ตอนที่ 17 ทดสอบฮันเตอร์ 5
ลุคในสภาพปวดร้าวไปทั้งตัวไม่กล้าถอดชุดเกราะออกเพราะกลัวร่างกายที่มีคลื่นพลังเพียง 30 กว่าหน่วยจะรับอาการาเ็นี้ไม่ไหว
เขาจึงเอาหอกเกรดสีเขียวขาวออกมา จึงจะเปลี่ยนเป็ชุดเกราะหมาป่าขนเหล็กตัวใหม่ได้
ถึงจะฆ่าบอสแมงป่องหลังหนามไปแล้วแต่ยังมีแมงป่องหลังหนามตัวอื่นอยู่ เป็พวกเหลือรอดูระดับ F1 และ F2 ไม่กี่ตัวที่อันตรายคือเ้าตัวใหญ่แมงป่องหลังหนาม F3 ที่ไม่ยังไม่ตายเป็ตัวที่โดนเขารอบโจมตี
ลุคอาศัยหอกเกรดสีเขียวและเกราะเกรดสีขาวสู้เปิดทางสังหารบางครั้งและตรงไปยังซากบอสแมงป่องหลังหนามตรงส่วนหัวที่หายไปในพื้นดินมีด้ามหอกที่ฝังลึกอยู่เอื้อมมือไปััเรียกเก็บหอกหนามเข้าร่างกาย ทำให้ไม่จำเป็ต้องขุดขึ้นมาก่อนจะเรียกหอกหนามกลับมาในมืออีกครั้ง
พริบตาที่หอกสีม่วงปรากฏ คลื่นพลังเขาก็ฟื้นคืนไปที่ 800 หน่วยทันที
“มาเก็บกวาดให้สะอาด”
เสียงพูดจริงจังออกจากปากมือทั้งสองก็สะบัดหอกพุ่งสังหารมอนสเตอร์แมงป่องหลังหนามอย่างเืเย็นเส้นทางเข้าที่ปิดแปรเปลี่ยนเป็กรงขังแมงป่องหลังหนามที่เหมือนกับลูกแกะไว้ด้านใน และมีลุคเป็หมาป่าไล่สังหารอย่างเืเย็น
มีพวกระดับ F2 หนึ่งตัวและ F1 อีกสองตัวช่วยกันขุดรูทางเข้าดินที่ถล่มลงมาไม่อาจจะหยุดพวกมันได้สุดท้ายจึงวิ่งออกไปได้สำเร็จ
ลุคไม่ใส่ใจพวกมันไว้ค่อยตามออกไปฆ่าทีหลังได้หันไปจัดการตัวที่แข็งแกร่งกว่าก่อน
ตอนนี้แมงป่องหลังหนาม F3 ก็ไม่อาจจะสู้ได้ต่อให้เป็สภาพสมบูรณ์ก็ยังต้องสยบต่อหอกหนาม ไม่ต้องพูดถึงตอนนี้
มันโจมตีมั่ว ๆ แต่ไม่อาจจะโดน เขาะโขึ้นไปที่ส่วนหัวแทงหอกหนามออกไปครั้งเดียวปลิดชีพมันตายคาทีร่างตายกลายเป็ซากหล่นกระแทกพื้นดังตุบ! เป็เสียงการเคลื่อนไหวสุดท้ายในห้องโถงแห่งนี้
ลุคถือหอกหนามออร่าสีม่วงยืนอยู่ในความมืดสลัวกวาดสายตาผ่านซากศพที่กระจัดกระจายทั่วทั้งบริเวณ
“ครั้งนี้อันตรายจริง ๆ แถมไอเทมยังพังอีก แต่สิ่งที่ได้มาก็คุ้มค่า”
ลุคไม่รีบเก็บหินพลังงาน แต่เลือกจัดการซากมอนสเตอร์ก่อนมอนสเตอร์แมงป่องหลังหนามทั้งหมดถูกเปลี่ยนไปเป็ไอเทมหอกหนามซึ่งมีมากจนเขาต้องเผยรอยยิ้มออกมา
“หอกหนามเกรดสีขาว 25 ชิ้น เกรดสีเขียว 7 ชิ้น เกรดสีฟ้า 2 ชิ้น”
นี่คือจำนวนไอเทมหอกหนามที่เขาได้รับในศึกนี้
“แต่เ้านี่จะให้เปลี่ยนเป็ไอเทมก็น่าเสียดาย”
ลุคหันหน้าไปหาซากบอสแมงป่องหลังหนามที่ตายถึงหัวจะหายไปแต่ถ้าเปลี่ยนเป็ไอเทมเกรดสีม่วงก็ไม่มีปัญหาเพียงแต่ว่าเนื้อของบอสมีความพิเศษเกินกว่าจะเปลี่ยนมันเป็หอกหนามเกรดสีม่วง
ถ้าอยากได้หอกหนามเกรดสีม่วง เพียงแค่ใช้หอกหนามเกรดสีฟ้า 3ชิ้นก็รวมกันได้แล้ว เขามีหอกนามอยู่จำนวนมากมันเพียงพอ
“เอาไว้กลับไปค่อยตรวจสอบ ตอนนี้รีบขุดหินพลังงานก่อน”
ลุคเผยรอยยิ้มเมื่อมองดูหินพลังงานที่ฝังอยู่ในดินรอบโถงถ้ำมันกำลังเปล่งแสงสว่างอ่อน ๆ
...
