ชิเอลกับตำนานอะไรเอ่ย?
"คิก คิก" หลังจากที่ชิเอลแพ็กขนมฝีมือพี่ชายส่งไปให้สหายรักเสร็จก็นั่งดูเงินเข้าบัญชีอย่างมีความสุข แค่แพ็กขนมฝีมือพี่ชายส่งไปให้ชาร์ล 4 ชิ้น ได้เงินมา4ล้าน รวมกับเงินที่ได้จากการไลฟ์สตรีมวันแรก ร่วม 2 ล้าน หักค่าธรรมเนียม30เปอร์เซ็น ก็ยังคงเหลืออยู่มากโข
ถึงแม้จะเสียดายที่เงินรายได้ครึ่งหนึ่งของสตรีมวันนี้จะมาจากพี่ชายเขาก็เถอะ แต่อย่างน้อยเขาก็มีรายได้จากชาร์ลก็พอหักลบกลบหนี้กันได้แหละ ชิเอลยังคงมีความสุข กับเงินที่ได้มา โดยไม่ได้สนใจสื่อโซเซียลว่าตนที่พอจะมีชื่อเสียงอยู่แล้ว ตอนนี้ดังมากกว่าเดิมขนาดไหน
ดรีมทวีต
[นักกินNo1 : เอาโว๊ยยย ไม่คิดไม่ฝันว่าจะได้กินขนมที่อร่อยขนาดนี้ในชีวิต (แปะรูป) สงสัยแต้มบุญที่เคยทำมาแต่ชาติปางก่อนจะหมดแล้ว ถึงได้รางวัลนี้มา ขนมโคตรอร่อยย ขออวยยศสตรีมเมอร์ชิเอล เป็สตรีมเมอร์สายอาหารอันดับหนึ่งในกาแล็กซี #สตรีมเมอร์ชิเอล #วันนี้ชิเอลทำทาร์ต #สตรีมเมอร์สวยบอกต่อด้วย #อาหารปรุงสุกของชิเอล]
[replyนักกินNo1. : โอ๊ยยยย ทำไมคนที่ได้รางวัลไม่เป็ช้านนนนนนน ]
[replyนักกินNo1. : ได้ของไวมากกกก ดาวฉันอยู่ไกลจากดาวของสตรีมเมอร์ อีก1วันถึงจะได้]
[มัมหมีตะหนูชิเอล : ตะหนูลูกแม่ สวย น่ารัก ใจดี ทำอาหารอร่อยมากกกก มัมหมีภูมิใจในตัวหนูที่ฉุดเยยคับบบ #สตรีมเมอร์ชิเอล #วันนี้ชิเอลทำทาร์ต #สตรีมเมอร์สวยบอกต่อด้วย #อาหารปรุงสุกของชิเอล]
[ัฟ้าหารัก: กรี๊ดดดดด ไม่คิดไม่ฝันว่าฉันจะเป็หนึ่งในยี่สิบ ฮืออออ แค่ชิมในสตรีมยังอร่อยขนาดนี้ ถ้าได้กินของจริงคงได้ขึ้น์แน่ๆ #สตรีมเมอร์ชิเอล #วันนี้ชิเอลทำทาร์ต #สตรีมเมอร์สวยบอกต่อด้วย #อาหารปรุงสุกของชิเอล]
[ไนเจล : อาหารกับสตรีมเมอร์อันไหนน่ากินกว่ากัน (แปะรูปทาร์ตผลไม้ และอีกรูปเป็สตรีมเมอร์กำลังยิ้มเพราะเงินโดเนท) #สตรีมเมอร์ชิเอล #วันนี้ชิเอลทำทาร์ต #สตรีมเมอร์สวยบอกต่อด้วย #อาหารปรุงสุกของชิเอล]
[replyไนเจล : อยากตอบว่าเป็สตรีมเมอร์นะ แต่กลัวคนที่อยู่ข้างๆสตรีมเมอร์มากกว่า]
[replyไนเจล : โดนบล็อกไปไม่เข็ดหรอพ่อหนุ่ม 5555555]
การพูดคุยกันของคนที่ชมไลฟ์ กลายเป็คำบอกเล่ากันปากต่อปากผ่านดรีมทวีต จนมีผู้ติดตามและให้ความสนใจในอาหารและสตรีมของชิเอลมากขึ้น
ส่วนใหญ่จะเป็คำชื่นชมและยินดีที่มีคนจะมาฟื้นฟูอาหารปรุงสุก คนที่ได้ไปชมไลฟ์สตรีมย้อนหลังถึงกับหมายมั่นปั้นมือว่าครั้งต่อๆไปเขาจะไม่มีทางพลาดไลฟ์สตรีมอย่างแน่นอน
ไม่ว่าจะเป็เื่ฝีมือการทำอาหารของสตรีมเมอร์ที่เป็ของแท้แน่นอน หรือ ความสวยความน่ารักและเป็ธรรมชาติไม่ปรุงแต่งใดๆ ที่ถึงแม้สตรีมเมอร์มาหลับโชว์พวกเขาก็ยังจะตามดู
แต่เมื่อมีคนรักย่อมมีคนเกลียด เป็สัจธรรมของจักรวาล
[คาเรนอันดับหนึ่งในใจ : หึ ขนมก็รสชาติงั้นๆแหละ มาอวดรวยกับขายหน้าตาเฉยๆหรอก คิดจะแข่งกับคาเรนหรอ ฝัน!! #สตรีมเมอร์ขี้ตู่ #คาเรนคือที่1เื่อาหาร ]
