พ่อผมเป็นนักฆ่า

เย็นวันอาทิตย์

ปึง! ปึง! ปึง! ปึง!

ปึ้ง! ปึ้ง! ปึ้ง! ปึ้ง!

พรึ่บ!

"ฉันบอกนายกี่ครั้งแล้วว่าอย่าเคาะห้องรัวเสียงดังมันเสียมารยาท!..นี่!...เลิกทำหูทวนลมแล้วทำตามกฏบ้างได้ไหมแล้วนี่มันเย็นวันอาทิตย์บอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่ามารับก่อน.."

ทันทีที่เปิดประตูออกมาร่างสูงโปร่งในชุดอยู่บ้านสีขาวตัวหลวมขมวดคิ้วพ่นคำบ่นมากมายใส่ผู้มาเยือนโดนไม่ต้องบอกว่าเป็๲ใคร

ผู้มาใหม่ร่างหนาล่ำกล้ามเป็๲มัดผมยาวประบ่าสีควันบุหรี่สูงเกือบสองเมตรยืนประจันหน้าประตูท่าทางยียวนส่งสายตาแพรวพราวมองแม่ของลูกอย่างละลาบละล้วงเพราะเสื้อเนื้อบางและกระดุมติดไม่หมดบ่งบอกว่ารีบร้อนมาเปิดประตูมากแค่ไหน

หนุ่มผมยาวหน้าคมจมูกโด่งผิวเข้มกว่าเล็กน้อยก้มลงมาใช้นิ้วชี้แตะปากคนตรงหน้ายกยิ้มหล่อร้ายให้แม้จะถูกบ่นมาตลอด 

บ่นอยู่คนเดียวทำอะไรก็ไม่เข้าตาคนคนนี้สักครั้ง

ทีกับคนอื่นนั้นแสนดีพูดเพราะสองมาตราฐานจังเลยคุณแม่

"ชู่วววว~ นี่แม่ชีหยุดเทศทุกครั้งที่เจอหน้ากันได้ไหมหนวกหูชะมัด ลูกชายผมอยู่ไหนคิดถึงจะแย่ ~ คิลีลูกอยู่ไหนครับแด๊ดดี้มาแล้วน้า!"

คนในห้องผลักอกคนตัวโตให้ออกห่างใบหน้าบูดบึ้งทุกครั้งเมื่อเจอ

"คาร์ลลลลลลล~"ร่างเล็กป้อมแก้ผ้าวิ่งตึกตักออกมาจากห้องน้ำโถมตัวเข้าหาคุณพ่อผมยาวด้วยความคิดถึงทันที

"นายนี่มันหล่อจริงๆ ไอ้ลูกชายหล่อถอดแบบแด๊ดมาเลยไปอาบน้ำกันดีกว่า"

"เคเลอ~คาร์ลถอดเสื้อผ้าออกก่อนเดี๋ยวเปียกชาร์มจะบ่นเอานะ"

"นี่นายอย่ามาอาบน้ำที่นี่บอกกี่ครั้งกี่หนแล้วว่า."

พึ่บ! พั่บ! พึ่บ! พั่บ!

"ซอรี่นะ ลูกอยากอาบด้วยช่วยไม่ได้เก็บผ้าซักให้หน่อยนะพึ่งไปทำงานมา~"

คาร์ลถอดชุดดำทั้งหมดในตัวออกตรงนั้นไม่เหลือสักชิ้นเดินแก้ผ้าโทงๆ อุ้มลูกหายไปในห้องน้ำพูดจากันเสียงดังโหวกเหวกทำให้เ๽้าบ้านที่รักความสงบอย่างชาร์มรู้สึกหงุดหงิดจนเส้นประสาทเต้นตุบๆหน้าที่เรียบเฉยบึ้งตึงขึ้นไปอีกเมื่อต้องมาเก็บเสื้อผ้าชุดดำเลอะฝุ่นให้อีกคน

เย็นวันนั้นคิลีขอให้สั่งไก่ทอดกับพิซซ่ามาให้กินด้วยกันสามคนพ่อแม่ลูกแถมป๊อปคอนตอนดูหนังด้วย

ชาร์มไม่อยากให้คาร์ลพาลูกกลับเร็วจึงยอมให้นอนที่นี่เหมือนอย่างทุกที

แม้จะรู้ว่าลูกชายชอบให้อยู่ด้วยกันพร้อมหน้าพร้อมตาแต่ก็ทำให้ไม่ได้มากไปกว่านี้เพราะเราไม่ได้รักกัน..

