‘ตูม!! ตูม!! ตูม!! ตูม!!
เสียงของตึกเรือนบ้านช่องะเิขึ้นอย่างต่อเนื่อง ผู้คนวิ่งหนีตายกันอย่างอลหม่าน ส่วนคนที่หนีไม่พ้นนั้นถูกปีศาจฆ่าอย่างน่าสยดสยอง
มีผู้ฝึกฝนอยู่ไม่น้อยที่เข้าต่อสู้กับพวกปีศาจแต่ถึงอย่างนั้นก็ทำอะไรพวกปีศาจไม่ได้เลยเนื่องจากความของต่างของพลังและจำนวน ผู้ฝึกตนและผู้คนจำนวนมากที่ต้องตกตายด้วยน้ำมือของพวกเผ่าพันธุ์ปีศาจ
เวลาผ่านพ้นไปเพียงไม่นานกองกำลังต่างๆได้ทราบถึงการบุกโจมตีของเผ่าพันธุ์ปีศาจ เมื่อกองกำลังต่างๆได้ทราบข่าวผู้นำของกองกำลังก็ได้สั่งให้ผู้ฝึกฝนและคนระดับสูงมุ่งไปที่ทิศตะวันตกของเมืองในทันที!
…ตัดภาพมาที่ กองกำลังทลายสรรค์ ซึ่งเป็กองกำลังที่แข็งเป็อันดับหนึ่งของเมือง FO1
ผู้าุโกองกำลังทลายสรรค์ “เกิดเื่ใหญ่ขึ้นแล้วท่านผู้นำเผ่าพันธุ์ปีศาจบุกโจมตีที่ด่านทิศตะวันตกของเมือง!!”
ผู้นำกองกำลังทลายสรรค์ “อะไรนะเผ่าพันธุ์ปีศาจบุกโจมตีงั้นหรอ?!! พวกมันมากันเยอะแต่ไหน?”
“จากที่หน่วยสอดแหนมของกองกำลังเราบอกมาว่ามีปีศาจระดับรวบรวมปราณและปราณแท้จริงราว1000กว่าตนและมีปีศาจระดับนภาอีก5ตนส่วนอีก1ตนนั้นไม่สารถบอกระดับพลังได้ครับท่านผู้นำ”
"แค่ปีศาจระดับนักรบนภาและระดับปราณแท้จริงกับรวบรวมปราณก็วิกฤตมากแล้ว แถมยังมีปีศาจที่ระบุระดับพลังไม่ได้นี่มันคือหายนะชัดๆ!! ส่งคำสั่งลงไปให้ผู้ฝึกตนของเราทุกคนมุ่งตรงไปที่ทิศตะวันตกของเมืองในทันที!!!” ผู้นำกองกำลังกล่าว
“รับทราบครับท่านผู้นำ!”
ผู้นำกองกำลังทลายสรรค์หรือก็คือหยางเฟิงเขานั้นได้ครุ่นคิดขึ้นมา “ฉันว่าปีศาจที่ไม่สามารถระบุระดับพลังได้นั้นมันต้องมีระดับไม่ต่ำกว่าระดับนักรบ์เป็แน่ ไม่ได้การแล้วฉันต้องไปที่ทิศตะวันตกเดี๋ยวนี้!!”
