ทะลุโลกคู่ขนานมาเลี้ยงน้องกับระบบร้อยล้านเท่า

ลิสาทำการซื้อแล้วก็ซื้อทุกอย่างที่ขวางหน้า เธอเก็บของทั้งหมดเข้าไปในช่องเก็บของมิติของเธอ เธอตัดสินใจแล้วว่าพวกสิ่งของพวกนี้เธอจะเก็บเอาไว้ที่ช่องเก็บของมิติที่ท่านเทพได้ให้เธอมา เธอคิดว่าของที่ท่านเทพให้มามันต้องดีกว่าของที่หาซื้อได้อย่างชิปแน่นอน ถึงจะแพงแต่ก็ยังหาซื้อได้ 

แทนไทมองพี่สาวที่ตอนนี้เขาเรียกอย่างไรพี่สาวก็ไม่ยอมตอบกลับมา เขาเรียกพี่สาวสามครั้งแล้วแต่ไม่มีการตอบรับมือน้อยๆของแทนไทจึงกระตุกไปที่มือเรียวสวยของพี่สาวโดยออกแรงมากกว่าทุกครั้งเพื่อที่จะให้พี่สาวรู้สึกตัว

“มีอะไรเหรอครับแทนไท” 

ลิสาสะดุ้งเมื่อแทนไทเขย่ามือของเธอ

“แทนหิวแล้วครับพี่สาว” 

แทนไทบอกพี่สาวเพราะเขาจำได้ว่าพี่สาวเคยสั่งเอาไว้ว่าให้เขาบอกทุกเ๱ื่๵๹ห้ามปิดบังและมีความลับกับพี่สาวโดยเด็ดขาด แทนไทจึงกล้าพูดออกมาตามตรง ลิสามองน้องชายอย่างพอใจที่ตอนนี้น้องชายของเธอกล้าบอกความในใจของตัวเองออกมาบ้างแล้ว 

“ได้ครับ เดี๋ยวพี่จะพาแทนไทไปหาของอร่อยๆทานนะครับ” 

ลิสายิ้มให้น้องชายอย่างน่ารัก

“ครับ” 

เสียงน้อยๆน่ารักๆของแทนไทมันทำให้ลิสาตกหลุมรักครั้งแล้วครั้งเล่า

ลิสาพาแทนไทมาที่ร้านอาหารบรรยากาศดีมากบนห้างใหญ่กลางใจเมือง เธอเห็นว่าร้านตรงหน้าเป็๲เหมือนร้านเนื้อย่าง เธออยากให้แทนไทได้กินเนื้อบ้างเพราะในความทรงจำของร่างนี้ทำให้เธอรู้ว่าแทนไทไม่ได้ทานเนื้อมานานมากแล้ว

“สองที่ค่ะ” 

ลิสาบอกออกไปเมื่อเห็นพนักงานเดินมาต้อนรับพวกเธอ พนักงานโค้งให้เธอและน้องชายขพร้อมนำหน้าทั้งสองไปยังโต๊ะที่ว่างอยู่ด้านในของร้าน

“ขอบคุณค่ะ” 

ลิสาบอกพนักงานที่พาพวกเธอทั้งสองคนมาตรงโต๊ะนี้ พนักงานถามว่าจะเอาราคาไหนดี เธอเลยถามว่ามีแบบไหนบ้างเพราะมาครั้งแรกเลยไม่รู้

“มีหลายราคาค่ะคุณลูกค้า” 

พนักงานอธิบายให้เธอฟังอย่างละเอียดว่ามีแบบไหนบ้าง เธอบอกว่าขอเป็๲ราคาแบบทานอาหารเหมาๆไปเลยดีกว่าเพราะเธออยากชิมหลายอย่าง ลิสาคิดในใจแล้วว่าถ้าหากทานแบบจานก็ได้อยู่ แต่เธออยากจะลองชิมดูทุกเมนู เธออยากทำความรู้จักกับอาหารของโลกใบนี้ให้ได้มากที่สุด

“ได้เลยค่ะ รอสักครู่นะคะ” 

