ตอนที่ 22 พรรคจันทรคราส
"ข้า ยุ่นเอ๋อ จะจดจำบุญคุณคุณชายเอาไว้ หากข้า..." พนักงานสาว ที่กำลังพูดอยู่กับถูกเต้าิพูดขัดเสียก่อน
"ไม่จำเป็ต้องหาเงินมาคืนหรอก" เต้าิรู้ดีว่าอีกฝ่ายจะเอ่ยต่อออกมา จึงพูดขัดขึ้นมาทันที ก่อนจะเดินขึ้นห้องไปพักผ่อน
ยุ่นเอ่๋อ ได้แต่ยืนจ้องมองเต้าิที่เดินจากไป
สำหรับเต้าิ มองสิ่งของพวกนี้ว่าได้ง่ายเหมือนกับปอกกล้วยเข้าปาก เพราะเดี้ยวจัดการปล้นจากคนชั่วใหม่ ก็ได้ชิ้นใหม่มาแล้ว
ทำให้สร้อยเงินที่มอบให้ ไม่ใช่ปัญหาใหญ่สำหรับเต้าิเลย
...
ณ.พรรคจันทรคราส
เต้าิ มองด้านหน้าประตูพรรคที่มีรูปดวงจันทรคราสสลักเอาไว้
พรรคจันทรคราส เป็พรรคเดียวของเมืองนี้ ทำให้ผู้คนที่้าเป็จอมยุทธมาที่พรรคแห่งนี้เท่านั้น
"ในที่สุดก็ได้ยินเสียงคนพูดคุยของผู้กัน"
มีเสียงดังภายในพรรค ออกมานอกพรรค เป็เสียงคล้ายกำลังฝึกสอนลูกศิษย์ในพรรคกันอยู่
"เ้าหนูจะมาสมัครเข้าพรรค?"
"หากอยากเข้าพรรคต้องจ่ายมา 300 ตำลึงเงิน"
ลูกศิษย์พรรค ชี้แจงออกมาทันที
"300 ตำลึงเงิน?"
เต้าิ แปลกใจเล็กน้อย ไม่คิดว่าจะได้ยินเงินค่าเข้าแตกต่างจากที่ตนเองคิดเอาไว้
ก่อนเดินทางมาพรรค ยุ่นเอ๋อ บอกว่าต้องมีเงินค่าสมัครเข้าพรรคจันทรคราส 100 ตำลึงเงิน ถึงจะเข้าพรรคได้
แม้จำนวน 300 ตำลึงเงิน จะเป็เพียงแค่เศษเงินในมุมมองเต้าิ แต่สำหรับคนในเมืองนี้ถือว่ามีมูลค่าสูงอย่างมาก
ตอนนี้่เต้าิ พอเข้าใจมูลค่าของเงินคร่าวๆบ้างแล้ว จากการแนะนำของ ยุ่นเอ๋อ เื่ค่าเงินให้ฟัง
100 สลึง/ทองแดง = 1 ตำลึึงเงิน
1,000 ตำลึงเงิน = 1 ตำลึงทอง
"มีหรือไม่มี ไม่มีก็กลับไป" ลูกศิษย์พรรค เห็นเต้าินิ่งเฉยะโไล่กลับทันที
ด้วยการที่เมืืองจันทราเกิดความวุ่นวายเพราะ การแย่งชิงบังลังก์เ้าเมืองคนต่อไป ทำให้คนหันมาเข้าพรรคกันมาก จึงฉวยโอกาสขึ้นราคาค่าสมัครเป็สามเท่าทันที
หากคนธรรมดาได้กลายเป็จอมยุทธ ก็จะมีเส้นทางที่สะดวกสบายมากยิ่งขึ้น คนในเมืองจึงสนใจหันมาเป็จอมยุทธกันมากขึ้น
"เอ้า" เต้าิ จัดการนำถุงเงินออกมาโยนให้อีกฝ่ายทันที
"หือ" ลูกศิษย์พรรค รู้สึกถุงเงินหนักๆชอบกล ซึ่งตนเคยจับถุงเงินที่ใส่เหรียญเงิน 300 ตำลึงมาแล้ว แต่ไม่เคยรู้สึกหนักขนาดนี้มาก่อน
