ทลายสวรรค์ กลืนพิภพ

บรรยกาศคึกคักอบอุ่น สถานที่กว้างขวางเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและเสียงสนทนาแสงไฟสีอบอุ่นตกแต่งสถานที่อย่างประณีต มีเวทีสำหรับเสียงดนตรี บรรยากาศชวนให้ทุกคนขยับร่างกายตามจังหวะ

นาฟที่เดินตามคิมเข้ามาในห้องด้วยความรู้สึกตื่นเต้นและกังวลเล็กน้อยมองไปรอบๆ เห็นนักศึกษาใหม่คนอื่นๆ ที่กำลังทำความรู้จักกันหัวเราะและพูดคุยอย่างสนุกสนาน

โต๊ะที่เต็มไปด้วยอาหารและเครื่องดื่มที่หลากหลายตั้งเรียงรายอย่างสวยงาม กลิ่นหอมของอาหารที่ถูกเตรียมไว้อย่างพิถีพิถันลอยมาแตะจมูก

นักศึกษาใหม่ทุกคนมาแบ่งปันเรื่องราวและประสบการณ์ต่างๆ จากบ้านเกิดของพวกเขาเสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะทำให้บรรยากาศในห้องนั้นเต็มไปด้วยความสุข

ขณะที่งานสังสรรค์ดำเนินไป

มีการแสดงพิเศษจากนักศึกษารุ่นพี่ทั้งการร้องเพลง การเต้นรำ และการแสดงตลกที่ทำให้ทุกคนหัวเราะจนท้องแข็ง นักศึกษาใหม่ทั้งหมดรวมถึงนาฟทุกคนเริ่มรู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวใหม่ในสถานศึกษานี้

เอน่าที่นั่งเกาะแขนนาฟอยู่ตลอด  “นายนี่สุดยอดจริงๆ นะหน้าตาก็ดีความสามารถก็เยอะ ทำไมเลือกเรียนในแผนกที่ไม่ใช้สายพลังตัวเองล่ะแล้วแผนกที่นายอยู่ คนก็น้อยยิ่งกว่าน้อย

“ฉันว่านาฟอยู่แผนกการสรรค์สร้างก็ดีอยู่แล้วเค้าคงอยากช่วยเหลือผู้คนให้มาก ดูสิ่งที่เค้าทำที่เขตใต้สิ

“ฉันรู้อยู่แล้วน่าเจ้าอ้วน! ชอบขัดคอตลอดเลย

นาฟได้เห็นผู้คนจากหลากหลายที่มารวมตัวกัน แต่ละคนล้วนแต่ผ่านเรื่องราวมาคนละแบบ ได้เห็นเพื่อนทั้งสองที่ชอบทะเลาะกันอยู่เรื่อยแต่ก็มีความรักในแบบฉบับของเพื่อนที่ดี  ที่แห่งนี้คงเป็นการเริ่มต้นบทใหม่ในชีวิตและมิตรภาพใหม่ๆของทุกคนที่จะเติบโต ไปพร้อมกับการเรียนรู้การใช้ชีวิตในสถานศึกษา

นาฟที่ซึมซับบรรยากาศภายในที่แห่งนี้อย่างผ่อนคลายได้ดื่มสุราที่เป็นของโปรดของตน

   “แล้วเคสกับหลงอู่เป็นยังไงบ้าง 

     “เจ้าเคสก็เหมือนเดิมเก็บตัวฝึกฝนเห็นว่าตั้งใจจะข้ามระดับให้ได้เพื่อเป็นหนึ่งในตัวแทนสถานศึกษาเข้าแข่งขันประจำปีให้ได้

   “ส่วนเจ้าขี้เก๊กนั้น พอฟื้นตัวจากภัยพิบัติครั้งก่อนก็แทบเปลี่ยนเป็นคนละคน พูดน้อยลงเก็บตัวฝึกฝน ไม่ค่อยออกสังคมเท่าไหร่ฉันล่ะเสียดายหน้าตามันจริงๆ ถ้าเป็นฉันนะ!

   “ถ้าเป็นนายก็ไม่มีใครสนใจไง เอาแต่กินกับคุยทั้งวันฮ่าๆ

   “เอน่า! เดี๋ยวรอก่อนไม่นานข้าจะลดความอ้วนแล้ว

ว่าแต่นายบอกว่ามาจากฝั่งตะวันออกแล้วทำไมอยู่ๆ นายไปโผล่ที่นั้นได้

   “ข้าเดินทางมาพร้อมกับหัวหน้าหน่วยในแคมป์กลางคนหนึ่งน่ะ ไม่มีอะไรหรอก

เอน่ากระชากแขนนาฟเข้ามาใกล้ๆ   “เขตตะวันออกอย่างนั้นรึ! นายรู้เรื่องราวของ “ตำนานน้ำตาเลือด”ที่โด่งดังช่วงนี้รึเปล่า 

   “นั่นสินาฟ นายพึ่งมาจากเขตนั้น พอรู้เรื่องบ้างมั๊ย เจ้าน้ำตาเลือดนั่น ทำคนจากฝั่งเราคึกคักกันหน้าดู

รุ่นพี่ที่อยู่แผนกของข้าที่มีชื่อติดอยู่ในอันดับรายชื่อนักสู้ เดินทางไปฝั่งนั้นแล้ว บอกจะไปท้าสู้กับเจ้านั่น

นาฟนั่งนิ่งไป ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี  เอน่าที่อยู่ข้างๆ เห็นความผิดปกติ หันไปจ้องหน้าดึงแขนเข้ามาใกล้

   “เจ้ามีอะไรปิดบังพวกข้ารึเปล่า!