ขณะเดียวกันที่ใกล้กับปากทางเข้ารังมอนสเตอร์
บอสตันในสภาพเสื้อผ้าเปื้อนทรายไปทั้งตัวและมีคราบเืสาดกระเซ็นกำลังเดินคู่มากับไอกะหญิงสาวที่สภาพอ่อนล้า
“พวกเรายังขาดอีก 3 ชิ้น”
“ไว้ค่อยหาเพิ่ม เมื่อกี้ขอบคุณที่ช่วยผม”
“ไม่เป็ไรหรอก คุณก็ช่วยฉันไว้เหมือนกัน”
หญิงสาวหันไปยิ้มให้กับบอสตันด้วยใบหน้าอ่อนโยนบอสตันหลบสายตาเล็กน้อย ในใจพยายามหามความคิดของตัวเองและรักษาระยะไว้เล็กน้อยเพราะรู้ว่ามันไม่เหมาะ
“นั้นเธอ ดูเหมือนจะปลอดภัย” ไอกะที่ไม่ทันได้สังเกตท่าทีของชายหนุ่มก็ชี้ไปยังด้านหน้าจุดหนึ่ง
พอมั่นใจว่านั้นคือนิโคลหญิงสาวผู้มีใบหน้าเคร่งขรึมเสมอมาก็รีบเร่งฝีเท้าวิ่งเข้าไปหาเธอ
“เ้าปลอดภัยนะ” ไอกะถามด้วยความเป็ห่วงในแบบฉบับหญิงสาวที่อ่อนโยน
“ไม่เป็อะไร” ไอกะตอบแต่ไม่ได้ถามกลับเพราะเธอมีกำแพงกั้นไว้สูงและที่สำคัญพวกเขาไม่ได้รู้จักอะไรกันมากเพียงแค่คนที่เข้าร่วมการทดสอบพร้อมกันก็เท่านั้นถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้ถึงขนาดต้องเกลียดขี้หน้า เธอจึงพูดกับตั้งสอง
“จะลงไปไหม”
“คงต้องลง”
บอสตันกล่าว ไอกะแสดงสีหน้ากังวล แต่ทั้งสามก็ยังคงไถลตัวลงไปในปากหลุมทางเข้ารังมอนสเตอร์
ทางเข้าเป็เหมือนกับที่ลุคเคยเข้าพอไถลตัวลงไปจนสุดทางก็พบกับโถงถ้ำส่วนแรกของรัง ก็เปิดไฟฉายที่เตรียมมานิโคลใช้มือกดปุ่มไฟฉายที่อยู่ตรงไหลของชุดยุทธวิธีที่เธอสวมใส่
แสงจากไฟฉายส่องไปรอบ ๆ ด้วยความระมัดระวัง
“ไม่มี!”