[ติ่งคาเรน : เห็นด้วย พวกนั้นมันก็อวยไปงั้นแหละไม่รู้ว่าสตรีมเมอร์อวดรวยนั้นยัดเงินให้เท่าไหร่ พูดเวอร์ไปเรื่อย #สตรีมเมอร์ขี้ตู่ #คาเรนคือที่1เื่อาหาร #คาเรนสวยสุดในจักรวาล]
[โบจอง : แหม กล้าพูดเนาะ เื่ฝีมือคนที่ดูเขาก็รู้ๆกันอยู่ ส่วนเื่หน้าตายิ่งไม่ต้องพูดถึง มาทวีตแบบนี้ไม่กลัวสตรีมเมอร์ของตัวเองอายหรือไง เป็นี่ นี่เอาปี๊บคลุมหัวแล้วนะ มีติ่งขยะแบบนี้ รับไม่ได้]
[แรดกับยูนิคอร์นก็มีนอเหมือนกันนะจ๊ะ: คนที่ทำเค้กแครอทรอทแต่ใส่แครอทเท่าขี้เล็บ แถมเนื้อยังแห้งและหยาบขนาดนั้นกล้าเคลมว่าเป็อันดับหนึ่งหรอ ขำ]
[อยากเป็เมียพี่ชิออน : ไม่ใช่ว่าโดนไล่กลับหลุมไปแล้วหรอ อ๊ะเอาสิ จะว่าสตรีมเมอร์ชิเอลต่อก็ได้นะ จะได้รู้ฤทธิ์ความรักน้องของว่าที่สามีฉัน]
[replyอยากเป็เมียพี่ชิออน : จริงด้วยทุกคน อย่าไปโต้ตอบพวกนั้น ตะหนูชิเอลเคยบอกไว้ว่าอาหารก็เหมือนศิลปะ พวกไม่มีสมองเลยไม่เข้าใจศิลปะก็อย่าไปยุ่งเลยย เดี๋ยวคุณชิออนก็จัดการให้เอง หุหุ]
[เบื่อแล้วอาหารสังเคราะห์ : แบบนี้สิถึงจะเรียกว่าอาหาร สตรีมอื่นๆกล้าออกตัวได้ไงว่าเป็อันดับหนึ่ง มาบอกว่าดังได้เพราะหน้าตา กล้าพูดมาได้ สตรีมเมอร์คนเก่งของพวกเธอไม่ขายหน้าตาเลยมั้ง สตรีมเมอร์ชิเอลคือสุดยอดมาก ถึงจะสตรีมเป็ครั้งแรกแล้วจะทำไม อาหารอร่อย ทักษะก็สุดยอด ขนมชนิดนี้ใช่จะทำได้ง่ายๆ จะอวยว่าเป็สตรีมเมอร์สายอาหารอันดับหนึ่งก็ไม่มีใครว่าหรอก สตรีมเมอร์ชิเอลต่อให้ก่อนตั้งกี่ปี ยังไปได้แค่นี้ ยังจะกล้ามาพูด กลับหลุมไปไป๊ ]
[นักรีวิวแห่งดวงดาว : ตลอดเวลาที่ทำหน้าที่เป็นักรีวิวเป็เวลากว่า70ปี ผมกล้าพูดได้ว่าอาหารของสตรีมเมอร์ชิเอลที่กำลังเป็ประเด็นอยู่ตอนนี้ ควรค่าแก่การรับประทานมาก ความรู้เกี่ยวกับวัตถุดิบ และทักษะทางด้านอาหารของสตรีมเมอร์คือเื่จริง อีกทั้งทัศนคติและที่ดีเกินกว่าที่สตรีมเมอร์อายุเท่ากัน ท่านอื่นๆจะมีอีก กาแล็กซีนี้ไม่ได้แคบอยู่แค่เพียงดาวดวงเดียว ยังมีอะไรต่างๆที่เรายังคงต้องค้นหาอีกเยอะ]
[นักรีวิวแห่งดวงดาว : อย่ามาจำกัดว่าใครจะเป็อันดับหนึ่งหรือใครไม่สมควรได้เป็เลย เมื่อมีคนคนหนึ่งอยากพลิกฟื้นวงการอาหารและขยายฐานของวัตถุดิบ เราก็ควรที่จะช่วยกันไม่ใช่หรอ ไม่ใช่เพื่อใครคนใดคนหนึ่ง แต่เพื่อความเป็อยู่ของพวกเราทุกคน จริงอยู่ที่เรามีอาหารสังเคราะห์ แต่พอคุณได้ลองทานอาหารปรุงสุกดูสักครั้งนึงแล้ว คุณกล้าบอกไหมว่าอยากจะกลับไปทานอาหารสังเคราะห์อีก? ]
[มัมหมีตะหนูชิเอล : เหมือนตะหนูของมัมจะรู้อนาคต (แปะคลิปในสตรีม) 'ส่วนตัวชิเอลมองว่าอาหารก็ถือเป็งานศิลปะชนิดหนึ่ง ไม่มีถูก ไม่มีผิด ส่วนจะอร่อยหรือไม่อร่อยนั้นขึ้นอยู่กับจริตของคนทานครับ']