   “เออ! คือว่า....

   “แล้วมันคืออะไรกันเล่าพูดมาสิ เจ้าอ้วนคิมชักสีหน้า

   “เจ้านั่นที่พวกเจ้าพูดถึงน่ะ  “คือข้าเอง!”

 “จะ เจ้าคือน้ำตาละ.... “หมับ!”เอน่าเอามือปิดปากเจ้าอ้วนคิมทันที

   “ไอ้อ้วนหยุดพูด! จะตะโกนทำไม

   “เออ! ข้าขอโทษแค่ไม่คาดคิดว่าเจ้าหนุ่มเบื้องหน้านี้ ที่พึ่งจะเปิดพลังได้ กลับเป็นคนสร้างวีรกรรมใหญ่โตไว้ที่ฝั่งนั้น  

เอน่าที่มองนาฟอยู่ตลอด  “ข้าว่าแล้วว่าต้องเป็นเจ้าพอจะเล่าเรื่องราวให้พวกข้าฟังได้รึเปล่า? 

นาฟพยักหน้าเล่าเหตุการณ์ที่ผ่านมาเน้นเฉพาะเรื่องการเป็นนักสู้ของโคลิเซี่ยมโดยปิดบังเรื่องราวที่สำคัญไว้

   “เอาชนะระดับ2 ขั้นสูงสุดได้ สรุปว่าเจ้าเป็นสายพิเศษใช่มั๊ย

   “อืม ก็คงเป็นอย่างนั้น  แล้วทำไมสถานศึกษาเราไม่มีแผนกของสายนี้เลย

   “ไม่ใช่ว่าสถานศึกษาเราไม่เคยมีผู้ใช้พลังสายนี้แต่ส่วนมากผู้ใช้พลังสายนี้

จะเข้าไปอยู่ที่อาณานิคมเขตในกันเกือบหมดครูอาจารย์ที่เชี่ยวชาญพลังสายนี้ล้วนไปอยู่เขตในกันหมด 

เจ้าอ้วนคิมขยับเข้ามาชิดกับนาฟอีกฝั่งหนึ่งจ้องหน้า

   “เจ้าอยู่ระดับไหน?

   “ระดับ 2

   “ขั้นไหน?

   “ขั้นปลาย

“นี่เจ้า! พึ่งจะเปิดพลังได้แต่ตอนนี้ไปถึงระดับ2

ขั้นปลายแล้ว เจ้านี่มัน!  “ทำไมเหรอเจ้าอ้วน! เอน่าเอียงหน้าออกมาถาม   เจ้าอ้วนคิมจับแขนอีกข้างของนาฟ ดึงเข้ามาใกล้  “ท่านอาจารย์!ๆ โปรดสั่งสอนข้าด้วยนะๆ ท่านอาจารย์   “พอเลยเจ้าอ้วน!คนอื่นเค้าข้ามไประดับ 2 กันหมดแล้วมีแต่เจ้าช้าอืดอาดตลอด

นาฟหันมองเพื่อนทั้งสองของตน “มีเรื่องนึงที่ข้าอยากบอกพวกเจ้า

ข้ามีความขัดแย้งอย่างใหญ่หลวงกับตระกูลใหญ่ทางฝั่งนั้นพวกเจ้าอาจลำบากไปด้วยหากอยู่ใกล้ตัวข้า

   “พวกเชคาล อย่างนั้นรึ! ก็ให้มันมาฝั่งนี้สิ ตระกูลของข้าก็ยิ่งใหญ่ไม่แพ้พวกมันหรอก เชอะ!  คิมยืนขึ้นกอดอกพร้อมเชิดหน้าแสดงความภาคภูมิใจในตระกูลของตน

  “โธ่เจ้าอ้วน! ตระกูลเจ้าเป็นบ้านรองของตระกูลใหญ่จะภูมิใจอะไรนักหนา

   “ไม่รู้ล่ะ! ใครกล้ามาทำอะไรเพื่อนข้าจะซัดให้ปลิวไปเลย!

นาฟกับเอน่าถึงกับยิ้มแม้จะดูแล้วไม่น่าช่วยอะไรได้ แต่ถึงอย่างนั้นคิมก็พูดออกมาจากใจจริงไม่เสแสร้งใดๆ

ผ่านไปไม่นานนาฟก็รู้สึกถึงบรรยกาศที่เริ่มเปลี่ยนไปจากการมาถึงของหญิงสาวผู้หนึ่ง นางสวมชุดฟอร์มนักศึกษาสีดำ ผิวขาว จมูกโด่งผมสีทองหน้าตาสวยงามเป็นอย่างมาก

มีความงามถึงขั้นใกล้เคียงกับเมญ่าและเหมยหลินเลยทีเดียว  ผู้คนรอบข้างที่นางเดินผ่านล้วนลุกขึ้นยืนเป็นการให้เกียรติ  นางหยุดเล็กน้อยหันมองไปรอบๆ ห้องและยิ้มให้กับคน

นางตรงขึ้นไปบนเวที คนทั่วทั้งห้องเงียบเสียงและมองตามสาวสวยคนนี้อย่างไม่ละสายตา

“สวัสดีค่ะทุกคน!ฉันชื่อ “เอโรซ่า” เป็นประธานนักศึกษาของสถาบันแห่งนี้ วันนี้เป็นวันแรกที่ฉันมีโอกาสได้พบเจอกับทุกๆคน ฉันจึงขอเป็นตัวแทนของนักศึกษารุ่นพี่ทุกคนขอต้อนรับนักศึกษาใหม่สู่สถานศึกษาของเรา

“แปะ!ๆๆ เสียงตบมือดังทั่วทั้งห้อง