เจาะเวลาหาขงเบ้ง 寻孔明

    ตอนที่ 14 พบเจอจอมปราชญ์แห่งยุค

    ดำรงค์ชอบตอนกลางคืนที่สุด..เขาควบ 'เจ้าขาว' ตามแนวป่าอย่างสบายใจ 'เขาโงลังกั๋ง' ที่อาจะเป็นถิ่นพำนักของมังกรซ่อนกาย ..จูกัดเหลีียง หรือท่านข่งเบ้ง ซึ่งอยู่อยู่ไม่ไกลจากตำแหน่งปัจจุบันของชายหนุ่มเลย ก็แค่อยากเข้าไปทำความเคารพตามประสาแฟนพันธุ์แท้........................ ดูจากแผนที่ ควรจะเป็นภูเขาข้างหน้านั่น..เป็นเนินเขาไม่สูง เหมาะแก่การเพาะปลูกมากๆ ..แต่นั่น!! คล้ายมีแขกมาเยือน ..แต่ดูจากอาวุธที่ครบมือของชายฉกรรจ์นับ 20 คน ก็คาดได้ว่า ไม่มีทางมาดี.. 'ดำ' ลงจากม้า จากนั้นดูลาดเลาไปก่อน "ส่งตัวผู้หญิงมา !! แล้วพวกเราจะไปทันที"ชายฉกรรจ์ที่ดูเหมือนจะเป็นหัวหน้ากลุ่ม เปิดการเจรจา "ที่นี่มีเพียงคนแก่ เด็กๆ และบุตรสาวของเราเท่านัั้น ...พวกท่านมาหาผิดที่แล้ว"เสียงทรงอำนาจ เฉียบคม แค่ฟังก็รู้ว่าต้องเป็นผู้มีสติปัญญา "ไม่ต้องพูดแล้ว ..ถ้าใช้ไม่อ่อนไม่ได้ พวกเราลุย"ดึกๆอย่างนี้ ย่อมไม่อยู่ในสายตาเจ้าหน้าที่บ้านเมือง ..หน่ำซ้ำหมู่ตึกเหล่านี้อยู่ไกลอำเภอ และเข้าไปในเขตภูเขาค่อนข้างลึก บางที สติปัญญาอาจจะแก้ไขได้แทบทุกเรื่อง ยกเพียงอีกฝ่ายเอาชนะด้วยวิธีอื่น เช่น การใช้กำลัง ตุ๊บๆๆๆผู้ไม่ประสงค์ดี ใช้เสาไม้ขนาดใหญ่เป็นเครื่องทุนแรงในการพังประตู และซักพักเท่านั้น โครมม!!!เมื่อไร้ซึ่งประตู คนพาลเหล่านั้นต่างกระทำตัวไม่ต่างกับโจรปล้นชิง.. พวกมันต่างยกพลพรรคทั้งหมดเข้าไปในตัวตึกทันที "ได้โปรดหยุด ข้ายอมกลับไปกับพวกท่านแล้ว ..ฮื่อๆ"เสียงนั่น! 'เสี่ยวชิง' ไม่ผิดแน่.. *********************หลังแยกทางกัน เสี่ยวชิงรีบกลับไปที่บ้านแต่ปรากฎว่าเหล่าแมงดาจากหอใผ่เขียวมาถึงก่อนพวกเขาถึง 2 วัน ...พวกมันใช้ม้าพ่อแม่และคนในครอบครัวต่างถูกฆ่าอย่างโหดเหี้ยม..เสี่ยวชิงไม่รู้ว่าจะกลับไปพึ่งใคร ยกเว้นจอมยุทธคนนั้น เธอพยายามสืบข่าวค้นหา ..แต่สุดท้ายกลับคลาดกันเพียงไม่กี่ชั่วโมง เสี่ยวชิงเป็นเด็กฉลาด จอมยุทธท่านนั้นกล่าวถึงท่านจูกัดเหลียงหลายต่อหลายครั้ง ..จนเธอสืบเสาะมาที่ตระกูลนี้ ท่าน จูกัดกุ๋ย (諸葛珪) บิดาของ จูกัดเหลียง(ข่งเบ้ง) ช่างมีเมตตา และรู้สึกถูกชะตากับหญิงสาว จึงรับเธอเป็นลูกบุญธรรม จนในวันนี้ พวกมันตามหาเธอจนเจอ สาวน้อยไม่มีทางหลีกหนีชะตากรรมได้อีกแล้ว ..พ่อแม่ที่แท้จริงเพิ่งจะตายไปเพราะเธอ และหากพ่อแม่บุญธรรมจะต้องประสบชะตากรรมเดียวกัน เธอยอมตายเองเสียดีกว่า!! และหากไม่ใช่เพราะดำรงค์อยู่ตรงนี้ เหตุการณ์ย่อมไม่ต่างจากที่สาวน้อยคิดอย่างเด็ดขาด ..แต่มันจะเปลี่ยนไปแน่ๆเพราะเขาอยู่ข้างหน้าเธอแล้ว เสียงดังสนั่นหวั่นไหว ..แค่ฟังเสียงย่อมรู้ได้ว่าเป็นผู้มีพลังภายในระดับหนึ่ง.. "ผมให้โอกาสพวกคุณปลดอาวุธ จากนั้นไปทันที และห้ามไม่ให้กลับมาก่อกวนที่นี่อีก"ชายหนุ่มร่างยักษ์ข่มขู่อย่างตรงไปตรงมา "ท่าน ..