อีกฟากฝั่งนึงของประเทศ….หญิงสาวนั่งหน้าเศร้าเสียใจที่ไม่ได้ไปดูคอนเสิร์ตเพราะเธอต้องเตรียมตัวลุ้นผลสอบของเธอที่กำลังจะประกาศผลในชั่วโมงถัดไปนี้แล้ว
“เสียดายจังเลย อยากไปดูลีโอใกล้ๆจัง อยากรู้ว่าเขาจะหล่อ นิสัยดีแบบใน TV หรือเปล่านะ…อยากมีโอกาสสักครั้งหนึ่งในชีวิตได้จับมือหรือได้ออกเดทกับเขาสักครั้ง ผู้หญิงทั้งประเทศคงจะอิจฉาเราน่าดู อิอิ เเต่ก็นั่นแหละ..เอาเื่เรียนก่อนลูกตาล! ฮึ้บๆ..อ้า..ผลออกแล้วนี้นา ไหนดูซิ….อ้าาา!!!!!!กรี้ด!!!!!!!” เสียงกรีดร้องดีใจของลูกตาลดังลั่นบ้านทำให้แม่ของเธอใรีบวิ่งขึ้นมาเคาะประตู
“เกิดอะไรขึ้นลูกตาล!!! เปิดประตูให้เเม่ซิลูก!!” ลูกตาลดีใจจนเก็บอารมณ์ต่อไปไม่ไหว เธอเปิดประตูออกมาพร้อมกับสวมกอดผู้เป็แม่ด้วยความดีใจ
“ตาลเอ็นติดแล้วแม่ ตาลได้เรียนที่ที่ตาลอยากเรียนเเล้วแม่ เเม่ดีใจกับตาลไหมคะ”
“ดะ..ดะ.ดีใจ..สิลูกเเต่..ว่า…เอ่อคือ…พ่อเค้า….” ทันทีที่ได้ยินว่าลูกตาลสอบเข้ามหาลัยได้ ผู้เป็แม่ก็หน้าเคลียดพูดจาตะกุกตะกักขึ้นมาทันที ลูกตาลเห็นแม่ดูท่าทางมีพิรุจแปลกๆเธอจึงได้ซักถามเอาความจริง
“10 ล้าน!!!...แม่!!นี่พ่อเขาคิดอะไรอยู่คะ เป็หนี้ขนาดนั้น!!”
“ลูกตาล..เงินเก็บของลูกแม่ว่า…..”
“เเต่ตาลมีเงินเก็บอยู่เเค่เเสนเดียวนะแม่ ซึ่งตอนนี้มันก็..หาย!! หายไปแล้ว!!” ลูกตาลเป็ประเภทไม่มีบัญชีธนาคาร เธอเลือกเก็บเงินสดไว้กับตนเอง เธอรวบรวมมันมาตั้งเเต่เด็กๆจนกระทั่งโตมาเธอก็ทำงานไปด้วยเรียนไปด้วยจึงไม่เเปลกใจที่เธอจะมีเงินเก็บมากขนาดนี้และที่สำคัญเลยก็คือ เธอเพิ่งจะขนเงินออมของเธอไปแลกเป็ธนบัตรมาเก็บไว้ราวๆหนึ่งแสนบาท เเต่ตอนนี้ เงินก้อนนั้นมันได้หายไปแล้ว ณ ตอนนี้ชีวิตของลูกตาลจบสิ้นแล้ว
“ลูกตาลแม่ขอ…..”
“ตาลขอออกไปข้างนอกแปปนึงนะแม่…”
“ลูกตาลคือแม่….”
“แม่อย่าพึ่งพูดอะไรได้ไหม….ตาลเหนื่อย..ขออยู่คนเดียวซักพักนะคะ ไว้ตาลดีขึ้นตาลจะกลับมา…” ลูกตาลเดินเหม่อลอยออกจากบ้านไป เธอนั่งเเท็กซี่ไปเรื่อยๆจนไปถึงผับแห่งหนึ่ง ลูกตาลเดินเข้าไปคนเดียวเงียบๆและสั่งเหล้ามากินย้อมใจจนเมาไม่ได้สติ ในระหว่างที่เธอกำลังจะเดินไปห้องน้ำ เธอก็ได้ชนเข้ากับชายคนหนึ่ง ซึ่งด้วยเมามากเธอจึงไม่ได้มองหน้าเขาเลย
“นี่น้อง เมามากแล้วนะ..ให้พี่ไปส่งที่บ้านไหม?”
