"โฮกกกก!!"
ทันทีที่ก้าวเข้าไปในโกดังเสียงคำรามแสบแก้วหูก็ดังระงมขึ้นมาทันที
สัตว์อสูรที่ถูกขังอยู่ในกรงรูปทรงต่างๆแต่ละตนจ้องมองหวังเฉินด้วยสายตาดุดัน
แม้ว่าสัตว์อสูรเหล่านี้ส่วนใหญ่จะยังอยู่ใน่วัยเยาว์พละกำลังยังไม่แข็งแกร่ง แต่ก็เต็มไปด้วยสัญชาตญาณดิบเถื่อนสายตาเ็าแฝงไว้ด้วยแรงกดดันมหาศาล
หากเป็มือใหม่ที่เพิ่งเปลี่ยนสายอาชีพมาใหม่ๆเจอเข้า คงจะขาสั่นด้วยความหวาดกลัวไปแล้ว
แต่สำหรับหวังเฉินแล้วไม่ใช่แบบนั้นเมื่ออยู่ในโรงเรียน ผลการเรียนของเขายอดเยี่ยมทุกด้านอีกทั้งเขายังเคยเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรป่าสุดโหดมาแล้ว
สายตาของเ้าสัตว์อสูรน้อยพวกนี้เต็มไปด้วยสัญชาตญาณดิบเถื่อน แต่ขาดความโเี้!
สำหรับเขาแล้วมันไม่ต่างอะไรจากสายลมที่พัดผ่าน
"คุณลูกค้าคะ เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดอันตรายต่อสัตว์อสูรทางร้านของเราจึงไม่ได้ใช้ยาควบคุมใดๆ หากทำให้คุณลูกค้ารู้สึกใต้องขออภัยด้วยนะคะ"
เมื่อเห็นว่าหวังเฉินหยุดฝีเท้าพนักงานสาวก็รีบอธิบาย
"ไม่เป็ไร ผมขอดูก่อน"
หวังเฉินพยักหน้าไม่ได้อธิบายอะไร เดินตรงไปยังกรงสัตว์อสูรด้านหน้า
ในกรงนั้นขังเสือดำเงาตัวหนึ่งขนของมันดำสนิทราวกับถูกย้อมด้วยหมึก เมื่อสังเกตดีๆจะพบว่ารูปร่างของมันให้ความรู้สึกเลือนรางอย่างบอกไม่ถูก
เมื่อหวังเฉินเดินเข้าไปใกล้เสือดำเงาตัวนั้นก็จ้องมองหวังเฉินด้วยดวงตาสีอำพัน ส่งเสียงขู่คำรามต่ำ
เสือดำเงา
สัตว์อสูรระดับลึกลับ
ก่อนหน้านี้หวังเฉินเคยเห็นในแคตตาล็อกราคาประมาณสามแสนเหรียญทอง ซึ่งอยู่ในขอบเขตราคาที่เขาสามารถพิจารณาได้
เมื่อมาถึงหน้ากรงหวังเฉินก็ไม่ลังเล เปิดใช้งานพร์ 'ศาสตร์วิเคราะห์สายเื'ทันที
วูบๆๆ!!
เกิดคลื่นพลังที่แทบจะสังเกตไม่ได้แผ่ปกคลุมเสือดำเงาในกรงทันที
ในเวลาเดียวกันข้อมูลชุดหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในหัวของหวังเฉิน
[เสือดำเงา (สัตว์อสูรลึกลับ) สถานะวิวัฒนาการร่างสุดท้าย:เสือดาวเทพแห่งเงา (สัตว์อสูรเทวะ ระดับเหนือธรรมชาติ)]
หวังเฉินพยักหน้า
ไม่เลว!
สัตว์อสูรเทวะระดับเหนือธรรมชาติมีมูลค่ากว่าร้อยล้านเหรียญทองนับได้ว่าเป็ของหายากในหลงกั๋วเลยทีเดียว
นับเป็การเริ่มต้นที่ดีสัตว์อสูรลึกลับตนแรกก็เป็สัตว์อสูรระดับเทวะแล้ว
แต่หลังจากตรวจสอบสถานะวิวัฒนาการร่างสุดท้ายของเสือดำเงาเสร็จแล้วหวังเฉินก็ไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้น เดินหน้าไปยังตนต่อไป
ที่นี่ยังมีสัตว์อสูรอีกมากมายเสือดำเงาสามารถเก็บไว้เป็ตัวเลือกสำรองได้
[หมาป่าสายลม (สัตว์อสูริญญา) สถานะวิวัฒนาการร่างสุดท้าย: หมาป่าจันทรา(สัตว์อสูรต้นกำเนิด)]
[พยัคฆ์เพลิง (สัตว์อสูริญญา) สถานะวิวัฒนาการสุดท้าย: พยัคฆ์ทมิฬปีกคู่(สัตว์อสูรต้นกำเนิด)]
[อินทรีสายฟ้า (สัตว์อสูริญญา) สถานะวิวัฒนาการสุดท้าย: อินทรีนภา(สัตว์อสูรต้นกำเนิด)]
...
