“เนม แกไปขอพี่ทิวติวให้รึยัง”แยมถามเนม เนื่องจากวิชาที่จะสอบค่อนข้างยากแล้วเธอกับฟ้าใสก็ไปขอให้พี่รหัสติวให้
“อืม ยืมเลยอ่ะกะว่าเดี๋ยวจะไลน์ไปถามพี่เค้าก่อน”
“อย่าช้าล่ะวิชานี้ยากนะ กลุ่มเราก็ไม่มีใครแตกฉานเลยสักคน”
“โอเคงั้นเดียวทักไปเลยก็ได้”
เนม : อิโมจิ สวัสดี
ทิว : ครับ
เนม : พี่ทิว่นี้ยุ่งมั้ยคะ
ทิว : ก็ไม่นะเนมมีอะไรรึเปล่า
เนม :พอดีเนมมีเื่รบกวนค่ะ เนมจะขอให้พี่ติวหนังสือให้หน่อย ใกล้สอบแล้ว เพื่อนๆก็แยกย้ายไปติวกับพี่รหัสกันหมด เหลือเนมค่ะ แหะๆ
ทิว : เหรออืม...ก็ได้นะ แล้วจะติวเมื่อไหร่ล่ะ
เนม :เริ่มพรุ่งนี้เลยได้มั้ยคะ
ทิว : โอเคงั้นเลิกเรียนเจอกันที่ข้างมหาลัยละกัน
เนม : ได้เลยค่ะขอบคุณพี่ทิวมากนะคะ
เนม :ส่งสติกเกอร์ขอบคุณ
ทิว :เปิดอ่านแต่ไม่ได้ตอบ
“โอเค เรียบร้อยเริ่มติวพรุ่งนี้” เนม วางมือถือแล้วบอกเพื่อน
“โห ไวเวอร์” ฟ้าใสแซว
“สงสัยพี่เค้าว่างพอดีแหละมั้ง”
“แต่ก็แปลกเนอะปกติพี่ทิวหน้าตาเคร่งขรึมไม่ค่อยมีใครกล้าเข้าใกล้ แต่พอเนมขอความช่วยเหลือทีไรพี่เค้าไม่ปฏิเสธเลย หรือว่า......” ฟ้าใสพูดแล้วทิ้งไว้ให้สองสาวหันหน้ามามอง
“บ้าน่าฟ้าใสพี่ทิวคงเห็นว่าเราเป็น้องรหัสแหละ”
“อืมๆน้องรหัสก็น้องรหัสแหละเนาะ” ฟ้าใสพยักหน้ากับแยม
“ไปๆ ไปเรียนกันไปละ”
16.00 น.
“พี่ทิวรอเนมนานมั้ยคะ” เนมรีบถามเมื่อเห็นทิวนั่งรออยู่ก่อนแล้วเพราะเธอเพิ่งเสร็จจากเรียนวิชาสุดท้ายของวัน
“ไม่นานหรอกพี่ก็นั่งได้สักแป๊บ”
“นี่ค่ะ เนมไปซื้อน้ำมาให้พี่ด้วย”เนมพูดพร้อมยื่น กาแฟเย็นให้เขา ทิวเงยหน้ามอง
“นี่กะจะไม่ให้พี่นอนเลยเหรอไง”
“แหะๆก็เนมกลัวพี่ง่วงนี่คะ”
“ถ้าพี่นอนไม่หลับคืนนี้จะทำไง” เขาว่าไม่จริงจังนัก
“เนมขอโทษค่ะงั้นพี่ไม่ต้องกินก็ได้นะคะเดี๋ยวนอนไม่หลับค่ะ” เนมหน้าเสีย กลัวเขาไม่พอใจขึ้นมากจริงๆ
“เฮ่อ..เด็กน้อย”เขาพึมพำพร้อมกับดึงแก้วกาแฟไปดูดหน้าตาเฉย
“นั่งสิจะติวมั้ยวันนี้” เขาว่าเมื่อเห็นเนมยังไม่ยอมนั่งลงสักที
“ติวค่ะ” เนมยิ้มพร้อมนั่งลง เริ่มตั้งใจฟังที่ทิวติวให้อย่างตั้งใจ
เวลาผ่านไปเกือบสองชั่วโมงทิวหันหลังกลับมายังโต๊ะที่ปล่อยให้หญิงสาวนั่งทบทวนสิ่งที่เขาสอนไปพอดีกับที่แม่เขาโทรมาเขาจึงเลี่ยงออกไปรับสายแต่สิ่งที่เห็นทำให้คนเป็พี่รหัสชื่นใจยิ่งนัก
ภาพหญิงสาวที่นอนฟุบหน้าอยู่กับหนังสือผมเผ้ารุงรังตกลงมาจนมองไม่เห็นหน้าคนหลับ ทิวถึงกับถอนหายใจเฮือกใหญ่แต่เห็นว่านี่ก็ติวเป็เวลานานพอสมควรแล้วเขาจึงปล่อยให้เธอนอนพักโดยไม่ปลุก
