THE LUCKY MAN

“นี่กะจะใส่ทุกวันไม่ซ้ำกันเลยหรอ?” อาตถือถุงเสื้อผ้าออกมาจากร้านอย่างทุลักทุเล โดยมีฟ้าเดินตัวเบาตามมาติดติด
“ทำบ่น ไหนพ่อหมีบอกจะเอาใจแม่หมีไง”
“จ้าจ้า! แม่หมีถูกอยู่แล้ว”
“แล้วเมื่อไหร่ แม่หมีจะเอาใจพ่อหมีบ้าง” อาตเดินเข้าไปใกล้ฟ้าแล้วโน้มตัวกระซิบที่ข้างหูฟ้าอย่างแผ่วเบา
“ทำอะไร!เดี๋ยวคนเห็น” ฟ้าตีไปที่แขนอาตเบาๆ
“แสดงว่าถ้าไม่มีคน ก็ทำได้นะสิ” อาตยิ้มเจ้าเล่ห์
“คนลามก”
“ฮ่าๆ! เอาล่ะเรากลับกันเถอะ” อาตเดินไปที่รถของเค้า เพื่อนำเสื้อผ้าไปเก็บ พร้อมกับเปิดประตูฝั่งผู้โดยสารให้กับฟ้า
“นี่ครับคุณผู้หญิง”
“น่ารักนะเราเนี่ย” ฟ้าหยิกแก้มอาต แล้วจึงค่อยเข้าไปนั่งในรถ
เมื่อเห็นอีกฝ่ายขึ้นรถไปแล้ว อาตก็ได้ปิดประตูรถแล้วเดินขึ้นไปนั่งในฝั่งคนขับ พร้อมกับสตาร์ทรถแล้วขับออกไปบนถนน
---กลับมาที่ร้าน A&P
หลังจากที่อาตกลับมาจากการไปส่งฟ้าที่วิลล่าใกล้ๆมหาลัย อันที่จริงก็ต้องบอกว่าอยู่ห่างจากร้านของเขาแค่ 200 เมตรเอง ตอนแรกอาตก็แปลกใจ แต่พอเขาคิดไปคิดมาก็ไม่ได้สนใจอะไรอีก เมื่อเทียบกับสถานะเบื้องหลังของฟ้าแล้ว เรื่องแค่นี้คงจะเป็นเรื่องเล็กน้อยสำหรับเธอในการที่จะหาที่พักใกล้ๆอาต แต่ในขณะที่เขากำลังลงจากรถ ร่างกายของเขาก็ปรากฏเหงื่อผุดขึ้นมาตามแผ่นหลังของเขา อาตเพิ่งนึกบางสิ่งขึ้นได้ แสดงว่าเด็กน้อยคนนี้ได้ขอที่อยู่เขาจากพ่อของเธอ แล้วก็ใช้อำนาจของพ่อในการหาที่พักให้กับเธอ
“หวังว่าจะคิดไปเองนะ” อาตส่ายศีรษะแล้วเดินเข้าไปในร้าน
กริ๊งกริ๊งกริ๊ง
“ อ้าวหัวหน้ากลับแล้วหรอครับ? เป็นไงครับสนุกไหม” เก่งพูดออกมา
“ สนุกมากกกกกกก!” อาตพูดพร้อมกับลากเสียงสูง
“ฮ่าๆๆๆ” เมื่อเห็นท่าทางของเขา เหล่าพนักงานต่างก็หัวเราะออกมา
“ระหว่างที่ผมไม่อยู่มีอะไรเกิดขึ้นไหม”
“เพียบเลยค่ะ เหล่าลูกค้าต่างมาถามเรื่องเกี่ยวกับหัวหน้าทั้งนั้นเลยค่ะ”กาตูนพูดออกมา
