เมื่อเยเฉินได้เห็นนางถึงเค้าจะได้เห็นนางมาหลายวันแล้วเค้าก็อดตะลึงไม่ได้ เมื่อเค้าตั้งสติได้เค้าเยเฉินก็ได้แกล้งถามนางไป
"ท่านอาจารย์วันท่านจะไปไหนรึ"
"ข้าได้ยินว่ามีแดนลับโบราณว่าจะไปดูสักหน่อย"
"แดนลับอะไรที่ทำให้ท่านต้องไปด้วยตัวเอง"
"นั้นแดนลับของะ"
เมื่อเยเฉินได้ยินเค้าก็ใ แท้ที่ก็แดนลับะนี่เองไม่แปลกใจที่อาจารย์จะพลาดท่าได้
"ข้าขอไปได้ด้วยได้หรือไม"
เมื่อนางได้ฟังนางก็ขมวดคิ้วแน่น เมื่อเยเฉินเห็นสีหน้านางก็ได้อธิบาย
"ข้ามาอยู่ที่นี่ก็นานแล้ว อย่าว่าแต่แดนลับเลยแม้แต่จะออกไปไหนก็ยังไม่ได้ออกวันๆข้าเอาแต่ฝึกฝนแล้วทำความสะอาดเลยไม่ได้ออกไปไหน"
เยเฉินได้พูดอย่างเสียใจ เื่แบบนี้เค้าดูหนังมาเยาะแต่ดาราดังก็เทียบไม่ได้กลับข้า เมื่อหลี่เหยาได้เห็นหน้าเยเฉิน นางก็ใจอ่อนั้แ่รับมาเป็ศิษย์นางก็ไม่ค่อยได้สนใจเค้าเท่าไร เมื่อนางคิดได้ก็ได้อนุญาตให้เค้าตามมา
"ถ้าไปถึงแล้วเ้าต้องทำตามที่ข้าบอกเข้าใจไหม"
เยเฉินได้พยักหน้าอย่างรวดเร็ว
"ได้ๆข้าจะฟังท่าน"
เมื่อนางพูดจบก็ได้เอาสมบัติเดินทางออกมา สมบัติเป็เรือขนาดไม่ค่อยใหม่แต่มีมิติในตัวมีสิบห้อง เมื่อขึ้นนางก็ได้เข้าไปฝึกฝนในห้อง เมื่อเยเฉินเข้ามาในห้องเค้าก็ได้ดูระบบเพื่อหาของป้องกันตัว ยังไงแม้แต่ท่านอาจารย์ที่อยู่ขั้นสร้างอณาเขตขั้นสูงสุด การบ่มเพาะแบ่งเป็
1.สร้างรากฐาน
2.เสริมพลัง
3.เชื่อมจิต
4.ผสานจิต
5.นักบุณ
6.นักบุณผู้ยิ่งใหญ่
7.สร้างอนาเขต
8.จักรพรรดิ
9.ะ
แบ่งย่อยแต่ล่ะขอบเขต ต้น กลาง สูง สูงสุด
เยเฉินได้เปิดดูระบบแต่ก็ทำไรไม่ได้ เค้ามีอยู่แค่เจ็ดร้อยคะแนน จะซื้อไรยังยาก ถ้าซื้อของมาบ่มเพราะคงไม่ทันแน่
"ติ้ง.!โฮสสามารถแปลงคะแนนเป็การบ่มเพราะได้"
"แล้วต้องใช้เท่าไร"
"ติ้ง.ตอนนี้โฮสอยู่ขั้น เชื่อมจิตชั้นกลาง ต้องใช้ห้าพันคะแนนเพื่อบรรลุเป็ขั้นผสานจิต"
เยเฉิน
"ขอบคุณแต่ที่หลังไม่ต้อง"
เยเฉินถึงกับกุมขมับ เค้ามีแค่เจ็ดร้อยจะไปซื้อได้ไง ระบบดีทุกอย่างแต่เหมือนจะโง่ไปหน่อย