ทั้งคลิปที่ตัดบาง่ออกมาจากไลฟ์สดของแอคแฟนคลับแสดงได้ถึงทัศนคติและความคิดของสตรีมเมอร์เ้าของประเด็นร้อนได้เป็อย่างดี บวกกับ ทวีตยืนยันของผู้มีอิทธิพลในโซเชียลประมาณหนึ่ง อย่างนักรีวิวแห่งดวงดาว เป็เครื่องการันตีความสามารถของสตรีมเมอร์เ้าของประเด็นร้อนได้เป็อย่างดี
นักรีวิคนนี้ ใช่ว่าจะชมใครง่ายๆ ถ้าคนคนนั้นหรือสิ่งนั้นไม่ดีจริง เขามักหาข้อตำหนิมาติเตียนได้เสมอ แต่นักรีวิวแห่งดวงดาวกลับเอ่ยปากชมสตรีมเมอร์หน้าใหม่คนนี้ จากการดูสตรีมเพียงครั้งเดียว (ชิเอลสตรีมครั้งแรก) สตรีมเมอร์คนนี้นับว่าไม่ธรรมดา จึงมีผู้คนที่สนใจและรอชมการสตรีมครั้งต่อไปของสตรีมเมอร์ชิเอลมากขึ้นไปอีก
ถึงแม้ประเด็นในดรีมทวีตจะร้อนระอุขนาดไหน ก็ไม่เคยถูกส่งไปถึงสองพี่น้องซันเดอลาวาอยู่ดี
ชิเอลใช้เวลาตลอด่บ่ายไปกับการลงแปลงปลูกผักนานาชนิด
เมื่ออาทิตย์ใกล้คล้อยลับขอบฟ้า จึงเป็เวลาที่ซันเดอลาว่าคนน้องมานอนรับลมเล่นบริเวณป่าสนบนดาวS ที่อยู่อีกฟากของบ้าน เนื่องจากชิออนติดงานด่วน ไม่สามารถทานอาหารเย็นที่บ้านได้ จึงไม่มีใครเร้าหรือให้ทำไก่ทอดในตอนเย็น
แต่กว่าพี่ชายจอมเขมือบของเขาจะเลิกวอแวกับไก่ทอดจนจะเสียงาน ชิเอลก็ต้องเสียแรงไปมากโขแต่ก็ไม่เป็ผล สุดท้ายต้องจบด้วยอาหารง่ายๆอย่าง แซนด์วิชแฮมและไข่ข้นไป2ชิ้นใหญ่ ซันเดอลาวาคนพี่จึงยอมไปทำงานแต่โดยดี
ระเบียงไม้ลอยฟ้าที่ลอยเด่นอยู่กลางอากาศถูกห้อมล้อมไปด้วยเรือนยอดของต้นสน มีร่างของคนสองคนอยู่เคียงกัน ทิวากรค่อยๆลาลับ ปรากฏแสงระยิบระยับจากหมู่ดาวจำนวนมหาศาลที่คอยแข่งกันโชนแสงแต่งแต้มรัตติกาลไม่ให้มืดมิด
อากาศเย็นราวๆ 14 องศา แต่ไม่ค่อยมีผลต่อชายร่างสูงโปร่งที่นอนคว่ำแหงนหน้าเท้าคางมองหมู่ดาวที่พราวแสง กับ เอไอร่างใหญ่ที่นั่งห้อยขากับระเบียงไม้ คอยใช้มือหนาลูบผมคนที่นอนคว่ำอยู่อย่างเบามือ
สองมุมด้านข้างของระเบียงมีฮีตเตอร์ตัวจิ๋วคอยให้ความอบอุ่นและแสงไฟสีส้มสลัวของมัน ก็ช่วยทำให้ค่ำคืนนี้ไม่มืดจนเกินไป
เจคยังใช้มือลูบผมชิเอลอยู่เรื่อยๆจนทำให้คนที่นอนอยู่เกือบจะผล็อยหลับไปจริงๆ
"ชิเอลเคยฝัน ในฝันก็เห็นเป็คืนที่ดาวเต็มฟ้า แบบนี้แหละ แต่มันสวยกว่านี้มาก คล้ายๆกับ นั่งมอง Milky way (ทางช้างเผือก)อยู่ใกล้ๆ"
"ในนั้นมีผู้ชายผมยาวสีทองนั่งอยู่กับผู้ชายผมยาวสีดำ ชิเอลไม่เห็นหน้าเเต่แค่มองจากด้านหลังก็รู้สึกได้ว่าคนทั้งคู่มีความสุขขนาดไหน" ชิเอลที่ยังคงเจื้อยแจ้วเล่าความฝันของตอนให้เอไอข้างกายฟัง ปากก็ขยับพูด ดวงตาก็ปรือ จากความเย็นสบายของอากาศ และความรู้สึกเคลิบเคลิ้มจากการโดนลูบผมเบาๆไปมา
เจคนั่งฟังชิเอลไม่ปริปากเอ่ยอะไรสายตาของเอไอมองคนข้างกายด้วยแววตานุ่มลึกระคนคะนึงหา
หากชิเอลหันมาสบตาเขาตอนนี้คงต้องใเป็แน่ ถึงแม้จะเป็ปัญญาประดิษฐ์ที่อัจฉริยะที่สุด แต่สามารถแสดงแววตาแบบนี้ได้หรือ?