ทิวนั่งมองคนนอนที่นอนแบบเอาเป็เอาตายหลับสนิทเหมือนนอนอยู่บนที่นอน เขาลองเอามือเขี่ยเส้นผมที่ตกลงมาบังหน้าหญิงสาวดูก็เห็นเธอนอนหลับตาสนิท หายใจสม่ำเสมอ มีเสียงกรนเบาๆ บางจังหวะทิวถึงกับยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัว เขานั่งมองหน้าเธออยู่ประมาณ 15 นาทีคนนอนหลับก็ทำท่าขยุกขยิกเหมือนจะรู้สึกตัวตื่น เขารีบละสายตาทันที
“อืม..แง่มๆๆฮ้าววววว” ตื่นมาก็บิดี้เี ส่ายหัวสลัดความง่วง ขยี้ตาเพื่อปรับโฟกัสแล้วก็เหมือนนึกขึ้นได้ว่าตัวเองอยู่ตรงไหน รีบหันซ้าย หันขวา หาพี่รหัสของเธอ
“อู้ยย พี่ทิวววเนมขอโทษค่ะ”เธอรีบยกมือไหว้เขาทันทีที่หันขวาแล้วเจอพี่รหัสนั่งมองอยู่ด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก
“หึ...ถามจริงเหอะเราจะสอบได้มั้ยเนี่ย” เขาว่า
“ก็วันนี้อ่าเนมเรียนทั้งวันเลยค่ะแล้วก็รีบมาหาพี่ มันง่วงมากจริงๆ นะคะ”เธอพูดจริงจังตั้งใจอยากจะบอกให้เขาเข้าใจที่เธอเผลอหลับ
จ๊อกกกกก!!!
“เฮ่ออ...ตื่นมากระเพาะก็ทำงานทันทีเลยนะ”
“แฮ่ะๆั้แ่เที่ยงเนมยังไม่ได้ทานข้าวเลยค่ะ รีบปั่นงานกลัวไม่ทันส่งค่ะ”
“งั้นวันนี้พอแค่นี้ก่อนแล้วกันนะ”
“โอเคค่ะงั้นเนมไม่รบกวนพี่ทิวแล้วค่ะ เนมกลับก่อนนะคะ”เธอบอกเขาแล้วรีบเก็บหนังสือและกระเป๋า
“สวัสดีค่ะแล้ววันพรุ่งนี้พี่ทิวสะดวกติวมั้ยคะ”
“อืม “เขาตอบสั้นๆจากนั้นเนมก็ออกเดินเพื่อนจะกลับคอนโด เธอกะว่าจะเรียกแท็กซี่หน้ามหาลัย เพราะระยะทางจากมหาลัยไปคอนโดของเธอก็ไม่ไกลมาเท่าไหร่
“โอ๊ะ!!”เนมร้องใที่จู่ๆ เธอก็ถูกดึงแขนเสื้อจากด้านหลัง หันไปก็เห็นทิวดึงมันอยู่
“ไปขึ้นรถเดี๋ยวพี่ไปส่ง มันจะมืดแล้ว” เขาว่า
“ไม่เป็ไรดีกว่าค่ะเนมมารบกวนพี่ให้ติวให้ก็เกรงใจแล้วค่ะ”
“บอกให้ขึ้นรถ”เขายังพูดเสียงเรียบ มือก็ยังดึงแขนเสื้อเธออยู่
“เอ่อ..ก็ได้ค่ะพี่ทิวปล่อยเสื้อเนมก่อนค่ะ” เธอยิ้มแหยแล้วเดินตามหลังคนตัวสูงที่ยอมปล่อยแขนเสื้อเธอแล้วเดินนำหน้าไปอย่างเลี่ยงไม่ได้จนมาถึงลานจอดรถนักศึกษา เขาเปิดประตูรถให้เธอเข้าไปนั่งพร้อมเดินมานั่งฝั่งคนขับแล้วออกรถไป
“คอนโดเราอยู่ที่ไหนล่ะ”เขาถาม
“อยู่ที่.........ค่ะ” เมื่อบอกที่หมายแล้ว ทิว ก็ขับรถไปเรื่อยๆแต่ยังไม่ทันจะถึงคอนโดของเนมเขาก็เลี้ยวรถเข้าไปยังร้านอาหาร
“พี่ทิวแวะทำไมเหรอคะ”
“หิวข้าว”เขาบอกแล้วลงจากรถไป ปล่อยให้หญิงสาวนั่งงงอยู่ในรถ ไม่รู้จะทำตัวยังไง
“นี่ ลงมาสิ”เขาเดินมาเคาะกระจกฝั่งเนมเมื่อเห็นว่าเธอยังไม่ลงมาสักที
“เอ่อพี่ทิวพาเนมมากินข้าวเหรอคะ”
“เปล่า...เราเป็คนพาพี่มา”เขาว่า
“เอ่อ..หมายความว่าพี่ทิวจะให้เนมเลี้ยงข้าวใช่มั้ยคะ”