พนักงานบอกแล้วรีบเดินออกไปเพื่อจะได้นำเตาย่างมาวางให้กับลูกค้าที่สั่งทานแบบเหมาจ่าย พนักงานบอกว่าลูกค้าสามารถสั่งของได้แบบไม่จำกัดแต่ขอให้ทานจนหมดเพราะถ้าไม่หมดทางร้านจะปรับเป็๲ราคาปกติของอาหารรายการนั้นๆ ลิสาคิดว่ามันก็คล้ายคลึงกับการทานบุฟเฟ่ต์จากโลกเดิมของเธอ 

สองคนพี่น้องรอไม่นานมาก ลิสาบอกน้องชายว่าอย่าจับตรงนี้เพราะมันร้อน แทนไทพยักหน้าให้พี่สาวอย่างว่าง่าย ลิสาสั่งเนื้อมาหลายแบบเลยเพื่อที่เธอจะได้ย่างให้กับน้องชายของเธอได้ลองชิม 

“แทนไทกินเยอะๆนะครับ” 

ลิสาบอกกับน้องน้อย เธออยากให้แทนไทอ้วนกว่านี้อีกสักหน่อย แบบนี้มันผอมไปจนเธอรู้สึกไม่ค่อยโอเคกับมันสักเท่าไหร่ ลิสากินอาหารมื้อนี้ได้เยอะกว่าทุกมื้อที่เธอเคยกินมาเนื่องจากรสชาติมันเหมือนหมูกะทะหรือร้านเนื้อย่างที่เธอคุ้นชิน มันทำให้เธอมีความรู้สึกนึกถึงถิ่นที่จากมาอยู่ไม่น้อย เธอนิ่งและสะบัดหัวของตัวเองเบาๆ

‘เราเป็๲คนใหม่แล้ว เลิกคิดถึงอดีตสักทีลิสา’ 

ลิสาอดบ่นตัวเองในใจไม่ได้ เธอย่างเนื้อให้กับน้องชายอย่างเอาใจใส่ แทนไทบอกว่าเขาชอบเนื้อมาก มันอร่อยมากและแทนไทอยากกินบ่อยๆ

“ตอนนี้เรามีเงินแล้วเหรอครับ” 

ลิสาได้ยินแทนไทถามเธอถึงกับชะงักมือที่กำลังย่างเนื้อให้กับน้องชาย

“ตอนนี้เราสองคนมีเงินแล้ว แทนไทอยากกินอะไร อยากได้อะไรพี่สาวสามารถหามาให้ได้หมดเลยนะ” 

ลิสาบอก เธอสงสารแทนไทอยู่ในใจมากที่เด็กอายุเพียงแค่เจ็ดขวบต้องมาเจออะไรแบบนั้นในอดีต พ่อก็ตายแม่ก็หนีไปไหนก็ไม่รู้ พี่สาวก็ทุบตีด่าทอใช้งานเหมือนคนรับใช้ ลิสาลองคิดว่าถ้าเป็๲ตัวเองที่โดนกระทำแบบนี้เธอจะมีสภาพแบบไหนกันนะ

“เฮ้อ..” 

ลิสาเผลอถอนหายใจออกมา แทนไทเอียงคอมองพี่สาวอย่างไม่เข้าใจ ลิสายิ้มให้แทนไทและตักเนื้อย่างให้กับน้องได้ทานต่อ สองคนพี่น้องนั่งกินเนื้อย่างด้วยกันอย่างมีความสุข ลิสาคิดในใจขอให้พวกเราสองคนพี่น้องจงมีชีวิตที่ดีขึ้นต่อจากนี้ไปด้วยเทอญ

“เก็บเงินค่ะ” 

ลิสาเรียกพนักงาน 

“ทั้งหมดเป็๲ 1500GG ค่ะ” 

พนักงานบอก ลิสาพยักหน้าแล้วบอกว่าจะสแกนชิปจ่าย พนักงานยื่นแท่นจ่ายเงินมาตรงหน้าของเธอ และเธอก็ทำการสแกนจ่ายอย่างรวดเร็ว พนักงานขอบคุณเธอและโค้งให้อย่างสวยงาม เธอยื่นทิปให้อีกสองร้อยจีจี

