมสีชมพูเลอะเต็มปาก พอเธอเอาหลังมือเช็ดปากไอศรีมก็เลอะเต็มสองแก้ม
ผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมาต่างก็ใในหมาป่าตัวใหญ่และสาวน้อยหน้าตาสะสวยที่ไม่ควรมานั่งตรงพื้นหน้าร้าน
ยังไม่นับรวมถึงพนักงานในร้านที่ตกตะลึงยิ่งกว่าเมื่อได้รับค่าไอศรีมเป็แหวนทองคำเหลืองอร่าม
"เอ้า กินซะสิ อย่ามาทำหน้าเครียดเลยน่ะ" อามารีย์ยาสแกะกล่องไอศรีมแล้วใสไปกับพื้นให้เ้าหมาั์
แกร๊ก! ๆ ๆ ถ้วยไอศรีมไถลมาหยดตรงหน้าขนปุย มันรีบแลบลิ้นยาวๆออกมาเลียกินแผล๊บๆ
"เหย เราจะไปไหนกันดีนะ อยู่ตรงนี้แม้งละกัน โลกนี้แม้งเปลืองทองชิบเป๋งขนาดจะหาที่นอนยังต้องจ่ายทุกวัน" แม่มดน้อยกลิ้งตัวมานอนบนท้องของหมาป่าที่หลับอยู่
เธอเอาเท้าไขว่ห้างและนอนกุมขมับตัวเอง ตาก็ม่อยลง สติก็เลือนลางลงไปทุกที
ขณะนี้เวลาเย็นย่ำผู้คนก็เริ่มแยกย้ายกันเข้าห้องหับตลาดก็ทยอยปิดตัวลง ผู้คนที่เห็นแม่มดน้อยก็นึกสงสารอยากจะช่วยแต่ก็ไม่กล้าเข้าใกล้เพราะกลัวหมาั์
จวนค่ำจวนมืดอามารีย์ยาสก็ยังไม่ยอมตื่น เธอนอนกรนแข่งกับหมาเสียงดังระงม วันนี้เป็วันที่เธอหลับสนิทที่สุดในรอบปีเลยทีเดียว
พอตกดึกดื่นมีวัยรุ่นเ้าถิ่นเดินเกาะกลุ่มกันมาที่หน้ามินิมาร์ทถึงห้าคน พวกมันมายืนทำตาหื่นก้มดูเด็กสาวที่กำลังนอนหลับปุ๋ย
"เห้ยพวกเรา อุ้มขึ้นรถไปเรียงคิวเลยดีกว่า" โจ๋หัวโจกลูบปากตัวเองและหันบอกเพื่อนๆ
มันทั้งห้าคนมีแต่ลายสักเต็มตัว แถมยังพกปืนเหน็บที่เอวคนละกระบอกราวกับว่ากำลังจะยกพวกไปฆ่าใคร
"เออ ๆ มืงยกแขน กูรวบขา" หนุ่มอีกคนสั่งเพื่อนๆ
ทั้งห้าคนยืนรุมล้อม สองคนก้มลงไปยกแขนขาของเด็กสาววิ่งมาที่รถกระบะคันใหญ่
หมาป่าก็ดันหลับเป็ตายจนไม่รู้เนื้อรู้ตัว เด็กสาวใตื่น เธอดิ้นสุดแรงเกิด
"อร๊ายยย! ปล่อยข้านะ ปล่อยยย" เธอถีบเท้าจนกระโปรงเปิดเห็นกางเกงในตัวเล็ก
เห้ยๆ ๆ สองหนุ่มใ แม่มดน้อยหล่นตุ๊บลงมากองบนพื้น อีกสามคนที่เปิดประตูรถรอ พวกมันวิ่งมารวบขาเด็กสาวอีกหน
ตุ๊บ! ๆ ๆ อามารีย์ยาสถีบเท้าใส่หน้าพวกมันแล้วลุกวิ่งหนี
"มานี่ซะดีๆ อีหนูจะไปไหน ฮ่า! ๆ ๆ " ทั้งห้าหนุ่มวิ่งไล่กวดเธอมาที่ตลาดที่ปิดแล้ว
หมาป่าตื่นแล้วแต่มันยังลุกไม่ขึ้นเพราะว่าจุกไอศรีม มันนอนกระพริบตาปริบๆมองแม่มดน้อยที่กำลังวิ่งหนีหนุ่มฉกรรจ์ทั้งห้าที่จะจับเธอทำเมีย
"เออจริงสิ ข้าจะหนีทำไมหว่า" อามารีย์ยาสหยุดวิ่งแล้วกลับตัวหันหลังมายืนจังก้าอย่างท้าทาย
"จะไปกับพี่ดีๆหรือจะกินลูกปืนอยู่ตรงนี้" หัวหน้าโจ๋ล้วงปืนที่เอวออกมาเล็งหน้าผากสาวน้อย
"เอาสิ เอาเลยไอ้หน้าโง่" แม่มดน้อยล้วงมือเข้าไปที่กระเป๋ากระโปรงแล้วจับไม้คฑาร่ายมนตร์แบบไม่ล้วงออกมา
ปุ้ง! ๆ ๆ หนุ่มทั้งห้ายิงขู่ขึ้นฟ้าแต่ลูกปืนกลับกลายเป็ดอกไม้หลากสี มันพุ่งเสียดอากาศขึ้นไปบนฟ้าแล้วแตกกลายเป็กลีบดอกไม้โรยร่วงลงมา