"เราดีใจที่เธอยังจำมันได้" เจคเอ่ยขึ้นเบาๆ เหมือนเป็การพูดกับตัวเองเสียมากกว่า
"ห๊ะ เมื่อกี้เจคพูดว่าอะไรนะ" ชิเอลที่มัวจมอยู่กับความรู้สึกดีที่แผ่ออกมาจากห้วงความฝันที่ตนนึกถึง จึงไม่ทันได้ฟังเอไอข้างกาย
"ผมบอกว่าสักวันผมจะพาคุณไปที่นั่น"
"เจครู้หรอว่ามันอยู่ที่ไหน เราไปกันตอนนี้เลย ป่ะ" ชิเอลดีใจยืดตัวทำท่าจะลุกขึ้น
"ยังไม่ใช่ตอนนี้ครับ" เจครีบห้ามเอาไว้
"แล้วเมื่อไหร่"
"เมื่อถึงเวลาครับ" ได้ยินเจคพูดดังนั้นชิเอลก็หดตัวลงมานอนท่าเดิม ปากเล็กขมุบขมิบ บ่นเอไอข้างกาย
"ไม่ได้ครับ,เมื่อถึงเวลาครับ,ถึงเวลาคุณจะรู้เอง ชิเอลได้ยินบ่อยจนจำได้ขึ้นใจแล้ว เมื่อถึงเวลาๆ แล้วมันเมื่อไหร่เล่า" ชิเอลยังคงบ่นต่อไปเรื่อยๆ
"เอาไว้เมื่อถึงเวลา ผมจะพาคุณไปเอง มันเป็สถานที่ลับ ใช่ว่าเราจะไปเมื่อไหร่ก็ได้"
"หืม เป็สถานที่ลับ แล้วเจครู้ได้ยังไง?" ชิเอลถามด้วยความสงสัย ดวงตาสีทองสบเข้ากับดวงตาสีดำของเจคด้วยความใคร่รู้
"เพราะผมหล่อ และ ฉลาดมาก" ชิเอลได้ยินดังนั้นก็ย่นจมูกใส่เจคด้วยความหมั่นไส้
เจคอดใจไม่ได้และด้วยความเผลอตัว จึงใช้สองมือประคองล็อกหน้าชิเอล ที่นอนยืดตัวย่นจมูกใส่เขาเอาไว้ ใบหน้าคมเข้มของเจคค่อยๆขยับเข้าไปใกล้จนปลายจมูกโด่งของคนทั้งคู่แนบชิดกัน
ััอ่อนหนุ่มของหนังเทียมที่คล้ายกับหนังมนุษย์จริงๆจนน่าขนลุก ถูไถกันไปมา
สายตาของคนทั้งคู่ยังคงสบกัน ดวงตาสีนิลแผ่ซ่านไปด้วยความอบอุ่นอ่อนโยน ระคนเอ็นดู ส่วนดวงตาสีทองสว่างของชิเอลเบิกกว้าง ใบหน้าร้อนผ่าว หัวใจเต้นโครมคราม อย่างกับมีคนรัวกลองฉลองชัยอะไรสักอย่าง
ตึก ตึก ตึก หัวใจของชิเอลเต้นดังจนได้ยินออกมาข้างนอก ใบหน้าที่เห่อร้อนอยู่แล้วในตอนแรกตอนนี้กับแดงแจ๋ลามไปถึงใบหูยิ่งกว่าผลตำลึงสุก มือทั้งสองตีออกไปมั่วซั่ว สะเปะสะปะ โดนหน้าอกคนตรงหน้าบ้าง โดนแขนบ้าง จนเจคนึกสงสารจึงปล่อยมือ
"หึ" เจคขำ มุมปากกระตุกยิ้มออกมา มันดูอ่อนละมุนมากเป็พิเศษ
"เจคบ้า ชอบแกล้งชิเอลตลอดเลย" ชิเอลก้มหน้างุนลงกับแผ่นไม้
"ผมไม่แกล้งแล้ว นอนดีๆครับ เดี๋ยวผมจะเล่านิทานเกี่ยวกับที่นั่นให้ฟังเอาไหม"
"อือ เล่ามาสิ" ชิเอลตอบ แต่ยังนอนก้มหน้าเข้ากับแผ่นไม้อยู่เหมือนเดิม
"นอนดีๆครับ เดี๋ยวหายใจไม่ออก"
ชิเอลได้ยินดังนั้น ก็เปลี่ยนมานอนหงายแทน ไม่ใช่นอนหงายทำธรรมดา แต่เป็นอนหงายหน้าหนุนตัก สบตากับเ้าเอไอขี้แกล้งแทน ชิเอลมองเจคด้วยสายตาท้าทาย ในใจหมายมั่นว่าจะเอาคืนเ้าคนขี้แกล้งตรงหน้าให้ได้