“ใช่ค่ะ! แล้วก็มีผู้หญิงสูงอายุอยู่คนนึงเขาบอกว่าเป็นศาสตราจารย์ด้านดนตรีของมหาลัย เขาอยากมาคุยกับหัวหน้านะคะ” มิ้นพูดเสริม
“ดูท่าเรื่องจะใหญ่แหะ” อาตทำหน้าแหยๆ
“ ใครใช้ให้หัวหน้าโชว์ฝีมือล่ะครับ ผมนี่ตกใจแทบแย่แหนะ”
“เอาล่ะทุกคน เรื่องนั้นช่างมันก่อน อีกเดี๋ยวร้านก็ปิดแล้ว ผมมีบางอย่างจะเซอร์ไพรส์พวกคุณ” อาตยิ้มออกมาแบบมีเลศนัย
“อะไรเหรอครับหัวหน้า!” อัสนีพูดออกมาอย่างตื่นเต้น เพราะทุกครั้งที่ชายตรงหน้าของเขาบอกว่าจะมีของมาเซอร์ไพรส์ แสดงว่ามันต้องเซอร์ไพรส์จริงๆ โดยวันก่อนนั้น หัวหน้าพวกเขาได้เซอร์ไพรส์ด้วยการทําสเต็กเนื้อแกะสูตรพิเศษขึ้นมาให้พวกเขาได้กินกันก่อนกลับบ้าน อัสนีแทบไม่มีวันลืมรสชาติของน้ำซอสที่ผสมกับน้ำที่ได้จากเนื้อแกะ มันเป็นอะไรที่วิเศษมาก แถมยังไม่รวมความนุ่มของเนื้อแกะที่ราวกับว่าจะละลายทันทีที่ได้เข้าปาก
“เดี๋ยวก็รู้เองแหละ ระหว่างนี้ก็ช่วยกันเก็บร้านไปพลางก่อนแล้วกัน” อาตพูดพร้อมกับเดินเข้าไปในห้องครัวอาตเดินเข้าไปในครัว แล้วไปหยุดที่ประตูเล็กๆบานหนึ่งซึ่งถูกล็อคเอาไว้หลายชั้น อาตทำการปลดมันออกจนหมด แล้วเดินลงบันไดเข้าไปภายในห้อง ห้องนี้เป็นห้องใต้ดินที่เขาได้สั่งให้สร้างขึ้นมาเป็นพิเศษ เขาได้ทำห้องนี้กลายเป็นห้องบ่ม โดยเขาได้ทำการบ่มไวน์ อยู่ 2 ชนิด แล้วก็แฮมอีก 2-300 กิโลกรัมเอาไว้ภายในห้องนี้ และก็แน่นอนว่าของพวกนี้ทั้งหมดได้ทำตามกระบวนการเหมือนกับระบบบอกทุกอย่าง อาตเดินไปหยุดที่ถังไม้โอ๊คขนาดใหญ่ใบหนึ่ง เขาหยิบแก้วไวน์ที่อยู่ใกล้ๆออกมา พร้อมกับเปิดก๊อกที่ถังไม้โอ๊ก ปล่อยให้ ไวน์แดงไหลออกมาจนเต็มแก้ว
อาตนำแก้วไวน์ออกมาดมกลิ่นไวน์และสังเกตสีของมัน
“สุดยอดไปเลย นี่ยังบ่มไวน์ได้ไม่ถึงอาทิตย์ แต่ทั้งกลิ่นและสีก็จัดได้ว่าเป็นชั้นเลิศ” พูดเสร็จเขาก็ดื่มมันเข้าไป
“สมแล้วที่ระบบบอกว่าเป็นที่ 2 ของโลก” อาตหลับตาแล้วก็ดื่มด่ำไปกับรสชาติจนแทบเกิบจะลืมเวลา