“แทนไทครับเราไปรอเอารถของพวกเราดีกว่า” 

ลิสาบอกด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น แทนไทจึงตื่นเต้นไปด้วย เขาดีใจมากที่จะมีรถ

“รถเหมือนที่แทนเคยนั่งใช่หรือเปล่าครับ” 

แทนไทถามอย่างน่ารัก ลิสาพยักหน้าให้พร้อมก้มลงหอมแก้มน้อยๆของน้องชาย

“ใช่แล้วครับ” 

เธอบอกน้องที่ตอนนี้ยังเขินอายที่โดนเธอขโมยหอมแก้มของตัวเองอยู่ ลิสารีบจูงมือน้องชายของเธอให้เดินตามเธอออกมา

ณ โชว์รูมรถยนต์

ลิสากับน้องชายได้เดินมาถึงบริเวณหน้าอาคาร พนักงานชายคนเดิมเห็นพวกเธอเดินมารีบเดินออกมาต้อนรับทันที

“เชิญเข้ามารอด้านในได้เลยครับ” 

พนักงานชายบอกพร้อมทั้งผายมือเชิญให้เธอกับน้องเดินเข้าไปในตัวอาคาร ลิสาพยักหน้าให้แทนคำขอบคุณ ทั้งสองเดินเข้ามานั่งรอที่ห้องรับรองห้องเดิมโดยมีพนักงานมาเสริฟน้ำและขนมให้เหมือนเดิม

“แทนไทกินอีกหรือเปล่าครับ” 

ลิสาถามน้องชาย

“แทนอิ่มแล้วครับ กินไม่ไหวแล้ว” 

แทนไทบอกพี่สาวพร้อมทั้งเอามือลูบหน้าท้องของตัวเองเบาๆ ลิสามองภาพที่น่ารักตรงหน้าแล้วหัวเราะเบาๆ เธอเรียกหนังสือภาพออกมาและส่งให้น้องชายของเธอหนึ่งเล่ม เธอไม่ได้ซื้อแค่หนังสือให้กับตัวเองเพียงอย่างเดียว เธอยังซื้อให้กับน้องชายของเธออีกด้วย เธอเหมาทุกอย่างมาที่คิดว่าน่าจะได้ใช้ในอนาคต แทนไทมองหนังสือที่มีสีสันสวยงามตรงหน้าด้วยความสนใจ เขาทำตาโตแล้วรีบขอบคุณพี่สาว

“ขอบคุณครับ” 

แทนไทยิ้มกว้างให้พี่สาวที่แสนดีของตัวเอง ลิสายิ้มและเรียกหนังสือเล่มหนึ่งออกมา เธอมองหนังสือประวัติศาสตร์ตรงหน้าอย่างสนใจ เธอยกมันขึ้นอ่านทันทีเพื่อฆ่าเวลาในการรอรับรถ เธอไว้วางใจเมื่อน้องของเธอเปิดดูหนังสือภาพด้วยความสนใจ หลังจากนั้นเธอก็จมอยู่กับการอ่านหนังสือที่เธอได้ซื้อมา ลิสาอ่านมันอย่างจริงจังเพราะมันจำเป็๲มากที่ลิสาต้องรู้เมื่อเธอได้มาอยู่บนโลกคู่ขนานใบนี้ 

เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่แล้วเธอเองก็ไม่รู้ จนกระทั่งเธอสะดุ้งเมื่ออยู่ๆหน้าจอของระบบสุ่มร้อยล้านเท่าของเธอเด้งออกมาตรงหน้า

“เอ๊ะ” 

ลิสาร้องออกมาอย่างลืมตัว เธอเหลือบมองไปที่แทนไท เธอเห็นว่าน้องชายของเธอไม่ได้สนใจกับเหตุการณ์ที่เธอเผลออุทานออกมาเมื่อครู่นี้ มันคืออะไรนะ ลิสาคิดในใจ เธออ่านข้อความที่เด้งอยู่ตรงหน้าแถมยังไม่ยอมจางหายไป

‘ภารกิจ : ให้ทิปกับพนักงานชายขายรถเป็๲จำนวนเงิน 10,000GG’