“ไม่ต้องมายุ่ง..ฉันกลับเองได้!!” ลูกตาลปฏิเสธชายแปลกหน้าคนนั้นก่อนจะเดินเซเข้าห้องน้ำไปโดยที่ไม่รู้เลยว่าเธอเข้าห้องน้ำผิด
“ฮือฮือ..ทำไม ทำไมชีวิตฉันต้องเป็แบบนี้ด้วย อยากไปดูคอนเสิร์ตที่อยากดูมาทั้งชีวิตก็ไม่ได้ดู ถึงตอนนี้ยังรู้ชะตากรรมว่าจะไม่ได้เรียนในมหาลัยที่ชอบอีก เงินที่เก็บมาทั้งชีวิตก็โดนไอ้พ่อบ้าเอาไปเล่นการพันหมด จะมีอะไรซวยกว่านี้อีกไหม ยัยลูกตาล!!!”
“มี..สิ่งที่ซวยคือ ที่นี่มันห้องน้ำผู้ชาย เธอเข้าห้องน้ำผิดยังไงล่ะ!!”
“แล้วไงล่ะ!!ห้องน้ำไหนก็เข้าได้ป่ะ ทุกวันนี้ชายหญิงเท่าเทียมกันแล้ว!!” ชายตรงหน้ายืนยิ้มอย่างถูกใจ ในขณะที่หญิงสาวกำลังระบายความเสียใจอยู่เธอไม่แม้จะหันมามองหน้าชายปริศนาที่เข้ามาคุยกับเธอด้วยซ้ำเพราะถ้าเธอเงยหน้าขึ้นมา เธอคนจะไม่พูดแบบนี้เพราะชายที่ทักเธอในห้องน้ำคือลีโอ ซุปตาร์ที่เธออยากเจอเขามากที่สุดนั่นเอง ลีโอที่มาเข้าห้องน้ำปกติดันได้ยินเื่ราวทั้งหมดเข้าพอดี เขาพยายามจะช่วยให้เธอลุกขึ้นและพาเธอออกไปจากห้องน้ำชาย เเต่ทว่าเธอกลับปฏิเสธและไล่เขาออกไปไกลๆ โดยที่ไม่รู้เลยว่าเธอกำลังไล่คนที่เธออยากอยู่ใกล้มากที่สุดไปแล้ว ลีโอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเดินถอยออกมา พฤติกรรมของลูกตาลทำให้ลีโออดขำในความกล้าบ้าบิ่นของเธอไม่ได้จริงๆ ลีโอกลับมานั่งที่โต๊ะพร้อมกับพูดคุยกับนุนิวต่อ
“ลีโอ…พี่มีความเห็นใหม่มาเสนอ!”
“อะไรอีกอ่ะ?”
“พี่ว่าการที่ลีโอมีอะไรกับผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าแบบนี้ มันอาจจะส่งผลเสียในอนาคตนะ เพราะเราไม่มีทางได้รู้เลยว่าใครจะเปิดปากพูดเื่นี้ก่อน ดังนั้นพี่ว่าเราหาใครสักคนแบบตายตัวเลยดีไหม?”
“ยังไง?”
“เอ้า!!..ก็แบบเอาสาวๆมาออดิชั่นและให้ลีโอเลือกไง”
“มันจะดีหรอพี่? แบบนั้นมันก็เสี่ยงอยู่นะ”
“ไม่เสี่ยงหรอก เพราะพี่โพสต์ลงในกลุ่มเฉพาะและไม่ได้บอกเนื้องานโล่งแจ้ง เอาไว้ให้ได้คนมาแล้วค่อยมาตกลงกันที่หลัง แบบนี้ดีไหม อีกอย่างเราจะได้ไม่ต้องเสียเวลาโทรตามเด็กคนอื่นๆด้วยไง เอาคนเดียวโทรหาคนเดียวจบเลย!!”
“ถ้าพี่ว่าดี ก็แล้วแต่พี่แล้วกัน อย่าลืมนัดคิวหมอให้ผมด้วย อาทิตย์หน้าผมว่าง..”
“โอเค…” เมื่อการนั่งชิวจบลง นุนิวก็ขอตัวกลับบ้านก่อน ส่วนลีโอก็ขอนั่งชิวต่อซักพัก ซึ่งขณะนั้นเองลูกตาลก็ถูกชายคนนึงพยุงเดินออกมาจากห้องน้ำ ท่าทางของชายคนนั้นดูแปลกๆทำให้ลีโออดไม่ได้ที่จะลุกไปถาม ซึ่งเขาไม่ลืมที่จะใส่หมวกปิดแมสเพื่อไม่ให้ใครจับได้ว่าเขาคือใคร