แต่เมื่อสบตาที่พราวระยับยิ่งกว่าดวงดาวบนท้องฟ้านั่นแล้ว กลับทำให้ตนไม่มั่นใจว่าที่ทำไปนั้นถูกหรือผิดกันแน่ สุดท้ายแล้วก็เป็ชิเอลที่พ่ายแพ้ มือคู่งามทั้งสองข้างถูกยกมาปิดหน้าตัวเอง เจคเห็นอย่างนั้นก็ได้แต่ยิ้มกว้าง กับความน่าเอ็นดู ของชิเอลตัวน้อย
"เล่ามาสิ ชิเอลจะนอนแบบนี้" ชิเอลว่าเสียงขุ่น
"ไม่เปิดหน้าหรือครับ" เจคเอ่ยเย้า
"ถ้าไม่เล่า ก็จะกลับแล้ว"
"ยอมแล้วๆ ผมเล่าแล้ว" เจคหยุดแกล้งคนตรงหน้า เตรียมตัวเล่านิทานให้ชิเอลฟัง มือข้างหนึ่งคอยลูบกลุ่มผมนิ่มที่หนุนอยู่บนตักเขาอยู่
มีตำนานโบราณตำนานหนึ่งเคยกล่าวไว้ว่า แท้จริงแล้ว เผ่าที่เป็ผู้ให้กำเนิดมวลสิ่งมีชีวิตไม่ใช่เพียงเผ่าอาทิตย์เพียงเผ่าเดียว แต่ยังมีเผ่าอันธ(มืด) ที่เป็ผู้ให้กำเนิดเช่นกัน แต่ด้วยเหตุใดไม่ทราบ คนทั้งสองเผ่านั้นล้วนไม่ถูกกันั้แ่เกิด ถึงแม้จะมีการเชื่อมสัมพันธ์ไมตรี ก็ล้วนแล้วแต่มีเหตุให้ต้องแตกแยกกันอยู่ร่ำไป
ราวกับผู้สร้างไม่ยินยอมให้พวกเขาทั้งสองเผ่าเป็มิตรกันเสียอย่างนั้น
แต่แล้ว ความพยายามของเทพผู้สร้าง ก็แพ้ด้ายแดงของเทพบุพเพ เมื่อ 'จามิล' หัวหน้าเผ่าอันธคนใหม่ พบรักกับ 'ชิเอล' ว่าที่หัวหน้าเผ่าอาทิตย์ลำดับถัดไป ในงานเชื่อมสัมพันธไมตรี ของทั้งสองเผ่า
แรกพบสบตา ราวกับทั้งจักรวาลนี้มีเพียงคนสองคน ทุกห้วงเวลาคล้ายหยุดหมุน
เมื่อด้ายแดงเชื่อมกัน ไม่ว่าใครก็ไม่สามารถฉุดรั้งเอาไว้ได้
ถึงแม้เส้นทางรักของพวกเขาจะมีขวากหนามนับร้อยพัน แม้จะเกิดเื่ราวมากมายมาขัดขวาง ก็ไม่สามารถแยกคนทั้งคู่ออกจากกันได้
ทั้งคู่รักกันเหนียวแน่นฝ่าฟันอุปสรรคได้สำเร็จ จนเกิดงานมงคลใหญ่ขึ้น
แต่จู่ๆวันหนึ่ง ก็มีคนในเผ่าอาทิตย์ และ เผ่าอันธ ล้มตาย และ มีหลักฐานชี้ชัดว่า ต่างฝ่ายต่างฆ่าฟันกัน ทำให้งานมงคลของคนทั้งคู่ล่มสลาย
ผู้ส่งสารจาก์กล่าวว่า นี่เป็คำบัญชาของ์ สองเผ่าไม่อาจอยู่ร่วมกันได้ มีคนเชื่อบ้างไม่เชื่อบ้าง แต่ท้ายที่สุด สองเผ่าก็แยกกันอยู่อย่างชัดเจน
จากนั้นก็มีกฎว่า ห้ามติดต่อหรือคบค้าสมาคมกันอีก จึงทำให้ทั้งสองเผ่ากลับไปเป็ดังกาลก่อน
เจอกันก็ฆ่า หากอีกฝ่ายไม่ตายก็เป็เราที่ต้องตาย
ผู้สร้างคิดว่าวิธีนี้คงจะใช้แยกคู่ยวนยางได้ผล
แต่ก็ไม่เลย
จามิลกับชิเอล ยังคงแอบนัดพบกันที่หุบเขานิรันดร์ ซึ่งเป็หุบเขาที่เงียบสงบ ปราศจากผู้คน ไม่มีใครหาทางเข้าหุบเขานี้เจอ ทั้งจามิลและชิเอลต่างหลงเข้ามาด้วยความบังเอิญ และสัญญากันไว้ว่า หากรู้สึกไม่ปลอดภัยหรือคิดถึงกัน ให้มารอกันในที่แห่งนี้
หุบเขานิรันดร์มีแต่ความมืดมิด ไม่มีแม้กระทั่งแสงสว่างใดๆ แต่ผืนดินที่คนทั้งคู่เหยียบอยู่ กลับเต็มไปด้วยหญ้าทั้งสิ้น