นิโคลขมวดคิ้วมองไปรอบตัว เธอคิดว่านี่มันผิดปกติเกินไป
“หรือจะมีแค่พวกที่ออกไปโจมตีพวกเรา”
ไอกะออกความเห็น
“ต้องไม่ใช่แบบนั้น”
นิโคลปฏิเสธความคิดนี้ในทันที เธอเริ่มสำรวจไปรอบ ๆเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่
ไอกะและบอสตันก็ดูด้วยความสงสัยเหมือนกันก่อนจะเห็นว่าตามพื้นเหมือนจะมีรอยเืและการต่อสู้อยู่
“เป็ได้ไหมว่ามีใครฆ่าพวกมันไปหมดแล้ว”
“อีลิกเหรอ”
บอสตันและไอกะกล่าวในสิ่งที่คิด คนที่ทำได้คงเป็ผู้สังเกตการณ์เพราะน่าจะเป็เพียงคนเดียวที่แข็งแกร่งพอจะกวาดล้างมอนสเตอร์ในชิ้นส่วนโลกระดับ Fได้ไม่อย่างนั้นชายคนนั้นคงไม่แสดงความมั่นใจออกมาว่าจะดูแลความปลอดภัยของทุกคนได้
“ช่วยเงียบหน่อย...” นิโคลหันไปพูดกับทั้งสอง ก่อนจะเดินไปด้านหน้าดวงตาจดจ้องไม่ละสายตาเธอได้ยินเสียงดังแว่ว ๆ จากเส้นทางเชื่อมไปยังโถงถ้ำอีกส่วนเงี่ยหูฟังด้วยความตั้งใจ
“มีอะไรกำลังมาทางนี้”
นิโคลและบอสตันได้ยินก็มีท่าทางระวังภัยขึ้นมากันทันที
“แมงป่องหลังหนาม!”
“ตัวนี้ต่างออกไปมันแข็งแกร่งกว่า”
นิโคลกล่าวจบก็สะบัดมือเชือกที่พันอยู่บนตัวพุ่งออกไปโจมตีใส่แมงป่องหลังหนามระดับF2ที่กำลังวิ่งตรงมา
แมงป่องหลังหนามที่กำลังวิ่งหนีพอเจอกับมนุษย์ที่ขวางทางอยู่ก็โจมตีใส่อย่างบ้าคลั่งทันทีนิโคลและแมงป่องหลังหนาม F2 สู้กัน
เธอใช้เชือกพันรัดก้ามทั้งสองไว้ จากนั้นก็คิดจะใช้เชือกมัดทั้งตัวแต่แมงป่องหลังหนามใช้หางพิษโจมตีใส่เธอหญิงสาวหลบหลีกด้วยความว่องไวใช้เชือกพันหางมันต่อ
ก้ามแมงป่องหลังหนามเต็มไปด้วยพลังดึงจนเชือกส่งเสียงกึก ๆคลายตัวออกนิโคลดวงตาฉายแววเยือกเย็นะเิพลังทั้งหมดใส่พลังไปในพร์ควบคุมเชือกต้านพละกำลัง
ตอนนี้นิโคลและแมงป่องหลังหนาม F2 ประลองพลังกันผ่านทางเชือก
บอสตันคิดจะเข้าไปช่วยตอนนั้นก็มีแมงป่องหลังหนามอีกสองตัววิ่งตามหลังมาไม่มีทางเลือกจึงเข้าไปต่อสู้กับแมงป่องหลังหนามตัวนั้น
บอสตันเป็เหนืุ์ที่มีคลื่นพลังราว ๆ 150 หน่วย ไม่ได้แข็งแกร่งแต่ก็ไม่อ่อนแอจนเป็พวกอ่อนสุดในระดับเหนืุ์ที่พลังพึ่งตื่นเขามีความแข็งแกร่งเฉพาะทางด้านพละกำลัง ทำให้สามารถปะทะกับแมงป่องหลังหนามระดับ F1 ได้แบบตัวต่อตัว
ขณะที่สู้กันอยู่ก็มีแมงป่องหลังหนาม F1 อีกตัวโผล่มา
“แย่ละสิ” บอสตันอาศัยพละกำลังรับมือกับแมงป่องหลังหนามได้อยู่แต่ถ้าเป็สองก็ลำบากแล้ว
นิโคลที่เห็นเหตุการณ์ใช้รีบยื่นมือไปทางแมงป่องหลังหนามตัวนั้นเชือกที่ปลายมีมีดอยู่พุ่งเข้าไปแทงหางก่อนจะดึงมันกลับมาไม่ให้เข้าโจมตีบอสตัน
เธอจึงรับภาระในการยื้อพวกมันถึงสองตัว
“ไม่ไหวแน่” นิโคลกำลังคิดว่าจะปล่อยอีกตัวแล้วทุ่มพลังฆ่าตัวที่ทรงพลังที่สุดตรงหน้าแต่ก็ลังเล เพราะถ้าทำแบบนั้นมันจะไปรุมบอสตันทั้งสองตัว เขาต้องไม่ไหวแน่นอน
ในตอนที่นิโคลลังเลแมงป่องหลังหนามก็ฉวยโอกาสสะบัดก้ามทั้งสองฉีกจนเชือกขาด
“!!!”