ท่านจอมยุทธ"แทบอยากจะเข้าไปกอด เพียงแต่เขาอยู่ข้างนอกนั่น แถมมาเพียงคนเดียว ...แต่ ด้านหลังปรากฎนักรบชุดเกราะ และอาวุธครบมือ ..หอก ดาบ กระบี่ บางคนมีกระทั้งธนูครบเซ็ท ? เหล่าแมงดา พวกนี้ย่อมไม่ใช่คนธรรมดา พวกมันล้วนมีวรยุทธ ..และที่สำคัญ มันมีปัญญา พวกมันทำท่าถอย แต่เมื่อถอยจนได้ที่ และอยู่ในระยะใกล้ๆกับนักรบที่ถือคันธนู ..พวกมันฉกชิงความได้เปรียบแล้ว จากนั้นชิงลงมือทันที ฮ่าๆๆ เจ้าพวกโง่ ..พั้วๆๆปั๊กๆๆๆ ทหาร 2 คนถูกจู่โจมอย่างโหดร้าย พวกเขาสาหัส จากนั้นล้มลงแน่นิ่งไป..โครงกระดูกภายในเกราะเสื่อมสลายไปทันที ..ช่างน่าเสียดาย แต่ไม่นานนักหรอก ...เพราะดำรงค์กำลังจะเก็บโครงกระดูกชุดใหม่แล้ว !! เชี้ยงงง.กระบี่วิเศษถูกชักออกมา ความแหลมคมก็ส่วนหนึ่ง แต่รัศมีสรแดงสดนั่น! พวกมันถอยอย่างไม่รู้ตัว ..แต่มันคงสายเกินไป นักรบชุดเกราะที่เหลือ 8 คน โจมตีประสานเข้าไป ทุกๆสิ่งยัอมไปด้วยสีแดง.. หัวหน้าแมงดารับกระบี่ไปเพียงกระบวนเดียวก็ลาโลก..เหล่าสมุนถูกนักรบเกราะเหล็กของเขาสังหารเรียบ .. กระบี่โลหิต..เป็นอาวุธที่ไม่ธรรมดา มันดูดกลืนเลือดสดๆ ทั้งยังส่งผลไม่ต่างกับการการดูดเลือดด้วยคมเขี้ยวของเขาเท่าไหร่ -ดีมากๆ เราไม่ต้องกัดคอพวกมันอีก-..แต่หากเป็นคอนวลเนียนของสาวงาม ..ดำรงค์คงไม่นึกรังเกียจนัก.. ทุกคนและทุกสิ่งมีการพัฒนา กระบี่ยิ่งสูบเลือดเข้าไปมันยิ่งดุร้าย เหล่ากองทัพกระดูกก็ดูเหมือน Level ของมันจะมีการพัฒนาด้วย ..ไอ้มดแดงจาก LV.30 เป็น LV.31 กระดูกตัวอื่นๆเริ่มขยับขึ้นสู่ Level 10+ ขึ้นไปทุกตัวส่วนโครงกระดูกกิเลน LV.50 อาจจะเพราะสัตว์วิเศษนี้ Level สูงอยู่แล้วจึงพัฒนายากขึ้น เนื่องจากยังมีสายตาผู้อื่น.. ดำรงค์ไม่จำเป็นต้องรีบใช้ #กองทัพกระดูก เพื่อเสริมทัพในตอนนี้หลังจากให้นักรบชุดเกราะของเขากลบฝังซากศพทั้ง 24 ร่าง ก็ให้ทุกตนเดินเข้าไปในป่าแล้วสลายร่างลงดิน เพื่อตบตาผู้คน
    error loadedขงเบ้ง
    บุคลิกโดดเด่นเกินวัย!เด็กชายที่ด้านหลังนั่น ..ย่อมเป็น ท่านจูกัดเหลียง (ขงเบ้ง) ไม่ผิดแน่ "ข้า จูกัดกุ๋ย ..ขอขอบคุณท่านจอมยุทธที่ยื่นมือเขัามาช่วยข้าและครอบครัว.."แต่ก่อนที่ท่านจูกัดกุ๋ยจะโค้งลงไป ..มือเรียวยาวของชายหนุ่มกลับรีบประคองไว้อย่างรีบร้อน..ดำรงค์ถึงกับคุกเข่าลงไป แล้ว ? สำหรับลูกผู้ชายในยุคสมัยนั้น นี่ถือเป็นการเคารพขั้นสูงสุด! "ท่านที่นับถือสู้อุสาห์ปกป้องดูแล 'เสี่ยวชิง' ของข้า ..พระคุณข้าน้อยนี้ยากลืมเลือน" ดำรงค์อ้างเหตุผลนี้ ก็เพื่อหลบหลีกสาเหตุที่แท้จริง ..ซึ่งหากเขาเอ่ยตรงๆเรื่องที่ยังมาไม่ถึงของท่าน หากไม่ถูกหาว่าบ้า ..ก็คงสร้างความสงสัยอย่างไม่จำเป็น -เสี่ยวชิงของข้า ..เสี่ยวชิงของข้า-สาวน้อยมโนไปไกลมากๆ.. จูกัดกุ๋ยดีใจเมื่อรู้เหตุผล(ปลอมๆนี้) เพราะเสี่ยวชิงคือบุตรบุญธรรม .. และจอมยุทธรูปงามที่คุกเข่าตรงหน้าอาจจะเขยขวัญในอนาคตก็เป็นได้~