"นี้อะไรกัน ทำไมมีแต่สลึง (ทองแดง)"
"เ้าคิดล้อเล่นกับข้า!!!" ลูกศิษย์พรรค โกรธจัด เมื่อเปิดถุงก็พบว่ามีแต่หิน เหรียญทองแดงใส่ด้านในเต็มถุง
"300 ตำลึงเงินที่เ้าอยากได้ไง"
อีกฝ่ายไม่ได้บอกเสียหน่อยว่าต้องใช้เหรียญเงิน ตนเองจะผิดตรงไหนกัน ดีซะอีกให้พวกทองแดงไปจะได้ระบายพวกทองแดงที่มีมูลค่าต่ำออกไปบ้าง
ตอนนี้เต้าิ มีหิน เหรียญทองแดงอยู่เต็มแหวนมิติ กำลังคิดจะหาทางระบายออกไปพอดี ไม่คิดเลยว่าจะมีคนช่วยจัดการเื่นี้ให้เช่นนี้
"เ้าจะบอกว่าในนี้มีถึง 300 ตำลึงเงินงั้นสิ"
ลูกศิษย์พรรค ไม่เชื่อว่าพวกก้อน เหรียญทองแดงในถุง จะมีถึง 300 ตำลึงเงินเด็ดขาด
"ก็ใช่น่ะสิ ถ้าเ้าไม่เชื่อก็ลองนับดูได้เลย"
เต้าิ ยืนนิ่ง ท้าทายสวนกลับไปอย่างมั่นใจ แม้ตนเองจะไม่เคยนับถุงใส่ทองแดงก็ตาม
เต้าิี้เีนับพวกทองแดงที่มีมูลค่าต่ำสุดให้เสียเวลา จึงแค่แยกทองแดงออกมาเท่านั้น หากไม่พอตนเองค่อยนำออกมาอีกถุงก็ได้
"อย่ามาโกหกข้า" ลูกศิษย์พรรค ยังยืนยันคำเดิมว่าในถุงนี้มีมูลค่าไม่ถึง 300 ตำลึงเงินได้
"ก็ข้าบอกให้เ้านับไง ลืมว่านับเลขไม่เป็กัน"
เต้าิ เถียงกลับไปอย่างรวดเร็ว
"หากเ้าไม่นับ ก็ไม่ต้องนับ"
"ข้าจะได้ไปป่าวประกาศให้ทุกคนรับรู้ว่า ศิษย์พรรคจันทรคราส นับเลขไม่เป็" เสียงไม่แยแสต่อสิ่งใดดังใส่ลูกศิษย์พรรค
กร็อบ
"แก" ตอนนี้ลูกศิษย์พรรคมีสีหน้าโกรธเคืองปรากฏออกมาทันที สองมือกำแน่นเตรียมจะเข้าจู่โจมใส่เต้าิ
"อะไรกัน คิดจะทำร้าย?"
"ลูกศิษย์พรรคจันทรคราสแค่นับเลขไม่เป็ ถึงกับต้องทำร้ายคนอื่นเพื่อปิดปากเชียว" คำต่อว่านานาสารพัดอีกฝ่าย
"เอางี้ ถ้าเ้านับถุงนั้นมีมูลค่าไม่ถึง 300 ตำลึงเงิน ข้าจะให้สิ่งนี้กับเ้าไป"
ทันใดนั้น เต้าิหยิบทองคำออกมาโชว์ต่อหน้าอีกฝ่าย เมื่อคิดว่าต้องมีของล่อเสียหน่อย ไม่งั้นไม่ยอมนับก้อน เหรียญทองแดงแน่
"ว่าไงละ?" เพียงแค่นำทองคำออกมา สีหน้าอีกฝ่ายเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง
จากสีหน้าโกรธจัด กลายเป็ใในพริบตา
ตอนนี้ลูกศิษย์พรรค เท้ายังคงยืนนิ่ง ดวงตาเบิกกว้าง ปาอ้ากว้างจนสามารถยัดหนูเข้าไปได้ทั้งตัว
"ทองคำ!!!"
