หลักจากที่ทั้งสองคนได้เปิดประสบการณ์สุดเสียวด้วยกันที่ตึกร้าง วันนี้เป็วันที่เขาสองคนต้องตัวห่างกันเป็วันแรก หนุ่มน้อยในชุดนักเรียนเดินลงจากรถเข้าไปในสถานที่ที่เขาพึ่งมาสมัครเมื่อวานข้างคุณแม่เลี้ยงคนสวยที่อยู่ในชุดเสื้อเชิ๊ตสีขาวกับประโปรงสีครีมรัดติ้ว เดินอวดหุ่นสวยไปมา
“เดี๋ยวเย็นนี้แม่มารับนะครับน้องธี ตั้งใจเรียนนะครับ” นุ้ยย่อตัวลงไปลูบหัวหนุ่มน้อยที่ยืนสะพายกระเป๋า จนเสื้อของเธอเปิดกว้างเผยให้เห็นร่องอกคู่โตที่เบียดกันอยู่ในเสื้อชั้นใน
“รีบมานะครับคุณแม่ ธีคิดถึง”
“ธีอยากกลับไปทำกิจกรรมกับคุณแม่ด้วยครับ” หนุ่มน้อยยื่นหน้าเอามือป้องปาก กระซิบที่หูของสาวใหญ่ เพราะเขารู้ว่าสิ่งที่จะพูดห้ามให้คนอื่นได้ยินเด็ดขาด
“ได้สิจ้ะ เดี๋ยวแม่จะรีบมานะครับ” นุ้ยกระซิบตอบ ยิ้มแย้มให้กับท่าทางของหนุ่มน้อย
ระหว่างที่เธอกำลังล่ำลากับลูกชาย ก็ได้มีเสียงของผู้มาใหม่ทักทายเธอขึ้นมาเสียงดัง
“พี่นุ้ย! มาทำอะไรที่นี่คะ” หญิงสาววัยใกล้เคียงกับนุ้ยเอ่ยทักทายนุ้ยที่กำลังเดินพาหนุ่มน้อยไปหาคุณครู
“อ้าว น้องดา!”
ดาริน หญิงสาววัย 43 ปี เธอเป็รุ่นน้องที่สนิทของนุ้ย เพราะที่บ้านของพวกเธอนั้นทำธุรกิจร่วมกันมาั้แ่รุ่นพ่อรุ่นแม่ ทำให้เธอทั้งสองคนรู้จักและร่วมธุรกิจด้วยกันมาโดยตลอด
“พี่นุ้ยมาทำอะไรที่นี่คะ”
“พี่มาส่งลูกน่ะ แล้วนี่น้องดาก็มาส่งลูกเหมือนกันหรอ ไหนตอนนั้นดาบอกพี่ว่าสามีไปทำงานที่ต่างจังหวัดแล้วต้องย้ายตามไปไม่ใช่หรอ” นุ้ยเอ่ยทักคนมาใหม่ เพราะเห็นว่าข้างตัวเขาก็มีหนุ่มน้อยรุ่นราวคราวเดียวกับธียืนจับมือเธออยู่
“ใช่ค่ะ พอดีสามีดาเขาพึ่งย้ายกลับมาน่ะค่ะ ก็เลยต้องย้ายโรงเรียนลูกด้วย นี่พึ่งพามาวันแรกเลยค่ะ”
“บังเอิญจังเลยน้องดา นี่พี่ก็พาลูกมาวันแรกเหมือนกัน”
“จริงหรอคะพี่นุ้ย…แล้วนี่ลูกพี่นุ้ยอยู่ห้องไหนคะ น่าจะรุ่นพอๆกับลูกดา” ดารินถามอย่างสนใจ
“ห้อง…/…จ้ะ”
“บังเอิญจริงๆค่ะ ลูกดาก็เรียนห้องนั้นเหมือนกัน”
“น้องดลไปหาเพื่อนสิลูก ทำความรู้จักกันไว้” ดาจูงมือลูกให้ไปทำความรู้จักกับธี ซึ่งหนุ่มน้อยทั้งสองคนยก็คุยกันเข้าขาได้ดีตามฉบับคนเจอเพื่อนใหม่ ไม่นานคุณแม่ทั้งสองคนก็พาลูกๆของตัวเองไปส่งคุณครู เตรียมเข้าแถว
หลังจากที่ส่งหนุ่มน้อยเข้าโรงเรียนเสร็จ ดาและนุ้ยก็เดินกลับมาขึ้นรถของตัวเอง ซึ่งดาที่มีความสงสัยอยู่ในหัวแต่ไม่อยากพูดต่อหน้าหนุ่มน้อยก็ได้เอ่ยถามนุ้ยทันทีระหว่างที่เดิน
“พี่นุ้ยดาขอเสียมารยาทถามนะคะ…ถ้าดาจำไม่ผิดพี่นุ้ยเป็หมันมีลูกไม่ได้ไม่ใช่หรอคะแล้วทำไมถึงมีน้องธีได้หละคะ”
นุ้ยที่ได้ยินก็หยุดเดินหันมายิ้มให้
