โอตาคุจอมยุทธ์ทะลุมิติ

คำประกาศของท่านเจ้าสำนักหลงเทียนเปรียบเสมือนก้อนหินขนาดมหึมาที่ถูกโยนลงไปในทะเลสาบที่นิ่งสงบ...มันได้สร้างแรงกระเพื่อมและคลื่นแห่งความทะเยอทะยานที่รุนแรงไปทั่วทั้งเขตศิษย์ชั้นใน!

การประลองใหญ่ประจำทศวรรษ!

มันไม่ใช่แค่การแข่งขันธรรมดา...แต่มันคือเวทีที่จะกำหนดลำดับชั้นและอนาคตของศิษย์รุ่นเยาว์ไปอีกสิบปีข้างหน้า! ศิษย์เอกอันดับหนึ่ง...คือตำแหน่งที่ทุกคนต่างก็ใฝ่ฝันถึง!

ทันทีที่การประชุมสิ้นสุดลง บรรยากาศของสำนักชั้นในก็เปลี่ยนไปในทันที ความเกียจคร้านที่เคยมีอยู่บ้างได้หายไปจนหมดสิ้น ถูกแทนที่ด้วยไอแห่งการต่อสู้และความมุ่งมั่นที่ลุกโชน! ศิษย์ทุกคนต่างก็รีบกลับไปยังจวนของตนเองเพื่อเริ่มต้นการฝึกฝนอย่างบ้าคลั่ง!

ท่ามกลางความคึกคักนั้น...กลุ่มของหลินเฟิงและกลุ่มของเจี้ยนอู๋ซวงได้เดินออกมาจากหอประชุมใหญ่แทบจะพร้อมกัน

รอบกายของเจี้ยนอู๋ซวงนั้นเต็มไปด้วยเหล่าศิษย์ชั้นในที่ดูมีฐานะและแข็งแกร่ง พวกเขาคือลูกหลานของตระกูลสาขาต่างๆ หรือศิษย์สายตรงของผู้อาวุโสคนอื่นๆ พวกเขามองมายังกลุ่มของหลินเฟิงด้วยสายตาที่ผสมปนเปกันระหว่างความดูแคลนและความอิจฉา

ในทางกลับกัน...กลุ่มของหลินเฟิงกลับดู "น่าสมเพช" กว่ามาก...มีเพียงตัวเขา จางหู่ และสือเหล่ย...สามคนที่มาจากจุดที่ต่ำที่สุด...เป็นเหมือนม้านอกสายตาที่บังอาจขึ้นมาท้าทายบัลลังก์ของราชสีห์

"ข้าจะรอเจ้าอยู่ที่รอบชิงชนะเลิศ...หลินเฟิง" เจี้ยนอู๋ซวงกล่าวขึ้นมาลอยๆ แต่สายตากลับจ้องมองมาที่เขาอย่างชัดเจน "อย่าทำให้ข้าต้องผิดหวังล่ะ"

พูดจบเขาก็สะบัดแขนเสื้อแล้วเดินจากไปพร้อมกับพรรคพวกของตนเอง ทิ้งไว้เพียงแรงกดดันที่มองไม่เห็น

...

ณ จวนที่พักของหลินเฟิง...

บรรยากาศเต็มไปด้วยความเงียบงัน หลิวซูซินได้นำชาสมุนไพรชั้นดีมาให้ทุกคน แต่ก็ไม่มีใครมีอารมณ์จะดื่มมัน

"บัดซบ! เจ้าหมอนั่นมันหยิ่งผยองชะมัด!" สือเหล่ยเป็นคนแรกที่ทลายความเงียบขึ้นมา เขาทุบโต๊ะอย่างแรงด้วยความโกรธ "พี่ใหญ่เฟิง! ท่านต้องสั่งสอนมันในการประลองให้ได้!"