ลิสาคิดว่าถ้าระบบเด้งมาให้แบบนี้แสดงว่าเธอต้องทำตามที่มันบอกมาหรือเปล่านะ เงินแค่หนึ่งหมื่นจีจีก็ไม่ได้เยอะมากเท่าไหร่ เดี๋ยวเธอลองทำดูก็ได้จะรู้เองว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากนี้ 

“ขออนุญาตครับผม” 

พนักงานชายคนเดิมพูดอย่างสุภาพ ลิสาประทับใจมากกับการบริการ เธอมองไปที่พนักงานชายเพื่อรอว่าเขาจะพูดอะไรต่อ

“พอดีผมจะมาแจ้งว่ารถของลูกค้าเรียบร้อยแล้วครับ” 

ลิสาพยักหน้าให้ เธอชวนน้องชายของเธอเดินออกไปข้างนอก ลิสาเก็บหนังสือภาพของน้องชายและหนังสือประวัติศาสตร์ของตัวเองเข้ากับช่องเก็บของมิติของเธอ ลิสาจูงมือน้องชายเดินตามพนักงานชายออกไปทันที

“สวยมาก” 

ลิสาพูดออกมาเมื่อเห็นตัวรถ ไม่ว่าจะเป็๲รูปลักษณ์หรือสีรถมันช่างถูกใจเธอจริงๆ รถคันนี้เธอได้สแกนจ่ายผ่านชิปไปเรียบร้อยแล้วก่อนจะเดินไปห้าง ตอนนี้เหลือแค่เธอใช้มันเดินทางกลับไปที่บ้านของเธอก็เท่านั้น 

“ถูกใจหรือเปล่าครับคุณลูกค้า” 

ลิสาได้ยินที่พนักงานชายถามเธอ เธอพยักหน้าให้และส่งยิ้มอย่างพอใจ เธอเดินดูรอบๆคัน ลิสาเปิดประตูเข้าไปดูด้านในของตัวรถอย่างสำรวจ เธอมองความหรูหราด้านในอย่างพึงพอใจ วัสดุของโลกใบนี้มันดีมากจริงๆ ลิสาคิด

“มีคู่มือการใช้รถหรือเปล่าคะ” 

ลิสาถามออกไปเพราะเธอต้องกลับไปศึกษามันอย่างแน่นอน 

“มีครับคุณลูกค้า” 

พนักงานชายเดินไปเปิดประตูรถอีกด้านหนึ่งและนำเอาคู่มือรถที่อยู่ใต้ช่องด้านล่างเบาะที่นั่งข้างคนขับออกมาให้ลิสาดู ลิสาดูผ่านๆเพราะมีอีกหลายอย่างเลยที่เธอต้องกลับไปดูให้ละเอียดมากกว่านี้

“ตอนนี้ฉันขอให้ช่วยสอนเบื้องต้นก่อนได้หรือเปล่าคะ” 

ลิสาถามพนักงานชายคนเดิม ซึ่งพนักงานชายบอกว่ามันเป็๲หน้าที่ของตัวเองอยู่แล้ว 

“เชิญลูกค้าบนรถได้เลยครับ”

พนักงานบอกเธอ ลิสาให้น้องชายขึ้นไปนั่งอยู่เบาะด้านหลังก่อนและเธอก็เดินตามขึ้นไป พนักงานอธิบายว่าถ้าไม่อยากจะนั่งแบบนี้ให้ปรับเป็๲โหมดอื่นก็ได้ รถรุ่นนี้มีทั้งหมดสี่โหมดด้วยกัน คือ ปรับเป็๲ห้องนอน,ห้องนั่งเล่น,ห้องน้ำ และปรับเป็๲เหมือนรถธรรมดาที่แสดงอยู่ในตอนนี้ รถรุ่นนี้สามารถขับขี่เองได้หรือใช้ระบบนำทางอัตโนมัติได้เลยสำหรับผู้ขับขี่รถไม่เป็๲ พนักงานสอนลิสาปรับโหมด และอธิบายปุ่มแต่ละปุ่มว่าคืออะไรบ้าง ลิสาทำความเข้าใจได้อย่างรวดเร็ว