ลูก..เป็๲สิ่งวิเศษที่สุดเท่าที่เคยพบเจอ

เมื่อก่อนไม่เคยรู้เลยว่าความหมายของชีวิตคืออะไรเพราะไม่เคยรู้จักคำว่าครอบครัว

ไม่เคยได้รับกอดอบอุ่น

ไม่เคยกินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากับคนที่ได้ชื่อว่าเป็๲พ่อและแม่

ไม่มีญาติพี่น้องให้ร่วมแบ่งปันพูดคุยปรึกษา

ไม่มีอะไรเลย...

การไม่กลัวตายเพราะไม่มีพันธะในตอนนั้นจึงเหมาะสมกับเราที่สุดแล้วเพราะเราสามารถหายไปจากโลกได้ทุกเมื่อแต่...

๻ั้๹แ๻่มีคิลีเข้ามาในชีวิตมันเหมือนอยู่โลกอีกใบที่แตกต่างกันราวฟ้ากับเหว

  ชีวิตใหม่กับที่อยู่ใหม่พร้อมกับการถือกำเนิดของคำว่าครอบครัวแม้จะไม่ใช่พ่อแม่ลูกก็ตาม..

ครั้งแรกที่รู้ว่าท้องความรู้สับสนคิดมากเครียดดีใจ มีความสุข  ผสมปนเปต่าง ๆ นา ๆ วันหนึ่งมีหลากหลายอารมณ์ให้แสดงออกเหมือนที่เขาบอกกันว่าคนท้องมักจะอารมณ์แปรปรวน 

เคยมีความคิดจะทำแท้งแวบเข้ามาในหัวเพราะพ่อของลูกไม่ใช่คนรักแถมยังไม่บรรลุนิติภาวะด้วยซ้ำแต่ไม่ว่ายังไงก็ฆ่าลูกด้วยการทำแท้งไม่ได้

นาทีนั้นเหมือนจะเข้าใจคนที่คลอดตนเองออกมาแต่ก็ทิ้งไว้ให้คนอื่นเก็บไปเลี้ยงนิดนึงเหมือนกัน...

'ซึ่งเขาจะไม่เป็๲แม่แบบนั้นแน่นอน'

"คาร์ลว่าเด็กคนนั้นโตขึ้นมาจะเป็๲เทพหรือปีศาจ?"

เด็กสามขวบหยิบป็อปคอนใส่ปากตนเองสลับกับคุณพ่อผมยาวตอนที่ดูหนังกันอยู่พร้อมหน้า

"ลูกครึ่งไงก็พ่อเป็๲เทพแม่เป็๲ปีศาจ"

"แล้วเทพกับปีศาจต่างกันขนาดนั้นทำไมมีลูกด้วยกันได้ล่ะ"

"ก็ความเงี่ย...อุบ!"

"หุบปากหยุดสอนอะไรแปลกๆ ให้ลูกสักทีลูกไปอยู่กับนายทีไรติดอะไรประหลาดมาตลอด!''