นิโคลไม่ทันตอบสนองคิดจะถอยหนีก็ไม่ทัน แต่เสี้ยวพริบตานั้นก็มีมีดเป็มีดทำครัวหลายสิบเล่มพุ่งเข้าไปแทงใส่หัวของแมงป่องหลังหนามมีดกดลึกแทงเข้าใส่ตามช่องของข้อต่อราวกับว่ามันมีสัญชาตญาณที่รู้ว่าต่อแทงและเฉือนส่วนไหนของวัตถุดิบ
มีดทำครัวที่แทงเข้าไปได้สำเร็จก็ราวกับได้ทำหน้าที่จึงสลายหายไปทิ้งไว้เพียงาแสาหัสส่งผลให้แมงป่องหลังหนามาเ็รีบใช้ก้ามยกมาป้องกันถอยด้วยความกลัว
“ใคร!”
คำถามปรากฏขึ้นในใจเธอสายตาเหลือบไปมองหญิงสาวอ่อนโยนอย่างไอกะที่ใบหน้าเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อจากการใช้พลังออกมาแต่แววตาของเธอยังคงมุ่งมั่นอยู่
พลังพร์ มีดทำครัว เป็ประเภทสร้างสรรค์
นิโคลอึ้งอยู่ไม่ใช่น้อยที่คนแบบไอกะสามารถมีพลังพร์ด้วยแต่นี่ไม่ใช่เวลาที่เธอจะอคติ
“ช่วยเขา”
นิโคลกล่าว ก่อนจะกลับมาควบคุมเชือก ตอนนี้แมงป่องหลังหนาม F2 าเ็แล้ว เธอมั่นใจว่าฆ่ามันได้
ไอกะพยักหน้าตกลง ใช้พลังปามีดออกไปมากขึ้นแทงใส่ร่างของแมงป่องหลังหนามF1ทั้งสองตัว เมื่อมีการสนับสนุนจากระยะไกลบอสตันก็ลุยได้อย่างเต็มที่
อันที่จริงตอนที่หนีไปด้วยกัน ไอกะแสดงพลังพร์ให้บอสตันดูแล้วทั้งสองจึงช่วยกันฆ่ามอนสเตอร์แมงป่องหลังหนามได้ถึง 3 ตัว
ปะทะกันอยู่ไม่นานในนิโคลก็ใช้เชือกมัดข้อต่อจับจุดอ่อนแมงป่องหลังหนามได้เมื่อเป็แบบนี้ก็มีแค่ความตายที่รอมันอยู่
“ขาดไปซะ”
นิโคละเิพลังสิ่งให้เชือกเคลื่อนที่ไปมาราวกับใบเลื่อยเสียดสีตรงข้อต่อด้วยความเร็วสูงส่งเสียง ซี่... และควันจากความร้อนลอยออกมา ต่อให้จะแข็งแกร่งแต่ก็ไม่ได้ทรงพลังเกินระดับไปขั้นที่สูงกว่าเพียงแค่คลื่นพลังเหนือกว่าเท่านั้นสุดท้ายเชือกของนิโคลก็บาดลึกตามข้อจนตัดแมงป่องหลังหนามเป็ชิ้น ๆตามจำนวนข้อป้องของเปลือก
แมงป่องหลังหนามระดับ F2 ตายทันที
ด้านบอสตันและไอกะพวกเขาช่วยกันโจมตีจนมอนสเตอร์แมงป่องหลังหนามทั้งสองตัวมีแต่รอยแผลถูกแทงจากมีด
“ไม่ไหวแล้ว” ไอกะหมดพลังจนอ่อนแรงการใช้พร์สร้างสรรค์มีดทำครัวอย่างต่อเนื่องสูบพลังในร่างกายบีบเค้นออกมาจนแทบเกลี้ยง