"เห้ยยย ผีหลอกปล่าววะ" หัวโจกมองลูกสมุนทั้งสี่ที่หน้าซีดเผือด
ครืนน! ๆ ๆ จู่ๆก็มีรากไม้แทงทะลุพื้นคอนกรีตขึ้นมาพันแข้งพันขาห้าหนุ่ม
"ถอดกางเกงออกถ้าไม่อยากตายน่ะ" อามารีย์ยาสชี้นิ้วกราดหน้าทุกคน เสียงของเธอดังกึกก้องน่ากลัว
"อีเด็กบ้า" ปุ้ง! ๆ ๆ ๆ พวกมันยิงปืนใส่หน้าสวยๆตรงหน้า กลีบดอกไม้พุ่งกระแทกแก้มกระแทกหน้าผากแม่มดน้อยจนแดงเป็ปื้น
"จะถอดไม่ถอดห๊ะ หรือว่าอยากจะตาย" แม่มดน้อยเสกปลายแหลมๆของรากไม้ให้เลื้อยขึ้นมาจ่อที่คอหอยห้าหนุ่มโจ๋วัยกลัดมัน
"ถอดแล้ว ๆ ถอดแล้วจ้า คุยกันดีๆก็ได้น้อง พี่กลัวแล้วๆ" หนุ่มๆก้มถอดกางเกงออกพลางเอ่ยตอบลุกลี้ลุกลนอย่างกลัวตาย
"กางเกงในด้วย รูดกระปู๋ให้แข็งๆ" แม่มดน้อยตวาดลั่น เธอเดินกอดอกวนรอบๆตัวห้าหนุ่ม สายตามองสำรวจแท่งเอ็นดุ้นๆที่ไม่เหมือนกันเลย
"ฮือ! ๆ ๆ ปล่อยพวกพี่ไปเถอะ นะ ๆ ๆ " หัวโจกทำท่าจะร้องไห้ขณะที่ทุกคนยืนสไลด์หนอนของตัวเองตามคำสั่ง
"รีบทำให้มันจบๆไป จะได้ไป" อามารีย์ยาสตอบเสียงอ่อนลงขณะที่เธอตาโตไปกับแท่งเอ็นทั้งห้าที่เรียงหน้ากระดานชี้มาที่ร่างเล็กๆของเธอ
แต่ละอันช่างแปลกต่าง ทำให้แม่มดน้อยตื่นตาตื่นใจอยู่ไม่น้อย คนนึงใหญ่ คนนึงยาว อีกคนทั้งใหญ่ทั้งยาว บ้างก็ขาว บ้างก็ดำ บ้างแดงๆ ทั้งงอโค้ง ทั้งลำตรงไม่เหมือนกันเลย
อึก! แม่มดน้อยยืนกอดอกหนีบขาสองข้างของตัวเองแน่น เธอรู้สึกเสียวแปล๊บๆและร้อนวูบวาบที่หว่างขา แค่มองสภาพของแท่งเอ็นแต่ละอันก็ทำให้เธอเสียวท้องน้อยเสียแล้ว ความรู้สึกบอกว่าแต่ละแท่งเมื่อสอดใส่เข้ามาให้ความรู้สึกที่แตกต่างกัน
ปลายของบางคนก็บานใหญ่น่ากลัว บางคนตรงโคนลำใหญ่เรียวไล่ลงมาถึงปลายแหลมๆ บางคนลำงอโง้งยาวเฟื้อยมองแล้วชวนเสียวลึกไปถึงสะดือ
สวบ! ๆ ๆ อูย! ๆ ๆ ห้าหนุ่มจอมห้าวยืนสาวแท่งเอ็นของตัวเองขณะที่ขาก็สั่นพั่บๆ พวกเขาอาศัยมองร่างสวยๆที่เล็กขาวตรงหน้าให้มีอารมณ์เพื่อจะรีบทำให้ตัวเองเสร็จๆไป
สวบ! ๆ ๆ พวกเขากำรูดแท่งเอ็นของตัวเองจนแดงเถื่อกไปหมดทั้งลำ หัวบานๆสั่นหงึกหงัก ไม่นานก็น้ำแตกพุ่งออกมา
อุ้ย! ๆ ๆ แม่มดน้อยรีบวิ่งมาเอามือเล็กๆแบออกรองรับน้ำเชื้อขาวๆไว้เต็มอุ้งมือ เธอวิ่งไปรับน้ำคนนั้นทีคนนี้ทีจนครบห้าคนแล้วรินน้ำเชื้อที่ผสมรวมกันใส่ขวดยัดไว้ที่ร่องนม
"ไม่มีประโยชน์แล้ว ไปได้" เธอเสกรากไม้ที่พันขาหนุ่มๆให้หดกลับลงดิน
"ตุ๊บ! ๆ ๆ โอ๊ย! ๆ รอกูด้วยยยย" พวกมันวิ่งหนีสุดชีวิต บ้างชนกันเองล้มกลิ้ง บ้างก็วิ่งไปขึ้นรถทั้งๆที่ยังไม่ได้ใส่กางเกง
"มีเวทย์มนตร์ก็ดีเหมือนกันแฮะ จะทำอะไรก็ได้บนดาวนี้" อามารีย์ยาสกำขวดน้ำเชื้อส่องขึ้นฟ้าไปกระทบกับแสงไฟบนหัวและเงยหน้ามองผลงานในขวด
ฮรี่! ๆ ๆ ๆ เธอหัวเราะร่าขณะที่เดินกลับมานอนหนุนโคนขาใหญ่ๆของหมาป่าตัวั์
501