"ใจเย็นก่อนสือเหล่ย" จางหู่ปรามขึ้นด้วยสีหน้าที่เคร่งขรึม "เรื่องนี้มันไม่ได้ง่ายขนาดนั้น...นี่ไม่ใช่แค่การประลองฝีมือ แต่เป็นสงครามตัวแทน...เบื้องหลังของเจี้ยนอู๋ซวงคือท่านผู้อาวุโสฝ่ายลงทัณฑ์และกลุ่มอำนาจเก่าทั้งหมด...พวกเขาจะต้องทำทุกวิถีทางเพื่อให้แน่ใจว่าเจี้ยนอู๋ซวงจะชนะ...พวกเขาต้องเล่นสกปรกแน่"

"ข้าจะคอยช่วยปรุงยาฟื้นฟูพลังและยาแก้พิษที่ดีที่สุดให้พวกท่านเอง" หลิวซูซินกล่าวอย่างมุ่งมั่น "ท่านอาจารย์ซู...ท่านก็อยู่ข้างพวกเราเช่นกัน"

หลินเฟิงที่นั่งนิ่งเงียบมาโดยตลอด...ค่อยๆ ยกถ้วยชาขึ้นมาจิบอย่างช้าๆ...ความสงบนิ่งของเขาช่วยทำให้บรรยากาศที่ตึงเครียดผ่อนคลายลงได้อย่างน่าประหลาด

"พวกท่านพูดถูกทั้งหมด" เขากล่าวขึ้นในที่สุด "นี่คือสงคราม...และการต่อสู้ซึ่งๆ หน้าคือสิ่งที่พวกเขาคาดหวังให้เราทำ...แต่พวกเขาคิดผิด...เพราะความได้เปรียบที่แท้จริงของเรา...ไม่ใช่แค่พลังของข้า...แต่คือพวกเราทุกคน...และคือ 'สมอง' ของเรา"

เขาเปลี่ยนจากเด็กหนุ่มผู้เงียบขรึม...กลายเป็น "ผู้นำ" อย่างสมบูรณ์แบบ

"เรามีเวลาสามเดือน...และนี่คือแผนของเรา"

เขาเริ่มอธิบายแผนการฝึกฝนที่เขาได้วางไว้อย่างละเอียด "สำหรับข้า...เป้าหมายแรกคือการทำให้รากฐานของระดับรวมปราณขั้นที่เจ็ดมั่นคงอย่างสมบูรณ์แบบ...และหากเป็นไปได้...ข้าจะพยายามทะลวงสู่ขั้นที่แปดให้ได้ก่อนการประลองจะเริ่มขึ้น"

ขั้นที่แปด! แค่ความคิดก็ทำให้เพื่อนทั้งสามคนตกใจแล้ว!

"ส่วนท่าน...ศิษย์พี่จาง" เขาหันไปมองจางหู่ "เพลงดาบของท่านมั่นคงและหนักแน่น...แต่ยังขาดความพลิกแพลง ท่านมักจะใช้พละกำลังเข้าปะทะตรงๆ มากเกินไป...ลองเปลี่ยนมาเน้นที่การ 'ป้องกันเพื่อสวนกลับ' ดูบ้าง...ใช้ความแข็งแกร่งของท่านเป็น 'โล่' แล้วรอจังหวะที่ศัตรูเปิดช่องว่างเพียงชั่วพริบตา...นั่นคือเพลงดาบที่แท้จริงของท่าน"

เขาหันไปทางสือเหล่ย "ส่วนเจ้า...สือเหล่ย...กระบี่ของเจ้ารวดเร็ว...แต่ขาดความหนักแน่น การโจมตีของเจ้าสร้างบาดแผลเล็กๆ น้อยๆ ได้ดี แต่ยากที่จะตัดสินผลแพ้ชนะกับยอดฝีมือที่แท้จริงได้...เจ้าต้องเรียนรู้ที่จะรวบรวมพลังทั้งหมดไว้ที่ 'จุดเดียว'...เปลี่ยนจาก 'พายุใบมีด' ให้กลายเป็น 'สายฟ้าฟาด' เพียงครั้งเดียวที่ทรงพลัง"

คำชี้แนะของเขานั้นเฉียบคมและตรงจุดอย่างน่าเหลือเชื่อ! ราวกับเขาสามารถมองทะลุถึงแก่นแท้ของเคล็ดวิชาของสหายทั้งสองได้อย่างทะลุปรุโปร่ง!

"นี่คือยาเม็ดบ่มเพาะพลังที่ข้าได้รับมาเป็นรางวัล" เขาหยิบขวดยาออกมาหลายขวดแล้วแบ่งให้ทุกคน "จงนำมันไปใช้...เราจะแข็งแกร่งขึ้นไปด้วยกัน!"