“ที่ว่าปรับเป็๲ห้องน้ำกับห้องนอนได้ สองห้องนี้ปรับพร้อมกันเป็๲สองห้องได้เลยหรือเปล่าคะ” 

ลิสาถามและอธิบายให้พนักงานเข้าใจ เธอ๻้๵๹๠า๱ส่วนที่ว่าตอนเดินทางไกลๆจะปรับให้เป็๲ทั้งห้องนอนและห้องน้ำพร้อมๆกัน พนักงานยิ้มและบอกว่า

“สามารถทำได้อย่างแน่นอนครับ” 

ลิสาพอใจกับคำตอบมาก แบบนี้ค่อยคุ้มค่าหน่อยกับห้าพันล้านจีจีที่เธอเสียไป ลิสาลองปรับโหมดดูก็ต้องอึ้งกับนวัตกรรมของโลกใบนี้ ถ้าของพวกนี้ไปอยู่ที่โลกเดิมของเธอมันต้องเกิดเหตุการณ์วุ่นวายขึ้นแน่ๆเพราะใครๆก็อยากจะ๦๱๵๤๦๱๵๹มัน พนักงานสอนลิสาตั้งพิกัด เธอขอให้พนักงานตั้งพิกัดบ้านของเธอหน่อย พนักงานก็ทำให้เธออย่างรวดเร็ว พิกัดบ้านของเธอเธอรู้อยู่แล้วเพราะพนักงานขายบ้านให้เธอมาก่อนหน้านี้ และเธอก็เคยใช้พิกัดบอกกับรถรับส่งก่อนหน้านี้แล้วด้วยจึงมั่นใจได้ว่าพิกัดมันถูกต้อง เมื่อลิสาเข้าใจหมดแล้วในเบื้องต้นที่จำเป็๲ต้องรู้เธอก็ขอบคุณพนักงานที่ให้บริการเธออย่างดีมาตลอด

“ต้องขอบคุณมากเลยนะคะสำหรับการแนะนำ” 

ลิสาขอบคุณจากใจ พนักงานชายคนนี้บริการเธอดีมาก พูดก็ดีกริยามารยาทก็โอเค การแต่งตัวเธอให้สิบเต็มสิบ

“นี่ค่ะ ขอบคุณที่ให้การต้อนรับและแนะนำเป็๲อย่างดี ถือว่าเป็๲ของขวัญในการพบกันนะคะ ฉันประทับใจในการบริการของคุณมาก” 

ลิสายื่นเงินปึกใหญ่จำนวนหนึ่งหมื่นจีจีไปตรงหน้าของพนักงานชายที่ให้คำแนะนำกับเธอ พนักงานชายถึงกับ๻๠ใ๽ทิปที่ได้เยอะมากขนาดนี้ เขายื่นมือสั่นๆของตัวเองไปรับเงินปึกใหญ่ด้วยความยินดี

“ขอบคุณมากครับผม” 

พนักงานชายบอกอย่างซาบซึ้งใจ เงินก้อนนี้จะทำให้เขานำไปใช้ประโยชน์ได้อีกมาก ลิสายิ้มให้นิดๆ และเธอก็ขอตัวกลับบ้านก่อนเนื่องจากเย็นมากแล้ว

“ขอตัวก่อนนะคะ” 

ลิสาบอกอย่างสุภาพ พนักงานโค้งให้เธอและพูดอย่างสุภาพว่า

“สวัสดีครับ ถ้ามีอะไรให้รับใช้แวะมาหาได้ทุกเวลาเลยนะครับ” 

ลิสาได้ยินก็ก้มหัวให้เล็กน้อย เธอเดินขึ้นรถไปและให้แทนไทมานั่งข้างเบาะคนขับรถ เธอนั่งตรงเบาะคนขับแต่เธอไม่ได้ขับเองหรอกนะ เธอจะใช้ระบบอัตโนมัติในการเดินทางครั้งนี้ เธอดูความเรียบร้อยทั้งหมดก่อนสั่งการให้รถเคลื่อนตัวออกไป 

“ว้าวมันดีมากเลย” 

เสียงของลิสา สองคนพี่น้องมองหน้ากันและยิ้มให้กันอย่างมีความสุข