“เสียมารยาทอะไรกันละจ้ะน้องดา…พอดีพี่เอาของไปบริจาคที่ศูนย์รับเลี้ยงเด็กกำพร้าน่ะ แล้วเห็นว่าน้องธีเขาน่ารัก แถมยังอัธยาศัยดีด้วย พี่อยู่บ้านคนเดียวมันก็เหงา เลยรับน้องธีเขามาเลี้ยงเป็ลูกบุญธรรมนะจ้ะ” นุ้ยร่ายยาวการมาอยู่ของธี แต่เธอก็ไม่ลืมที่จะเก็บความสัมพันธ์ของเธอกับธีเป็ความลับ
“อ๋อ น้องธีเขาน่ารักเหมือนที่พี่นุ้ยบอกจริงๆค่ะ แถมยังได้มาเรียนห้องเดียวกับลูกดาอีก คงเป็เพื่อนสนิทกันได้แน่ๆค่ะ”
“นั่นสินะจ้ะ งั้นเอาอย่างนี้มั้ย ไหนๆน้องดาก็พึ่งย้ายมา เย็นนี้พาลูกๆของเรามาเจอกันที่บ้านพี่มั้ย จะได้ถือว่าจัดงานเลี้ยงต้อนรับน้องดากับสามีและธีไปพร้อมกันเลย”
“ได้สิคะพี่นุ้ย งั้นเดี๋ยวเย็นนี้เจอกันนะคะ”
ทั้งคู่นัดแนะกันเรียบร้อยก็แยกย้ายกันไปทำงานของใครของมัน จนเวลาร่วงเลยมาถึงเย็น นุ้ยได้ขับรถมารับธีที่โรงเรียนก่อนจะแวะไปร้านที่เธอสั่งอาหารเอาไว้
“ทำไมคุณแม่ซื้ออาหารกลับไปเยอะขนาดนี้หรอครับ” หนุ่มน้อยถามอย่างสงสัย เพราะเห็นมีอาหารมากหน้าหลายตาถูกพนักงานยกมาวางไว้ให้นุ้ยหลังรถ
“ก็วันนี้แม่จะจัดงานต้อนรับน้องธีที่ย้ายมาอยู่กับแม่ไงจ้ะ เดี๋ยวน้าดากับน้องดลก็มาด้วยนะจ้ะลูก”
“ดลมาด้วยหรอครับ ดีจังผมได้มีเพื่อนเล่น”
“สนิทกันแล้วละสิ ถึงได้ดีใจขนาดนี้”
“ใช่ครับ ผมกับดลนั่งเรียนข้างกันก็เลยสนิทกันแล้วครับ”
“ดีแล้วจ้ะลูก สนิทกันไว้….แต่น้องธีห้ามไปเราเื่ของเราให้ใครฟังเด็ดขาดนะลูก กับดลก็ห้ามเล่า” นุ้ยพูดย้ำอีกครั้งเพราะกลัวลูกเธอจะหลุดปากพูดตอนที่ครอบครัวของดามาที่บ้าน ซึ่งธีก็พยักหน้าตอบตกลงทันที
หลังจากที่นุ้ยจัดแจงพื้นที่วางอาหารได้ไม่นาน ดารินก็เดินทางมาถึงบ้านนุ้ยเป็ที่เรียบร้อย
“สวัสดีค่ะพี่นุ้ย เตรียมอะไรเยอะแยะเลยคะเนี่ย มีอะไรให้ดาช่วยมั้ยคะ” สาวใหญ่ที่อายุน้องกว่าเอ่ยถามอย่างเป็มารยาททันที หลังจากที่เดินเข้ามาในบ้าน
“สวัสดีครับป้านุ้ย” เสียงหนุ่มน้อยเอ่ยทักพร้อมยกมือไหว้เ้าของบ้าน
“สวัสดีจ้าทั้งสองคน…ไม่มีแล้วละจ้ะ พี่เตรียมเสร็จแล้ว น้องธีมาหาเพื่อนสิลูก” หลังจากทักทายกัยเสร็จ นุ้ยก็เรียกลูกชายให้ออกมาหาเพื่อนสนิทคนใหม่ของเขา ไนท์ที่เดินมาถึงก็ยกมือสวัสดีดาริน ก่อนจะพาเพื่อนใหม่ของเขาไปนั่งคุยกันอย่างสนุกสนาน
“แล้วนี่สามีน้องดาไม่มาด้วยหรอจ้ะ” นุ้ยที่เห็นว่าดารินเดินเข้ามาแค่กับลูกสองคนก็ถามอย่างสงสัย เพราะเมื่อเช้าเธอบอกว่าให้ชวนสามีมาด้วยนี่นา
“รายนั้นเขาติดงานน่ะค่ะ ไม่ค่อยจะว่างให้ดาหรอก” ดาหวันพูดหน้าหงอย จนนุ้ยต้องเดินมาลูบหลังปลอบใจ
“ไม่เป็ไรนะจ้ะ…เรามาฉลองกันดีกว่า เด็กๆมานี่เร็วลูกมากินอาหารกัน” นุ้ยเรียกหนุ่มน้อยทั้งสองคนเสียงดัง ไม่นานร่างของทั้งสองก็มาถึงตรงหน้า ก่อนที่ทั้งสองครอบครัวจะนั่งทานอาหารด้วยกัน…..
404