ถึงแม้จะไม่มีพิธีการใหญ่โตแล้วอย่างไร ขอเพียงคนสองคนรักกันก็เพียงพอ ทั้งสองคนจึงเลือกที่จะสาบานรักและแต่งงานกันเอง รับรู้กันเพียงสองคน
หนึ่งคำนับฟ้าดิน คนทั้งสองจรดศีรษะ ลงบนดินที่มีหญ้าปกคลุม ไปด้านหน้า ที่มีแต่ความมืดมิด คำนับผืนฟ้าที่ทำให้เขาทั้งคู่ได้เจอกัน
สองคำนับพ่อแม่ คนทั้งสองจรดศีรษะ ไปทิศทางเดิมอีกครั้ง พึงระลึกถึงบุพการีของตน ที่อบรมสั่งสอนและเลี้ยงดู ให้เติบใหญ่ได้ถึงเพียงนี้
สามคำนับกันและกัน คนทั้งคู่ หันหน้าเข้าหากัน จรดศีรษะลงบนพื้นพร้อมๆกัน ให้ผืนดินบนหุบเขานิรันดร์เป็พยาน ว่าเขาทั้งสองจะครองรักกันชั่วนิรันดร์
ราวกับฟ้าดินรับรู้ถึงศรัทธาในความรักอันกล้าแกร่ง ของชิเอลและจามิล ท้องฟ้าที่เคยมืดสนิท พลันปรากฏกลุ่มแสงนับล้านลอยเด่นเต็มผืนฟ้า
หุบเขานิรันดร์ที่เคยมืดมิด เต็มไปด้วยแสงระยับจากกลุ่มดาว ราวกับ์ยินดีกับงานมงคลของพวกเขา
แต่…ความสุขของพวกเขาอยู่ได้ไม่นาน เมื่อผู้สร้างรู้ความจริง โศกนาฏกรรมครั้งใหญ่ของเผ่าอาทิตย์และเผ่าอันธ ก็เกิดขึ้น
ผู้สร้างบงการให้เกิดาครั้งใหญ่ ผู้คนล้มตายราวกับใบไม้ที่ร่วงหล่น จามิลต้องไปหยุดาระหว่างสองเผ่าเพื่อไม่ให้ญาติพี่น้องทั้งหลายของตนและภรรยาต้องสูญสิ้นไปมากกว่านี้
ส่วนชิเอลที่ถูกจามิลสั่งให้หลบซ่อนตัวกลับทนไม่ได้ เมื่อเห็นพี่ชายผู้เป็ที่รักถูกแส้ฟาดทรมานครั้งแล้วครั้งเล่าเพื่อเรียกตนออกมาหาผู้สร้างที่คอยบงการโลกที่ตนสร้างขึ้นด้วยหัวใจที่บิดเบี้ยว
แต่กาลก่อนผู้สร้างได้รับคำสั่งจาก์ให้สร้างกลุ่มคนที่เป็ต้นแบบของมวลมนุษย์ขึ้นมา เขาหลงระเริงไปกับอำนาจที่มี คิดว่าเขาเป็เ้าของโลกที่คอยบงการทุกคนได้ เขาได้กระทำความผิดที่ใหญ่หลวงนัก
เมื่อชิเอลวิ่งเข้าไปหาพี่ชาย ก็เกิดการต่อสู้กันระหว่างตัวเขาและคนในเผ่าที่ถูกผู้สร้างควบคุมจิต ด้วยความอ่อนล้าจากการต่อสู้ ชิเอลที่ไม่ทันระวังตัวกำลังจะถูกดาบเล่มยาวแทง
แต่ก็เป็ชิออนพี่ชายของเขาที่แทรกตัวมารับคมดาบนั้นเอาไว้ ดาบเล่มยาวทะลุถึงกลางอก ต่อหน้าต่อตาน้องชายสุดที่รัก
"รักษาตัวให้ดี พี่จะคอยปกป้องเ้า" เสียงของคนพี่ที่ค่อยๆขาดห้วงหายไปพร้อมกับร่างกายที่ค่อยๆสลายกลายเป็ผุยผง
นี่คือความพิเศษของเผ่าอาทิตย์ที่ผู้สร้างสร้างขึ้นใน่แรกเริ่มของจักรวาล เมื่อตายไปจะกลายเป็เท่าธุลี
"ไม่!!" ชิเอลวิ่งตรงเข้าไปที่ร่างของพี่ชายแต่ก็ไม่ทัน ความโกรธและเสียที่เห็นพี่ชายถูกสังหารไปต่อหน้าต่อตา เป็พลังฮึดให้ชิเอล
มือขาวกำดาบที่ฆ่าพี่ชายตัวเองแน่น ตวัดดาบคมตัดเข้าที่ลำคอของผู้าุโที่ฆ่าพี่ชายตนอย่างเืเย็น
ชิเอลในตอนนี้ราวกับเทพา
ผู้ใดที่ก้าวล่วงเข้ามาอยู่ในรัศมีของดาบ ล้วนตายตกไปทั้งสิ้น