หยุดอยู่หน้ากรงแต่ละกรงหวังเฉินใช้ศาสตร์วิเคราะห์สายเือย่างต่อเนื่องเพื่อตรวจสอบร่างสุดท้ายของสัตว์อสูรเหล่านี้
แต่สิ่งที่ทำให้เขารู้สึกเสียดายก็คือสัตว์อสูรที่สูงกว่าเสือดำเงาหนึ่งระดับเหล่านี้ร่างสุดท้ายกลับหยุดอยู่ที่ระดับสัตว์ต้นกำเนิดเท่านั้น ไม่คุ้มค่าพอที่จะลงทุน
"ดูเหมือนว่าศักยภาพของสัตว์อสูรจะไม่เกี่ยวข้องกันมากนักกับระดับเริ่มต้นของมัน"
"ระดับเริ่มต้นเป็เพียงตัวกำหนดขีดจำกัดเบื้องต้นขีดจำกัดของรูปแบบวิวัฒนาการสุดท้าย ยังต้องดูปัจจัยอื่นๆ อีก"
หวังเฉินค่อยๆเกิดความคิดขึ้นในใจในขณะที่ใช้ศาสตร์วิเคราะห์สายเืตรวจสอบสถานะวิวัฒนาการร่างสุดท้ายของสัตว์อสูรทีละตัว
และในไม่ช้าหลังจากใช้ศาสตร์วิเคราะห์สายเืตรวจสอบร่างสุดท้ายของพญาวานรขนเพชรหวังเฉินก็มั่นใจในความถูกต้องของความคิดของตัวเอง
[พญาวานรขนเพชร (สัตว์อสูรต้นกำเนิด) สถานะวิวัฒนาการสุดท้าย:วานรั์แห่งขุนเขา (สัตว์อสูรเทวะ ระดับเหนือธรรมชาติ)]
ระดับเริ่มต้นของพญาวานรขนเพชรสูงกว่าเสือดำเงาแต่ราคากลับต่างกันถึงสิบเท่า
แต่ขีดจำกัดสูงสุดที่พวกมันสามารถวิวัฒนาการไปถึงได้ก็คือสัตว์อสูรเทวะระดับเหนือธรรมชาติเช่นเดียวกัน
เมื่อนำทั้งสองมาเปรียบเทียบกันตนไหนคุ้มค่ากว่ากันย่อมไม่ต้องพูดถึง
หลังจากได้เห็นพญาวานรขนเพชรไปแล้วความสนใจของหวังเฉินต่อสัตว์อสูรระดับต้นกำเนิดและสัตว์อสูริญญาตนอื่นๆก็ลดลงอย่างมาก เขารีบเดินไปที่บริเวณสัตว์อสูรลึกลับด้วยความกระตือรือร้นทันที
พนักงานสาวที่เดินตามหลังหวังเฉินมาเห็นหวังเฉินเดินดูนู่นนี่ ไม่มีท่าทีไม่พอใจใดๆ
ท้ายที่สุดการซื้อสัตว์อสูรไม่ใช่การซื้อผักกาดขาวนี่คือคู่หูที่จะต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับเ้าของ
หากเลือกตัวที่ไม่ถูกใจไม่เพียงแต่จะเสียเงินจำนวนมาก แต่ยังมีโอกาสถึงแก่ชีวิตด้วย!
จริงๆแล้ว การเลือกสัตว์อสูรนั้นยุ่งยากกว่าผู้หญิงเลือกเครื่องสำอางเสียอีกต้องพิจารณาจากความ้าหลายๆ อย่าง
ในขณะที่พนักงานสาวกำลังคิดฟุ้งซ่านอยู่ในใจหวังเฉินก็เดินมาถึงบริเวณสัตว์อสูรลึกลับในโกดังแล้ว
กระแสพลังของสัตว์อสูรในอาณาบริเวณนี้ดูแ่เบากว่าที่เคยเจอ
ในขณะที่สัตว์อสูริญญาและสัตว์ต้นกำเนิดคำรามพวกมันแต่ละตนที่อยู่ที่นี่กลับหุบหางเงียบ
แต่หวังเฉินก็ไม่ได้ผิดหวังกับเื่นี้
สำหรับคนอื่นสัตว์อสูรระดับต่ำอาจหมายถึงความสามารถในการต่อสู้ที่อ่อนแอ
แต่สำหรับเขาตราบใดที่สัตว์อสูรลึกลับเหล่านี้มีศักยภาพสูงเขาก็สามารถเปลี่ยนพวกมันให้กลายเป็สิ่งที่สัตว์อสูรอื่นๆ ต้องแหงนคอมองได้
"หวังว่าจะมีของดีซ่อนอยู่ข้างในนะไม่อย่างนั้นวันนี้ฉันคงต้องเลือกเสือดำเงาแล้ว!"
