เส้าหยุ่นเชินพับแขนเสื้อขึ้นเผยให้เห็นแขนเรียวของเขา“คืนนี้ผมทำเอง”
“ผ้ากันเปื้อนค่ะ” ลู่เหยานำผ้ากันเปื้อนที่แขวนอยู่บนชั้นวางออกมาแล้วช่วยผูกผ้ากันเปื้อนให้เขา "เอาไว้กันไม่ให้เสื้อเชิ๊ตคุณโดนน้ำมัน"
เขาเหลือบมองเธอแวบหนึ่งแล้วหันหลังกลับ เธอรีบใส่ผ้ากันเปื้อนให้เขา
ผ้ากันเปื้อนใหญ่ขนาดนี้น่าจะสวมได้ทั้งสองคนถึงแม้ว่าเขาจะสูง แต่ก็ยังดูตลกอยู่ดี
ลู่เหยาไม่ได้ไปไหน เธอพิงกรอบประตูมองเขาที่กำลังยุ่งอยู่ชายหนุ่มที่มีมารยาทและการศึกษา แม้แต่การทำงานบ้านก็ยังดูสะดุดตาเป็พิเศษ “เอ่อ..ทำไมวันนี้คุณถึงกลับมาล่ะคะ”
ถึงแม้ว่าทั้งสองคนจะตกลงกันไว้ว่าเขาจะกลับบ้านทุกวันอาทิตย์เว้นเสียแต่ว่ามีงานที่ต้องเดินทาง เธอจึงคิดว่าวันนี้เขาคงไม่กลับมาเพราะเขามาแล้วเมื่อวาน
“วันนี้เป็วันอาทิตย์” เขาตอบโดยไม่หันหลังมามอง เพราะกำลังยุ่งอยู่กับการล้างผัก
“อ๋อ” ดวงตาของเธอหม่นเศร้า
อย่างที่คาดไว้ ถ้าไม่ใช่เพราะสัญญา เขาก็คงไม่กลับมาบ้านหรอกใช่ไหม?
“เมื่อเช้าคุณโทรหาผมเหรอ?” เส้าหยุ่นเชินถามและถือโอกาสอธิบาย“ผู้ช่วยที่รับสายบอกผม ผมถึงได้รู้ว่าเป็คุณหลังจากที่เช็คเบอร์แล้ว”
ผู้ช่วย?
ผู้ช่วยแบบไหนถึงเรียกเ้านายตัวเองว่า 'พี่เชิน'อย่างสนิทสนมขนาดนี้
“ฉันแค่อยากถามว่าคุณจะกลับมาไหม” ลู่เหยาไม่ถามว่าทำไมเขาถึงไม่บันทึกเบอร์โทรศัพท์เธอไว้คำอธิบายของเขาทำให้เธอรู้สึกอึดอัดใจ เธอจึงหันหลังเดินไปที่ห้องรับแขก
ลู่เหยารู้สึกเบื่อก็เลยไถโทรศัพท์มือถือดูและเปิดไปที่ไป่ตู้ซึ่งเป็เว็บไซต์ค้นหายอดนิยมในอินเทอร์เน็ต
ตอนที่เธอได้สติกลับมาก็พบว่าในหน้าค้นหาของไป่ตู้มีแต่“ทำไมสามีของฉันไม่บันทึกเบอร์โทศัพท์ของฉันไว้” หรือ “ผู้ช่วยเรียกสามีฉันอย่างสนิทสนม” เป็ต้น
เธออดไม่ได้ที่จะกดเข้าไปดูเนื้อหาคำตอบ
'สามีกำลังนอกใจคุณ คุณควรระวัง'
‘ตรวจสอบโทรศัพท์ของสามีเพื่อหาหลักฐานสำหรับการหย่าร้างอย่างน้อยคุณอาจจะได้เงินมาสักหน่อย’
เธอยิ้มอย่างขื่นขม ระหว่างนั้นเขาก็ถือจานออกมาแล้วะโเรียกเธอ“มากินข้าว”
“ค่ะ” ลู่เหยารีบปิดโทรศัพท์ทันที
ทั้งคู่รับประทานอาหารกันเงียบๆ ลู่เหยามองเส้าหยุ่นเชินบ่อยครั้งดวงตาของเธอดูสับสน แต่เธอก็ไม่ได้พูดอะไร
หลังจากรับประทานอาหารเสร็จ เขาก็ล้างจานและกลับไปที่ห้องนอน
่นี้เขาน่าจะยุ่งมาก หลังอาบน้ำเสร็จเขาก็นอนอยู่บนเตียงตอนที่เธอกลับมาพร้อมกับมาส์กบนหน้า เขาก็หันหลังนอนหลับไปแล้ว เธอรู้สึกว่าระหว่างทั้งคู่เหมือนถูกูเาแยกเอาไว้
ลู่เหยาจ้องโทรศัพท์ของเส้าหยุ่นเชินที่อยู่บนโต๊ะข้างเตียงเธอยืนอยู่ตรงนั้นเป็เวลานาน ในที่สุดเธอก็อดไม่ได้หยิบมันขึ้นมาเงียบๆ
ก่อนหน้านี้เธอใช้โทรศัพท์มือถือของเขาถ่ายรูปจึงรู้รหัส
หลังจากใส่รหัสผ่าน เธอก็ค่อยๆ เปิดดู ไม่มีอะไรนอกจากอีเมลล์เกี่ยวกับงานที่เธอไม่เข้าใจแต่ข้อความในกล่องจดหมายนี้ทำให้เธอแทบหยุดหายใจ
มันเป็ข้อความที่เขียนไม่กี่ประโยคที่เขียนว่า: พี่เชิน วันนี้ขอบคุณนะคะ ถ้าพี่ว่างเมื่อไร ฉันขอเลี้ยงข้าวพี่นะคะ
ฟู่เสว่จือ?
เป็ชื่อของผู้ช่วยเหรอ? หรือว่าผู้หญิงคนอื่น?
ลู่เหยาไม่แน่ใจว่าเธอรู้สึกอย่างไรกับข้อความนี้หากไม่ใช่ข้อความที่สำคัญ เขาคงลบทิ้งไปแล้ว เธอปิดโทรศัพท์แล้วนำกลับไปวางไว้ที่เดิม
เมื่อเห็นแผ่นหลังกว้างของเขา ลู่เหยาอดไม่ได้ที่จะเข้าไปกอดเอวเขาเอาไว้แต่วินาทีต่อมามือของเธอก็ถูกดึงออกมาเบาๆ และชายหนุ่มก็เขยิบออกห่างจากเธอไปอีกด้านหนึ่งอย่างตั้งใจ
เธอเจ็บช้ำจากการที่เขาทำอย่างนั้น
เมื่อคืนเขามีอะไรกับเธอตลอดคืน แต่วันนี้เขากลับปฏิเสธอ้อมกอดของเธอ
หรือว่าเื่ระหว่างทั้งคู่จะไม่มีอะไรนอกจากใบทะเบียนสมรสและความ้าทางกาย เธอคิดว่าหลังจากเื่ของคุณพ่อจบแล้ว เธออาจจะหย่ากับเขา
เธอเหนื่อยเกินกว่าจะรอให้ถึงสี่ปีแล้ว
18K