“อืม...ได้มั้ยล่ะ”
“ดะ ได้ค่ะ”เธอรีบลงรถแล้วเดินตามเขาเข้าไปในร้านอาหารที่ค่อนข้างหรู
เมื่อได้โต๊ะนั่งแล้วทิวก็จัดการสั่งอาหารของเขา ส่วนเนมหลังจากที่เหมือนจะหายหิวไปแล้วในตอนแรกพอเห็นเมนูอาหารท้องเ้ากรรมก็ร้องประท้วงขึ้นมาอีก ทำให้เธอต้องรีบสั่งอาหารทันที
“กินให้หมดนะสั่งเยอะขนาดนี้” เขาบ่นเธอ
“ยังไงมื้อนี้เนมก็เป็คนจ่ายอยู่แล้วแล้วก็ไม่ต้องกลัวหรอกค่ะ ถ้าไม่หมดเนมห่อกลับคอนโดก็ได้หรอก”
ทั้งสองลงมือทานอาหารกันอย่างเอร็ดอร่อยโดยเฉพาะคนที่ทำท่าจะไม่ลงรถั้แ่แรกที่ตอนนี้เธอตักอาหารเข้าปากอย่างต่อเนื่องเห็นตัวเล็กๆ แต่เธอกินเก่งจนทิวมองดูว่ากินแล้วไปเก็บไว้ตรงส่วนไหนของพุงกันนะ
“อื้มม พี่ทิวทานสิคะไหนว่าหิวข้าวไง”
“ก็หิวแต่น่าจะมีคนหิวกว่านะ”
“อุ๊บส์!!..แค่กๆ”คนที่โดนแซวสำลักทันที ทิวรีบลุกขึ้นมาลูบหลังให้พร้อมเอาน้ำให้ดื่ม
“ค่อยๆ สิจะรีบไปไหนเนี่ยหื้ม”
“ก็พี่ทิวนั่นแหละว่าเนมทำไมล่ะ” เธอมองค้อนเขา ที่สำลักก็เพราะรู้สึกเหมือนโดนเขาว่าตะกละ
“ก็มันเื่จริง”
“เื่จริงก็ไม่ควรพูดค่ะเนมเป็ผู้หญิง เนมอายเป็นะคะ”
“โอเคๆพี่ไม่ว่าแล้วก็ได้ กินต่อเถอะ” เขาไม่อยากจะเถียงกับเธอ
หลังจากกินเสร็จทิวก็เรียกเช็กบิลแล้วก็จัดการจ่ายเองเรียบร้อยโดยที่เนมไม่ทันจะได้ควักกระเป๋าเลย
“ไหนพี่ทิวบอกให้เนมเลี้ยงไงคะ”
“เปลี่ยนใจละ”เขาพูดหน้าตาเฉย
“เอาไว้รอติวเสร็จค่อยเลี้ยงพี่คืนมื้อใหญ่ๆแล้วกันนะ”
“พี่พูดแล้วนะคะต้องให้เนมเลี้ยงพี่คืนบ้างนะ”
“แน่นอนอยู่แล้ว”
“ป่ะ กลับกันเถอะเนมจะได้พักผ่อน” ทิวบอกพร้อมกับเดินนำมาที่รถ
หลังจากทิวมาส่งถึงคอนโดแล้วเนมก็ขึ้นห้องมาอาบน้ำเตรียมเข้านอนเพราะวันนี้เธอทั้งเรียนและติว แบบต่อเนื่องทำให้ล้าสมองมาก
ตึ้ง!!
เคน :หายทั้งวันเลยนะครับ เนม พี่คิดถึง
เนม :เนมเพิ่งถึงห้องค่ะ วันนี้ให้รุ่นพี่ติวให้ค่ะ วิชานี้ยากมากใกล้สอบแล้ว
เคน :พี่น่าจะเรียนบริหารนะ จะได้ติวให้เนมได้
เนม :เก็บไว้ติวให้สาวๆ พี่เถอะค่ะ ==ส่งอิโมจิ งอน
เคน : โธ่ยังไม่หายงอนพี่อีกเหรอ
เนม : เปล่าค่ะเนมไม่ได้งอนค่ะ แค่ไม่อยากยุ่งกับคนมีเ้าของแล้ว
เคน : พี่บอกแล้วไงว่าพี่เลิกกับเค้าแล้ว แต่เค้าก็ตามพี่ไม่เลิกแต่ว่าตอนนี้คงไม่มายุ่งกับเราแล้วล่ะ
เนม :ให้มันแน่เถอะค่ะ
เคน : แน่นอนครับงั้นวันนี้เนมพักผ่อนเถอะ พรุ่งนี้เลิกเรียนแล้วไลน์บอกพี่นะเดี๋ยวพี่พาไปกินข้าว
เนม :แต่เนมมีนัดติวต่อนะคะ
เคน : พี่รอได้ติวเสร็จแล้วโทรหาพี่นะ
เนม : โอเคค่ะงั้นฝันดีนะคะ
เคน : ฝันดีครับ ===ส่งสติ๊กเกอร์จุ๊บ
26