คาร์ลนอนบนฟูกที่พื้นปิดไฟห้องมืดสนิทมีเพียงเเสงจากหน้าจอทีวีหลังใหญ่ คิลีนอนกินป๊อปคอนบนอกคุณพ่อผมยาวพลางถามเสียงงัวเงียถึงสิ่งตรงหน้า

คนพ่อที่ตาดูหนังไปด้วยมือเกาหลังลูกชายตัวน้อยไปด้วยตอบอย่างอารมณ์ดีจนกระทั่งเสียงตอบลูกสุดห่ามไปสะกิดหูคุณแม่เข้ามือเรียวยาวที่นอนอยู่บนโซฟาจึงต้องปรี่ยื่นลงมาอุดปากด้วยความรวดเร็วพร้อมกับส่งเสียงปราม

แต่พอเหลือบตามองลูกก็เห็นคนตัวเล็กอ้าปากคาบป๊อปคอนหลับตาพริ้มบนอกคุณพ่อด้านล่างไปแล้ว

มือขาวที่ปิดปากคนข้างล่างถูกรั้งข้อมือไว้ไม่ให้ไปไหนแถมหน้าที่ยื่นลงมายังใกล้จนได้ยินเสียงลมหายใจรินรดกัน

"ทำไม? ไม่จริงหรือไงใครๆ มันก็เงี่ยนด้วยกันทั้งนั้นไม่ใช่แค่เทพกับปีศาจนะ..ผมกับคุณก็ด้วย ต้องเงี่ยนกันขนาดไหนถึงทำกันกลางพายุหิมะจนติดลูกแค่วันเดียวได้หื้ม~"

"ปล่อย!" ฝ่ามือใหญ่กำข้อมือขาวไว้แน่นยื่นหน้าขึ้นมาจนจมูกเฉียดแก้มคน๪้า๲๤๲

ใบหน้าหล่อเหลาส่อเจตนาชัดเจนถึงความอยากทำโดยไม่สนว่าต้องรักกันก่อนถึงควรจะทำกันได้

"ลูกหลับแล้ว" เสียงแหบพร่าไถจมูกโด่งลงบนหลังมือเรียวสวยคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็๲แม่ของลูกแต่อีกคนกลับพยายามดึงมือออกจากการเกาะกุม

"ฉันไม่ชอบนาย ไม่อยากพลาดมีอะไรกับนายอีก!"

ด้วยร่างกายที่สมส่วนแม้จะเล็กกว่าพ่อของลูกแต่ไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้นจึงสามารถหลุดออกจากการเกาะกุมได้ก่อนจะลุกขึ้นนั่งตั้งหลักบนโซฟา

"เบาหน่อยแม่ชีถ้าลูกได้ยินเขาจะคิดว่าคุณไม่รักเอาได้..ก็แค่เซ็กส์ทำไมต้องหวงตัวด้วยวะ?"

คาร์ลหงายหลังลงนอนท่าเดิมพร้อมกับลูบหลังลูกไปด้วยบ่นเบาๆด้วยความคิดน้อย

"ฟังภาษาคนไม่เข้าใจหรือไงฉันไม่ชอบนาย  ไม่ชอบทัศนคติของทั้งนายและองค์กรของนาย"

"นี่แม่ชีผมจะบอกอะไรให้ฟัง..ต่อให้คุณจะเทศสอนคนไปทั้งชีวิตมันก็ลบล้างอดีตของคุณไม่ได้หัดเข้าใจความ๻้๵๹๠า๱ปกติของมนุษย์บ้าง"

"ไม่ต้องมายุ่งกับชีวิตฉัน!"

ชาร์มยังคงยืนยันคำเดิมด้วยน้ำเสียงที่มั่นคงทั้งที่ใจเต้นรัวเเรงขึ้นยามได้ใกล้ชิดคนคนนี้

"โอเค~เลยเที่ยงคืนแล้วผมพาลูกไปเลยแล้วกันฝากเก็บกวาดด้วย บาย~"

...

TCB.

อ้าว? พี่คิลเรามีพ่อแม่ที่หล่อแมนแฮนด์ซั่มแต่ทั้งคู่ไม่ได้คบกันมาก่อน? ไม่เคยแต่งงานกันด้วยแต่รักลูกมาก..ว้อท?

นี่มันปัญหาระดับชาติเลอ!