ระบบ
"เหมือนโฮสจะด่าระบบ"
"เ้าคิดไปเอง"
เมื่อเยเฉินเลื่อนดูระบบไปเรื่อยก็ไม่มีสิ่งที่เค้า้า
"ระบบเ้ามีพวกของใช้ครั้งเดียวหรือไม"
"ติ้ง.!มีแน่นอน"
"ติ้ง.! การโจมตีขั้นสร้างอณาเขตขั้นสูงสุด หนึ่งพันคะแนน"
"ติ้ง.! การโจมตีขั้นจักรพรรดิขั้นสูงสุด หนึ่งหมื่นคะแนน"
"ขอบใจระบบ ที่ไม่ได้ช่วยไรเลย"
เยเฉินถึงกับกุมขมับ
"เ้าไม่สามารถลดราคาหรือติดหนี้ไว้ก่อนไม่ได้หรอ"
"ติ้ง.!ระบบไม่มีการติด"
"เ้าลองคิดดูดีๆ ถ้าข้าตายไปเ้าจะต้องไปหาโฮสใหม่ ที่สำคัญเ้าจะไปเจอโฮสแบบไหนก็ไม่รู้ ถ้าเข้าไปเจอตัวเอกขึ้นมาทำไงมันก็มีโชคซะตาค่อยคุ้มครองเ้าก็เป็ได้แค่ตัวสำรอง แต่ไม่เหมือนข้าถ้าเ้าอยู่กับข้าเ้าต้องเป็ระบบที่ยิ่งใหญ่แน่นอน"
เยเฉินได้นำวิชาทั้งหมดที่เค้าได้รู้มากหลอกไม่มาชี้แนะระบบ เมื่อระบบจะคิดอยู่ ระบบเงียบไปสักพัก
"ติ้ง.!ระบบอนุญาตให้โฮสยืมคะแนนได้แต่แค่ครั้งนี้เท่านั้น"
เยเฉินได้ยินเค้าก็ดีใจ ในที่สุดเค้าก็หลอกไม่สิชี้แนะระบบได้
"งั้นเอาการโจมตีระดับจักรพรรดิมาให้ที่"
"ติ้ง.!โฮสได้เลือกการโจมตีระดับจักรพรรดิขั้นสูงสุด"
"ติ้ง.!ได้หัดคะแนนโฮส ตรวจพบคะแนนไม่พอ"
"ติ้ง.!ได้ทำการให้ยืมคะแนน"
"ติ้ง.!โฮสมีคะแนนที่ ลบสี่พันสามร้ายคะแนน"
เมื่อเสียงระบบจบลงก็มีแผ่นไม้ลอยออกมาตกที่มือเยเฉิน วิธีใช้เข้ามาในจิตใจของเยเฉินเมื่อเค้ารู้วิธีใช้เค้าก็ได้เก็บเข้าไป เวลาผ่านไปสามวันก็ได้มาถึงแดนลับ แดนลับะผู้นี้เป็ผู้ฝึกวิชาเพลิง นางมาที่นี่ก็เพราะ้าหาวิธีบรรลุ แล้วที่สำคัญแดนลับนี้ยังไม่มีใครพบ นางได้พาเค้าเข้าไป ข้างในเต็มไปด้วยเปลวไฟที่ร้อนระอุ
"เ้าค่อยข้าอยู่ตรงนี้ก็พอข้าจะเข้าไปข้างใน"
