จุติเทพวิญญาณศักดิ์สิทธิ์

“ข้อมมูลในหนังสือบอกว่า ไข่ของมันมีสรรพคุณอันยอดเยี้ยม สามารถนำมาบ่มเพาะทั้งปราณและกายา” ไข่เหยี่ยวเมฆาต่างเป็นที่ต้องการของผู้ฝึกตน ในขอบเขตปราณคลุมกายอย่างมาก เพียงได้ดูดซับมัน การทะลวงหนึ่งขั้นเป็นเรื่องง่ายดายยิ่ง ราวกับสมบัติดูดซับไอสวรรค์ดีๆนี้เอง“หากนำไปขายทั้งฟองต้องได้ราคาดีเป็นแน่ คนส่วนมากนำมันมาเลี้ยง บ่มเพาะและปรุ่งอาหาร มีประโยชน์ทั้งสิ้น เป็นที่ต้องการจากตลาดอย่างมาก” ด้วยทักษะสายตาอันยอดเยี้ยมของมัน การสอดแนม การค้นหา การชี้เป้า การล่องลอยบนนภานั้น เป็นความสามารถที่ขอบเขตระดับหยิบยืมปราณธรรมชาติ(ขอบเขตระดับ7-8)ลงไป มิสามารถกระทำได้“ยามค่ำคืนเป็นเวลาที่เหมาะสมสำหรับการเก็บเกี่ยวที่สุด” เด็กหนุ่มเริ่มครุ่นคิดถึงกลยุทธ์ในการลักลอบเข้าไปช่วงชิงไข่ โดยที่เหล่าเหยี่ยวเมฆาไม่ทันได้รู้ถึงตัวตนของเขา แต่ทว่าไม่นานนักหมิงหลงได้เตรียมพร้อมสำหรับเยือนรังของมันขนปีกของเหยี่ยวเมฆายาวราวๆหนึ่งเมตรถูกนำมาติดรอบกายของเด็กหนุ่ม แม้เด็กหนุ่มจะมีวิชาลบตัวตนอย่างอันดีเยี้ยมก็ไม่อาจละเลยความสามารถสายตาของเหยี่ยวเมฆา และเป็นการเยือนรังแบบซึ่งๆหน้าหมิงหลงพุ่งไปที่หน้าผาด้วยท่องนภา ไม่ลืมผนึกไอวิญญาณ ร่างกายเด็กหนุ่มล่องลอยขึ้นบนนภาแนบชิดริมหน้าผาอย่างช้าๆสำผัสวิญญาณถูกเปิดใช้อย่างเต็มประสิทธิภาพแทนสายที่มองเห็นแต่มืดมิดยาวราตรี สติพลันสาดส่อง จับไอวิญญาณก้อนเล็กๆ เต็มทั่วบริเวณ เหล่าเหยี่ยวเมฆาต่างหลับใหลในคืนราตรี ที่มีจันทราครึ่งดวงส่องแสงอ่อนๆ รายร้อมไปด้วงดวงดาราระยิบระยับเต็มท้องนภาอันมืดมิดมหกรรมการปล้นไข่ได้เริ่มต้นขึ้นร่างกายที่ย่อเข่าลงในขณะเคลื่อนที่ไปข้างหน้านั้น รวดเร็วขึ้นเรื่อยๆ ในมือสบัดจับไข่ลงแหวนมิติในเสี้ยววิ เป็นการเก็บเกี่ยวที่มากมายการจะฟักไข่แต่ละฟอง ต้องรับพลังจากไอสวรรค์ แสงจันทรา แสงสุริยัน จนเพียงพอ กว่าจะฟักตัวใช้เวลาแรมปีบริเวณเขตในสุดของรังเหยี่ยวเมฆาปรากฏไอพลังก้อนกลมๆ แต่มีขนาดใหญ่กว่านับสิบเท่า นัยน์ตาเด็กหนุ่มเบิกโพรงกว้างเต็มไปด้วยความโลภ ความดีใจราวกับเจอสมบัติล้ำค่า ไข่ใบนี้เต็มเปลี่ยมไปด้วยไอสวรรค์ปฐพี รังสีแผ่ขยายคลอบคลุมไปทั่วทั้งรัง ลวดลายสีสันสะท้อนแสงในยามราตรี‘นั้นมันไข่อันใดกัน ทำไมใหญ่ถึงเพียงนี้ ’ หมิงหลงพุ่งตรงไปอย่างรวดเร็ว เก็บมันลงในแหวนมิติในทันที หัวใจหมิงหลงเต้นถี่รัว ด้วยความตื่นเต้น หากได้ดูดซับมัน ไม่อาจนึกถึงผลลัพธ์จะออกมาเช่นใด ต้องทะลวงเกินสองขั้นเป็นอย่างน้อย ซึ่งเป็นที่แน่นอนจากสำผัสถึงไอสวรรค์ที่ถูกบีบอัดจนหนาแน่นไม่นาน ทันใดนั้นเอง สำผัสถึงจิตสังหารทะลักราวเขื่อนแตก กลิ่นอายอันแหลมคมกรีดจิตรับรู้ แรงกดดันอากาศถูกบดขยี้เป็นเสี่ยงๆแกว้กกกกกกก !!