“ ฉันขอตั้งชื่อมันว่า ‘ลืมกาล’ เนื่องจากมันทำให้คนที่กินแทบจะลืมเวลา. และอีกถังนึงล่ะ” อาตหยิบแก้วใบใหม่ แล้วเดินไปที่ถังไม้โอ๊กอีกใบ ถังที่มีไวน์ที่ได้ชื่อว่าเป็นอันดับ 1 อยู่
อาตเปิดก๊อกที่ถังไม้โอ๊กที่ว่านั้น แล้วก็มีไวน์ขาวไหลออกมาใส่แก้ว
“.........” อาตดื่มไวน์เข้าไป แล้วก็นิ่งเงียบไม่ได้พูดอะไรอีกเลย
“มันจะสุดยอดเกินไปแล้ว อย่างนี้ต้องตั้งชื่อมันว่า ‘นิพพาน’ ” 4-5 นาทีให้หลัง อาตถึงได้รู้สึกตัว
“นี่ถ้าบ่มซัก 2 3 เดือน จะสุดยอดขนาดไหนกัน” อาตพูดพลางกับนำขวดไวน์เปล่าออกมา 2 ขวดเพื่อนำมาบรรจุใส่ไวน์ทั้ง 2 ชนิด
10 นาทีให้หลัง
“ดูสิทุกคน ผมมีอะไรมาเซอร์ไพรส์” อาตชูขวดไวน์ทั้งสองขึ้นมา โดยไวน์แดงได้ถูกใส่ไว้ในตะกร้าไวน์อย่างดี ส่วนไวน์ขาวนั้น เขาได้ใส่เอาไว้ในถังขนาดเล็กที่เต็มไปด้วยน้ำแข็ง
“ไวน์หรือครับหัวหน้า”
“อือ ฉันบ่มเอาไว้ที่ห้องใต้ดินนะ”
“หัวหน้า คุณรู้ตัวหรือเปล่า? คุณนี่มันเทพกับชาติมาเกิดชัดชัด” การ์ตูนพูดออกมาอย่างตะลึง
“ เลิกพูดเรื่องไร้สาระ แล้วมาดื่มกันเถอะ” อาตรินไวน์แดงออกมาใส่แก้วทั้ง 4 ใบ แล้วให้พวกพนักงานหยิบกันไปคนละแก้ว
“............”
“ สุดยอดไปเลยหัวหน้า! ผมไม่เคยกินไวน์ที่อร่อยขนาดนี้มาก่อน เมื่อก่อนนี้ผมเคยเป็นซอมเมอลิเยร์ แล้วผมเคยได้ชิมไวน์ที่บ่มมาเป็นเวลา 200 ปี แถมมันยังมีราคาตั้งเป็นล้าน แต่มันก็ยังไม่อาจสู้ไวน์แก้วนี้ได้เลย.” เก่งพูดออกมาอย่างจริงจัง
“นายพูดจริงเหรอเก่ง?” มิ้นพูดออกมาอย่างตะลึง
“ฉันกล้าเอาเกียรติของซอมเมอลิเยร์เป็นเดิมพัน”
“เอาล่ะทุกคน อย่าเพิ่งเอะอะกัน ผมยังมีทีเด็ดเหลืออยู่” อาตพูดพร้อมกับหยิบขวดไวน์ขาวออกมาแล้วรินใส่ แก้วอีกชุดนึง
“ทีนี้ ลองชิมดูแล้วคุณจะรู้ว่านิพพานมีจริง!” พออาตพูดจบ ทุกคนก็หยิบแก้วไวน์อย่างไม่ลังเล
‘.............' คราวนี้ทุกคนต่างหลับตานิ่งเงียบเป็นเวลานาน
“เฮ้ๆ พวกนายยังไหวอยู่ไหม” เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายตกอยู่ในภวังค์เป็นเวลานาน อาตก็เลยปลุกพวกเขา
“หัวหน้า!!!”