การกระทำนั้นทำให้หัวใจของจางหู่และสือเหล่ยเต็มไปด้วยความตื้นตัน...นี่คือผู้นำที่แท้จริง!

"ขอบคุณมาก! เย่เฟิง!" "พี่ใหญ่เฟิง!"

"และเจ้า...ซูซิน" เขาหันไปมองหลิวซูซินด้วยรอยยิ้มที่อ่อนโยน "ข้าคงต้องรบกวนเจ้าช่วยหาข้อมูลเกี่ยวกับเพลงกระบี่ของเจี้ยนอู๋ซวง...รวมถึงสมุนไพรที่สามารถใช้รับมือกับพลังปราณสายกระบี่ที่เย็นเยียบของเขาได้"

"อื้อ! ข้าจะพยายามเต็มที่!"

แผนการได้ถูกวางไว้แล้ว...เป้าหมายได้ถูกกำหนดแล้ว...

...

ณ อีกฟากหนึ่งของสำนัก...ในจวนที่หรูหราของเจี้ยนอู๋ซวง...

เขากำลังยืนอยู่กลางลานฝึก...ร่ายรำเพลงกระบี่อย่างสง่างาม...ทุกครั้งที่ตวัดกระบี่...จะเกิดเป็นไอเย็นยะเยือกแผ่กระจายออกมา...ทำให้พื้นศิลาโดยรอบถูกปกคลุมไปด้วยเกล็ดน้ำแข็งบางๆ!

เบื้องหน้าของเขาคือท่านผู้อาวุโสฝ่ายลงทัณฑ์...อาจารย์ของเขาเอง

"อย่าได้ประเมินเจ้าเด็กหลินเฟิงนั่นต่ำไป" ผู้อาวุโสกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา "รากฐานของมันลึกล้ำอย่างน่าประหลาด...ข้าสัมผัสได้"

"ศิษย์ทราบแล้วขอรับท่านอาจารย์" เจี้ยนอู๋ซวงตอบรับโดยที่ยังไม่หยุดร่ายรำกระบี่ "แต่ต่อให้รากฐานของมันจะลึกล้ำเพียงใด...มันก็เป็นเพียงแค่ระดับรวมปราณขั้นที่เจ็ดเท่านั้น...ห่างจากศิษย์อีกถึงสองขั้น"

"ความประมาทคือหนทางสู่ความพ่ายแพ้" ผู้อาวุโสกล่าวเตือน "ในการประลอง...หากเจ้าต้องเจอกับสหายของมัน...จงจัดการพวกมันซะ...ทำให้พวกมันบาดเจ็บสาหัสจนไม่สามารถลงแข่งต่อได้...เราต้องโดดเดี่ยวมัน...ทำลายสภาพจิตใจของมันก่อนที่มันจะได้เจอกับเจ้าในรอบสุดท้าย!"

"ขอรับท่านอาจารย์" เจี้ยนอู๋ซวงแสยะยิ้มออกมาอย่างเย็นชา "ศิษย์ไม่เพียงแต่จะเอาชนะมันเท่านั้น...แต่ศิษย์จะเหยียบย่ำมันต่อหน้าคนทั้งสำนัก...และแสดงให้ทุกคนได้เห็นว่า...ใครคืออัจฉริยะตัวจริงของสำนักเมฆาอรุณแห่งนี้!"

...

สงครามที่แท้จริงได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว...ไม่ใช่แค่ในสนามประลอง...แต่ในทุกๆ ที่ของสำนักชั้นใน

ค่ำคืนนั้น...

ณ จวนของหลินเฟิง...พายุหมุนพลังปราณขนาดมหึมาก่อตัวขึ้นรอบๆ ร่างของเขา... ณ จวนของจางหู่...เสียงดาบที่หนักแน่นและมั่นคงดังขึ้นไม่หยุดหย่อน... ณ จวนของสือเหล่ย...ประกายกระบี่ที่รวดเร็วและคมกริบสว่างวาบขึ้นในความมืด... และ ณ ยอดผาที่เหน็บหนาวที่สุด...ไอเย็นยะเยือกจากเพลงกระบี่ของเจี้ยนอู๋ซวงดูราวกับจะแช่แข็งหมู่ดาวบนท้องฟ้า...

สามเดือน...คือเวลาที่จะตัดสินทุกสิ่ง...สงครามที่แท้จริงระหว่างอัจฉริยะได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว