"เอามาค่ะอิงถือเองได้" ฉันดึงถุงหนังสือที่เขาเอาไปถือคืน
"พี่ถือแล้วก็ให้พี่ช่วยถือเถอะนะ" ฟ้า
"มันของของ อิงๆ ถือเองได้" ฉันพยายามจะหาจังหวะดึงแรงๆ เพื่อให้เขาไม่ทันตั้งตัวจะได้ๆ ถุงหนังสือคืน
"พี่ฟ้า คุณอิงทำอะไรกันค่ะ" พิมที่เดินขึ้นบันไดเลื่อนมาเห็นพอดีเลยรีบเดินเข้าไปเกาะแขนฟ้า
"เล่นอะไรกันค่ะ" พิม
"พอดีพี่จะช่วยอิงเขาถือหนังสือพี่เห็นว่ามันหนัก" ฟ้าอธิบายให้พิมฟังและชี้ไปที่ถุงหนังสือ
"ซื้อเยอะจังให้ฉันกับพี่ฟ้าช่วยถือนะคะ" พิมเอื้อมมือไปหยิบถุงก่อนที่อิงจะดึงมันกลับไปด้านหลัง
"ไม่เป็ไรค่ะ ฉันถือเองสะดวกกว่าค่ะ" คนหลายหน้านี้มันลำบากจังเลยนะ
"คุณอิงซื้อของเก่งสุดๆ เลยค่ะเจอทีไรซื้อของเยอะมากทุกทีเลยแล้วพี่ฟ้าก็จะชอบช่วยถืออยู่เรื่อยเลยนะคะ" พิมยิ้มมุมปาก
"ฉันซื้อตามที่ตัวเองคิดว่าไหวนะคะ" คำพูดของเธอดูจะเป็คำพูดเฉยๆ แต่ใจความหรือคนที่มองออกก็คงมองได้แบบฉันว่าฉันซื้อของเยอะอาจจะเรียกร้องความสนใจให้พี่ฟ้ามาช่วยถือทุกครั้ง
"พี่ฟ้าพิมหิวแล้วั้แ่เมื่อคืนยังไม่ได้กินอะไรเลย" พิมหันไปอ้อนฟ้า
"ได้สิคะเดี๋ยวพี่พาไปกิน อิงไปกินข้าวเที่ยงด้วยกันไหมเดี๋ยวพี่เลี้ยงเองอิงกับพิมเลือกได้เลยนะว่าอยากจะกินอะไร" ฟ้า
"ดีใจจัง คุณอิงไปกินข้าวกันนะคะฉันหิวมากเลย" พิมเดินไปจังมือฟ้า
"พอดีอิงมีนัดทานข้าวกับครอบครัวแล้ว ขอบคุณนะคะที่ชวน" ฉันรีบแกะมือของเธอออกจากข้อมือของฉันเบาๆ ต่อให้อีกฝ่ายจะรุนแรงบีบข้อมือฉันจนกระดูกจะแตกก็ตาม
"น่าเสียดายจังเลยเอาไว้คราวหน้านะคะ" พิมเดินกลับไปกอดแขนฟ้าเหมือนเดิม
"พี่ชวนช้าไปหรอไม่ทันคุณอาจนได้เดี๋ยวคราวนะ" ฟ้ามองอิงด้วยสายตาอ่อนโยน
"ขอบคุณค่ะ" จะคราวหน้าหรือคราวไหนฉันไม่สมควรที่จะไปยุ่งกับเขาหรือเข้าใกล้เขาเกินความจำเป็มันไม่ใช่ว่าฉันกลัวแฟนใหม่เขาหรืออะไร แต่มันคือความเหมาะสมของสถานะเท่านั้น
"พี่ฟ้าพิมหิวแล้วนะฮึ" พิมปล่อยมือที่เกาะแขนฟ้าออกแล้วเอามือกอดอกหันหน้าเตรียมเดินหนี
"โอเครค่ะเดี๋ยวพี่พาไปกินนะคะคนดี อิงพี่ขอตัวก่อนนะ" ฟ้าหันไปบอกอิงๆ เพียงแค่พยักหน้าให้เท่านั้นก่อนจะเดินพาพิมออกมา วันนี้อีกฝ่ายดูแปลกไปกว่าทุกครั้งทั้งสายตาและคำพูดที่ดูเ็า ท่าทางที่ไม่ได้สนใจสิ่งรอบข้างอะไรเลย
"พี่ฟ้าเป็ห่วงคุณอิงจังเลยนะคะ" พิมทำท่าทางน้อยใจก้มหน้าลงมองพื้น
"พี่ก็ห่วงพิมเหมือนกันพี่ไม่ได้ห่วงแค่อิงหรอกนะคะ" ฟ้าจับมือของพิม
"พี่ฟ้าอยู่กับคุณอิงก็สนใจแต่คุณอิงตลอดเลย" พิมที่เดินก้มหน้าอยู่ก็หยุดเดินเงยหน้ามามองฟ้าที่ตอนนี้น้ำตาของพิมไหลออกมา
"ไม่ร้องนะคะคนดี พี่ก็สนใจพิมเหมือนกันอิงเป็น้องสาวพี่ๆ ก็ต้องดูแลเหมือนกัน" ฟ้าเช็ดน้ำตาให้พิม สำหรับอิงแล้วเขาก็อยากจะดูแลในฐานะพี่สาวคนหนึ่งแม้ว่าเราจะไม่ได้เป็อะไรกันก็ตาม
"จริงๆ นะคะ" พิมขยับตัวเขาไปกอดเอาหน้าซุกไปกับอกของฟ้าเบาๆ
"จริงค่ะ ไม่ต้องน้อยใจไปนะรู้ไหม" ฟ้าลูบหัวพิม
"พิมก็อยากเป็เพื่อนกับคุณอิงแต่คุณอิงน่าจะไม่อยากเป็เพื่อนกับพิมแน่ๆ เลย" พิมเอาหน้าที่ซบอยู่บนอกของฟ้าออกแล้วหันมามองฟ้าที่ยืนอยู่ด้านหน้า
"ไม่หรอกค่ะ อิงนิสัยดีเข้ากับคนง่ายไม่มีทางที่อิงจะไม่ยากเป็เพื่อนกับพิม หิวไม่ใช่หรอไปกินข้าวกัน" ฟ้าจับมือพิมเดินตรงไปที่ร้านอาหารญี่ปุ่น
..............................................
ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด
"ค่ะพี่เอย"
(เข้ามาหรือยังมาถูกทางหรือเปล่าเนี่ย)
"กำลังไปค่ะอิงแวะซื้อหนังสืออยู่"
(โอเครรีบๆ เลยนะ)
"ค่ะ"
ฉันที่เดินช้าๆ ก็รีบเร่งฝีเท้าทันทีแค่ซื้อหนังสือก็คงไม่นานเท่ามายืนคุยแบบนี้ เห็นเขาอยู่ด้วยกันใจมันก็เจ็บแต่มันเป็ที่ตัวเราเองที่ทำให้ตัวเองเจ็บจะไปโทษใครได้ แล้วผู้หญิงคนนั้นต่อหน้าพี่ฟ้าเป็อีกอย่างลับหลังเป็อีกอย่างพี่ฟ้าจะรู้ตัวบ้างไหมนะหรือเธอแค่ทำกับฉันคนเดียว
*** บริษัท ติณณภพโภคินันท์ กรุป ***
กว่าจะมาถึงตอนแรกก็มั่นใจว่ามาถูกสุดท้ายก็มาไม่ถูกต้องเปิด Google Map กว่าจะถึงก็เสียเวลาไปไม่น้อยไม่รู้พี่เอยกับคุณพ่อจะรอไหวหรือเปล่า เพราะไม่ได้มานานไม่คิดว่าบริษัทจะขยายและใหญ่ขึ้นได้ขนาดนี้ทั้งการตกแต่งรูปแบบสวยมากจริงๆ
“สวัสดีค่ะคุณอิงดิฉันสรัลชนาเป็เลขาของท่านประธานค่ะ เชิญทางนี้ค่ะ"
"ขอบคุณค่ะ" ฉันเดินตามเลขาของคุณพ่อเข้าไปในห้องบนชั้นสอง
"มาสักทีหิวจะตายแล้ว" เอยหันไปมองน้องสาวที่เดินเข้ามา
"อิงขอโทษจริงค่ะไม่คิดว่าจะหลง" ฉันยกมือไหว้พี่สาวกับคุณพ่อ
"ไม่เป็ไรลูกเอยก็อย่าว่าน้องมาๆ นั่งพ่อสั่งแต่ของชอบมาให้" คนเป็พ่อมองลูกสองคนที่หยอกล้อกันก่อนที่อิงจะเดินไปนั่งที่เก้าอี้นานแค่ไหนแล้วที่เขาไม่ได้กินข้าวกับลูกสาวทั้งสองคน
"คุณพ่อทานก่อนอิงก็ได้นะคะ"
"พ่อแค่อยากทานข้าวกับลูกทั้งสองคนพ่อแค่คิดถึงวันที่กินข้าวด้วยกันขาดก็แต่แม่เราตอนนี้" เขาอาจจะไม่ใช่พ่อที่ดีที่สุดแต่สำหรับเขาครอบครัวต้องมาก่อนเสมอ
"แล้วนี่คุณแม่ไปไหนคะ" เป็ไปไม่ได้เลยถ้าจะมากันพร้อมหน้าพร้อมตาแต่ขาดคุณแม่ไป
"ตอนแรกก็อยู่แหละแต่พอคุณหญิงภัสสรโทรมาชวนกันไปโยคะที่ต่างจังหวัด3วันนู้น" เอยที่ตักอาหารเข้าปากก็รีบวางช้อนก็แม่ของเธอน่ะใครชวนไปไหนไม่เคยปฏิเสธเลยสักครั้งไปกับเขาทุกที่
"อ่อ อีกแล้วหรอเนี่ย5555" ฉันคิดว่าคุณแม่ของฉันควรโดนคุณพ่อกักบริเวณบ้างก็ดีนะ
"ปล่อยแม่เขาไปเถอะลูกเขาชอบของเขา" ผู้เป็พ่อยิ้มให้กับลูกๆ เพราะความน่ารักขอภรรยา
![รวมเรื่องสั้น NC เน้น ๆ แนวจีนโบราณ [ PWP ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1781765114_43486255.webp)
1K