ฉับ!! ดาบคมตวัดเข้าที่กลางลำตัวของผู้สร้าง
"เ้ากล้า!!" ผู้สร้างในตอนนี้มีสภาพที่น่าอดสูยิ่งนัก ก้นทั้งสองของผู้สร้างชราจ้ำเบ้าอยู่ที่พื้น ลำตัวมีรอยเหวอะหวะแต่ไม่มีเื ใบหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธเกรี้ยว
ฉึก ในขณะที่ชิเอลง้างดาบหมายจะแทงผู้สร้างเต่าตุ่นนั้น กลับมีคนจากเผ่าอาทิตย์ใช้ดาบแทงเขาที่ท้องแทน
าแที่ไม่ทำให้ถึงแก่ความตายในทันทีนั้น จะทำให้าเ็เหมือนคนปกติ แต่าแที่ทำให้เกิดความตายในทันที ร่างจะสลายหายเป็ผุยผง
ชิเอลตวัดดาบตัดคอสวนกลับคนที่ทำร้ายเขาไปทันที
อั๊ก ร่างของชิเอลกระเด็นเมื่อถูกผู้สร้างถืบเต็มแรงเข้ากลางอก เขาจุกจนไม่สามารถลุกขึ้นยืนได้
"อยากขัดคำสั่งดีนักใช่ไหม อยากรักกับมันมากนักใช่ไหม ดี!!" ชายชราเอ่ยขึ้นด้วยความโมโห สองมือเหี่ยวย่นยกดาบขึ้นสูงหมายจะแทงคนที่ล้มอยู่ตรงหน้าให้ตาย
"ข้าขอสาปเ้า ให้ดวงจิตแยกเป็สองไม่มีวันพบเจอ ดวงจิตทั้งสองต้องผิดหวังทุกข์ทรมานในรักซ้ำแล้วซ้ำเล่าหาทางออกไม่มี ขอให้เ้าตามืดบอดติดอยู่ในห้วงรักที่ผิดหวังจนโงหัวไม่ขึ้น" ทันทีที่ผู้สร้างร่ายคำสาปเสร็จก็ปักมีดลงบนอกชิเอลในทันที
"ชิเอล!!" จามิลที่กลับมาจากการหยุดาเห็นคนรักถูกมีดปักอกก็ได้ะเิพลังความมืดออกมา ระลอกใหญ่ มันรุนแรงถึงขนาดที่กลืนกินทุกสิ่ง จนเวลาเช้ากลับกลายเป็มืดมิด
พลังที่เขาปล่อยออกมาโดยไม่รู้ตัวนั้น ได้กักขังผู้สร้างบัดซบที่คอยบงการชีวิตเขาและคนรักอยู่ในห้วงอนธการที่ไร้ทางออกไปตลอดอายุขัย ถึงแม้ตายก็ไม่สามารถออกมาได้
มือหนาสั่นเทา ประคองร่างภรรยารักที่กำลังสลายไปในอ้อมแขน หยดน้ำตาลูกผู้ชายไหลนองเต็มหน้า มองดูร่องรอยคำสาปดำมืดรอบกายคนรักของตน
ฝ่ามืออุ่นของชิเอลไล้ััเช็ดน้ำตาให้คนเป็สามี
"จามิล" ชิเอลเรียกชื่อสามีของตน ราวกับอยากสลักชื่อของคนคนนี้ไว้ในความทรงจำ ต่อให้มันหลบอยู่ส่วนลึกเท่าไหนในจิตใจ เขาก็จะยังจำมันได้ในสักวัน
"ชิเอล" จามิลเรียกชื่อคนรักกลับ
"ข้ารักท่าน ไม่ว่าเมื่อไหร่ ตอนไหน ข้าก็จะรักท่าน ความรักของเราจะยังคงอยู่ชั่วนิรันดร์ สามี" ทันใดนั้นร่างชิเอลก็ค่อยๆสลายหายไป ปรากฏเป็แสงสีแดงแยกออกจากกันเป็สองส่วน ก่อนจะกระจายหายออกจากกันไป
จามิลเห็นดังนั้นก็รับรู้ได้ทันที เขารีบแบ่งจิตของตน ติดตามคนรักไป
แม้ร่างกายนี้จะเหลือจิตเพียงเสี้ยวเดียว…แม้ร่างกายนี้จะต้องหลับไหลไปชั่วกาล ก็ไม่เป็ไร
ผู้สร้างที่จ้องจะแยกแสงกับความมืดออกจากกัน ก็จริงอยู่ที่แม้กลางวันและกลางคืนมิอาจเคียงคู่ เมื่ออาทิตย์โผล่พ้นขอบฟ้าดวงดาราก็จะลับดับไป
แต่แล้วอย่างไร?