‘อันใดกัน…บนท้องนภา ไม่ดีแล้ว !!’ หมิงหลงแหงนมองต้นทางของจิตสังหารและเสียงร้องดังสั่นสะท้านไปทั่วขอบเขตป่า“ราชาเหยี่ยวเมฆา !!” ‘ไหนบอกไม่มีสัตว์อสูรระดับสูงยังไง หนังสือบัดซบ !!’ย้อนกลับไปขณะที่เด็กหนุ่มหยิบไข่ฟองนั้น ราชาเหยี่ยวเมฆา อยู่สูงเกินขอบเขตสำผัสวิญญาณของเขาจะสามารถรับรู้ได้ใบหน้าของหมิงหลงซีดลงเป็นไข่ต้ม ‘ตัวตนระดับนี้ ขอบเขตปราณปฐพีขั้นกลาง ยังไม่อาจเป็นคู่มือมัน ความเร็วของข้าไร้ค่าต่อหน้ามันอย่างสิ้นเชิง’ หมิงหลงเจอหายนะเข้าแล้วสิ่งเดียวที่หมิงหลงคิดได้ตอนนี้‘หนี !!’จิตหยั่งรู้ ท่องนภา !! หมิงหลงพุ่งลงหน้าผา หายวับเข้าไปในป่าทันที ราชาเหยี่ยวเมฆากรีดร้องเสียงแหลม พร้อมกระพือปีกอันใหญ่โต ยาวนับหกเมตร พายุที่โหมกระหน่ำพุ่งตรงไปยังเด็กหนุ่ม ที่กำลังหนีไม่คิดชีวิตแคร่กกๆ ตูมมม ตูมมมเสียงต้นไม้ใหญ่หักโค่นลงเป็นทอดๆ เพียงแค่การกระพือปีกผ่าน สายลมที่พัดผ่านทำลายล้างทุกสิ่งที่กีดขวาง สัตว์อสูรน้อยใหญ่ต่างหนีตายกันอย่างอลหม่านในยามค่ำคืน“แย่แล้ว!! มันใกล้เข้ามาเรื่อยๆ” หมิงหลงวิ่งหน้าตั้ง แผ่นหลังเสียววาบโชมไปด้วยเหงื่อ หมิงหลงหยุดวิ่งเป็นเส้นทางตรง เริ่มที่จะวิ่งซิกแซก หลอกล่อ แอบซ่อน หลบไปในฝูกอสูรที่กำลังหนีในบางครา ช่วยสร้างความสับสนให้มันมากเลยทีเดียว แม้แต่ราชาเหยี่ยวเมฆาก็ไม่อาจจะสำผัสตัวตนของเขา ใช้เพียงสายอันยอดเยี่ยมในการติดตามไล่ล่าเด็กหนุ่ม และยามราตรีก็ทำให้มันไลล่ายากกว่าเดิมหลายเท่าตัว ความโกรธแค้นได้ถูกกระตุ้นและอาละวาดไปทั่วทั้งป่า ที่มีใครมาโขมยลูกที่มันพูมพักมาตลอดหลายปีหมิงหลงได้ทิ้งระยะห่างออกมาเรื่อยๆ ความตรึงเครียดจึงผ่อยคลายไปหลายส่วน “หากมิใช่ยาวราตรี ต้องตกเป็นเหยื่อมันเป็นแน่” เพียงนึกคิดถึงสิ่งที่เขาได้รับ ความตายที่พอเจอเมื่อครู่ พลันถูกทดแทนด้วยใบหน้าอิ่มเอมใจ มันเป็นของวิเศษหายากสำหรับทุกคนในขอบเขตตั้งแต่ปราณปฐพีลงไป ซึ่งมีมูลค่ามากกว่าไข่เหยี่ยวเมฆาธรรมดานับ100เท่า เด็กหนุ่มสูดหายใจเข้าลึก ก่อนจะกวาดสายตามอง และไม่มีทีท่าจะออกมาจากหลังต้นไม้โดยง่าย ซึ่งเป็นที่แอบซ่อนตัวอยู่“เวลานี้ไม่ใช่เวลาอันยอดเยี้ยมในการล่า?” สัตว์อสูรหลากหลายสายพันธุ์วิ่งแตกฮือราวมดแตกรัง ความโลภถูกครอบงำอีกครั้ง เสียงอาละวาดของราชาเหยี่ยวเมฆาก็ยังคงดังอยู่เรื่อยๆ เป็นช่วงๆ“นั้นมัน พยัคฆ์เขี้ยวหยก วานรเผือก ม้ากระดูกดำ หมาเงา ผึ้งธนู…….. อสรพิษเจ็ดราตรี” สัตว์อสูรหายากทั้งหลายต่างปรากฏตัวขึ้น บ้างก็หนี บ้างไล่ล่าจากเหตุการณ์หนีตายอย่างอลหม่าน