หลังจากที่หยางเฟิงครุ่นคิดได้ไม่นานเขาก็ได้ลอยตัวขึ้นเหนือพื้นและพุ่งทยานออกไปในทิศตะวันตกในทันที
ต้องบอกก่อนว่าเมื่อฝึกฝนมาถึงระดับนักรบนภานั้นจะสามารถเหาะเหินเดินอากาศได้รวมถึงจุนเสี่ยวเหยาด้วยเช่นกันแต่เหตุผลที่จุนเสี่ยวเหยาไม่ใช้ความสารถนี้นั้นเพราะว่าเขาไม่้าเปิดเผยพลังที่แท้จริง
ในขณะเดียวกันกองกำลังต่างๆได้สั่งให้ผู้ฝึกตนของพวกเขามุ่งตรงไปที่ทิศตะวันตกเพื่อจัดการกับเผ่าพันธ์ุปีศาจที่บุกโจมตี
ที่ฝั่งทิศติตะวันตกของเมืองในตอนนี้สถานการณ์นั้นเลวร้ายเป็อย่างมาก มีศพมนุษย์มากมายตามซากปลักหักพังพวกปีศาจได้ทำลายล้างเมืองฝั่งทิศตะวันตกอย่างรวดเร็ว ผู้คนที่รอดตายออกมาจากการบุกโจมตีนั้นต่างโกรธเเค้นพวกปีศาจอย่างถึงที่สุด
และครู่ต่อมาผู้ฝึกฝนและคนระดับสูงจากกองกำลังต่างๆรวมถึงผู้นำของกองกำลังและหยางเฟิงก็ได้มาถึงยังบริเวณที่พวกปีศาจนั้นกำลังจะทำการโจมตี
ใบหน้าของทุกคนในตอนนี้นั้นเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวรวมถึงหยางเฟิงด้วยเช่นกัน หยางเฟิงและผู้นำของกองกำลังต่างๆไม่รอช้าพวกเขาได้พุ่งเข้าไปหาพวกปีศาจ
แต่ในขณะที่หยางเฟิงและคืนอื่นๆกำลังพุ่งเข้าไปนั้น ปีศาจอสรพิษ9หัว ที่กำลังมองดูการทำลายเมืองอย่างมีความสุขก็ได้ััถึงการมาของพวกหยางเฟิง
ปีศาจอสรพิษเก้าหัวพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เหยียดหยามและดูถูก
“คิคิ มีพวกมดปลวกระดับนักรบนภาพุ่งเขามางั้นรึ ก็แค่ระดับนักรบนภาขั้น7 หนึ่งคน ขั้นที่5 ห้าคน ดูเหมือนว่าหนึ่งในหกคนนี้จะมีคนแข็งแกร่งอยู่สินะ น่าสนใจดีนิแต่เมื่ออยู่ต่อหน้าข้าพวกเ้าก็เป็แค่มดปลวกเท่านั้นแหละ ฮ่าฮ่าฮ่า”
ปีศาจอสรพิษเก้าหัวได้สั่งให้ปีศาจระดับนภาทั้ง5ตนให้ไปจัดการกับพวกมนุษย์ระดับนักรบนภาขั้นที่5 ที่กำลังพุ่งเข้ามา ส่วนขั้นที่7ปีศาจอสรพิษเก้าหัวนั้นจะเป็คนจัดการเองเมันนั้นอยากเล่นสนุก
เมื่อหยางเฟิงและผู้นำของกองกำลังต่างๆมาถึง ทั้ง6ก็ได้ปลดปล่อยแรงกดดันระดับนักรบนภาออกมาในทันที
“ตูมมม!!!
มิติเริ่มบิดเบี้ยวแต่ไม่ถึงกับฉีกขาด บรรยากาศในตอนนี้เต็มไปด้วยความหนักอึ้งปีศาจที่อยู่ระดับต่ำกว่าระดับนภานั้นต่างถูกแรงกดดันกดทับนอนลงที่พื้นอย่างรุนแรงและปีศาจบางตัวที่มีการบ่มเพาะไม่แข่งแกร่งถึงกับตัวะเิในทันที
อารมณ์ของหยางเฟิงและพรรคพวกในตอนนี้นั้นโกรธเกี้ยวเป็อย่างมาก ผ่านไปเพียงไม่กี่นาทีหยางเฟิงก็ััได้ถึงปีศาจระดับนภาทั้งห้าตนที่กำลังพุ่งเข้ามาหาพวกเขาหยางเฟิงได้ะโขึ้นด้วยน้ำเสียงที่แข็งกร้าว
“พวกมันมาแล้ว! ระวังตัวด้วย“
ทันใดนั้นเองปีศาจทั้งห้าก็ได้พุ่งเขาใส่ผู้นำของกองกำลังต่างๆอย่างรวดเร็ว ‘เปรี้ยง!! เปรี้ยง!! เปรี้ยง!! เปรี้ยง!! เสียงการประทะกันของปีศาจระดับนักรบนภาและผู้นำกองกำลังต่างๆ
หยางเฟิงที่กำลังจะเข้าไปช่วยสู้นั้นจู่ๆเขาก็ััได้ถึงพลังงานที่แข็งแกร่งเป็อย่างมากกำลังพุ่งตรงมาหาเขา
“นี่มัน!! ไม่ผิดแน่มันคือปีศาจระดับนักรบ์ ขั้นที่1 ปีศาจอสรพิษเก้าหัว!”