“เป็นไง พอใช้ได้ไหม” อาตพูดออกมาพร้อมกับยิ้ม
‘ใช้ได้ไหม?? ถ้านี่มันใช้ไม่ได้ก็ไม่มีไวน์ขวดไหนที่ใช้ได้แล้ว’ เก่งเกือบจะสบถออกมา
“หัวหน้าค่ะ! หนูขอเอากลับบ้านได้ไหมคะ”
“ไม่ได้นะหัวหน้า ขวดนี้ผมขอ” อัสนีพูดขัด
“ไม่ต้องกลัว เดี๋ยวผมลงไปเอามาให้พวกคุณคนละ 2 ขวด”
“จริงนะหัวหน้า”เก่งรีบพูดออกมาอย่างดีใจ
“แน่นอนสิ”
“ว่าแต่หัวหน้า ไวน์พวกนี้ชื่อว่าอะไรหรอ ผมเป็นซอมเมอลิเยร์ตั้งนานหลายปี ยังไม่เคยเห็นไวน์ที่สุดยอดอย่างนี้มาก่อน ” เก่งถามออกมาอย่างสงสัย
“ไวน์แดงนั้นมีชื่อว่า ‘ลืมกาล’ส่วนไวน์ขาวมีชื่อว่า ‘นิพพาน’ และกรรมวิธีการทำมีผมคนเดียวที่รู้ ”
“เอาล่ะทุกคนช่วยกันเก็บร้านเร็ว เดี๋ยวผมจะลงไปเอาไวน์มาให้” อาตพูดพร้อมกับเดินหันหลังไปยังห้องใต้ดิน ท่ามกลางเหล่าาพนักงานที่ตั้งใจช่วยกันเก็บร้านอย่างขยันขันแข็ง
50 นาทีต่อมา หลังจากที่พนักงานทุกคน กลับบ้านกันไปเรียบร้อยแล้ว ส่วนอาตก็กำลังดื่มด่ำไปกับไวน์และแฮมรมควัน ท่ามกลางเสียงเพลงเปียโนที่ถูกบรรเลงโดยเครื่องเล่นแผ่นเสียง
“ถ้าไวน์พวกนี้หลุดออกไปโลกภายนอก มันจะวุ่นวายขนาดไหนกัน” อาตพูดพร้อมกับหยิบโทรศัพท์โทรออกไปหาใครบางคน
ตู๊ดตู๊ดตู๊ด
“ว่าไงเจ้าลูกเขย” เสียงปลายสายพูดออกมา ใช่แล้วคนที่อาตโทรไปหาก็คือพ่อของฟ้านั้นเอง
“ว่าไงครับคุณพ่อ สนใจที่จะทำโรงงานไวน์กับผมไหม?”
“เธอพูดเรื่องอะไร???”อีกฝ่ายถามออกมาอย่างงงๆ
“ผมว่าคุณพ่อน่าจะได้รับรายงาน จากคนของคุณพ่อแล้วนี่ ” อาตพูดออกมาอย่างยิ้มยิ้ม
“เธอรู้เรื่องนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่” เสียงอีกฝ่ายพูดออกมาอย่างเครียดๆ
“ตั้งแต่วันแรกเลยครับ ส่วนรู้ได้ไงเนี่ยผมไม่ขอเปิดเผยนะครับ” อาตพูดออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ เนื่องจากว่าในชาติที่แล้วของเขานั้นได้คลุกคลีกับเรื่องพวกนี้มาอย่างโชกโชน การแฝงคนเข้าไปในบริษัทคนอื่นเขาก็เคยทำมาแล้วเช่นกัน ทำไมเรื่องแค่นี้เค้าถึงจะมองไม่ออก
“สมกับเป็นลูกเขยฉัน! เธอเก่งกว่าที่ฉันคิดไว้มาก ส่วนเรื่องรายงานนั้นฉันได้รับมาแล้ว อันที่จริงฉันก็สนใจไวน์ที่ชื่อว่า ลืมกาลและนิพพานอยู่เหมือนกัน แต่ยังไงฉันก็อยากลองชิมดูก่อนเพื่อที่จะได้แน่ใจ”
“แน่นอนครับคุณพ่อ มันต้องน่าสนใจอย่างแน่นอน”อาตพูดพร้อมกับลูบมือของเขาไปมา-----------------------------------------------------------------------------------------ซอมเมอลิเยร์ เป็นภาษาฝรั่งเศส เป็นชื่อเรียกของ ‘ผู้เชี่ยวชาญด้านไวน์’

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ไวน์

นิยายแนะนำ

THE LUCKY MAN

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ไวน์

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้