ต้องมีซักสายพันธุ์ที่เหมาะสมและสามารถหลอมรวมเป็นหนึ่งกับพลังของเขาสัตว์อสูรที่ถูกเอ่ยชื่อขึ้นมา ถูกหมิงหลงตามสังหารแทบจะทันที ราวกับนักฆ่ายามราตรี 1ชั่วยามถัดมาแฮ่กก แฮ่กกหลังจากไล่ล่ามาพักใหญ่“เท่านี้คงพอสำหรับวันนี้ ไม่สิเรียกเกินความคาดหมายไปมาก” หมิงหลงยิ้มด้วยความยินดี รอบกายรายร้อมไปด้วยซากศพสัตว์อสูร เสื้อผ้าไม่มีแม้แต่รอยเลือดซักหยดเดียว เพราะมีวิชาจักรพรรดิ์วายุคลุมกายอยู่ตลอดเวลา ผลกระทบในป่าวุ่นวายเป็นอันมาก มันขยายวงกว้างไปทั่วทั้งป่าภูผาเทียมฟ้า ทางด้านนักล่ากลุ่มอื่นที่ออกมาทำภารกิจต่างได้รับความเสียหายตามๆกัน โดยเฉพาะกลุ่มใหญ่อย่างกลุ่มเขี้ยวพระจันทร์ที่มีสมาชิกนับร้อยคน ได้ออกทำภารกิจล่าบริวารปีศาจจักรพรรดิแห่งความตาย“งืมมมงัมม.. ห่ะ!! เกิดสิ่งใดขึ้น” หัวหน้ากลุ่มเขี้ยวพระจันทร์ ตื่นขึ้นมากลางดึกด้วยทีท่างัยเงีย พลันได้ยินเสียงรบกวนในเวลานอนภาพที่ปรากฏคือ ที่กระโจมที่พักเละเทะราวกับผ่านศึกสงครามมาอย่างย่อมๆ ส่วนสมาชิกต่างยืนหลบหลังต้นไม้กันอย่างเนืองแน่นเป็นที่น่าอัศจรรย์เป็นอย่างมากที่กระโจมหัวหน้ากลุ่มไม่มีแม้แต่ลอยขีดข่วนจากฝูงสัตว์อสูรวิ่งฝ่ากลางค่ายส่วนตัวต้นเหตุนั้งไขว่ห้างอยู่บนต้นไม้ใหญ่ ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ มองลูกแก้วหลากสีอย่างสบายใจ พร้อมสมุดข้อมูลในมือ “มะ..ไม่มีเลยซักอัน เหลือเชื่อ!! ทักษะไม่เข้ากับข้าแม้แต่น้อย” ลูกแก้วทักษะนับ40ลูกไม่เหมายกับเขาแม้แต่น้อย จะเรียกว่าโชคดีในโชคร้ายก็ได้ เสียงถอนลมหายใจอย่างแผ่วเบา ยังไม่ทันไรก็เอะใจถึงบางอย่างสัมผัสอันแหลมคมของหมิงหลง ตรวจพบกับกลุ่มสัตว์อสูรดูท่าทีแปลกประหลาด ไม่เหมือนสัตว์อสูรตัวอื่นๆ ที่วิ่งหนีตายกันอย่างบ้าคลั้งพวกมันทั้งหกตัวต่างสายพันธุ์กัน ยืนหันหลังให้กันจนเป็นวงกลมพร้อมเคลื่อนที่ไปในท่วงท่าแบบนั้น ช่างแปลกประหลาด‘ทำสิ่งใดของมันกัน ราวกับปกป้องอันใดซักอย่าง’ หมิงหลงถึงกับขมวดคิดเป็นปม พร้อมเพ่งสัมผัสวิญญาณไปที่พวกมัน‘หืม…ไม่ใช่หกตัว แต่เป็นเจ็ดตัว มันอยู่ตรงกลางอีกตัว’ หมิงหลงรับรู้ถึงกลุ่มพลังวิญญาณก้อนกลมเท่ากำปั้นมือ แต่ทว่าพลังวิญญาณของมันกลับหนาแน่นเข้มข้นยิ่งนัก รูปลักษณะที่เห็นเป็นตัวกลมๆสีขาว มีหงอน มีหาง ตาโตสีแดงฉานและล่องลอยบนอากาศ ‘ตัวอันใดกัน? ไม่มีบันทึกในสมุด…หรือว่าจะเป็นสัตว์อสูรที่ไม่เคยพบเจอมาก่อน สัตว์อสูรหายาก!’ แววตาเด็กหนุ่มเป็นประกาย

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่24 มหกรรมการปล้น

นิยายแนะนำ

จุติเทพวิญญาณศักดิ์สิทธิ์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่24 มหกรรมการปล้น

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้