“ผมจัดการเอง”บอสตันะเิกำลังเข้าสังหารแมงป่องหลังหนามทั้งสองตัวลงได้ในที่สุด
แมงป่องหลังหนามทั้ง 3 ตาย สถานการณ์กลับมาปลอดภัยอีกครั้ง
บอสตันดึงเอาเหล็กในจากซากแมงป่องหลังหนามทั้งสองตัวมาก่อนจะมอบชิ้นหนึ่งให้กับไอกะ
“แล้วของคุณละ ลองขอเธอดูไหม” เธอถามด้วยสีหน้าที่ซีดเล็กน้อยหันไปหานิโคล
“มันคือชิ้นที่สามพอดี” นิโคลกล่าวทำให้รู้ว่าเธอพึ่งเก็บได้แค่สองชิ้นเท่านั้นในก่อนหน้านั้นก่อนหน้านั้นแม้จะมีสองตัวไล่ตามมา แต่พวกมันก็หนีไปได้ตัวหนึ่งเธอจึงยังได้เหล็กในของแมงป่องหลังหนามไม่ครบ ไม่อย่างนั้นคงไม่เลือกจะลงมาในรัง
“คุณเอาไปก่อน พวกเราฆ่ามันได้เพราะคุณ เดี๋ยวค่อยหาเพิ่มก็ได้”
บอสตันพูดกับหญิงสาว ส่งเหล็กในให้ ไอกะรับมาและพยักหน้าขอบคุณตอนนี้เธอจึงมีสามชิ้นแล้ว ขาดเพียงแค่ของบอสตันอีกหนึ่งชิ้นเท่านั้น
ไม่มีทางเลือกบอสตันรู้ว่ามันน่าจะอันตรายและรังที่นี่ก็เหมือนจะผิดปกติแต่ถ้าไม่เข้าไปล่าแมงป่องหลังหนามอีกตัว ก็ต้องรอการทดสอบในรอบอื่นแล้ว
“มีมาอีกตัว”
ตอนนั้นเองนิโคลก็กล่าวเตือนทั้งสาม เพราะตัวนี้แข็งแกร่งมาก
ไม่ใช่แค่เธอที่รับรู้ได้ แต่บอสตันและไอกะก็ด้วยพลังที่กดดันทำเอาทั้งตื่นตัว
“บอส”
คำนี้ผุดขึ้นมาในหัวของนิโคล มอนสเตอร์ที่ให้ความรู้สึกนี้แม้จะอยู่ในระดับเดียวกันได้มีแต่สิ่งที่เรียกว่าบอสเท่านั้น
ร่างของแมงป่องหลังหนามยาว 6 เมตรเคลื่อนที่เข้ามาหาทั้ง 3คนอย่างช้า ๆ พวกเขาทั้งสองมือเท้าเกร็งกลืนน้ำลายด้วยความหวาดหวั่น
แต่แล้วพอแมงป่องหลังหนามมาถึงจุดที่แสงไฟส่องถึงกลับเผยให้เห็นว่ามันเป็เพียงซากที่ไร้หัวและมีชายหนุ่มหน้าหล่ออยู่ใต้ท้องของมันพยายามลากซากบอสแมงป่องหลังหนามมาด้วยความยากลำบาก
ลุคหรี่ตาลงและเห็นว่าเป็พวกเขาสามคนที่เข้าร่วมทดสอบพร้อมกันกำลังยืนมองเขาด้วยสีหน้าเหลอหลาปากทั้งสามเปิดกว้างจนสามารถยัดไข่ต้มเข้าไปได้ทั้งฟองแล้ว
“พวกคุณมาทำอะไรที่นี่”
ในใจของทั้งสามอยากจะะโกลับใส่หน้าลุคว่า“พวกเราต่างหากที่ควรจะถามนาย มันเกิดบ้าอะไรขึ้น! ทำไมเขาถึงแบกร่างบอสออกมา”
1K