เมื่อนางพูดจบก็ได้เข้าไปด้วยไม่สอบถามความคิดเห็นของเค้า เยเฉินไม่แปลกใจยังไงนางก็เป็แบบนี้ตั้งนานแล้ว เค้าได้เดินดูไปรอบอย่างไม่เกรงกลัว ยังไงเค้าก็มีกายะไม่ตายอยู่แล้ว เมื่อเยเฉินได้เดินไปรอบๆก็ได้พบเจอสมุนไพรมากมาย เค้าได้เก็บไปอย่างรวดเร็วแม้แต่ดินเข้าก็เก็บ ยังไงก็สามารถให้กำเนิดสมุนไพรได้คงมีราคาแน่นอน เค้าเดินไปทั่วรอบนอกอย่างรวดเร็ว เยเฉินได้เก็บสมุนไพรล่ะสมบัติมากมาย เมื่อไม่มีไรให้เก็บแล้วเค้าก็ได้เข้าไปข้างใน ชั้นในนั้นอันตรายกว่าชั้นนอกมาก เค้าได้เจอกับดักมากมายเค้าตายไปไม่รู้กี่รอบถึงจะไม่ตายแต่ก็รู้สึกได้ เมื่อเค้าจะเลิกเก็บแต่เมื่อคิดถึงคะแนนเค้าก็กัดฟันทนต่อไป เค้าได้เก็บสมุนไพรที่มีค่ากว่าข้างนอกมากมาย เมื่อเก็บเหมือนจะหมดแล้วเค้าก็ได้ยินเสียงรำคารออกมา เค้าได้วิ่งได้ดูเห็นอาจารย์ของเ้ากำลังสู้กับงูเหลือมอยู่ ลำตัวเต็มไปด้วยเกล็ด มีเขาสองเขาเหมือนมันใกล้จะเป็ัแล้ว นางได้เสียเปรียบเป็อย่างมา ถึงนางจะสามารถสู้กับขั้นจักรพรรดิขั้นต้นถึงขั้นกลางได้ แต่นี้เป็ถึงขั้นจักรพรรดิขั้นสูง อีกไม่นานนางก็คงแพ้แน่ งูเหลือมไปฟาดหางไปที่หลี่เหยา นางได้ปล่อยวิชากระบี่ออกมา ฟัดไปที่งูเหลือม
"ตู้ม.!"
ต่างคนต่างกระเด็นออกมา นางเหมือนจะใช้ท่าไม้ตายหลี่เหยาได้ลอยไปบนหัวของงูเหลือม นางได้พึมพำเคล็ดวิชาลับออกมา มีมิติฉีกขาดจาก้า มีกระบี่ขนาดใหญ่ออกมากระบี่เต็มไปด้วยออร่าอันเยือกเย็น มีตัวอักษรโบราณล้อมรอบกระบี่ กระบี่ได้แทงลงมาที่งูเหลือม มันรู้สึกถึงอันตรายมันได้พ่นพิษออกมา พร้อมกับหลับแต่น่าเสียดายมันไม่สามารถหลบได้ เสียงะเิดังสนั่นจนเยเฉินต้องก้มหัวลง เมื่อมองอีกที่ก็เห็นหลี่เหยายืนอยู่คนเดียว นางแทบจะใช้พลังจนหมดนางคิดว่าชนะแล้ว แต่ก็ได้มีเปลวไฟลอยออกมาจากตัวศพงู พุ่งเข้าไปในตัวหลี่เหยา นั้งคือเพลิงวิเศษ นางเต็มไปด้วยความเ็ป เปลวไฟที่เข้ามามันได้วิ่งไปทั่วกายนาง เมื่อนางยังไม่ได้ทำไรมากก็ได้มีงูอีกตัวมา ถึงจะมีแข็งแกร่งเท่างูตัวก่อนแต่ก็ไม่ใช้คนที่อ่อนอยู่แล้วจะสู้ได้ มันมองไปที่ศพงูแล้วหันมามองที่หลี่เหยาด้วยความโกรธ มันได้พุ่งไปที่นางอย่างรวดเร็วหมายจะกลืนในคำเดียว นางคิดว่าตัวเองไม่รอดแล้วได้หลับตาลง แต่นางได้รู้สึกมีคนอุ้มนางขึ้นมา
12K