เมื่อสองตาเห็นทองคำตรงหน้า ก็ขยี้ตาขึ้นมาอีกครั้ง แทบไม่อยากเชื่อว่าจะเห็นทองคำของจริงตรงหน้าแบบนี้
"ไม่เคยเห็นทองคำสินะ" เห็นการกระทำของอีกฝ่ายก็รู้ได้ทันทีว่า ต้องไม่เคยเห็นทองคำมาก่อนแน่นอน
ซึ่งตรงกับที่ยุ่นเอ๋อบอกเอาไว้ ว่า คนส่วนใหญ่ของเมืองนี้จะพบเห็นแต่เหรียญเงินมากสุด ส่วนทองแดงรองลงมา แต่ทองคำกับไม่เคยเห็นมันมาก่อน
หากจะมีคนเห็นหรือััก็คงเป็เ้าเมืองเท่านั้น
"เฮ้ ข้าถามเ้าไม่ได้ยินรึไง?" เสียงะโดังใส่ลูกศิษย์พรรค ทำให้ได้สติขึ้นมาอีกครั้ง หลังจากใกับทองคำมากจนอึ้งอยู่นาน
"แค่ทองคำชิ้นเดียวก็มีค่าเท่ากับ 1,000 ตำลึงเงินแล้ว" ลูกศิษย์พรรค คำนวณออกมาในพริบตา
"ตกลง ข้าจะนับทองแดงในถุงใบนี้ ถ้ามันไม่ถึง 300 ตำลึงเงินเ้าต้องมอบทองคำให้ข้า" ลูกศิษย์พรรค ตกลงขึ้นมาฉับไว
หลังจากนั้นรีบวิ่งออกไปตามให้คนอื่นมาช่วยนับทันที
"ศิษย์พี่เพ่ย ตามพวกข้ามาทำไมกัน?"
เหล่าศิษย์น้องต่างประหลาดใจ จู่ๆศิษย์พี่เพ่ยไปตามพวกตนมาอย่างเร่งด่วน
"ข้าจะให้พวกเ้านับทองแดงพวกนี้ให้ข้า ว่ามันมีมูลค่่าเท่าไรกัน" เสียงกล่าวสั่งบอกแก่ศิษย์น้องตรงหน้า
"นับทองแดงในถุง?"
ทุกคนต่างใ เมื่อเห็นก้อน เหรียญทองแดงจำนวนมากมายอยู่ในถุง ซึ่งไม่เคยคิดเลยว่าจะมีใครพบทองแดงเยอะขนาดนี้มาก่อน
"หมดนี้เลย?" ศิษย์น้อง ถามอีกครั้ง หากให้นับทองแดงในถุงจนหมดคงเสียเวลาหลายชั่วโมงแน่
"ใช่ นับให้หมดถุง"
"ไม่ต้องห่วง ข้ามีของตอบแทนให้พวกเ้าด้วย"
"ข้าจะให้คนละ 20 ตำลึงเงิน เพื่อเป็ค่าเสียเวลาในการนับให้พวกเ้า"
ศิษย์เพ่ย เสนอรางวัลออกมา หลังจากเห็นสีหน้าศิษย์น้อง ที่ไม่ค่อยเต็มใจอยากนับก้อน เหรียญทองแดงมากมายตรงหน้าเท่าไร
ซึ่งตัวเองก็เข้าใจดีเช่นกัน หลังจากเห็นถุงใส่ทองแดงในตอนแรก