หวังเฉินคิดในใจอย่างเงียบๆจ้องมองสัตว์อสูรโดยรอบด้วยสายตาคาดหวัง
[อินทรีแดง (สัตว์อสูรลึกลับ) สถานะวิวัฒนาการสุดท้าย: อินทรีเพลิงอัคคี(สัตว์อสูริญญา)]
[หมูป่าขนหนาม (สัตว์อสูรลึกลับ) สถานะวิวัฒนาการสุดท้าย:พญาหมูป่าเขี้ยวตัน (สัตว์อสูริญญา)]
[อสรพิษกลืนเพลิง (สัตว์อสูรลึกลับ) สถานะวิวัฒนาการสุดท้าย: อสรพิษกลืนฟ้า(สัตว์ต้นกำเนิด)]
[แรดเขาเดียว (สัตว์อสูรลึกลับ) สถานะวิวัฒนาการสุดท้าย: แรดเทพชมจันทร์(สัตว์อสูรเทวะ ระดับเหนือธรรมชาติ)]
...
ต้องบอกว่าที่นี่มีสัตว์อสูรหลากหลายชนิดจริงๆเยอะจนหวังเฉินตาลาย
แต่สิ่งที่ทำให้เขาผิดหวังก็คือหลังจากเดินดูจนทั่ว สัตว์อสูรที่เขาเห็นมีเพียงแรดเขาเดียวเท่านั้นที่มีศักยภาพเทียบเท่ากับเสือดำเงา
ตนอื่นๆก็พอดูได้แค่อสรพิษกลืนเพลิง
"ดูเหมือนว่าสัตว์อสูรตนแรกของฉันคงต้องเลือกระหว่างแรดเขาเดียวกับเสือดำเงาแล้วสิ"
หวังเฉินคิดในใจอย่างเงียบๆหยุดฝีเท้าลงด้วยความผิดหวัง
แม้ว่าสัตว์อสูรเทวะจะเป็สิ่งที่เกินเอื้อมสำหรับผู้ฝึกสัตว์อสูรคนอื่นๆ
แต่สำหรับเขาที่มีพร์ระดับเทพอย่าง'หลอมรวมสัตว์อสูร' มันกลับดูธรรมดาอย่างมาก
"เอาเถอะ เมืองตงหลิงเป็แค่เมืองเล็กๆ ท้ายที่สุดแล้วสัตว์อสูรก็อาจจะไม่หลากหลายเท่าเมืองใหญ่ที่เจริญรุ่งเรืองกว่า"
"ฉันยังมีโอกาส และสัตว์อสูรเทวะก็เพียงพอสำหรับการใช้งานในปัจจุบัน"
หวังเฉินถอนหายใจเตรียมที่จะเลือกระหว่างเสือดำเงากับแรดเขาเดียว
แต่ในขณะนั้นเอง...
"กี๊ซๆ!!"
เสียงร้องแ่เบาดังขึ้นข้างหูของเขาเสียงเล็กๆ คล้ายเสียงเด็ก
เมื่อหันไปมองก็เห็นสิ่งมีชีวิตเล็กๆ สามตนที่เขาละเลยไปกำลังจ้องมองเขาด้วยดวงตาใสกระจ่างอยู่ในกรงที่มุมห้อง
พวกมันเป็กิ้งก่าเหมันต์สามตนยาวประมาณ 30 เิเ ลำตัวเป็สีฟ้าคราม
พวกมันดูเหมือนจะสังเกตเห็นว่าสายตาของหวังเฉินไม่มีเจตนาร้ายจึงแลบลิ้นสีชมพูใส่เขา
ดูน่ารักน่าเอ็นดู
เมื่อเห็นภาพนี้แม้แต่หวังเฉินที่เป็ผู้ชายแท้ๆ ก็ยังรู้สึกชื่นชอบมัน
"เ้าตัวเล็กพวกนี้น่ารักดี ให้ฉันดูหน่อยว่าขีดจำกัดของพวกแกอยู่ระดับไหน!"
เมื่อคิดดูแล้วหวังเฉินก็ปลดปล่อยศาสตร์วิเคราะห์สายเืไปยังกิ้งก่าเหมันต์ที่ไม่กลัวคนทั้งสามตน
เดิมทีเขาไม่ได้คาดหวังอะไรมากจากกิ้งก่าน้ำแข็งเพราะพวกมันน่ารักเกินไป และดูเหมือนจะไม่มีความสามารถในการต่อสู้
ทว่า...
ข้อมูลที่ส่งกลับมาทำให้ร่างกายของเขาสั่นเทา ลมหายใจเริ่มถี่ขึ้น