สีหน้าของหยางเฟิงนั้นตื่นตลึงเป็อย่างยิ่งแต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่ได้เกรงกลัว ต้องบอกก่อนว่าช่องว่างของระดับพลังหยางเฟิงและอสรพิษเก้าหัวนั้นห่างกันราวฟ้ากับเหว
ปีศาจอสรพิษเก้าหัวไม่รอช้าเขาได้พุ่งเข้าหาหยางเฟิงและอาศัย่เวลาที่หยางเฟิงนั้นไม่ทันตั้งตัวสบัดหางฟาดเข้าใส่หยางเฟิงอย่างรุนเเรง
‘ปั้ง!!!
หยางเฟิงที่ถูกโจมตีโดยไม่ทันตั้งตัว เขาได้ยกมือทั้ง2ข้างขึ้นมาป้องกันตามสัญชาตญาณ แต่ถึงอย่างนั้นด้วยความรุนแรงของการโจมตีอสรพิษเก้าหัว ทำให้หยางเฟิงกระเด็นออกไปไกลถึง1กิโลเมตรและไปประทะเข้ากับซากตึก
หยางเฟิงที่ประทะเข้ากับตึกเขาได้ลุกขึ้นมาและสบดด่าอสรพิษเก้า
“รอบโจมตีกันนิหว่าไอ้ปีศาจเดรัจฉาน!!”
เพียงไม่กี่วินาทีต่อมาอย่างเฟิงได้พุ่งไปหาอสรพิษด้วยความรวดเร็ว
ตัดภาพมาที่การต่อสู้ของผู้นำกองกำลังต่างๆ สถานการณ์ของพวกเขานั้นย่ำแย่เป็อย่างมาก เรียกได้ว่าโดนอัดอยู่ฝ่ายเดียว เพราะว่าพวกเขาต้องต่อกรกับปีศาจระดับนักรบนภาขั้นที่ 7 ซึ่งพวกเขาทั้ง 5 ต่างอยู่แค่ขั้นที่ 5 ทำให้พวกไม่สามรถที่จะต่อสู้กับพวกมันได้เลย
ในขณะเดียวกันหยางเฟิงได้พุ่งทยานมาถึงยังบริเวณที่อสรพิษเก้านั้นอยู่ หยาเฟิงไม่รอช้าเขาได้นำดาบออกมาจากแหวนมิติและเขาได้เริ่มใช้กระบวนท่า ‘ดาบทลายปีศาจ!
พลังงานดาบทลายปีศาจได้พุ่งเข้าใส่อสรพิษด้วยความเร็วและเหมือนว่าจะพลังงานรูปร่างดาบนั้นจะสารถตัดได้ทุกสรรพสิ่ง
แต่ทันใดนั่นอสรพิษเก้าหัวได้ใช้หางของมันสบัดเข้าใส่พลังงานอย่างรุนแรง พลังงานของดาบทลายปีศาจถึงกับแตกกระจาย หยางเฟิงเบิกตากว้างด้วยความใ
“นี่หรอความแข็งแกร่งของระดับนักรบ์!”
อสรพิษเก้าหัวที่เห็นหยางเฟิงนั้นเคร่งเครียดมันก็ได้หัวเราะและพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เหยียดหยาม
“คิคิ…มีพลังแค่นี้หรอเ้าหมดปลวก”
หยางเฟิงที่ได้ยินอย่างนั้นเขาไม่รอช้าเขาได้เริ่มปลดปล่อยการโจมตีอีกครั้งในทันที
‘ดาบทลาย์!!!
พลังของดาบทลาย์นั้นรุนแรงกว่าดาบทลายปีศาจถึง10เท่า!
พลังงานมหาศาลของท่าดาบทลาย์ได้พุ่งเข้าหาอสรพิษเก้าหัวด้วยความรวดเร็วปีศาจอสรพิษยังคงใช้หางของมันสบัดเข้าใส่เพื่อหวังทำลายท่าดาบทะลาย์แต่แล้วอสรพิษเก้าหัวนั้นคิดผิด พลังงานรูปร่างดาบได้พุ่งเข้าใส่หางของอสรพิษ9หัวอย่างรุนแรง
‘เปรี้ยงงง!