์ลืมไปแล้วหรือ ถึงแม้แสงจะเจิดจรัสเต็มผืนฟ้า แต่บนพสุธายังคงพบเงาอยู่เสมอ ขอแค่เขาได้ติดตามคนรักของเขาไป ไม่ว่าจะที่ไหน หรือเป็อะไร เขายินดี
คนของทั้งสองเผ่าล้วนแล้วแต่ได้สติขึ้น และตระหนักรู้ในการกระทำและสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้น ก็นึกโกรธเคือง์ ที่ทำให้ลูกหลานของพวกเขา คนของพวกเขาล้วนตายเป็ใบไม้ร่วงเพื่อสนองความ้าของคนจาก์อย่างผู้สร้างโรคจิตนั่น
เื่นี้์ต้องชดใช้ให้แก่พวกเขา!!
และเพื่อเป็การไถ่โทษของผู้สร้างที่กระทำการเลวร้ายกับคนทั้งสองเผ่าไว้ ์จึงมอบพลังพิเศษให้แก่ทั้งสองเผ่า หลุดจากการบงการใดๆ มีอายุยืนยาว มีความสามารถพิเศษมากมาย
แต่ก็มีข้อแลกเปลี่ยน ผู้คนล้วนมีชะตาที่ต้องเผชิญเป็ของตนเช่นกัน เผ่าทั้งสองที่ถือเป็ต้นแบบของสิ่งมีชีวิต ต้องคอยดูแลและจัดระเบียบสิ่งมีชีวิตอื่นๆให้เข้าที่เข้าทาง
คนทั้งสองเผ่าล้วนรวมเป็หนึ่ง ไม่มีแบ่งแยก อยู่กันด้วยความปรองดองสมานฉันท์ โดยใช้ชื่อเผ่าต่อไปว่าเผ่าอาทิตย์
ใช่ว่าเป็การเยินยอให้คนเผ่าอาทิตย์ แต่ความหมายที่แฝงไว้คือ เมื่อใดที่มีเเสง เมื่อนั้นย่อมมีเงาเสมอ ชื่อนี้จึงเป็ชื่อที่เหมาะสมที่สุด
ส่วนหุบเขานิรันดร์ ก็กลายเป็สถานที่ที่หายสาบสูญ ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ไม่มีใครหาเจอ ราวกับหุบเขานี้มีชีวิต มันจะเปิดรับเพียงเ้านายทั้งสองของมันเท่านั้น
เจคที่เล่าเื่เสร็จก็ก้มมองชิเอลที่หลับไปั้แ่ต้นเื่แล้ว ถึงแม้เขาจะรู้ว่าชิเอลหลับไปตั้งนานแล้ว แต่เขาก็ยังคงเล่าเื่ราวนั้นต่อไปจนจบ มือหนายังคงลูบผมของชิเอลเพื่อเป็การขับกล่อม
"สุดท้ายแล้วเราก็หากันจนเจอ ต่อจากนี้ข้าจะจับมือเ้าให้แน่น เ้าจะได้ไม่หายจากข้าไปไหนอีก" เจคค่อยๆใช้มืออีกข้างกุมมือชิเอลขึ้นมา แล้วจรดริมฝีปากอ่อนนุ่มลงบนมืองามอย่างถนุถนอม
ถึงแม้เขาจะอยากทำอะไรต่อมิอะไรมากกว่านี้ แต่เขาก็ยังอยากให้ร่างกายที่ััตัวคนรักเป็ร่างที่แท้จริงของเขา ใช่ร่างสังเคราะห์ของเอไอ ที่มีปัญญาประดิษฐ์เป็เสี้ยวิญญาของจามิล สถิตอยู่
หนึ่งคนหนึ่งเอไอ ใช้เวลาร่วมกันในราตรีที่โอบล้อมไปด้วยหมู่ดาวและแมกไม้ ก่อนที่เจคจะพาชิเอลไปส่งเข้านอน และหายไปยังทีที่หนึ่งในเวลาถัดมา
หลังม่าน
ชิออน : ไก่ทอด ไก่ทอด ไก่ทอด!!! //ไล่ทุบไรท์เพราะไม่ได้กินไก่ทอด
ไรท์ : โอ๊ยยย โอ๊ยย ตอนหน้าๆ ตอนหน้าได้กินแล้ว // วิ่งหนี
ชิออน : ไก่ทอด ไก่ทอด ไก่ทอด!!! //วิ่งไล่ทุบ
เจค : -_- // ปิดตาชิเอลไว้
เอ้าาาา รีบเฉลยก่อน